2027 væri hálfkák Ole Anton Bieltvedt skrifar 23. desember 2024 06:00 Ríkisstjórn þriggja valkyrja er gleðiefni. Samhentar, frjálsar konur, heilsteyptar og fullar gagnkvæms trausts, með góðar hugmyndir og vilja til breytinga og framfara, taka við stjórnvelinum. Gömlu afturhaldsseggirnir, D og B/M, sem hafa drottnað yfir landsmönnum í 100 ár, og skilja eftir vont samfélag klíkuskapar og spillingar, kvaddir. „Thank God“. Kosning um ESB framhaldsviðræður brýn skylda Það, sem standa verður ofarlega á verkefnalista nýrrar stjórnar, er kosning um framhaldsviðræður við ESB. Fara verður í þær strax næsta vor. Hér er um einfalt viðfangsefni, einfalda spurningu, að ræða. Vilja menn, að samningaumleitunum við ESB sé framhaldið, þannig, að í ljós komi, hverjir kostir, aðildarskilmálar, Íslands væru, ef til fullrar aðildar kæmi. Flestir vilja væntanlega láta á þetta reyna. Í því felst engin áhætta og engin skuldbinding. Í öllu falli er þessi spurning einföld, og engin þörf á „þróaðri umræðu“ – full háfleygt orðalag hjá forsætisráðherra – hér. Tafarlaus handhöfn brýn og boðin Punkturinn er þessi: Þá aðeins, ef kosið verður um framhald viðræðna vorið 2025, og, ef „já“ fæst, framhald viðræðna hefst haustið 2025, fæst niðurstaða 2027 um það, hverjir beztu aðildarkostir Íslands gæru verið. Með þeim hætti mætti svo kjósa um það vorið 2028, hvort þjóðin vildi fulla ESB-aðild, eða ekki. Þannig væri hægt að afgreiða þetta mál frá, með aðild eða án, á valdatímabili þessarar ríkisstjórnar. Það hlýtur að vera grunnmarkmið og -skylda. Mitt mat er, að stjórnin hafi einmitt verið til þess kosin. Mikið fylgi C og S í kosningunum, þar sem þyngdin var vaxandi á C, sem helzt hélt uppi fána ESB og Evru, var fyrir mér merki þess, að verulegur hluti þjóðarinnar vilji nú láta reyna á það, hvort ekki væri kominn tími á alvarlega skoðun ESB og Evru, en Evra fæst ekki án fullrar ESB-aðildar, fremur en, að púkkað sé upp á krónuhagkerfið, með þeim okurvöxtum, sem því fylgja og brunnið hafa á mörgum fjölskyldum hér, áfram. Ég tel, að minnst helmingur fylgis C, kannske meira, sé ESB/Evru fylgi. Þessvegna er það bæði brýnt og boðið, að á þessu máli sé tekið án tafar. 2027 kosning tilgangslaust ábyrgaðarleysi Ef C og ríkisstjórnin skyldi haga þessum málum, eins og nú hefur verið gefið til kynna, að ekki verði kosið um framhaldsviðræður fyrr en 2027, þá er hún búin að spila þessu máli og þeirri ábyrgð á því, sem hún var kosin til að bera, algjörlega út úr höndunum á sér. Hugsanlegar framhaldsviðræður haust 2027 þýða bókstaflega ekki neitt fyrir þessa ríkisstjórn eða þá, sem kusu hana. Þeim yrði engan veginn lokið 2028, í væntanlegri valdatíð þessarar ríkisstjórnar, og enginn veit nú, hvað tekur þá við, eða hver ríkisstjórn landsins verður eftir 2028. Þetta ESB plan ríkistjórnarinnar vantar tögl og hagldir. Gjaldmiðlaúttekt hlutlausra erlendra sérfræðinga góð hugmynd – skýr mynd í lok kjörtímabils Hugmyndin um úttekt hlutlausra erlendra aðila á gjaldmiðlamöguleikum landsmanna er góð. Til hennar ætti að stofna strax. Jafnhliða ætti að framhalda samningaumleitunum um ESB-aðild, sé það vilji landsmanna, sem ég er sannfærður um - því, þar er engu að tapa, allt að vinna - og, þegar á liði kjörtímabili og til kosningar um aðild kæmi, lægi hvorttveggja fyrir: Mat sérfræðinga á bezta gjaldmiðlinum og þau ESB aðildarkjör, sem biðust. Með þessum hætti gengi ríkisstjórnin í verkið af þeirri ábyrgð og með þeim afgerandi hætti, sem hún var kjörin til. 2027 væri hálfkák. Höfundur er samfélagsrýnir og dýraverndarsinni. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ole Anton Bieltvedt Evrópusambandið Mest lesið Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson Skoðun Skoðun Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström skrifar Skoðun Hvernig lögum við vanstillt stjórnmál? Gunnar Már Gunnarsson skrifar Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Einfaldasta sagan er ekki alltaf sú sanna Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver fer í slíkar „samningaviðræður“? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sættum okkur ekki við atvinnuleysi Illugi Gunnarsson,Ragnhildur Björt Björnsdóttir skrifar Skoðun Íslenskir vefir á faraldsfæti Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson skrifar Sjá meira
Ríkisstjórn þriggja valkyrja er gleðiefni. Samhentar, frjálsar konur, heilsteyptar og fullar gagnkvæms trausts, með góðar hugmyndir og vilja til breytinga og framfara, taka við stjórnvelinum. Gömlu afturhaldsseggirnir, D og B/M, sem hafa drottnað yfir landsmönnum í 100 ár, og skilja eftir vont samfélag klíkuskapar og spillingar, kvaddir. „Thank God“. Kosning um ESB framhaldsviðræður brýn skylda Það, sem standa verður ofarlega á verkefnalista nýrrar stjórnar, er kosning um framhaldsviðræður við ESB. Fara verður í þær strax næsta vor. Hér er um einfalt viðfangsefni, einfalda spurningu, að ræða. Vilja menn, að samningaumleitunum við ESB sé framhaldið, þannig, að í ljós komi, hverjir kostir, aðildarskilmálar, Íslands væru, ef til fullrar aðildar kæmi. Flestir vilja væntanlega láta á þetta reyna. Í því felst engin áhætta og engin skuldbinding. Í öllu falli er þessi spurning einföld, og engin þörf á „þróaðri umræðu“ – full háfleygt orðalag hjá forsætisráðherra – hér. Tafarlaus handhöfn brýn og boðin Punkturinn er þessi: Þá aðeins, ef kosið verður um framhald viðræðna vorið 2025, og, ef „já“ fæst, framhald viðræðna hefst haustið 2025, fæst niðurstaða 2027 um það, hverjir beztu aðildarkostir Íslands gæru verið. Með þeim hætti mætti svo kjósa um það vorið 2028, hvort þjóðin vildi fulla ESB-aðild, eða ekki. Þannig væri hægt að afgreiða þetta mál frá, með aðild eða án, á valdatímabili þessarar ríkisstjórnar. Það hlýtur að vera grunnmarkmið og -skylda. Mitt mat er, að stjórnin hafi einmitt verið til þess kosin. Mikið fylgi C og S í kosningunum, þar sem þyngdin var vaxandi á C, sem helzt hélt uppi fána ESB og Evru, var fyrir mér merki þess, að verulegur hluti þjóðarinnar vilji nú láta reyna á það, hvort ekki væri kominn tími á alvarlega skoðun ESB og Evru, en Evra fæst ekki án fullrar ESB-aðildar, fremur en, að púkkað sé upp á krónuhagkerfið, með þeim okurvöxtum, sem því fylgja og brunnið hafa á mörgum fjölskyldum hér, áfram. Ég tel, að minnst helmingur fylgis C, kannske meira, sé ESB/Evru fylgi. Þessvegna er það bæði brýnt og boðið, að á þessu máli sé tekið án tafar. 2027 kosning tilgangslaust ábyrgaðarleysi Ef C og ríkisstjórnin skyldi haga þessum málum, eins og nú hefur verið gefið til kynna, að ekki verði kosið um framhaldsviðræður fyrr en 2027, þá er hún búin að spila þessu máli og þeirri ábyrgð á því, sem hún var kosin til að bera, algjörlega út úr höndunum á sér. Hugsanlegar framhaldsviðræður haust 2027 þýða bókstaflega ekki neitt fyrir þessa ríkisstjórn eða þá, sem kusu hana. Þeim yrði engan veginn lokið 2028, í væntanlegri valdatíð þessarar ríkisstjórnar, og enginn veit nú, hvað tekur þá við, eða hver ríkisstjórn landsins verður eftir 2028. Þetta ESB plan ríkistjórnarinnar vantar tögl og hagldir. Gjaldmiðlaúttekt hlutlausra erlendra sérfræðinga góð hugmynd – skýr mynd í lok kjörtímabils Hugmyndin um úttekt hlutlausra erlendra aðila á gjaldmiðlamöguleikum landsmanna er góð. Til hennar ætti að stofna strax. Jafnhliða ætti að framhalda samningaumleitunum um ESB-aðild, sé það vilji landsmanna, sem ég er sannfærður um - því, þar er engu að tapa, allt að vinna - og, þegar á liði kjörtímabili og til kosningar um aðild kæmi, lægi hvorttveggja fyrir: Mat sérfræðinga á bezta gjaldmiðlinum og þau ESB aðildarkjör, sem biðust. Með þessum hætti gengi ríkisstjórnin í verkið af þeirri ábyrgð og með þeim afgerandi hætti, sem hún var kjörin til. 2027 væri hálfkák. Höfundur er samfélagsrýnir og dýraverndarsinni.
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar