Mynd­band af banaslysinu í tölu­verðri dreifingu

Sævar Guðmundsson, aðalvarðstjóri hjá lögreglunni á höfuðborgarsvæðinu, segir í samtali við fréttastofu að rannsókn banaslyssins á Krýsuvíkurvegi miði ágætlega. Þrjú ungmenni létust í banaslysi aðfaranótt mánudags þegar bifreið hafnaði utan vegar eftir að hafa ekið á yfir 200 kílómetra hraða. Lögreglan stöðvaði ökumann sem ók á um 190 kílómetra hraða eftir Reykjanesbrautinni í nótt.

Ekki sé búið að ræða við öll vitni banaslyssins en þau séu þó nokkur. Sævar staðfestir í samtali við fréttastofu að myndefni frá vettvangi þar sem bíllinn er alelda hafi verið í þó nokkurri dreifingu á milli barna og ungmenna á samfélagsmiðlum síðustu daga. Erfitt sé fyrir lögregluna að eiga við dreifinguna sem sé þó meðvituð um málið.

Kolbrún Hrund Sigurgeirsdóttir, verkefnastjóri hjá Barnaheillum, segir dreifinguna hafa neikvæð áhrif á sálarlíf ungmenna.

„Því miður höfum við heyrt það að bara strax um nóttina sem slysið varð hafi myndbönd farið í dreifingu og mörg ungmenni hafi vaknað með þetta í símanum sínum. Þetta getur bara valdið miklu áfalli og þetta getur í rauninni fylgt þeim mjög lengi. Það er mjög sláandi að sjá svona og hvað þá þegar þetta er óumbeðið.“

Mikilvægt sé að foreldrar ræði við börnin sín.

„Ég held að fræðsla sé alltaf langsterkasta vopnið okkar og bæði ætti fræðsla að fara fram í skólakerfinu en hún þarf líka að fara fram heima. Ef að foreldrar vita að barnið þeirra hefur fengið svona myndband sent, að fara þá svolítið inn í það að ræða til dæmis bara þú veist, hvað ef þetta væri einhver sem okkur þykir vænt um, ef þetta væri einhver í fjölskyldunni.“

Hún segir um varhugaverða þróun að ræða. Það færist í aukana með hverju árinu að ungmenni dreifi viðkvæmu myndefni sín á milli sem grafi undan samkennd þeirra.

„Þau verða svona algjörlega ónæmari af því að það sem blasir við þeim á skjánum verður alltaf grófara og grófara og þau fjarlægja sig bara frá því. Smám saman teygist normið, sem sagt hvað þeim finnst hræðilegt og hvað þeim finnst ógeðslegt. Smám saman þá verða þau ónæm og líka kannski með því að gera greinarmun á því hvað er partur af einhverju gervi og hvað er raunverulegt.“

„Við þurfum að spýta í lófana þegar kemur að þessu af því að við viljum svo sannarlega ekki fara að missa samúð og samhygð úr samfélaginu okkar,“ segir Kolbrún sem tekur fram að skortur á samkennd á samfélagsmiðlum geti auðveldlega smitast út í samskipti í raunheimum.

„Okkur sýnast öll merki vera í þá áttina, sem er auðvitað mjög dapurlegt.“