Vestmannaeyjar skila milljörðum - en fá hvað í staðinn? Jóhann Ingi Óskarsson skrifar 25. mars 2026 09:45 Það er ákveðin þreyta farin að setjast í umræðuna í Vestmannaeyjum. Ekki vegna þess að við höfum sagt of mikið, heldur vegna þess að við þurfum sífellt að minna á það sama. Við þurfum að minna á að samgöngur eru ekki lúxus. Við þurfum að minna á að innviðir eru ekki aukaatriði. Og við þurfum, enn og aftur, að minna á að Vestmannaeyjar eru hluti af Íslandi, ekki jaðarsvæði sem má gleymast. Samgöngur sem lífæð Skerðingar á ferjusamgöngum og tafir á uppbyggingu Landeyjahafnar þýða einfaldlega eitt: Óöryggi í daglegu lífi. Við erum ekki að tala um þægindi. Við erum að tala um grunnforsendu þess að samfélag geti starfað. Tafir, frestanir og röng forgangsröðun Framkvæmdir dragast. Áætlanir færast til. Forgangurinn er óljós. Og niðurstaðan er skýr: Vestmannaeyjar sitja ekki við sama borð og önnur samfélög. En hér er staðreyndin: við erum að skila Loðnuvertíðin sýndi það enn og aftur. Fyrirtæki í Eyjum skapa verðmæti sem skila sér beint inn í íslenskt hagkerfi. Þetta eru tekjur, störf og gjaldeyri fyrir landið allt. En það stoppar ekki þar. Framtíðartekjurnar eru að verða til Í Vestmannaeyjum er að byggjast upp fiskeldi sem mun skila umtalsverðum útflutningstekjum á komandi árum. Þetta er hluti af einni hraðast vaxandi atvinnugrein landsins. Með öðrum orðum: Við erum ekki bara að skila í dag, heldur líka á morgun. Það er líka trú á Eyjunum Á sama tíma og ríkið dregur lappirnar er annað að gerast. Nýir og öflugir aðilar hafa bæst í hluthafahóp Eyjaganga og styrkt undirbúning verkefnisins verulega. Það er ekki gert af tilviljun. Fjárfestar setja ekki fjármagn í verkefni nema þeir sjái raunveruleg tækifæri. Þeir sjá það sem við vitum: Að Vestmannaeyjar eru samfélag með mikla möguleika. Og hvað fáum við á móti? Á meðan Vestmannaeyjar: skila milljörðum í gegnum sjávarútveg eru að byggja upp nýjan útflutningsiðnað styrkja gjaldeyristekjur þjóðarbúsins og laða að sér fjárfestingu til framtíðar þá fáum við: skerta samgönguáætlun frestaðar framkvæmdir og sífelldar tafir Þetta er ekki jafnvægi. Þetta er einfaldlega ekki sanngjarnt. En hvað ætlum við að gera? Við í Miðflokknum leggjum fram skýra sýn: 1. Samgöngur sem grunninnviðir Full og stöðug fjármögnun Landeyjahafnar og ferjusiglinga. 2. Ríkið taki ábyrgð Innviðir sem standa undir þjóðartekjum eiga að vera fjármagnaðir af ríkinu. 3. Framkvæmdir með skýrum tímamörkum Ekki fleiri frestanir, heldur ábyrgð og eftirfylgni. 4. Verðmætasköpun skili sér heim Samfélag sem skapar verðmæti á að fá sanngjarnan hlut til baka í innviðum. Stóra myndin Vestmannaeyjar eru ekki jaðar. Við erum: ein af lykilstoðum sjávarútvegs hluti af ört vaxandi fiskeldisiðnaði samfélag sem er að byggja upp framtíðartekjur fyrir Ísland og staður þar sem fjárfestar sjá framtíð Þetta er ekki kostnaður. Þetta er fjárfesting. Spurningin er einföld Við erum ekki að biðja um forréttindi. Við erum að krefjast sanngirni. Ef Vestmannaeyjar geta: skapað verðmæti í dag byggt upp tekjur morgundagsins og laðað að sér fjárfestingu þá er lágmark að innviðirnir fylgi með. Eyjarnar skila - ríkið þarf að standa við sitt. Höfundur er formaður Miðflokksins í Vestmannaeyjum Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Vestmannaeyjar Miðflokkurinn Mest lesið Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson Skoðun Orðspor og ímynd bíður hnekki Haukur Hinriksson Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Skoðun Skoðun Þjóðarvarnarráðið hefur verið kallað saman af minna tilefni! Davíð Bergmann skrifar Skoðun Orðspor og ímynd bíður hnekki Haukur Hinriksson skrifar Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki skrifstofa heldur framkvæmd Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson skrifar Skoðun Krónuhagkerfið og kostnaður heimilanna Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Litir, form og staðarandi Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Brexit ekki orsök efnahagsáskorana Breta Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Jörðin er dómkirkjan okkar. Geimurinn er verkstæðið okkar. Árni Sigurðsson skrifar Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar Skoðun Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Viðvörunarljós um farsæld barna má ekki hunsa Steinunn Bergmann skrifar Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hvað er í pakkanum? Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson skrifar Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller skrifar Sjá meira
Það er ákveðin þreyta farin að setjast í umræðuna í Vestmannaeyjum. Ekki vegna þess að við höfum sagt of mikið, heldur vegna þess að við þurfum sífellt að minna á það sama. Við þurfum að minna á að samgöngur eru ekki lúxus. Við þurfum að minna á að innviðir eru ekki aukaatriði. Og við þurfum, enn og aftur, að minna á að Vestmannaeyjar eru hluti af Íslandi, ekki jaðarsvæði sem má gleymast. Samgöngur sem lífæð Skerðingar á ferjusamgöngum og tafir á uppbyggingu Landeyjahafnar þýða einfaldlega eitt: Óöryggi í daglegu lífi. Við erum ekki að tala um þægindi. Við erum að tala um grunnforsendu þess að samfélag geti starfað. Tafir, frestanir og röng forgangsröðun Framkvæmdir dragast. Áætlanir færast til. Forgangurinn er óljós. Og niðurstaðan er skýr: Vestmannaeyjar sitja ekki við sama borð og önnur samfélög. En hér er staðreyndin: við erum að skila Loðnuvertíðin sýndi það enn og aftur. Fyrirtæki í Eyjum skapa verðmæti sem skila sér beint inn í íslenskt hagkerfi. Þetta eru tekjur, störf og gjaldeyri fyrir landið allt. En það stoppar ekki þar. Framtíðartekjurnar eru að verða til Í Vestmannaeyjum er að byggjast upp fiskeldi sem mun skila umtalsverðum útflutningstekjum á komandi árum. Þetta er hluti af einni hraðast vaxandi atvinnugrein landsins. Með öðrum orðum: Við erum ekki bara að skila í dag, heldur líka á morgun. Það er líka trú á Eyjunum Á sama tíma og ríkið dregur lappirnar er annað að gerast. Nýir og öflugir aðilar hafa bæst í hluthafahóp Eyjaganga og styrkt undirbúning verkefnisins verulega. Það er ekki gert af tilviljun. Fjárfestar setja ekki fjármagn í verkefni nema þeir sjái raunveruleg tækifæri. Þeir sjá það sem við vitum: Að Vestmannaeyjar eru samfélag með mikla möguleika. Og hvað fáum við á móti? Á meðan Vestmannaeyjar: skila milljörðum í gegnum sjávarútveg eru að byggja upp nýjan útflutningsiðnað styrkja gjaldeyristekjur þjóðarbúsins og laða að sér fjárfestingu til framtíðar þá fáum við: skerta samgönguáætlun frestaðar framkvæmdir og sífelldar tafir Þetta er ekki jafnvægi. Þetta er einfaldlega ekki sanngjarnt. En hvað ætlum við að gera? Við í Miðflokknum leggjum fram skýra sýn: 1. Samgöngur sem grunninnviðir Full og stöðug fjármögnun Landeyjahafnar og ferjusiglinga. 2. Ríkið taki ábyrgð Innviðir sem standa undir þjóðartekjum eiga að vera fjármagnaðir af ríkinu. 3. Framkvæmdir með skýrum tímamörkum Ekki fleiri frestanir, heldur ábyrgð og eftirfylgni. 4. Verðmætasköpun skili sér heim Samfélag sem skapar verðmæti á að fá sanngjarnan hlut til baka í innviðum. Stóra myndin Vestmannaeyjar eru ekki jaðar. Við erum: ein af lykilstoðum sjávarútvegs hluti af ört vaxandi fiskeldisiðnaði samfélag sem er að byggja upp framtíðartekjur fyrir Ísland og staður þar sem fjárfestar sjá framtíð Þetta er ekki kostnaður. Þetta er fjárfesting. Spurningin er einföld Við erum ekki að biðja um forréttindi. Við erum að krefjast sanngirni. Ef Vestmannaeyjar geta: skapað verðmæti í dag byggt upp tekjur morgundagsins og laðað að sér fjárfestingu þá er lágmark að innviðirnir fylgi með. Eyjarnar skila - ríkið þarf að standa við sitt. Höfundur er formaður Miðflokksins í Vestmannaeyjum
Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar
Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar
Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar