Úlnliðsbrotið ekki á á­byrgð skólans

Í janúar 2024 var konan á gangi fyrir utan Háskólann í Reykjavík, með tveggja ára barn í fanginu og með au-pair stúlku. Hún var á gangstétt sem liggur frá aðalinngangi skólans í átt að bílastæðum er hún féll og brotnaði meðal annars úlnliður hennar. Vegna þessa þurfti konan að gangast undir aðgerð. 

Konan krafðist bóta annars vegar úr frítímatryggingu sem hún var sjálf með og hins vegar úr ábyrgðartryggingu Háskólans í Reykjavík. Fallist var á fyrri kröfu hennar en ekki þá síðarnefndu, ákvörðun sem hún skaut til úrskurðarnefndar í vátryggingamálum sem féllst ekki á kröfur hennar. Leitaði hún þá til Héraðsdóms Reykjavíkur og loks til Landsréttar.

Í stefnunni sagðist konan hafa dottið vegna þess að hún rak tærnar á öðrum fæti sínum í misfellu á stéttinni. Hún byggði málið sitt á því að Háskólinn í Reykjavík beri ábyrgð á líkamstjóni hennar þar sem það hafi verið afleiðing óforsvaranlegra aðstæðna á fasteign skólans og vanrækslu starfsmanna skólans á að bregðast við hættulegri gangbraut við aðalinngang skólans. 

Óhapp

Dómurinn skoðaði ljósmyndir og myndskeið, annars vegar af gangstéttinni og hins vegar af aðstæðum í janúar. Var það lagt til grundvallar að miðað við mynd sem dóttir konunnar tók gæti misfellan hafa verið um fimm sentimetrar á hæð þar sem hún var mest.

Samkvæmt starfsmanni HR höfðu steyptu gangstéttarflekarnir í umræddri gangstétt sigið mismikið vegna eiginleika jarðvegsins undir henni. Því hafi myndast misfellur sums staðar sem erfitt sé að laga nema með því að brjóta upp alla stéttina og leggja hana að nýju. 

„Samkvæmt framburði vitnisins hafði lengi verið vitneskja um þetta mál innan háskólans og hafi í gegnum tíðina, áður en slys stefnanda átti sér stað, verið ráðist í aðgerðir til að ráða bót á slíkum misfellum enda væri þetta hættulegt ef fólk gætti ekki að sér,“ segir í dómnum.

Héraðsdómur Reykjavíkur féllst hins vegar ekki á rök konunnar og taldi að slys konunnar hefði fyrst og fremst átt að rekja til óhappatilviljunar og/eða eigin aðgæsluleysis hennar. 

Niðurstaða Landsréttar, eftir áfrýjun konunnar, var að dómurinn skyldi vera óraskaður.