Allir íbúar Kópavogs skipta máli Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar 14. maí 2026 19:40 Sterkt samfélag byggist ekki aðeins á góðum innviðum eða fallegum byggingum. Það byggist á fólkinu sem þar býr. Öllum íbúum þarf að finnast að rödd þeirra skipti máli og að á þau sé hlustað, óháð tungumáli, fötlun eða aðstæðum. Kópavogur er fjölbreytt samfélag og enginn hópur á að sitja eftir. Sveitarfélagið á að vera tilbúið að mæta fólki þar sem það er statt og tryggja að allir geti tekið þátt á eigin forsendum. Að berjast fyrir eigin tungumáli Það segir margt um samfélag þegar íbúi þarf að berjast fyrir því að fá að nota eigið tungumál í samskiptum við sveitarfélagið sitt. Heyrnarlaus maður í Kópavogi hafði samband við velferðarsvið bæjarins með aðstoð táknmálstúlks. Hann óskaði eftir viðtali við ráðgjafa sem gæti átt samskipti á táknmáli án milliliða, eins og Reykjavíkurborg hafði og sá ráðgjafi var líka sjálfstæður meðferðaraðili. Kópavogsbær hefði getað keypt slíka þjónustu fyrir tiltölulega litla fjárhæð. Í stað þess var erindið flækt, gert stærra en það var, jafnvel flóknara og að lokum var manninum bent á að flytja til Reykjavíkur. Með öllu óásættanlegt Þessi viðbrögð eru ekki aðeins særandi, þau eru með öllu óásættanleg. Hér var um að ræða íbúa sem hafði búið í Kópavogi í nær tuttugu ár, greitt sín gjöld og aldrei áður leitað eftir aðstoð frá velferðarsviði. Að segja við slíkan íbúa að hann eigi einfaldlega að leita annað sendir hættuleg skilaboð: að sumir íbúar séu minna velkomnir en aðrir. Sveitarfélög eiga ekki að spyrja: „Getur þú farið annað?“ heldur: „Hvernig getum við leyst þetta?“ Kópavogur fyrir alla Heyrnarlausir íbúar eiga að geta fengið upplýsingar, þjónustu og samskipti á eigin tungumáli án þess að upplifa sig sem byrði á kerfinu. Fatlaðir íbúar eru ekki vandamál sem þarf að leysa. Þeir eru hluti af samfélaginu og eiga sama rétt og aðrir til þátttöku, virðingar og þjónustu. Viðreisn í Kópavogi vill samfélag sem hlustar, skilur þarfir fólks og kemur til móts við íbúa af virðingu. Það er ekki kostnaður. Það er mælikvarði á réttlátt samfélag. Höfundur situr í 10. sæti á lista Viðreisn í Kópavogi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sigurlín Margrét Sigurðardóttir Viðreisn Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Kópavogur Mest lesið Litla beiðnin kemur fyrst, svo sú stóra. Birna Bragadóttir Skoðun Nei fyrir komandi kynslóðir Ingibjörg H. Sverrisdóttir Skoðun Angan lótusblómsins Meyvant Þórólfsson Skoðun Rétturinn er sá sami – en tækifærið er það ekki Anna Margrét Bjarnadóttir Skoðun Hinn ólánsami Ólafur Ragnar Lúðvík Bergvinsson Skoðun Aðildarviðræður eru ekki prufuáskrift Guðbjörg Oddný Jónasdóttir Skoðun Er betra? Sigþrúður Ármann Skoðun Hvernig lækka vextir með upptöku evru? Gauti B. Eggertsson Skoðun Ísland, Evrópa og áhrifasvæði stórvelda Þorsteinn Kristinsson Skoðun Er ég að bregðast börnunum mínum með því að segja NEI? Monika Margrét Stefánsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Rétturinn er sá sami – en tækifærið er það ekki Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Litla beiðnin kemur fyrst, svo sú stóra. Birna Bragadóttir skrifar Skoðun Nei fyrir komandi kynslóðir Ingibjörg H. Sverrisdóttir skrifar Skoðun Angan lótusblómsins Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun Er ég að bregðast börnunum mínum með því að segja NEI? Monika Margrét Stefánsdóttir skrifar Skoðun Gamli sáttmálinn og sá nýi Aðalsteinn Már Þorsteinsson skrifar Skoðun Er betra? Sigþrúður Ármann skrifar Skoðun Útgerðarauðvaldið vill í ESB - ég segi nei Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Gervigreind, gagnaver og tækifæri Íslands Eymundur Sigurðsson skrifar Skoðun Sveitirnar þagna Walter Fannar Kristjánsson skrifar Skoðun Áður en lengra er haldið Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Erum við of fljót að kenna samfélagsmiðlum um? Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Börn læra ekki fyrir framtíð sem þau skynja ekki Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Danir, ESB og staða Íslands Finnur Torfi Magnússon skrifar Skoðun Hvað kostar „þetta reddast“? Guðríður Lára Þrastardóttir skrifar Skoðun Frá öllum til allra með nútímalegum sjúkratryggingum Sigurður H. Helgason skrifar Skoðun Tækifærið er núna Agnar H. Johnson skrifar Skoðun Einelti og samskiptahættir kvenna á Íslandi Vigdís Ásgeirsdóttir skrifar Skoðun 600 þúsund manna Ísland – ætlum við að byggja það sjálf? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Hlaupið er búið - en láttu það ekki stoppa þig Sigrún Elva Einarsdóttir skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki prufuáskrift Guðbjörg Oddný Jónasdóttir skrifar Skoðun Trump á ekki að vera ástæðan Friðjón R. Friðjónsson skrifar Skoðun Hvernig lækka vextir með upptöku evru? Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Eldra fólk ætti alls ekki að kjósa nei Björn B Björnsson skrifar Skoðun Fleiri valkostir og sterkari staða ef við segjum já Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Samkeppniseftirlitið eitt og sér Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Opnum dyr fyrir innviðafjárfestingu um allt land Logi Einarsson skrifar Skoðun Hinn ólánsami Ólafur Ragnar Lúðvík Bergvinsson skrifar Skoðun Milljarða ávinningur af evru – fyrir heimilin, fyrirtækin, ríkið, sveitarfélögin og þjóðina alla Baldur Pétursson skrifar Skoðun Skipulag sem má ekki borga sig! Íris Björk Hreinsdóttir skrifar Sjá meira
Sterkt samfélag byggist ekki aðeins á góðum innviðum eða fallegum byggingum. Það byggist á fólkinu sem þar býr. Öllum íbúum þarf að finnast að rödd þeirra skipti máli og að á þau sé hlustað, óháð tungumáli, fötlun eða aðstæðum. Kópavogur er fjölbreytt samfélag og enginn hópur á að sitja eftir. Sveitarfélagið á að vera tilbúið að mæta fólki þar sem það er statt og tryggja að allir geti tekið þátt á eigin forsendum. Að berjast fyrir eigin tungumáli Það segir margt um samfélag þegar íbúi þarf að berjast fyrir því að fá að nota eigið tungumál í samskiptum við sveitarfélagið sitt. Heyrnarlaus maður í Kópavogi hafði samband við velferðarsvið bæjarins með aðstoð táknmálstúlks. Hann óskaði eftir viðtali við ráðgjafa sem gæti átt samskipti á táknmáli án milliliða, eins og Reykjavíkurborg hafði og sá ráðgjafi var líka sjálfstæður meðferðaraðili. Kópavogsbær hefði getað keypt slíka þjónustu fyrir tiltölulega litla fjárhæð. Í stað þess var erindið flækt, gert stærra en það var, jafnvel flóknara og að lokum var manninum bent á að flytja til Reykjavíkur. Með öllu óásættanlegt Þessi viðbrögð eru ekki aðeins særandi, þau eru með öllu óásættanleg. Hér var um að ræða íbúa sem hafði búið í Kópavogi í nær tuttugu ár, greitt sín gjöld og aldrei áður leitað eftir aðstoð frá velferðarsviði. Að segja við slíkan íbúa að hann eigi einfaldlega að leita annað sendir hættuleg skilaboð: að sumir íbúar séu minna velkomnir en aðrir. Sveitarfélög eiga ekki að spyrja: „Getur þú farið annað?“ heldur: „Hvernig getum við leyst þetta?“ Kópavogur fyrir alla Heyrnarlausir íbúar eiga að geta fengið upplýsingar, þjónustu og samskipti á eigin tungumáli án þess að upplifa sig sem byrði á kerfinu. Fatlaðir íbúar eru ekki vandamál sem þarf að leysa. Þeir eru hluti af samfélaginu og eiga sama rétt og aðrir til þátttöku, virðingar og þjónustu. Viðreisn í Kópavogi vill samfélag sem hlustar, skilur þarfir fólks og kemur til móts við íbúa af virðingu. Það er ekki kostnaður. Það er mælikvarði á réttlátt samfélag. Höfundur situr í 10. sæti á lista Viðreisn í Kópavogi.
Skoðun Milljarða ávinningur af evru – fyrir heimilin, fyrirtækin, ríkið, sveitarfélögin og þjóðina alla Baldur Pétursson skrifar