Orkuveita Reykjavíkur – gerum betur Helgi Áss Grétarsson skrifar 19. mars 2026 06:20 Miðflokkurinn vill tryggja ábyrga stjórn á fjármálum Reykjavíkurborgar svo að hægt sé að bæta grunnþjónustu við fólk og fyrirtæki. Það er orðið tímabært að minnka gullhúðun stjórnsýslunnar og einbeita sér að kjarnastarfsemi borgarinnar. Forgangsröðun í rekstrinum er hér lykilatriði. Það á einnig við um rekstur Orkuveitu Reykjavíkur og dótturfyrirtækja þess. Hækkanir gjalda á almenning Á yfirstandandi kjörtímabili hafa dótturfélög Orkuveitu Reykjavíkur hækkað álögur á viðskiptavini sína, hvort sem það eru heimili eða fyrirtæki. Hækkunin nemur tugum prósenta en í fjölmiðlum fyrir skömmu var fjallað um hækkun hitaveitureikninga Veitna, dótturfélags Orkuveitunnar. Arðgreiðslur í borgarhítina Mælt á verðlagi hvers árs hefur Orkuveitan greitt rúmlega 30 milljarða króna í arð í aðalsjóð Reykjavíkurborgar á árunum 2017-2025. Þessa fjárhæð hefði verið hægt að nota til að greiða niður skuldir fyrirtækisins eða lækka gjaldskrá fyrir viðskiptavini fyrirtækisins. Þess í stað fóru fjármunirnir í að standa straum af stöðugt vaxandi útgjöldum borgarhítarinnar, það er, þess hluta borgarsjóðs sem á að standa undir hefðbundnum verkefnum sveitarfélagsins. Arðgreiðslur Orkuveitunnar hafa fegrað rekstrarniðurstöðu A-hluta borgarsjóðs. Fjárfest í gæluverkefnum Háar tekjur Orkuveitusamstæðunnar hafa í gegnum tíðina skapað freistnivanda í að setja peninga fyrirtækisins í ýmis gæluverkefni. Sem dæmi kostuðu höfuðstöðvar fyrirtækisins að Bæjarhálsi stjarnfræðilega háar fjárhæðir. Fyrir nokkrum árum var farið í framkvæmdir til að endurhanna mannvirki og útisvæði við Elliðaárstöð. Þótt sú hönnun hafi fengið viðurkenningar á sviði arktektúrs er ljóst að kostnaðurinn við verkið var hár, sjálfsagt vel yfir einn milljarð króna, sjá t.d. frétt í Morgunblaðinu 6. maí 2023. Rekstur dótturfyrirtækja Orkuveitunnar á borð við Ljósleiðarann og Carbfix er áhættusamur og vart tengdur kjarnastarfsemi fyrirtækisins. Breytinga er þörf Orkuveita Reykjavíkur, sem er 94 prósent í eigu Reykjavíkurborgar, er eins og fjöregg sveitarfélagsins. Margt öflugt fólk starfar í fyrirtækinu og almennt séð hefur rekstrarafkoma fyrirtækisins verið vel viðunandi undanfarin ár. Eigi að síður væri til bóta að einfalda rekstur fyrirtækisins og draga úr rekstraráhættu. Einnig þarf að leita leiða til að lækka álögur á borgarbúa. Breyta þarf núverandi arðgreiðslustefnu félagsins svo að það sé betur í stakk búið til að mæta þörf sinni til að fjárfesta í nauðsynlegum grunninnviðum. Besta leiðin til að tryggja umbreytingu í fjármálastjórn Reykjavíkurborgar, og þar með talið í rekstri Orkuveitu Reykjavíkur, er að Miðflokkurinn fái öflugan stuðning í borgarstjórnarkosningunum hinn 16. maí næstkomandi. Höfundur er fyrsti varaborgarfulltrúi í borgarstjórn Reykjavíkur og frambjóðandi á lista Miðflokksins fyrir komandi borgarstjórnarkosningar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Orkumál Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Reykjavík Helgi Áss Grétarsson Mest lesið Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson Skoðun Sjögren er miklu meira en augn- og munnþurrkur Hrönn Stefánsdóttir Skoðun Trillukarlinn og ESB Sigurjón Þórðarson Skoðun Gerum Ísland betra Finnur Torfi Magnússon Skoðun Verkin tala – en ekki um okkur Nichole Leigh Mosty Skoðun Auðlindastýring, aflandsfjármagn og hið asymmetríska stríð um 29. ágúst Sigurður Sigurðsson Skoðun Tjakkurinn, ljóstíran og tækifærin Dóra Magnúsdóttir Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson Skoðun Hugsjónir og hagsmunir fara saman Jón Steindór Valdimarsson Skoðun Öryggisvottaðir leikvellir: Úlfur í sauðagæru Davíð Már Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Neyðin kennir nöktum Íslendingi að spinna Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Af hámarkshraða og pylsum Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Sjögren er miklu meira en augn- og munnþurrkur Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun Verkin tala – en ekki um okkur Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun Auðlindastýring, aflandsfjármagn og hið asymmetríska stríð um 29. ágúst Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Trillukarlinn og ESB Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Gerum Ísland betra Finnur Torfi Magnússon skrifar Skoðun Tjakkurinn, ljóstíran og tækifærin Dóra Magnúsdóttir skrifar Skoðun Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson skrifar Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Vísindaferð í Brussel eða umsókn um aðild? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Arnarnesvegur og varnaðarorð sem voru hunsuð Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Öryggisvottaðir leikvellir: Úlfur í sauðagæru Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber áfengið heim að dyrum? Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hugsjónir og hagsmunir fara saman Jón Steindór Valdimarsson skrifar Skoðun Fótbolti og þjóðarmorð eiga ekki samleið Guðrún Sif Friðriksdóttir skrifar Skoðun Bikarveiðar í búningi atvinnurekstrar Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þegar harður andstæðingur ESB-aðildar í Noregi skipti um skoðun Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Undarleg stefna í umræðunni um ESB Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun MBA: Meðvirkni, bómullar- og aumingjavæðing Davíð Bergmann skrifar Skoðun Börn þurfa meira en stærðfræði Aðalheiður Mjöll Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Er málflutningur SJÁ samtakanna marktækur? Birgir Finnsson skrifar Skoðun Gjaldmiðill sem aldrei átti að verða til og þjóðin situr enn uppi með Baldur Pétursson skrifar Skoðun Hvernig náum við til ykkar? Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Að leggja rækt við tortryggnina Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Milli gjörða og gilda býr vonin. Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Áfengi heim að dyrum? Halla Þorvaldsdóttir skrifar Skoðun Barnið vex en Fésbókin ekki Reyn Alpha Magnúsdóttir skrifar Sjá meira
Miðflokkurinn vill tryggja ábyrga stjórn á fjármálum Reykjavíkurborgar svo að hægt sé að bæta grunnþjónustu við fólk og fyrirtæki. Það er orðið tímabært að minnka gullhúðun stjórnsýslunnar og einbeita sér að kjarnastarfsemi borgarinnar. Forgangsröðun í rekstrinum er hér lykilatriði. Það á einnig við um rekstur Orkuveitu Reykjavíkur og dótturfyrirtækja þess. Hækkanir gjalda á almenning Á yfirstandandi kjörtímabili hafa dótturfélög Orkuveitu Reykjavíkur hækkað álögur á viðskiptavini sína, hvort sem það eru heimili eða fyrirtæki. Hækkunin nemur tugum prósenta en í fjölmiðlum fyrir skömmu var fjallað um hækkun hitaveitureikninga Veitna, dótturfélags Orkuveitunnar. Arðgreiðslur í borgarhítina Mælt á verðlagi hvers árs hefur Orkuveitan greitt rúmlega 30 milljarða króna í arð í aðalsjóð Reykjavíkurborgar á árunum 2017-2025. Þessa fjárhæð hefði verið hægt að nota til að greiða niður skuldir fyrirtækisins eða lækka gjaldskrá fyrir viðskiptavini fyrirtækisins. Þess í stað fóru fjármunirnir í að standa straum af stöðugt vaxandi útgjöldum borgarhítarinnar, það er, þess hluta borgarsjóðs sem á að standa undir hefðbundnum verkefnum sveitarfélagsins. Arðgreiðslur Orkuveitunnar hafa fegrað rekstrarniðurstöðu A-hluta borgarsjóðs. Fjárfest í gæluverkefnum Háar tekjur Orkuveitusamstæðunnar hafa í gegnum tíðina skapað freistnivanda í að setja peninga fyrirtækisins í ýmis gæluverkefni. Sem dæmi kostuðu höfuðstöðvar fyrirtækisins að Bæjarhálsi stjarnfræðilega háar fjárhæðir. Fyrir nokkrum árum var farið í framkvæmdir til að endurhanna mannvirki og útisvæði við Elliðaárstöð. Þótt sú hönnun hafi fengið viðurkenningar á sviði arktektúrs er ljóst að kostnaðurinn við verkið var hár, sjálfsagt vel yfir einn milljarð króna, sjá t.d. frétt í Morgunblaðinu 6. maí 2023. Rekstur dótturfyrirtækja Orkuveitunnar á borð við Ljósleiðarann og Carbfix er áhættusamur og vart tengdur kjarnastarfsemi fyrirtækisins. Breytinga er þörf Orkuveita Reykjavíkur, sem er 94 prósent í eigu Reykjavíkurborgar, er eins og fjöregg sveitarfélagsins. Margt öflugt fólk starfar í fyrirtækinu og almennt séð hefur rekstrarafkoma fyrirtækisins verið vel viðunandi undanfarin ár. Eigi að síður væri til bóta að einfalda rekstur fyrirtækisins og draga úr rekstraráhættu. Einnig þarf að leita leiða til að lækka álögur á borgarbúa. Breyta þarf núverandi arðgreiðslustefnu félagsins svo að það sé betur í stakk búið til að mæta þörf sinni til að fjárfesta í nauðsynlegum grunninnviðum. Besta leiðin til að tryggja umbreytingu í fjármálastjórn Reykjavíkurborgar, og þar með talið í rekstri Orkuveitu Reykjavíkur, er að Miðflokkurinn fái öflugan stuðning í borgarstjórnarkosningunum hinn 16. maí næstkomandi. Höfundur er fyrsti varaborgarfulltrúi í borgarstjórn Reykjavíkur og frambjóðandi á lista Miðflokksins fyrir komandi borgarstjórnarkosningar.
Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson Skoðun
Skoðun Auðlindastýring, aflandsfjármagn og hið asymmetríska stríð um 29. ágúst Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson skrifar
Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Gjaldmiðill sem aldrei átti að verða til og þjóðin situr enn uppi með Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir skrifar
Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson Skoðun