Opið bréf til Steingríms J. Sigfússonar hæstvirts forseta Alþingis Nichole Leigh Mosty skrifar 24. júlí 2018 15:30 Kæri Steingrímur J. Sigfússon, hæstvirtur forseti Alþingis. Ég ætla að stinga niður penna til að lýsa yfir vonbrigðum með hátíðahöld undir þinni stjórn. Ég ætla að gera það með persónulegum hætti því mér fannst við ná vel saman þann tíma sem ég var svo lánsöm að starfa í umboði Íslendinga á hæstvirtu Alþingi. Þú sýndir mér stuðning við að læra nýtt hlutverk og þú sýndir mér virðingu vegna stöðu minnar sem fyrsti kjörni fulltrúi Íslendinga af erlendum uppruna sem einn af varaforsetum þingsins. Mér fannst við líka vinna vel saman í velferðarnefnd þar sem ég var einnig fyrsti innflytjandinn sem kjörinn var formaður nefndarinnar. Ég upplifði því ekki annað en virðingu á milli okkar tveggja. Sama má segja um það þegar ég flutti jómfrúarræðuna mína á Eldhúsdegi þingsins. Þá tókst þú utan um mig og óskaðir mér til hamingju. Kannski ættir þú að fletta ræðunni minni upp og lesa hana því hún fjallar um stöðu innflytjenda á Íslandi. Ég stóð í þeirri meiningu þá að þú hefðir ekkert út á það að setja að ég væri lýðræðislega kjörin fulltrúi fyrstu kynslóðar innflytjenda á Alþingi. Ég get því ekki annað en velt því fyrir mér nú hvort nálægðin og persónuleg samskipti réðu því að þetta samstarf okkar var gott. Hvort það var vegna þess að ég var raunveruleg manneskja af holdi og blóði en ekki kennitala eða númer án andlits því val á heiðursgesti fullveldishátíðarinnar á Þingvöllum bendir til þess. Ég dreg þær ályktanir líka af viðbrögðum þínum við framgöngu þeirra þingmanna sem vildu standa vörð um tiltekið siðferði og gildi. Viðbrögð margra samflokksmanna þinna benda til þess líka. Vera Piu Kjærsgaard á fullveldishátíðinni á Þingvöllum var eins og blaut tuska í andlit Íslendinga af erlendum uppruna sem hafa lagt sig fram um að læra íslenska tungu og menningu, greiða hér skatt og halda hagkerfi og efnahagslífi gangandi ásamt innfæddum. Fullveldishátíðin á Þingvöllum átti líka að vera okkar hátíð. Á meðan þú ákvaðst, á fundi forsætisnefndar þann 4. ágúst í fyrra, að bjóða heim manneskju sem náði völdum með hatursorðræðu í garð innflytjenda og hælisleitenda í Danmörku, var ég að sinna sjálfboðastarfi með fylgdarlausum börnum á flótta í búðum hælisleitenda á Grikklandi. Ég sat því ekki þennan umrædda fund og hafði ekki tækifæri til að andmæla þeirri ákvörðun þinni, en geri það nú. Forseti danska þingsins er á endanum auðvitað bara kona eins og ég. Munurinn á okkur er hins vegar sá að hún náði völdum með því að beita sér fyrir ómannúðlegri meðferð á fólki af holdi og blóði. Ég tapaði hins vegar mínu sæti á Alþingi Íslendinga af því að ég mínir félagar í Bjartri framtíð tókum mannúð, siðferði og heiðarleika fram yfir völdin í #Höfumhátt byltingunni og ákváðum að samstarfi við stjórnmálaflokk sem beitti sér fyrir leyndarhyggju, væri lokið. Ef svo hefði ekki farið og ég væri enn alþingismaður, hefðir þú í alvöru ætlað mér að sitja undir ræðu þessarar konu? Hefðir þú tekið þér það bessaleyfi að hundskamma mig ef ég hefði neitað að gera það? Hefðir þú hugsanlega neytt mig til að raða embætti hennar ofar okkar eigin stjórnarskrárbundnu gildum? Gildum sem finna má í 65. gr. Stjórnarskrárinnar og hljóða svo: Allir skulu vera jafnir fyrir lögum og njóta mannréttinda án tillits til kynferðis, trúarbragða, skoðana,þjóðernisuppruna, kynþáttar, litarháttar, efnahags, ætternis og stöðu að öðru leyti. Konur og karlar skulu njóta jafns réttar í hvívetna. Það þarf enginn að velkjast í vafa um að ég er bæði stolt og þakklát fyrir íslenskan ríkisborgararétt. Ég elska land og þjóð og verð klökk af tilhugsuninni um að hafa fengið, um skamma hríð, að þjóna sem fulltrúi þjóðarinnar á þjóðþinginu. En til að teygja okkur í átt bjartrar og betri framtíðar þurfum við að læra af fortíðinni og fagna nútíðinni og þróun íslensks samfélags. Innflytjendur eru sóknarfæri Íslands. Þið sem berið ábyrgð á því að móta framtíðina hérlendis þurfið að gera ráð fyrir okkur líka. Það verður ekki gert með því að gera fólki eins og Piu Kjærsgaard hátt undir höfði eða heiðra nærveru hennar hérlendis. Mig langar að biðja þig að lesa hér frásagnir kvenna af erlendum uppruna og segja mér í fúlustu alvöru að við eigum skilið virðingu af þinni hálfu. Að lokum þetta. Ég samgladdist breska þinginu þegar það hafnaði móttöku Donalds Trumps. Jafnvel þó hann sé að nafninu til líka minn forseti þar sem ég er líka með bandarískan ríkisborgararétt. En fólk sem nær völdum og beitir sér fyrir ómannúðlegri þróun eins og við höfum séð í Danmörku, Bandaríkjunum, Ungverjalandi, Póllandi, Rússlandi og víðar, á ekki skilið virðingu. Fordómar og mismunun framar mannréttindum er ekki þróun sem við viljum sjá eiga sér stað hérlendis. Ég vona að Alþingi og kjörnir fulltrúar læri af þessum mistökum. Hugsanlega má byrja á klassískum formsatriðum eins og gegnsæi við birtingu fundargerða forsætisnefndar þannig að mistökum sem þessum sé ekki hægt að leyna í næstum ár, því já, kæri Steingrímur, það voru hræðileg mistök að bjóða Kjærsgaard hingað heim og sýna henni þann heiður sem henni var sýndur. Með virðingu, Fv. þingmaður Bjartrar framtíðar, Nichole Leigh Mosty Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Nichole Leigh Mosty Mest lesið Snorri Másson Heller Mills Sjöfn Asare Hauksdóttir Skoðun Regnbogagrýlan Sigtryggur Ellertsson Skoðun Halldór 18.04.2026 Halldór Ríkisstjórnin má ekki bíða lengur Stefán Vagn Stefánsson Skoðun Trillukarlar – síðasta vígið gegn fáræði og spillingu Kjartan Sveinsson Skoðun Kópavogsdalur er okkar Central Park Hákon Gunnarsson Skoðun Lyfjatengd dauðsföll eru pólitísk ákvörðun Unnar Þór Sæmundsson Skoðun Menntamálin eru í alvarlegum vanda Ragnar Þór Pétursson Skoðun 30 ára aðlögun án áhrifa Ingólfur Sverrisson Skoðun Táknin skipta ekki máli – fagmennskan gerir það Magnús Þór Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun Tækifæri í menntun sem við megum ekki missa af skrifar Skoðun „Miskunnsami Samverjinn“ — sá sem þér ber að hata, fyrirlíta og forðast Sigurvin Lárus Jónsson skrifar Skoðun Samfélag regnbogans Dagný Kristinsdóttir skrifar Skoðun Táknin skipta ekki máli – fagmennskan gerir það Magnús Þór Jónsson skrifar Skoðun 30 ára aðlögun án áhrifa Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Kópavogsdalur er okkar Central Park Hákon Gunnarsson skrifar Skoðun Rödd þeirra sem bera kerfið uppi og rétturinn til að nota hana Formenn fag- og stéttarfélaga í heilbrigðisþjónustu skrifar Skoðun Trillukarlar – síðasta vígið gegn fáræði og spillingu Kjartan Sveinsson skrifar Skoðun Lyfjatengd dauðsföll eru pólitísk ákvörðun Unnar Þór Sæmundsson skrifar Skoðun Börn með málþroskaraskanir geta ekki beðið endalaust Hildur Jónsdóttir skrifar Skoðun Regnbogagrýlan Sigtryggur Ellertsson skrifar Skoðun Tímasetning efnahagsaðgerða er lykilatriði Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Snorri Másson Heller Mills Sjöfn Asare Hauksdóttir skrifar Skoðun Menntamálin eru í alvarlegum vanda Ragnar Þór Pétursson skrifar Skoðun Ríkisstjórnin má ekki bíða lengur Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Fullveldi eða ESB: Hver greiðir heimilisreikninginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum lengra Auður Hrefna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Ilmefni í umhverfi barna Harpa Fönn SIgurjónsdóttir skrifar Skoðun Í stuttu máli: Villandi tal um aðlögunarviðræður Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Vald í velvild Guðný Sara Birgisdóttir skrifar Skoðun „Hugmyndafræði“ regnbogans Snæbjörn Guðmundsson skrifar Skoðun Álag vegna keppnisferða að buga suma foreldra Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Kostnaður, kvíði og aðskilnaður Sigdór Yngvi Kristinsson skrifar Skoðun Staðfestur kerfisbrestur! Hver ber ábyrgð? Jón Þór Guðjónsson skrifar Skoðun Aðlögun Íslands að ESB: Þrír ólíkir farvegir Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Sanngjörn þjónusta fyrir alla Kópavogsbúa - líka í efri byggðum Örn Arnarson skrifar Skoðun Sjúklingar með langvinna sjúkdóma bera fastan kostnað sem heilbrigðir blessunarlega sleppa við Gestur Andrés Grjetarsson skrifar Skoðun Á leiksviði lífsins Hörður Torfason skrifar Skoðun Ekki nóg að ráða – við þurfum að rækta Ingunn Björk Vilhjálmsdóttir skrifar Skoðun Áratugalöng barátta við sandfok í Þorlákshöfn Páll Marvin Jónsson,Garðar Þorfinnsson,Hreinn Óskarsson,Eva Lind Guðmundsdóttir,Davíð Halldórsson skrifar Sjá meira
Kæri Steingrímur J. Sigfússon, hæstvirtur forseti Alþingis. Ég ætla að stinga niður penna til að lýsa yfir vonbrigðum með hátíðahöld undir þinni stjórn. Ég ætla að gera það með persónulegum hætti því mér fannst við ná vel saman þann tíma sem ég var svo lánsöm að starfa í umboði Íslendinga á hæstvirtu Alþingi. Þú sýndir mér stuðning við að læra nýtt hlutverk og þú sýndir mér virðingu vegna stöðu minnar sem fyrsti kjörni fulltrúi Íslendinga af erlendum uppruna sem einn af varaforsetum þingsins. Mér fannst við líka vinna vel saman í velferðarnefnd þar sem ég var einnig fyrsti innflytjandinn sem kjörinn var formaður nefndarinnar. Ég upplifði því ekki annað en virðingu á milli okkar tveggja. Sama má segja um það þegar ég flutti jómfrúarræðuna mína á Eldhúsdegi þingsins. Þá tókst þú utan um mig og óskaðir mér til hamingju. Kannski ættir þú að fletta ræðunni minni upp og lesa hana því hún fjallar um stöðu innflytjenda á Íslandi. Ég stóð í þeirri meiningu þá að þú hefðir ekkert út á það að setja að ég væri lýðræðislega kjörin fulltrúi fyrstu kynslóðar innflytjenda á Alþingi. Ég get því ekki annað en velt því fyrir mér nú hvort nálægðin og persónuleg samskipti réðu því að þetta samstarf okkar var gott. Hvort það var vegna þess að ég var raunveruleg manneskja af holdi og blóði en ekki kennitala eða númer án andlits því val á heiðursgesti fullveldishátíðarinnar á Þingvöllum bendir til þess. Ég dreg þær ályktanir líka af viðbrögðum þínum við framgöngu þeirra þingmanna sem vildu standa vörð um tiltekið siðferði og gildi. Viðbrögð margra samflokksmanna þinna benda til þess líka. Vera Piu Kjærsgaard á fullveldishátíðinni á Þingvöllum var eins og blaut tuska í andlit Íslendinga af erlendum uppruna sem hafa lagt sig fram um að læra íslenska tungu og menningu, greiða hér skatt og halda hagkerfi og efnahagslífi gangandi ásamt innfæddum. Fullveldishátíðin á Þingvöllum átti líka að vera okkar hátíð. Á meðan þú ákvaðst, á fundi forsætisnefndar þann 4. ágúst í fyrra, að bjóða heim manneskju sem náði völdum með hatursorðræðu í garð innflytjenda og hælisleitenda í Danmörku, var ég að sinna sjálfboðastarfi með fylgdarlausum börnum á flótta í búðum hælisleitenda á Grikklandi. Ég sat því ekki þennan umrædda fund og hafði ekki tækifæri til að andmæla þeirri ákvörðun þinni, en geri það nú. Forseti danska þingsins er á endanum auðvitað bara kona eins og ég. Munurinn á okkur er hins vegar sá að hún náði völdum með því að beita sér fyrir ómannúðlegri meðferð á fólki af holdi og blóði. Ég tapaði hins vegar mínu sæti á Alþingi Íslendinga af því að ég mínir félagar í Bjartri framtíð tókum mannúð, siðferði og heiðarleika fram yfir völdin í #Höfumhátt byltingunni og ákváðum að samstarfi við stjórnmálaflokk sem beitti sér fyrir leyndarhyggju, væri lokið. Ef svo hefði ekki farið og ég væri enn alþingismaður, hefðir þú í alvöru ætlað mér að sitja undir ræðu þessarar konu? Hefðir þú tekið þér það bessaleyfi að hundskamma mig ef ég hefði neitað að gera það? Hefðir þú hugsanlega neytt mig til að raða embætti hennar ofar okkar eigin stjórnarskrárbundnu gildum? Gildum sem finna má í 65. gr. Stjórnarskrárinnar og hljóða svo: Allir skulu vera jafnir fyrir lögum og njóta mannréttinda án tillits til kynferðis, trúarbragða, skoðana,þjóðernisuppruna, kynþáttar, litarháttar, efnahags, ætternis og stöðu að öðru leyti. Konur og karlar skulu njóta jafns réttar í hvívetna. Það þarf enginn að velkjast í vafa um að ég er bæði stolt og þakklát fyrir íslenskan ríkisborgararétt. Ég elska land og þjóð og verð klökk af tilhugsuninni um að hafa fengið, um skamma hríð, að þjóna sem fulltrúi þjóðarinnar á þjóðþinginu. En til að teygja okkur í átt bjartrar og betri framtíðar þurfum við að læra af fortíðinni og fagna nútíðinni og þróun íslensks samfélags. Innflytjendur eru sóknarfæri Íslands. Þið sem berið ábyrgð á því að móta framtíðina hérlendis þurfið að gera ráð fyrir okkur líka. Það verður ekki gert með því að gera fólki eins og Piu Kjærsgaard hátt undir höfði eða heiðra nærveru hennar hérlendis. Mig langar að biðja þig að lesa hér frásagnir kvenna af erlendum uppruna og segja mér í fúlustu alvöru að við eigum skilið virðingu af þinni hálfu. Að lokum þetta. Ég samgladdist breska þinginu þegar það hafnaði móttöku Donalds Trumps. Jafnvel þó hann sé að nafninu til líka minn forseti þar sem ég er líka með bandarískan ríkisborgararétt. En fólk sem nær völdum og beitir sér fyrir ómannúðlegri þróun eins og við höfum séð í Danmörku, Bandaríkjunum, Ungverjalandi, Póllandi, Rússlandi og víðar, á ekki skilið virðingu. Fordómar og mismunun framar mannréttindum er ekki þróun sem við viljum sjá eiga sér stað hérlendis. Ég vona að Alþingi og kjörnir fulltrúar læri af þessum mistökum. Hugsanlega má byrja á klassískum formsatriðum eins og gegnsæi við birtingu fundargerða forsætisnefndar þannig að mistökum sem þessum sé ekki hægt að leyna í næstum ár, því já, kæri Steingrímur, það voru hræðileg mistök að bjóða Kjærsgaard hingað heim og sýna henni þann heiður sem henni var sýndur. Með virðingu, Fv. þingmaður Bjartrar framtíðar, Nichole Leigh Mosty
Skoðun „Miskunnsami Samverjinn“ — sá sem þér ber að hata, fyrirlíta og forðast Sigurvin Lárus Jónsson skrifar
Skoðun Rödd þeirra sem bera kerfið uppi og rétturinn til að nota hana Formenn fag- og stéttarfélaga í heilbrigðisþjónustu skrifar
Skoðun Sjúklingar með langvinna sjúkdóma bera fastan kostnað sem heilbrigðir blessunarlega sleppa við Gestur Andrés Grjetarsson skrifar
Skoðun Áratugalöng barátta við sandfok í Þorlákshöfn Páll Marvin Jónsson,Garðar Þorfinnsson,Hreinn Óskarsson,Eva Lind Guðmundsdóttir,Davíð Halldórsson skrifar