Rúllum út rauða dreglinum Pétur Marteinsson skrifar 10. apríl 2026 07:01 „Kerfið er of þungt.“ Þessi setning hefur fylgt mér úr mörgum samtölum sem ég hef átt við borgarbúa, fólk í atvinnulífinu og starfsfólk í framlínunni síðustu vikur. Það hefur verið ótrúlega gefandi að koma nýr inn í stjórnmálin í Reykjavík. Ég hef nýtt tímann í að hlusta. Og þótt flest fólk sé sammála um að Reykjavík sé dásamleg borg, þá er það líka sammála um annað: Flækjustigið er of hátt og afgreiðsla mála tekur of langan tíma. Höfuðborgin okkar á að vera staður þar sem hlutirnir gerast, ekki staður þar sem hugmyndir deyja í biðröð. Ég kem inn í þetta verkefni með reynslu úr sjálfstæðum rekstri. Ég þekki það á eigin skinni hvernig flókið regluverk og svifasein stjórnsýsla getur tafið og jafnvel komið í veg fyrir góð verkefni. Við eigum að rúlla út rauða dreglinum fyrir fólk sem vill láta gott af sér leiða, hvort sem það er að byggja húsnæði eða opna fyrirtæki. Borgin á að vera með í liðinu, ekki hindrun. Samfylkingin hefur þegar sýnt á landsvísu að það er hægt að hrista upp í kerfum sem staðið hafa í stað í áratugi. Við höfum sameinað stofnanir og einfaldað leyfisveitingar með hagsmuni notenda að leiðarljósi. Þessari vinnu verðum við að halda áfram af fullum krafti í Reykjavík. Gott dæmi um þörfina á hugarfarsbreytingu er hvernig þú opnar veitingastað í Stokkhólmi miðað við Reykjavík. Ég þekki þetta ferli ágætlega hérna heima: hátt flækjustig og langt og flókið ferli er lýjandi. Félagi minn í Stokkhólmi, sem opnaði veitingastað í fyrra, lýsti þessu ferli fyrir mér: Þú færð gátlista. Ef þú uppfyllir kröfurnar, þá opnar þú. Þú þarft ekki að bíða eftir „leyfi“ til að hefja rekstur. Borgin mætir svo í úttekt til að staðfesta að allt sé í lagi. Þar er grunnstefið traust. Rekstraraðilinn upplifir að borgin vinni með honum. Svona á þetta að vera hér: skýr rammi, stafræn og hröð afgreiðsla og gagnkvæmt traust. Með því að einfalda kerfin, nýta tækni og gervigreind til að sjálfvirknivæða svör og leyfisveitingar, getum við losað um dýrmætan tíma og fjármagn. Það er hægt að hagræða í yfirbyggingunni án þess að það bitni á gæðum þjónustunnar. Þvert á móti, með því að létta á og stytta biðtíma, búum við til svigrúm til að gera það sem mestu máli skiptir, að hlúa að fólkinu í borginni, menntun barna okkar og velferð allra hópa. Öflugt atvinnulíf er forsenda velferðar og jöfnuðar. Reykjavík á að vera borg þar sem það er einfalt að lifa, starfa og skapa. Einföldum fólki lífið frekar en að flækja það. Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Samfylkingin Reykjavík Pétur Marteinsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Halldór 26.09.2026 Halldór Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson Skoðun Skoðun Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Stafrænt heilbrigðiskerfið byggt á skilvirkni Hilmar Ingimundarson skrifar Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Reykjalundur endurhæfir – Endurhæfum Reykjalund Svana Helen Björnsdóttir skrifar Skoðun Að ganga út eða ganga inn Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar Skoðun Aðgerðaáætlunin er til, en hvar stöndum við? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af indíánum og kúrekum Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Icelandair: Hver á flugfélagið og hver vill kaupa það? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Áskorun til heilbrigðisráðherra Ásgrímur Grétar Jörundsson skrifar Skoðun Samræðusiðfræði og sálgæsla Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Þegar landsframleiðsla dugar ekki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fáfræði, fordómar og fimm flokkar Hjálmtýs Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Þegar sjálfboðaliðar borga með sér Hildur Dís Jónsdóttir skrifar Skoðun Sleggjan fundin Dofri Hermannsson skrifar Skoðun Að vaxa út úr vandanum Runólfur Ágústsson skrifar Skoðun Tuttugu ár frá brottför varnarliðsins – úr áfalli í uppbyggingu Árni Sigfússon skrifar Sjá meira
„Kerfið er of þungt.“ Þessi setning hefur fylgt mér úr mörgum samtölum sem ég hef átt við borgarbúa, fólk í atvinnulífinu og starfsfólk í framlínunni síðustu vikur. Það hefur verið ótrúlega gefandi að koma nýr inn í stjórnmálin í Reykjavík. Ég hef nýtt tímann í að hlusta. Og þótt flest fólk sé sammála um að Reykjavík sé dásamleg borg, þá er það líka sammála um annað: Flækjustigið er of hátt og afgreiðsla mála tekur of langan tíma. Höfuðborgin okkar á að vera staður þar sem hlutirnir gerast, ekki staður þar sem hugmyndir deyja í biðröð. Ég kem inn í þetta verkefni með reynslu úr sjálfstæðum rekstri. Ég þekki það á eigin skinni hvernig flókið regluverk og svifasein stjórnsýsla getur tafið og jafnvel komið í veg fyrir góð verkefni. Við eigum að rúlla út rauða dreglinum fyrir fólk sem vill láta gott af sér leiða, hvort sem það er að byggja húsnæði eða opna fyrirtæki. Borgin á að vera með í liðinu, ekki hindrun. Samfylkingin hefur þegar sýnt á landsvísu að það er hægt að hrista upp í kerfum sem staðið hafa í stað í áratugi. Við höfum sameinað stofnanir og einfaldað leyfisveitingar með hagsmuni notenda að leiðarljósi. Þessari vinnu verðum við að halda áfram af fullum krafti í Reykjavík. Gott dæmi um þörfina á hugarfarsbreytingu er hvernig þú opnar veitingastað í Stokkhólmi miðað við Reykjavík. Ég þekki þetta ferli ágætlega hérna heima: hátt flækjustig og langt og flókið ferli er lýjandi. Félagi minn í Stokkhólmi, sem opnaði veitingastað í fyrra, lýsti þessu ferli fyrir mér: Þú færð gátlista. Ef þú uppfyllir kröfurnar, þá opnar þú. Þú þarft ekki að bíða eftir „leyfi“ til að hefja rekstur. Borgin mætir svo í úttekt til að staðfesta að allt sé í lagi. Þar er grunnstefið traust. Rekstraraðilinn upplifir að borgin vinni með honum. Svona á þetta að vera hér: skýr rammi, stafræn og hröð afgreiðsla og gagnkvæmt traust. Með því að einfalda kerfin, nýta tækni og gervigreind til að sjálfvirknivæða svör og leyfisveitingar, getum við losað um dýrmætan tíma og fjármagn. Það er hægt að hagræða í yfirbyggingunni án þess að það bitni á gæðum þjónustunnar. Þvert á móti, með því að létta á og stytta biðtíma, búum við til svigrúm til að gera það sem mestu máli skiptir, að hlúa að fólkinu í borginni, menntun barna okkar og velferð allra hópa. Öflugt atvinnulíf er forsenda velferðar og jöfnuðar. Reykjavík á að vera borg þar sem það er einfalt að lifa, starfa og skapa. Einföldum fólki lífið frekar en að flækja það. Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar í Reykjavík.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar
Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar