Já, tökum okkur Færeyinga til fyrirmyndar Hjörtur j. Guðmundsson skrifar 12. júní 2026 07:30 Hérlendir Evrópusambandssinnar hafa ítrekað sagt að við Íslendingar ættum að taka frændur okkar Færeyinga til fyrirmyndar í Evrópumálunum. Sem er áhugavert þar sem Færeyjar eru ekki í Evrópusambandinu. Raunar eru þeir ekki heldur aðilar að EES-samningnum. Fyrr á árinu kom fram í fréttum að ný ríkisstjórn landsins vildi stefna á aðild að Fríverzlunarsamtökum Evrópu (EFTA), eins og Ísland, og gera fríverzlunarsamning við sambandið. Það er til fyrirmyndar. Framkvæmdastjóri Viðreisnar, Svanborg Sigmarsdóttir, gerði Færeyjar nú síðast að umtalsefni í grein á Vísi í gær þar sem hún kaus að taka þær sem dæmi um að hægt væri að vera með fastgengi og lítið atvinnuleysi á sama tíma. Vísaði hún þar til þess að færeyska krónan væri tengd við dönsku krónuna sem aftur væri tengd gengi evrunnar. Hvers vegna hún kaus að taka Færeyjar sem dæmi en ekki ríki sem er innan Evrópusambandsins og með evruna segir auðvitað sína sögu. Danska krónan er tengd gengi evrunnar af þeirri einföldu ástæðu að hún var áður tengd við þýzka markið sem síðan hvarf inn í evruna. Tengingin hefur í raun ekkert með evruna sem slíka að gera heldur hliðstæða hagsveiflu Danmerkur og Þýzkalands og mikil viðskipti þar á milli í gegnum tíðina. Danir geta hvenær sem er kippt þessari tengingu úr sambandi en gætu það ekki væru þeir með evruna. Þá má ekki gleyma að Danir hafa hafnað evrunni í þjóðaratkvæði. Eins og Svíar. Hvað atvinnuleysið varðar hefur það verið sögulega lágt í Færeyjum, löngu áður en evran kom til sögunnar, og var ekki afleiðing þess að Danmörk fór í ERM II gjaldmiðlakerfi Evrópusambandsins í byrjun árs 1999 eins og Svanborg heldur fram. Það sýna hagtölur færeysku hagstofunnar. Atvinnuleysið var þannig mjög lítið á 8. og 9. áratug síðustu aldar en rauk hins vegar upp vegna efnahagskrísunnar í byrjun 10. áratugarins en minnkaði síðan jafnt og þétt næstu árin. Við Íslendingar höfum lengi búið við hvað minnst atvinnuleysi í Evrópu almennt séð. Í nánast öllum öðrum ríkjum álfunnar hefur verið meira atvinnuleysi en hér og í flestum miklu meira. Ekki sízt í þeim ríkjum sem tekið hafa upp evruna. Það er sem fyrr segir ekki að ástæðulausu að hérlendir Evrópusambandssinnar hafa ítrekað vísað til Færeyja sem fyrirmyndar, lands sem er hvorki í Evrópusambandinu né með evruna sem slíka sem gjaldmiðil, í stað eiginlegs evruríkis. Vitanlega ættum við Íslendingar fyrst og fremst að velta því fyrir okkur hvers vegna Færeyingar vilja alls ekki ganga í Evrópusambandið. Og ekki einu sinni vera aðilar að EES-samningnum. Fyrst og fremst vegna þess að þeir vilja stjórna sínum eigin málum. Þá ekki sízt sjávarútveginum. Fyrir utan annað sitja þeir við borðið þegar samið er um deilistofna. Ásamt okkur Íslendingum – ennþá. En ekki þjóðum Evrópusambandsins. Þar situr aðeins fulltrúi sambandsins. Höfundur er sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur (MA í alþjóðasamskiptum) og heldur úti vefsíðunni Stjornmalin.is. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hjörtur J. Guðmundsson Danmörk Viðreisn Evrópusambandið Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Halldór 26.09.2026 Halldór Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson Skoðun Reykjalundur endurhæfir – Endurhæfum Reykjalund Svana Helen Björnsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Stafrænt heilbrigðiskerfið byggt á skilvirkni Hilmar Ingimundarson skrifar Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Reykjalundur endurhæfir – Endurhæfum Reykjalund Svana Helen Björnsdóttir skrifar Skoðun Að ganga út eða ganga inn Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar Skoðun Aðgerðaáætlunin er til, en hvar stöndum við? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af indíánum og kúrekum Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Icelandair: Hver á flugfélagið og hver vill kaupa það? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Áskorun til heilbrigðisráðherra Ásgrímur Grétar Jörundsson skrifar Skoðun Samræðusiðfræði og sálgæsla Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Þegar landsframleiðsla dugar ekki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fáfræði, fordómar og fimm flokkar Hjálmtýs Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Þegar sjálfboðaliðar borga með sér Hildur Dís Jónsdóttir skrifar Skoðun Sleggjan fundin Dofri Hermannsson skrifar Skoðun Að vaxa út úr vandanum Runólfur Ágústsson skrifar Skoðun Tuttugu ár frá brottför varnarliðsins – úr áfalli í uppbyggingu Árni Sigfússon skrifar Skoðun Gefið með annarri hendinni og tekið með hinni Sigrún Ólafsdóttir,Zophonías O. Jónsson skrifar Sjá meira
Hérlendir Evrópusambandssinnar hafa ítrekað sagt að við Íslendingar ættum að taka frændur okkar Færeyinga til fyrirmyndar í Evrópumálunum. Sem er áhugavert þar sem Færeyjar eru ekki í Evrópusambandinu. Raunar eru þeir ekki heldur aðilar að EES-samningnum. Fyrr á árinu kom fram í fréttum að ný ríkisstjórn landsins vildi stefna á aðild að Fríverzlunarsamtökum Evrópu (EFTA), eins og Ísland, og gera fríverzlunarsamning við sambandið. Það er til fyrirmyndar. Framkvæmdastjóri Viðreisnar, Svanborg Sigmarsdóttir, gerði Færeyjar nú síðast að umtalsefni í grein á Vísi í gær þar sem hún kaus að taka þær sem dæmi um að hægt væri að vera með fastgengi og lítið atvinnuleysi á sama tíma. Vísaði hún þar til þess að færeyska krónan væri tengd við dönsku krónuna sem aftur væri tengd gengi evrunnar. Hvers vegna hún kaus að taka Færeyjar sem dæmi en ekki ríki sem er innan Evrópusambandsins og með evruna segir auðvitað sína sögu. Danska krónan er tengd gengi evrunnar af þeirri einföldu ástæðu að hún var áður tengd við þýzka markið sem síðan hvarf inn í evruna. Tengingin hefur í raun ekkert með evruna sem slíka að gera heldur hliðstæða hagsveiflu Danmerkur og Þýzkalands og mikil viðskipti þar á milli í gegnum tíðina. Danir geta hvenær sem er kippt þessari tengingu úr sambandi en gætu það ekki væru þeir með evruna. Þá má ekki gleyma að Danir hafa hafnað evrunni í þjóðaratkvæði. Eins og Svíar. Hvað atvinnuleysið varðar hefur það verið sögulega lágt í Færeyjum, löngu áður en evran kom til sögunnar, og var ekki afleiðing þess að Danmörk fór í ERM II gjaldmiðlakerfi Evrópusambandsins í byrjun árs 1999 eins og Svanborg heldur fram. Það sýna hagtölur færeysku hagstofunnar. Atvinnuleysið var þannig mjög lítið á 8. og 9. áratug síðustu aldar en rauk hins vegar upp vegna efnahagskrísunnar í byrjun 10. áratugarins en minnkaði síðan jafnt og þétt næstu árin. Við Íslendingar höfum lengi búið við hvað minnst atvinnuleysi í Evrópu almennt séð. Í nánast öllum öðrum ríkjum álfunnar hefur verið meira atvinnuleysi en hér og í flestum miklu meira. Ekki sízt í þeim ríkjum sem tekið hafa upp evruna. Það er sem fyrr segir ekki að ástæðulausu að hérlendir Evrópusambandssinnar hafa ítrekað vísað til Færeyja sem fyrirmyndar, lands sem er hvorki í Evrópusambandinu né með evruna sem slíka sem gjaldmiðil, í stað eiginlegs evruríkis. Vitanlega ættum við Íslendingar fyrst og fremst að velta því fyrir okkur hvers vegna Færeyingar vilja alls ekki ganga í Evrópusambandið. Og ekki einu sinni vera aðilar að EES-samningnum. Fyrst og fremst vegna þess að þeir vilja stjórna sínum eigin málum. Þá ekki sízt sjávarútveginum. Fyrir utan annað sitja þeir við borðið þegar samið er um deilistofna. Ásamt okkur Íslendingum – ennþá. En ekki þjóðum Evrópusambandsins. Þar situr aðeins fulltrúi sambandsins. Höfundur er sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur (MA í alþjóðasamskiptum) og heldur úti vefsíðunni Stjornmalin.is.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar
Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar