Allir íbúar Kópavogs skipta máli Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar 14. maí 2026 19:40 Sterkt samfélag byggist ekki aðeins á góðum innviðum eða fallegum byggingum. Það byggist á fólkinu sem þar býr. Öllum íbúum þarf að finnast að rödd þeirra skipti máli og að á þau sé hlustað, óháð tungumáli, fötlun eða aðstæðum. Kópavogur er fjölbreytt samfélag og enginn hópur á að sitja eftir. Sveitarfélagið á að vera tilbúið að mæta fólki þar sem það er statt og tryggja að allir geti tekið þátt á eigin forsendum. Að berjast fyrir eigin tungumáli Það segir margt um samfélag þegar íbúi þarf að berjast fyrir því að fá að nota eigið tungumál í samskiptum við sveitarfélagið sitt. Heyrnarlaus maður í Kópavogi hafði samband við velferðarsvið bæjarins með aðstoð táknmálstúlks. Hann óskaði eftir viðtali við ráðgjafa sem gæti átt samskipti á táknmáli án milliliða, eins og Reykjavíkurborg hafði og sá ráðgjafi var líka sjálfstæður meðferðaraðili. Kópavogsbær hefði getað keypt slíka þjónustu fyrir tiltölulega litla fjárhæð. Í stað þess var erindið flækt, gert stærra en það var, jafnvel flóknara og að lokum var manninum bent á að flytja til Reykjavíkur. Með öllu óásættanlegt Þessi viðbrögð eru ekki aðeins særandi, þau eru með öllu óásættanleg. Hér var um að ræða íbúa sem hafði búið í Kópavogi í nær tuttugu ár, greitt sín gjöld og aldrei áður leitað eftir aðstoð frá velferðarsviði. Að segja við slíkan íbúa að hann eigi einfaldlega að leita annað sendir hættuleg skilaboð: að sumir íbúar séu minna velkomnir en aðrir. Sveitarfélög eiga ekki að spyrja: „Getur þú farið annað?“ heldur: „Hvernig getum við leyst þetta?“ Kópavogur fyrir alla Heyrnarlausir íbúar eiga að geta fengið upplýsingar, þjónustu og samskipti á eigin tungumáli án þess að upplifa sig sem byrði á kerfinu. Fatlaðir íbúar eru ekki vandamál sem þarf að leysa. Þeir eru hluti af samfélaginu og eiga sama rétt og aðrir til þátttöku, virðingar og þjónustu. Viðreisn í Kópavogi vill samfélag sem hlustar, skilur þarfir fólks og kemur til móts við íbúa af virðingu. Það er ekki kostnaður. Það er mælikvarði á réttlátt samfélag. Höfundur situr í 10. sæti á lista Viðreisn í Kópavogi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sigurlín Margrét Sigurðardóttir Viðreisn Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Kópavogur Mest lesið Halldór 26.09.2026 Halldór Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson Skoðun Skoðun Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Stafrænt heilbrigðiskerfið byggt á skilvirkni Hilmar Ingimundarson skrifar Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Reykjalundur endurhæfir – Endurhæfum Reykjalund Svana Helen Björnsdóttir skrifar Skoðun Að ganga út eða ganga inn Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar Skoðun Aðgerðaáætlunin er til, en hvar stöndum við? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af indíánum og kúrekum Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Icelandair: Hver á flugfélagið og hver vill kaupa það? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Áskorun til heilbrigðisráðherra Ásgrímur Grétar Jörundsson skrifar Skoðun Samræðusiðfræði og sálgæsla Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Þegar landsframleiðsla dugar ekki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fáfræði, fordómar og fimm flokkar Hjálmtýs Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Þegar sjálfboðaliðar borga með sér Hildur Dís Jónsdóttir skrifar Skoðun Sleggjan fundin Dofri Hermannsson skrifar Skoðun Að vaxa út úr vandanum Runólfur Ágústsson skrifar Skoðun Tuttugu ár frá brottför varnarliðsins – úr áfalli í uppbyggingu Árni Sigfússon skrifar Skoðun Gefið með annarri hendinni og tekið með hinni Sigrún Ólafsdóttir,Zophonías O. Jónsson skrifar Sjá meira
Sterkt samfélag byggist ekki aðeins á góðum innviðum eða fallegum byggingum. Það byggist á fólkinu sem þar býr. Öllum íbúum þarf að finnast að rödd þeirra skipti máli og að á þau sé hlustað, óháð tungumáli, fötlun eða aðstæðum. Kópavogur er fjölbreytt samfélag og enginn hópur á að sitja eftir. Sveitarfélagið á að vera tilbúið að mæta fólki þar sem það er statt og tryggja að allir geti tekið þátt á eigin forsendum. Að berjast fyrir eigin tungumáli Það segir margt um samfélag þegar íbúi þarf að berjast fyrir því að fá að nota eigið tungumál í samskiptum við sveitarfélagið sitt. Heyrnarlaus maður í Kópavogi hafði samband við velferðarsvið bæjarins með aðstoð táknmálstúlks. Hann óskaði eftir viðtali við ráðgjafa sem gæti átt samskipti á táknmáli án milliliða, eins og Reykjavíkurborg hafði og sá ráðgjafi var líka sjálfstæður meðferðaraðili. Kópavogsbær hefði getað keypt slíka þjónustu fyrir tiltölulega litla fjárhæð. Í stað þess var erindið flækt, gert stærra en það var, jafnvel flóknara og að lokum var manninum bent á að flytja til Reykjavíkur. Með öllu óásættanlegt Þessi viðbrögð eru ekki aðeins særandi, þau eru með öllu óásættanleg. Hér var um að ræða íbúa sem hafði búið í Kópavogi í nær tuttugu ár, greitt sín gjöld og aldrei áður leitað eftir aðstoð frá velferðarsviði. Að segja við slíkan íbúa að hann eigi einfaldlega að leita annað sendir hættuleg skilaboð: að sumir íbúar séu minna velkomnir en aðrir. Sveitarfélög eiga ekki að spyrja: „Getur þú farið annað?“ heldur: „Hvernig getum við leyst þetta?“ Kópavogur fyrir alla Heyrnarlausir íbúar eiga að geta fengið upplýsingar, þjónustu og samskipti á eigin tungumáli án þess að upplifa sig sem byrði á kerfinu. Fatlaðir íbúar eru ekki vandamál sem þarf að leysa. Þeir eru hluti af samfélaginu og eiga sama rétt og aðrir til þátttöku, virðingar og þjónustu. Viðreisn í Kópavogi vill samfélag sem hlustar, skilur þarfir fólks og kemur til móts við íbúa af virðingu. Það er ekki kostnaður. Það er mælikvarði á réttlátt samfélag. Höfundur situr í 10. sæti á lista Viðreisn í Kópavogi.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar
Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar