Brexit og ný aðför þjóðernissinna og hægri öfgamanna að velferð og öryggi landsins Ole Anton Bieltvedt skrifar 9. ágúst 2024 11:00 Ég hygg, að allir þeir, sem eitthvað kunna og skilja, allir sannir sagnfræðingar og fræðimenn, séu sammála um, að Brexit hafi orðið bresku þjóðinni verulegt efnhagslegt áfall. Hagur Breta og afkoma, velferð, væri meiri, ef ekki hefði til Brexit, útgöngu úr ESB, komið. Það er undarlegt og óskemmtilegt að hlusta á hjáróma rödd, hér uppi á Íslandi, sem segist vera hámenntaður sérfræðingur, en heldur því svo fram, að Brexit hafi verið Bretum til góðs; þar sé allt á réttri leið. Sá hinn sami barðist fyrir Brexit með hægri ósanninda- og öfgaöflum þar, og lofsyngur svo Brexit nú. Skv. Bank of England, skortir um 2% upp á þann hagvöxt, sem væri í Bretlandi, ef landið hefði verið áfram í ESB. Hver fjölskylda væri a.m.k. 900,00 Pundum ríkari. Hagvöxtur í 2. ársfjórðuni 2024 var í Bretlandi mínus 0,4%, í ESB plús 0,7%. Í nýlegri skoðanakönnun Statista í Bretlandi reyndust tveir þriðju þeirra, sem afstöðu tóku, harma Brexit. Hefðu viljað vera áfram í ESB. Eins og allir líka vita, sem eitthvað vilja vita, leiddu óheilinda- og ósannindamenn, eins og Boris Johnson og Nigel Farge, þjóðina inn í Brexit með blekkingum og lygum. Ein þeirra var sú, að breska heilbrigðiskerfið, NHS, gæti fengið aukalegt fjárframlag upp á 350 milljónir Punda á viku, eftir að Bretlandi væri gengið úr ESB, og, að breska heilbrigðiskerfið yrði þannig gert það bezta í heimi. Þetta loforð var málað á almenningsfarartæki, sem keyrðu um landið, fyrir kosninguna um Brexit, þannig, að allir sæu og vissu af þessu stórkostlega máli. Þetta var auðvitað bara tilbúningur, uppblásin lygasaga, sem enginn fótur var fyrir, og telja flestir, að breska heilbrigðiskerfið sé nú, fjórum og hálfu ári eftir Brexit, lakar sett en í marga áratugi. Önnur stórlygi Brexitmanna var, að Tyrkland, með sína múhameðstrú og 85 milljónir íbúa, væru við það að komast inn, ganga í ESB. Var bent á, að með þessu - og auðvitað fjórfrelsinu innan ESB, sem leyfir frjálsa för, nám, búsetu, þátttöku í atvinnulífi og svo atvinnurekstur þegna allra aðildarlanda, til/hjá öllum hinum aðildarríkjunum - myndu Tyrkir í stórum stíl, jafnvel í milljónatali, dembast eins og holskefla yfir breskt þjóðfélag og setja þar allt úr skorðum. Ekki bara atvinnu- og húsnæðismál, heldur líka skóla- og menntakerfi, heilbrigðiskerfið o.s.frv. Framandi trúarbrögðum og -siðum, klæðaburði og lífsstíl, var líka velt upp. Líka þetta var þó haugalýgi; ESB var búið að stöðva allar aðildarviðræður við Tyrki, þar sem þeir fullnægðu ekki á nokkurn hátt grundvallarkröfum ESB um lýðræði, frelsi til orðs og æðis, jafnrétti, persónuvernd og marréttindi, sem ESB gefur aldrei neinn afslátt á, en Erdogan og hans tyrkneska stjórnkerfi var víðsfjarri því að uppfylla kröfurnar, sem réttarríkið setur, og kom ESB-aðild landsins aldrei til greina. Boris Johnson og Farage voru góðvinir Donald Trump, enda svipaðar pótintátar. Fóru fram með svipuðum hætti. Þann hátt má skýra vel með dæmi, þótt nýlegt sé, kappræðum Trump og Joe Biden, sem fram fóru á CNN sjónvarpsstöðinni, en að þeim loknum kom greinendum saman um, að Trump hefði farið með a.m.k 20 ósannindi og lygar, sum stórfelld, í þessum einu kappræðum. Flott kompaní það. Von, að íslenzki þjóðernissinninn og Brexitaðdáandinn finni fyrir samkennd og hrifningu. Aftur eru hægri öfgamenn í Bretlandi komnir af stað. Líka með blekkingum og lygum. Þegar ungur kolgeðveikur piltur, 17 ára, með dökkan litarhátt, en breskur, fæddur þar og uppalinn, veittist í geðveikiskasti að litlum stúlkum á dansæfingu, og myrti þrjár, særði margar aðrar, á vofveiflegan og skelfilegan hátt, breiddu hægri öfgamenn út þeim ósannindum, falsfréttum, að þessi morðingjaaumingi væri íslamskur flóttamaður, Ermasunds-bátsmaður, hælisleitandi í Bretlandi. Með þessu var lýðurinn æstur upp gegn ekki bara flóttamönnum og hælisleitendum, heldur öðru fólki, oftast með annan litarhátt, en góðum og gegnum breskum þegnum, sem höfðu flutzt til landins og orðið breskir borgarar á síðustu áratugum og öldum, m.a. vegna réttinda sinna sem fyrirverandi þegnar nýlendna Breta, bresku krúnunnar. Auðvitað blandast það svo inn í þessar óeirðir og miskunnarlausu árásir á saklaust fólk, að breskur almenningur er svekktur og óhress með þau versnandi lífskjör, vaxandi fátækt, sem úrganga landsins úr ESB hefur valdið, líka þá sviptingu frelsis til ferða, náms, vinnu, starfa og annarra athafna í 30 öðrum löndum, sem fjórfrelsi ESB veitti þeim, en þeir höfðu verið sviptir með úrgöngunni úr ESB. Eru sumir eða margir því, að grípa tækifærið nú til að fá útrás fyrir sína miklu frústrasjón, vonbrigði og reiði, hefndarþorsta, með því að veitast að, lemja og misþyrma mest saklausum fólki, reyndar líka lögreglunni, fulltrúum valdsins, og brenna og brjóta eignir manna og innviði. Vonandi eru nú breskir þjóðernissinnar og hægri öfgamenn ánægðir. Verður fróðlegt að sjá, hvernig íslenzkum vini þeirra og aðdáana, sem segist nota sinn frítíma, nánast daglega, til að skrifa óhróður um ESB og Evrópu og lofsyngja Brexit, lízt á. Höfundur er samfélagsrýnir og dýraverndarsinni Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ole Anton Bieltvedt Evrópusambandið Bretland Brexit Mest lesið Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Skoðun Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström skrifar Skoðun Hvernig lögum við vanstillt stjórnmál? Gunnar Már Gunnarsson skrifar Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Einfaldasta sagan er ekki alltaf sú sanna Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver fer í slíkar „samningaviðræður“? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sættum okkur ekki við atvinnuleysi Illugi Gunnarsson,Ragnhildur Björt Björnsdóttir skrifar Sjá meira
Ég hygg, að allir þeir, sem eitthvað kunna og skilja, allir sannir sagnfræðingar og fræðimenn, séu sammála um, að Brexit hafi orðið bresku þjóðinni verulegt efnhagslegt áfall. Hagur Breta og afkoma, velferð, væri meiri, ef ekki hefði til Brexit, útgöngu úr ESB, komið. Það er undarlegt og óskemmtilegt að hlusta á hjáróma rödd, hér uppi á Íslandi, sem segist vera hámenntaður sérfræðingur, en heldur því svo fram, að Brexit hafi verið Bretum til góðs; þar sé allt á réttri leið. Sá hinn sami barðist fyrir Brexit með hægri ósanninda- og öfgaöflum þar, og lofsyngur svo Brexit nú. Skv. Bank of England, skortir um 2% upp á þann hagvöxt, sem væri í Bretlandi, ef landið hefði verið áfram í ESB. Hver fjölskylda væri a.m.k. 900,00 Pundum ríkari. Hagvöxtur í 2. ársfjórðuni 2024 var í Bretlandi mínus 0,4%, í ESB plús 0,7%. Í nýlegri skoðanakönnun Statista í Bretlandi reyndust tveir þriðju þeirra, sem afstöðu tóku, harma Brexit. Hefðu viljað vera áfram í ESB. Eins og allir líka vita, sem eitthvað vilja vita, leiddu óheilinda- og ósannindamenn, eins og Boris Johnson og Nigel Farge, þjóðina inn í Brexit með blekkingum og lygum. Ein þeirra var sú, að breska heilbrigðiskerfið, NHS, gæti fengið aukalegt fjárframlag upp á 350 milljónir Punda á viku, eftir að Bretlandi væri gengið úr ESB, og, að breska heilbrigðiskerfið yrði þannig gert það bezta í heimi. Þetta loforð var málað á almenningsfarartæki, sem keyrðu um landið, fyrir kosninguna um Brexit, þannig, að allir sæu og vissu af þessu stórkostlega máli. Þetta var auðvitað bara tilbúningur, uppblásin lygasaga, sem enginn fótur var fyrir, og telja flestir, að breska heilbrigðiskerfið sé nú, fjórum og hálfu ári eftir Brexit, lakar sett en í marga áratugi. Önnur stórlygi Brexitmanna var, að Tyrkland, með sína múhameðstrú og 85 milljónir íbúa, væru við það að komast inn, ganga í ESB. Var bent á, að með þessu - og auðvitað fjórfrelsinu innan ESB, sem leyfir frjálsa för, nám, búsetu, þátttöku í atvinnulífi og svo atvinnurekstur þegna allra aðildarlanda, til/hjá öllum hinum aðildarríkjunum - myndu Tyrkir í stórum stíl, jafnvel í milljónatali, dembast eins og holskefla yfir breskt þjóðfélag og setja þar allt úr skorðum. Ekki bara atvinnu- og húsnæðismál, heldur líka skóla- og menntakerfi, heilbrigðiskerfið o.s.frv. Framandi trúarbrögðum og -siðum, klæðaburði og lífsstíl, var líka velt upp. Líka þetta var þó haugalýgi; ESB var búið að stöðva allar aðildarviðræður við Tyrki, þar sem þeir fullnægðu ekki á nokkurn hátt grundvallarkröfum ESB um lýðræði, frelsi til orðs og æðis, jafnrétti, persónuvernd og marréttindi, sem ESB gefur aldrei neinn afslátt á, en Erdogan og hans tyrkneska stjórnkerfi var víðsfjarri því að uppfylla kröfurnar, sem réttarríkið setur, og kom ESB-aðild landsins aldrei til greina. Boris Johnson og Farage voru góðvinir Donald Trump, enda svipaðar pótintátar. Fóru fram með svipuðum hætti. Þann hátt má skýra vel með dæmi, þótt nýlegt sé, kappræðum Trump og Joe Biden, sem fram fóru á CNN sjónvarpsstöðinni, en að þeim loknum kom greinendum saman um, að Trump hefði farið með a.m.k 20 ósannindi og lygar, sum stórfelld, í þessum einu kappræðum. Flott kompaní það. Von, að íslenzki þjóðernissinninn og Brexitaðdáandinn finni fyrir samkennd og hrifningu. Aftur eru hægri öfgamenn í Bretlandi komnir af stað. Líka með blekkingum og lygum. Þegar ungur kolgeðveikur piltur, 17 ára, með dökkan litarhátt, en breskur, fæddur þar og uppalinn, veittist í geðveikiskasti að litlum stúlkum á dansæfingu, og myrti þrjár, særði margar aðrar, á vofveiflegan og skelfilegan hátt, breiddu hægri öfgamenn út þeim ósannindum, falsfréttum, að þessi morðingjaaumingi væri íslamskur flóttamaður, Ermasunds-bátsmaður, hælisleitandi í Bretlandi. Með þessu var lýðurinn æstur upp gegn ekki bara flóttamönnum og hælisleitendum, heldur öðru fólki, oftast með annan litarhátt, en góðum og gegnum breskum þegnum, sem höfðu flutzt til landins og orðið breskir borgarar á síðustu áratugum og öldum, m.a. vegna réttinda sinna sem fyrirverandi þegnar nýlendna Breta, bresku krúnunnar. Auðvitað blandast það svo inn í þessar óeirðir og miskunnarlausu árásir á saklaust fólk, að breskur almenningur er svekktur og óhress með þau versnandi lífskjör, vaxandi fátækt, sem úrganga landsins úr ESB hefur valdið, líka þá sviptingu frelsis til ferða, náms, vinnu, starfa og annarra athafna í 30 öðrum löndum, sem fjórfrelsi ESB veitti þeim, en þeir höfðu verið sviptir með úrgöngunni úr ESB. Eru sumir eða margir því, að grípa tækifærið nú til að fá útrás fyrir sína miklu frústrasjón, vonbrigði og reiði, hefndarþorsta, með því að veitast að, lemja og misþyrma mest saklausum fólki, reyndar líka lögreglunni, fulltrúum valdsins, og brenna og brjóta eignir manna og innviði. Vonandi eru nú breskir þjóðernissinnar og hægri öfgamenn ánægðir. Verður fróðlegt að sjá, hvernig íslenzkum vini þeirra og aðdáana, sem segist nota sinn frítíma, nánast daglega, til að skrifa óhróður um ESB og Evrópu og lofsyngja Brexit, lízt á. Höfundur er samfélagsrýnir og dýraverndarsinni
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar