Vindorkan – ný fjármálabóla í ríkjum ESB? Júlíus Valsson skrifar 23. maí 2026 17:03 Á undanförnum árum hefur Evrópusambandið (ESB) kynnt uppbyggingu vindorkuvera sem eitt mikilvægasta tæki svokallaðrar „grænnar umbreytingar“ Evrópu. ESB hefur sett metnaðarfull markmið um aukið hlutfall endurnýjanlegrar orku og hvatt aðildarríki til hraðari uppbyggingar vindorkuvera með sérstöku regluverki, styrkjum og einfaldara leyfisveitingaferli. Nú eru þó sífellt fleiri viðvörunarbjöllur farnar að hringja í löndum sem hafa gengið hvað lengst í þessari þróun. Í nýrri grein í sænska viðskiptablaðinu Affärsvärlden bendir prófessorinn Jonas Kristiansen Nøland á að finnski vindorkumarkaðurinn sé orðinn einn sá óhagstæðasti í Evrópu fyrir framleiðendur. Þar hafi markaðsvirði vindorku helmingast frá árinu 2019 og ef uppbyggingin heldur áfram á sama hraða gæti hún orðið nánast verðlaus árið 2035. Ástæðan er meðal annars svokölluð „kanníbalísering“ á markaðinum. Þegar mikið magn vindorku kemur inn á raforkumarkaðinn á sama tíma lækkar raforkuverð á þeim tímum þegar mest blæs. Því meiri sem uppbyggingin verður, þeim mun minni verður arðsemin fyrir framleiðendurna sjálfa. Þessi þróun hefur þegar leitt til fjárhagsvanda og rekstrartaps í mörgum vindmylluverkefnum á Norðurlöndum. Í Finnlandi hafa jafnvel lífeyrissjóðir landsins orðið útsettir fyrir þessari áhættu þar sem þeir hafa fjárfest verulega í vindorkuverkefnum sem nú glíma við taprekstur. Samkvæmt umfjöllun sænskra fjölmiðla hafa sum verkefni tapað tugum milljóna evra á aðeins fáum árum. Hár samfélagskostnaður Þótt vindorka sé oft kynnt sem „ódýr“ orka er heildarkostnaður samfélagsins gjarnan mun meiri en gefið er til kynna í kynningarefni orkufyrirtækja. Vindorkuver krefjast verulegra fjárfestinga í vegagerð, jarðraski, flutningslínum og styrkingu raforkukerfa. Einnig þarf að byggja upp varafl eða aðra orkugjafa til að tryggja afhendingaröryggi þegar vindur er lítill. Á Íslandi myndi umfangsmikil uppbygging vindorku kalla á víðtækar framkvæmdir á hálendinu og í dreifðum byggðum landsins. Hundruð tonna af steinsteypu og stáli fara í undirstöður hverrar vindmyllu auk lagningar nýrra vegslóða, vinnuplana og háspennulína sem myndu skerða víðerni og ósnortna náttúru landsins. Margir gagnrýnendur benda á að Ísland búi nú þegar yfir nægri hreinni og endurnýjanlegri raforku sem framleidd er með vatnsafli og jarðvarma. Því sé óljóst hvers vegna nauðsynlegt sé að ráðstafa stórum svæðum landsins undir iðnvædda vindorkuframleiðslu nema til að mæta sívaxandi kröfum um rafvæðingu og orkuskipti sem að stórum hluta séu knúin áfram af regluverki Evrópusambandsins. Regluverk ESB ýtir undir vindorku Evrópusambandið hefur á síðustu árum markvisst einfaldað leyfisveitingar vegna vindorkuvera og sett fram sérstakar aðgerðaáætlanir til að hraða uppbyggingu þeirra. Með nýjustu útgáfu tilskipunarinnar Renewable Energy Directive (RED III) hefur ESB stytt leyfisferli og aukið þrýsting á ríki um að fjölga hratt vindmylluverkefnum. Auk þess hafa fjölmargir styrkir, lán og fjármögnunarúrræði verið gerð aðgengileg fyrirtækjum sem fjárfesta í vindorku og öðrum „grænum“ verkefnum. Markmiðið er að hraða orkuskiptum og ná loftslagsmarkmiðum sambandsins fyrir árið 2030 sem og kolefnishlutleysi árið 2050. Gagnrýnendur óttast hins vegar að þessi stefna geti skapað nýja fjármálabólu þar sem pólitísk markmið og styrkjakerfi verði ráðandi umfram raunverulega arðsemi verkefnanna. Reynslan frá Finnlandi og víðar á Norðurlöndum sýnir að þegar uppbyggingin verður of hröð geti arðsemin hrunið á örfáum árum. Umhverfisáhrif oft vanmetin Þrátt fyrir að vindorka sé kynnt sem umhverfisvæn hefur fjöldi rannsókna bent til þess að stór vindorkuver geti haft veruleg áhrif á fuglalíf, vistkerfi og landslag. Vindmyllur og tengdar framkvæmdir valda einnig verulegu raski á framkvæmdatíma vegna vegagerðar, sprenginga og uppbyggingar flutningsmannvirkja. Á Íslandi, þar sem ósnortin náttúra og víðerni teljast meðal helstu sérkenna landsins, gætu slíkar framkvæmdir haft varanleg áhrif á ferðamennsku, útivist, ásýnd landsins og almenna líðan og heilbrigði íbúanna. Þróunin í Finnlandi er því mörgum víti til varnaðar um mögulegar afleiðingar slíkrar stefnu. Það sem hófst sem tákn „grænnar framtíðar“ gæti reynst fjárhagslega ósjálfbært kerfi sem skilur eftir sig bæði skuldir og raskað landslag. Höfundur er læknir og fullveldissinni. Heimildir: https://www.affarsvarlden.se/kronika/noland-finsk-vindkraft-kan-bli-vardelos-inom-tio-ar?utm_source=chatgpt.com https://energy.ec.europa.eu/topics/renewable-energy/eu-wind-energy_en https://www.dagensnaringsliv.se/20260319/288568/vindkraften-vacker-oro-i-finland-pensionspengar-i-fara Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Júlíus Valsson Mest lesið Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir Skoðun Hver á að halda í hönd þeirra sem greinast með Alzheimer ? Ásta Kristín Gunnarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Skattahækkanir sem beinast gegn Suðurlandi Ásta Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvað myndi ég ráðleggja átján ára ungmenni í dag? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Skráum hjartastuðtækin því hver mínúta skiptir máli! Alma D. Möller skrifar Skoðun Er gervigreind til góðs eða bara á blaði? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hver á að halda í hönd þeirra sem greinast með Alzheimer ? Ásta Kristín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Aldrei fullmótaður Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar Skoðun Hver á að fá tímann sem gervigreindin sparar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors skrifar Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun Mennskan í umróti felst í vönduðum vinnubrögðum Berglind Björk Hreinsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé skrifar Skoðun Í Singapúr dugði eitt orð Margrét Reynisdóttir skrifar Skoðun Drónar: vinur eða óvinur? Sunna Gunnars Marteinsdóttir skrifar Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Réttindabarátta og réttindagæsla í 50 ár Halldór Gunnarsson skrifar Skoðun Hvenær mun Alþingi setja þegna sína í forgrunn? Sunna Arnardóttir skrifar Skoðun Hugmynd skapar atvinnu Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af hverju verður allt að eins þyngra í skammdeginu? Guðjón Ágústsson skrifar Skoðun Gæði hjúkrunarheimila eru mælikvarði á velmegun Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Trump og Pútín gegn Úkraínu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Hver á skömmina? Sigurveig Hjaltested Þórhallsdóttir skrifar Sjá meira
Á undanförnum árum hefur Evrópusambandið (ESB) kynnt uppbyggingu vindorkuvera sem eitt mikilvægasta tæki svokallaðrar „grænnar umbreytingar“ Evrópu. ESB hefur sett metnaðarfull markmið um aukið hlutfall endurnýjanlegrar orku og hvatt aðildarríki til hraðari uppbyggingar vindorkuvera með sérstöku regluverki, styrkjum og einfaldara leyfisveitingaferli. Nú eru þó sífellt fleiri viðvörunarbjöllur farnar að hringja í löndum sem hafa gengið hvað lengst í þessari þróun. Í nýrri grein í sænska viðskiptablaðinu Affärsvärlden bendir prófessorinn Jonas Kristiansen Nøland á að finnski vindorkumarkaðurinn sé orðinn einn sá óhagstæðasti í Evrópu fyrir framleiðendur. Þar hafi markaðsvirði vindorku helmingast frá árinu 2019 og ef uppbyggingin heldur áfram á sama hraða gæti hún orðið nánast verðlaus árið 2035. Ástæðan er meðal annars svokölluð „kanníbalísering“ á markaðinum. Þegar mikið magn vindorku kemur inn á raforkumarkaðinn á sama tíma lækkar raforkuverð á þeim tímum þegar mest blæs. Því meiri sem uppbyggingin verður, þeim mun minni verður arðsemin fyrir framleiðendurna sjálfa. Þessi þróun hefur þegar leitt til fjárhagsvanda og rekstrartaps í mörgum vindmylluverkefnum á Norðurlöndum. Í Finnlandi hafa jafnvel lífeyrissjóðir landsins orðið útsettir fyrir þessari áhættu þar sem þeir hafa fjárfest verulega í vindorkuverkefnum sem nú glíma við taprekstur. Samkvæmt umfjöllun sænskra fjölmiðla hafa sum verkefni tapað tugum milljóna evra á aðeins fáum árum. Hár samfélagskostnaður Þótt vindorka sé oft kynnt sem „ódýr“ orka er heildarkostnaður samfélagsins gjarnan mun meiri en gefið er til kynna í kynningarefni orkufyrirtækja. Vindorkuver krefjast verulegra fjárfestinga í vegagerð, jarðraski, flutningslínum og styrkingu raforkukerfa. Einnig þarf að byggja upp varafl eða aðra orkugjafa til að tryggja afhendingaröryggi þegar vindur er lítill. Á Íslandi myndi umfangsmikil uppbygging vindorku kalla á víðtækar framkvæmdir á hálendinu og í dreifðum byggðum landsins. Hundruð tonna af steinsteypu og stáli fara í undirstöður hverrar vindmyllu auk lagningar nýrra vegslóða, vinnuplana og háspennulína sem myndu skerða víðerni og ósnortna náttúru landsins. Margir gagnrýnendur benda á að Ísland búi nú þegar yfir nægri hreinni og endurnýjanlegri raforku sem framleidd er með vatnsafli og jarðvarma. Því sé óljóst hvers vegna nauðsynlegt sé að ráðstafa stórum svæðum landsins undir iðnvædda vindorkuframleiðslu nema til að mæta sívaxandi kröfum um rafvæðingu og orkuskipti sem að stórum hluta séu knúin áfram af regluverki Evrópusambandsins. Regluverk ESB ýtir undir vindorku Evrópusambandið hefur á síðustu árum markvisst einfaldað leyfisveitingar vegna vindorkuvera og sett fram sérstakar aðgerðaáætlanir til að hraða uppbyggingu þeirra. Með nýjustu útgáfu tilskipunarinnar Renewable Energy Directive (RED III) hefur ESB stytt leyfisferli og aukið þrýsting á ríki um að fjölga hratt vindmylluverkefnum. Auk þess hafa fjölmargir styrkir, lán og fjármögnunarúrræði verið gerð aðgengileg fyrirtækjum sem fjárfesta í vindorku og öðrum „grænum“ verkefnum. Markmiðið er að hraða orkuskiptum og ná loftslagsmarkmiðum sambandsins fyrir árið 2030 sem og kolefnishlutleysi árið 2050. Gagnrýnendur óttast hins vegar að þessi stefna geti skapað nýja fjármálabólu þar sem pólitísk markmið og styrkjakerfi verði ráðandi umfram raunverulega arðsemi verkefnanna. Reynslan frá Finnlandi og víðar á Norðurlöndum sýnir að þegar uppbyggingin verður of hröð geti arðsemin hrunið á örfáum árum. Umhverfisáhrif oft vanmetin Þrátt fyrir að vindorka sé kynnt sem umhverfisvæn hefur fjöldi rannsókna bent til þess að stór vindorkuver geti haft veruleg áhrif á fuglalíf, vistkerfi og landslag. Vindmyllur og tengdar framkvæmdir valda einnig verulegu raski á framkvæmdatíma vegna vegagerðar, sprenginga og uppbyggingar flutningsmannvirkja. Á Íslandi, þar sem ósnortin náttúra og víðerni teljast meðal helstu sérkenna landsins, gætu slíkar framkvæmdir haft varanleg áhrif á ferðamennsku, útivist, ásýnd landsins og almenna líðan og heilbrigði íbúanna. Þróunin í Finnlandi er því mörgum víti til varnaðar um mögulegar afleiðingar slíkrar stefnu. Það sem hófst sem tákn „grænnar framtíðar“ gæti reynst fjárhagslega ósjálfbært kerfi sem skilur eftir sig bæði skuldir og raskað landslag. Höfundur er læknir og fullveldissinni. Heimildir: https://www.affarsvarlden.se/kronika/noland-finsk-vindkraft-kan-bli-vardelos-inom-tio-ar?utm_source=chatgpt.com https://energy.ec.europa.eu/topics/renewable-energy/eu-wind-energy_en https://www.dagensnaringsliv.se/20260319/288568/vindkraften-vacker-oro-i-finland-pensionspengar-i-fara
Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun
Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir Skoðun
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar
Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar
Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar
Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar
Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun
Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir Skoðun
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun