Kópavogsmódelið leggst þyngra á barnafjölskyldur en Reykjavíkurleiðin Jónas Már Torfason og Eydís Inga Valsdóttir skrifa 22. febrúar 2026 14:03 Málflutningur Hildar Björnsdóttur, oddvita Sjálfstæðismanna í Reykjavík, þar sem hún fjallar um hina nýkynntu Reykjavíkurleið í leikskólamálum, vakti athygli okkar í síðastliðinni viku. Þar gagnrýnir Hildur leiðina fyrir það að reyna að stýra fjölskyldum í skertan vistunartíma og þannig færa vandamál leikskólakerfisins yfir á herðar vinnandi fólks. En Hildur segir að „Reykjavíkurleiðin leiði af sér bæði þjónustuskerðingu fyrir foreldra og auknar álögur fyrir vinnandi fólk - og fyllir foreldra sem fullnýta þjónustu leikskólanna óþarfa samviskubiti.” Þessar staðhæfingar eru í hrópandi mótsögn við yfirlýsingar Ásdísar Kristjánsdóttur, bæjarstjóra Sjálfstæðismanna í Kópavogi, sem kallaði mun róttækari breytingar í þessa átt hér í bæ „allt aðra þjónustu og mun betri“ en þá sem áður var. Sjálfstæðisflokkurinn, sem og Hildur sjálf, hefur keppst við að mæra „Kópavogsmódelið“ og kallað eftir því að fleiri sveitarfélög taki það upp. Nálgun Reykjavíkurborgar í leikskólamálum er skynsamlegri og mætir þörfum barnafjölskyldna betur en Kópavogsmódelið. Kópavogsmódelið gæti verið gulrót en er nú pískur Í Kópavogi var farið of geyst í of harðar breytingar á leikskólakerfinu í takmörkuðu samráði við foreldra. Þar er einungis boðið upp á 30 klst. gjaldfrjálsa vistun á meðan Reykjavíkurleiðin ætlar að bjóða upp á 36 klst. gjaldfrjálst. Það skýtur því skökku við að heyra Sjálfstæðismenn í Reykjavík koma með harða gagnrýni á þær breytingar sem verið er að boða þar. Breytingarnar sem voru gerðar í Kópavogi hafa nefnilega verið harðlega gagnrýndar af foreldrum, hagsmunasamtökum og verkalýðsfélögum og rannsóknir benda til þess að mikil óánægja ríki um fyrirkomulagið. Vandamálið í Kópavogi er að kostnaðarþátttaka foreldra hélst óbreytt eftir innleiðingu á Kópavogsmódelinu Það þýðir að foreldrar, á heildina litið, borga um 12% af kostnaði við hvert leikskólapláss bæði fyrir og eftir breytingarnar. Raunar stóð upphaflega til að tvöfalda kostnaðarþátttöku foreldra en við það var hætt eftir hörð mótmæli. Á mannamáli þýðir þetta að þau 70% foreldra í Kópavogi sem ekki hafa tök á að fá gjaldfrjálsa vistun á leikskólum, og borga þess í stað dýrustu leikskólagjöld landsins, niðurgreiða leikskólagjöldin fyrir þau 30% sem geta nýtt sér gjaldfrjálsa vistun. Betra hefði verið að halda í öflugt þjónustustig og láta sveitarfélagið koma til móts við foreldra til að fjármagna gjaldfrjálsan leikskóla fyrir vistun sem hefði létt á mönnun. Þannig hefði verið hægt að halda leikskólagjöldum fyrir þau sem notast við hefðbundna 8 tíma vistun umtalsvert lægri en nú er. Hér að neðan er munurinn á leikskólagjöldum hjá sambúðarfólki í millistétt sem að eiga tvö börn eins og þau eru í Kópavogi sem stendur og koma til með að verða í Reykjavík eftir breytingarnar. Við teljum það nokkuð augljóst hvor leiðin leggst þyngra á barnafjölskyldur. Tekið skal fram að ef tekið er tillit til tekjutengdra afslátta er munurinn enn meiri á Reykjavík og Kópavogi, þar sem mun fleiri foreldrar koma til með að njóta afsláttar í Reykjavík en í Kópavogi. Forgangsröðum þjónustu í þágu barnafólks Hildiur tekur réttilega fram í sínum pistli að öflugt leikskólakerfi sé eitt mikilvægasta jafnréttistólið á sveitarstjórnarstiginu. Það geta undirritaðir jafnaðarmenn tekið undir enda hefur leikskólakerfið og breytingar á því sem Samfylkingin og forverar hennar leiddu verið veigamikill þáttur í framþróun jafnréttismála á Íslandi síðastliðna áratugi. Þetta er spurning um pólitískan vilja; Sjálfstæðismenn virðast vera tilbúnir að leggja aukna gjaldtöku á barnafólk í sveitarfélögum þar sem þeir eru í meirihluta en gera aðrar kröfur í öðrum sveitarfélögum. Stefna Samfylkingarinnar er sú sama óháð því hver er við stjórnvölinn - að forgangsraða þjónustu í þágu barnafólks jafnt um allt land. Áherslur okkar í Samfylkingunni í Kópavogi eftir komandi kosningar verða í þá átt að koma til móts við barnafjölskyldur með það að sjónarmiði að létta álögur á barnafólk með því að lækka leikskólagjöld, auka systkinaafslátt og taka skref til að auka fjölda klukkustunda sem standa til boða gjaldfrjálst. Það á ekki að refsa barnafjölskyldum fyrir að þurfa að nýta sér þjónustu sveitarfélagsins. Höfundar skipa 1. og 2. sæti lista Samfylkingarinnar í Kópavogi Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Kópavogur Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Leikskólar Samfylkingin Jónas Már Torfason Mest lesið Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun Hver á að halda í hönd þeirra sem greinast með Alzheimer ? Ásta Kristín Gunnarsdóttir Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors Skoðun Skoðun Skoðun Skattahækkanir sem beinast gegn Suðurlandi Ásta Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvað myndi ég ráðleggja átján ára ungmenni í dag? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Skráum hjartastuðtækin því hver mínúta skiptir máli! Alma D. Möller skrifar Skoðun Er gervigreind til góðs eða bara á blaði? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hver á að halda í hönd þeirra sem greinast með Alzheimer ? Ásta Kristín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Aldrei fullmótaður Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar Skoðun Hver á að fá tímann sem gervigreindin sparar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors skrifar Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun Mennskan í umróti felst í vönduðum vinnubrögðum Berglind Björk Hreinsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé skrifar Skoðun Í Singapúr dugði eitt orð Margrét Reynisdóttir skrifar Skoðun Drónar: vinur eða óvinur? Sunna Gunnars Marteinsdóttir skrifar Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Réttindabarátta og réttindagæsla í 50 ár Halldór Gunnarsson skrifar Skoðun Hvenær mun Alþingi setja þegna sína í forgrunn? Sunna Arnardóttir skrifar Skoðun Hugmynd skapar atvinnu Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af hverju verður allt að eins þyngra í skammdeginu? Guðjón Ágústsson skrifar Skoðun Gæði hjúkrunarheimila eru mælikvarði á velmegun Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Trump og Pútín gegn Úkraínu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Hver á skömmina? Sigurveig Hjaltested Þórhallsdóttir skrifar Sjá meira
Málflutningur Hildar Björnsdóttur, oddvita Sjálfstæðismanna í Reykjavík, þar sem hún fjallar um hina nýkynntu Reykjavíkurleið í leikskólamálum, vakti athygli okkar í síðastliðinni viku. Þar gagnrýnir Hildur leiðina fyrir það að reyna að stýra fjölskyldum í skertan vistunartíma og þannig færa vandamál leikskólakerfisins yfir á herðar vinnandi fólks. En Hildur segir að „Reykjavíkurleiðin leiði af sér bæði þjónustuskerðingu fyrir foreldra og auknar álögur fyrir vinnandi fólk - og fyllir foreldra sem fullnýta þjónustu leikskólanna óþarfa samviskubiti.” Þessar staðhæfingar eru í hrópandi mótsögn við yfirlýsingar Ásdísar Kristjánsdóttur, bæjarstjóra Sjálfstæðismanna í Kópavogi, sem kallaði mun róttækari breytingar í þessa átt hér í bæ „allt aðra þjónustu og mun betri“ en þá sem áður var. Sjálfstæðisflokkurinn, sem og Hildur sjálf, hefur keppst við að mæra „Kópavogsmódelið“ og kallað eftir því að fleiri sveitarfélög taki það upp. Nálgun Reykjavíkurborgar í leikskólamálum er skynsamlegri og mætir þörfum barnafjölskyldna betur en Kópavogsmódelið. Kópavogsmódelið gæti verið gulrót en er nú pískur Í Kópavogi var farið of geyst í of harðar breytingar á leikskólakerfinu í takmörkuðu samráði við foreldra. Þar er einungis boðið upp á 30 klst. gjaldfrjálsa vistun á meðan Reykjavíkurleiðin ætlar að bjóða upp á 36 klst. gjaldfrjálst. Það skýtur því skökku við að heyra Sjálfstæðismenn í Reykjavík koma með harða gagnrýni á þær breytingar sem verið er að boða þar. Breytingarnar sem voru gerðar í Kópavogi hafa nefnilega verið harðlega gagnrýndar af foreldrum, hagsmunasamtökum og verkalýðsfélögum og rannsóknir benda til þess að mikil óánægja ríki um fyrirkomulagið. Vandamálið í Kópavogi er að kostnaðarþátttaka foreldra hélst óbreytt eftir innleiðingu á Kópavogsmódelinu Það þýðir að foreldrar, á heildina litið, borga um 12% af kostnaði við hvert leikskólapláss bæði fyrir og eftir breytingarnar. Raunar stóð upphaflega til að tvöfalda kostnaðarþátttöku foreldra en við það var hætt eftir hörð mótmæli. Á mannamáli þýðir þetta að þau 70% foreldra í Kópavogi sem ekki hafa tök á að fá gjaldfrjálsa vistun á leikskólum, og borga þess í stað dýrustu leikskólagjöld landsins, niðurgreiða leikskólagjöldin fyrir þau 30% sem geta nýtt sér gjaldfrjálsa vistun. Betra hefði verið að halda í öflugt þjónustustig og láta sveitarfélagið koma til móts við foreldra til að fjármagna gjaldfrjálsan leikskóla fyrir vistun sem hefði létt á mönnun. Þannig hefði verið hægt að halda leikskólagjöldum fyrir þau sem notast við hefðbundna 8 tíma vistun umtalsvert lægri en nú er. Hér að neðan er munurinn á leikskólagjöldum hjá sambúðarfólki í millistétt sem að eiga tvö börn eins og þau eru í Kópavogi sem stendur og koma til með að verða í Reykjavík eftir breytingarnar. Við teljum það nokkuð augljóst hvor leiðin leggst þyngra á barnafjölskyldur. Tekið skal fram að ef tekið er tillit til tekjutengdra afslátta er munurinn enn meiri á Reykjavík og Kópavogi, þar sem mun fleiri foreldrar koma til með að njóta afsláttar í Reykjavík en í Kópavogi. Forgangsröðum þjónustu í þágu barnafólks Hildiur tekur réttilega fram í sínum pistli að öflugt leikskólakerfi sé eitt mikilvægasta jafnréttistólið á sveitarstjórnarstiginu. Það geta undirritaðir jafnaðarmenn tekið undir enda hefur leikskólakerfið og breytingar á því sem Samfylkingin og forverar hennar leiddu verið veigamikill þáttur í framþróun jafnréttismála á Íslandi síðastliðna áratugi. Þetta er spurning um pólitískan vilja; Sjálfstæðismenn virðast vera tilbúnir að leggja aukna gjaldtöku á barnafólk í sveitarfélögum þar sem þeir eru í meirihluta en gera aðrar kröfur í öðrum sveitarfélögum. Stefna Samfylkingarinnar er sú sama óháð því hver er við stjórnvölinn - að forgangsraða þjónustu í þágu barnafólks jafnt um allt land. Áherslur okkar í Samfylkingunni í Kópavogi eftir komandi kosningar verða í þá átt að koma til móts við barnafjölskyldur með það að sjónarmiði að létta álögur á barnafólk með því að lækka leikskólagjöld, auka systkinaafslátt og taka skref til að auka fjölda klukkustunda sem standa til boða gjaldfrjálst. Það á ekki að refsa barnafjölskyldum fyrir að þurfa að nýta sér þjónustu sveitarfélagsins. Höfundar skipa 1. og 2. sæti lista Samfylkingarinnar í Kópavogi
Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun
Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir Skoðun
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar
Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar
Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar
Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar
Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun
Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir Skoðun
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun