Lögregla hleraði símtæki brotaþolans

Sími brotaþola í nýlegu kynferðisbrotamáli var hleraður við rannsókn málsins hjá lögreglu. Nær óþekkt er að gripið sé til slíkra aðgerða.

Fyrir rétt rúmri viku var Stefán Þór Guðgeirsson dæmdur í fjögurra ára fangelsi fyrir hrottalega nauðgun. Þetta var í annað skipti sem hann hlýtur dóm fyrir slíkt brot en það gerðist einnig árið 2012. Brotaþoli, en á þeim tíma sem nauðgunin átti sér stað voru hún og Stefán í sambandi, leitaði á Neyðarmóttöku Landspítalans eftir atvikið og gaf skýrslu um það sem gerst hafði. Þá voru einnig tekin úr henni sýni og ljósmyndir teknar af áverkum.

Tveimur dögum síðar í skýrslutöku hjá lögreglu vildi hún hins vegar draga kæru sína til baka. Degi eftir það veitti hún Sveini Andra Sveinssyni umboð til að vera réttargæslumaður sinn í málinu og lagði fram yfirlýsingu þar sem fram kom að samræðið hefði verið með vilja beggja og þar sem hún játaði á sig rangar sakargiftir.

Þær skýringar voru ekki teknar trúanlegar af lögreglunni á höfuðborgarsvæðinu (LRH) og var skipan Sveins sem réttargæslumanns hennar kærð til Hæstaréttar sem staðfesti hana.

Sjá einnig: Dæmdur í fjögurra ára fangelsi fyrir að nauðga unnustu sinni

Sökum ótrúverðugra skýringa brotaþola afréð lögreglan að afla dómsúrskurðar til að hlera símtæki hennar. „Það er afar fátítt að símar brotaþola í kynferðisbrotamálum séu hleraðir, í raun er ekki vitað til þess að það hafi verið gert áður,“ segir Theodór Kristjánsson, aðstoðaryfirlögregluþjónn hjá LRH.

Fjölskipaður Héraðsdómur í máli Stefáns klofnaði í afstöðu sinni um hvort líta skyldi til hinna hleruðu símtala við úrlausn málsins.

Dómararnir voru sammála um að ekki yrði litið til símtala milli brotaþola og Stefáns þar sem hann hafði réttarstöðu sakbornings á þeim tíma og var óskylt að tjá sig um efni málsins. Einn dómari málsins taldi að hið sama ætti að gilda um símtöl brotaþola við aðra. Hún hafði stöðu vitnis á þessum tíma og var sem vitni óskylt að bera vitni um ætlaða refsiverða háttsemi nákominna einstaklinga. Taldi hann að þar sem brotaþoli og Stefán hefðu verið par á þessum tíma ættu símtölin ekki að komast að. Meirihluti dómara var á öndverðri skoðun og var því litið til símtalanna.

„Veistu það sko þarna textinn sem þeir sömdu sem að ég átti að skrifa undir, þetta er bara það mest niðurlægjandi sem að ég hef á ævi minni þurft að skrifa undir í lífinu,“ sagði brotaþoli meðal annars í símtali við systur sína. Í öðru símtali við sama aðila sagði hún að sér hefði verið boðin milljón fyrir að „halda kjafti“.

Í öðru símtali kom fram að eftirlitsmyndavélar hefðu verið á heimili Stefáns en samkvæmt brotaþola hafði hann komið þeim fyrir því hann „var svo hræddur um að lögreglan mundi [sic] einhvern tímann koma án heimildar heim til sín“. Hluti nauðgunarinnar var festur á filmu af myndavélunum og var upptakan meðal gagna málsins. Stefán neitaði að opna á upptökurnar fyrir lögreglu og var því leitað til erlends sérfræðings til að brjótast inn í kerfið.