Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar 30. júlí 2026 11:01 Í marga mánuði var ég með lítið hrúður á nefinu. Ég fann lítið fyrir því. Það datt af, en kom alltaf aftur og virtist aldrei gróa. Eins og svo margir hugsaði ég: „Þetta lagast örugglega af sjálfu sér.“ En það gerðist ekki. Á síðasta deginum mínum áður en ég sneri aftur heim til Íslands ákvað ég loksins að fara til húðlæknis. Eftir að hafa skoðað breytinguna kallaði læknirinn annan húðlækni til að fá annað álit. Þeir voru sammála um að ekki væri ástæða til að bíða heldur fjarlægja breytinguna strax með lítilli skurðaðgerð. Nú bíð ég eftir niðurstöðu vefjarannsóknarinnar sem mun skera úr um hvort um hafi verið að ræða flöguþekjukrabbamein í húð eða ekki. Hver sem niðurstaðan verður lærði ég mikilvæga lexíu. Við frestum alltof oft að leita til læknis. Ekki vegna þess að okkur sé sama um heilsuna. Heldur vegna þess að við höfum ekki tíma. Eða vegna þess að við viljum trúa því að vandamálið hverfi af sjálfu sér. Stundum gerist það. En stundum gerir það það ekki. Flöguþekjukrabbamein í húð er eitt algengasta illkynja húðæxlið. Sem betur fer eru horfurnar yfirleitt mjög góðar ef það greinist snemma og er fjarlægt tímanlega. Það var einmitt ástæðan fyrir því að læknarnir vildu bregðast strax við. En þessi grein snýst ekki aðeins um húðkrabbamein. Hún snýst um það hvernig við bregðumst við þegar líkaminn reynir að segja okkur að eitthvað sé ekki alveg eins og það á að vera. Lítið sár sem grær ekki. Hrúður sem kemur alltaf aftur. Blettur sem breytir um lit eða lögun. Við eigum það til að venjast þessum breytingum og hætta smám saman að taka eftir þeim. Ég skrifa þetta ekki til að hræða neinn. Ég skrifa þetta vegna þess að ég vona að einhver sem les þessar línur hugsi: „Kannski ætti ég að láta skoða þetta.“ Það tekur oft aðeins nokkrar mínútur að panta tíma hjá lækni. Og þær mínútur geta skipt sköpum. Við förum reglulega með bílinn í skoðun. Við hugsum um heimilið okkar og sinnum reglulegu viðhaldi. En stundum gleymum við að hugsa jafn vel um eigin líkama. Kannski reynist allt vera í lagi. Og það eru bestu fréttir sem hægt er að fá. En ef eitthvað reynist vera að getur snemmbær greining skipt sköpum – ekki aðeins fyrir meðferðina heldur einnig fyrir lífsgæðin og jafnvel lífið sjálft. Ef þessi grein fær jafnvel eina manneskju til að panta tíma hjá lækni vegna húðbreytingar sem hún hefur frestað of lengi, þá hefur hún náð tilgangi sínum. Höfundur er skáld, rithöfundur og þýðandi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Valerio Gargiulo Mest lesið Hægrisveiflan ýkta Egill Ö. Hermannsson Skoðun Hvað viltu verða þegar þú verður stór? Jónína Lovísa Kristjánsdóttir Skoðun Ráðherrann sem skiptir litlu máli Arnar Sigurðsson Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir Skoðun Norræna módelið: Af hverju refsum við kaupendum en ekki þeim sem selja? Drífa Snædal Skoðun Þú átt nóg og þú ert nóg Ragnhildur Katla Jónsdóttir Skoðun Eru jólin hátíð barnanna eða bara þeirra sem hafa efni á þeim? Inga V. Henriksen Bergdal Skoðun Vafasama Viðreisn Júlíus Valsson Skoðun Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson Skoðun Sundlaugin er ekki vandamálið Unnur Helga Óttarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hvað viltu verða þegar þú verður stór? Jónína Lovísa Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Vafasama Viðreisn Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú átt nóg og þú ert nóg Ragnhildur Katla Jónsdóttir skrifar Skoðun Eru jólin hátíð barnanna eða bara þeirra sem hafa efni á þeim? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hægrisveiflan ýkta Egill Ö. Hermannsson skrifar Skoðun Ráðherrann sem skiptir litlu máli Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir skrifar Skoðun Norræna módelið: Af hverju refsum við kaupendum en ekki þeim sem selja? Drífa Snædal skrifar Skoðun Hvað hafa börnin gert fyrir okkur? skrifar Skoðun Hugmyndakassinn Perla Hafþórsdóttir skrifar Skoðun Losun Íslands á jarðefnaeldsneyti og ómarkviss og ósanngjörn skattheimt Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Hvar endar ráðaleysið? Þegar sveitarfélögin eru komin í gildru skammtímaniðurskurðar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvers virði er verndarskyldan ef upplýsingagjöfin skapar hættuna? Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar Skoðun Óðinn heldur fyrir heila augað Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hneykslan og hræsni: Hvers vegna sum hatursorðræða er ásættanleg en önnur ekki Ian McDonald skrifar Skoðun Samstaða um Suðurnesin sem drifkraft vaxtar skrifar Skoðun Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson skrifar Skoðun Sundlaugin er ekki vandamálið Unnur Helga Óttarsdóttir skrifar Skoðun Það er ekki nóg að hækka róminn Þorgrímur Sigmundsson skrifar Skoðun Má manneskja skipta um trú — og halda lífi? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Tilkoma gervigreindar – kötturinn í Undralandi? Ólafur Aron Sveinsson skrifar Skoðun Veistu hvaða netvíti á að varast? Vilhjálmur Alvar Þórarinsson skrifar Skoðun Borgarnesréttlætið – saga úr umferðinni Guðmundur H Guðjónsson skrifar Skoðun Viðskiptaráð og Láki jarðálfur Andri Snær Magnason skrifar Skoðun Fertugt félag sem ætlar ekki að setjast í helgan stein Guðrún Barbara Tryggvadóttir skrifar Skoðun Ráðherra innviða tók af skarið: Reglugerð um vanhæfismörk við stjórn ökutækis loks gefin út Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Skoðun Um fóbíu og hatur á Íslam Sverrir Agnarsson skrifar Skoðun Gerast enn kraftaverk á Íslandi? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Viðey – perla í dvala Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Er öryggi barna sökkvandi skip? Alfa Jóhannsdóttir skrifar Sjá meira
Í marga mánuði var ég með lítið hrúður á nefinu. Ég fann lítið fyrir því. Það datt af, en kom alltaf aftur og virtist aldrei gróa. Eins og svo margir hugsaði ég: „Þetta lagast örugglega af sjálfu sér.“ En það gerðist ekki. Á síðasta deginum mínum áður en ég sneri aftur heim til Íslands ákvað ég loksins að fara til húðlæknis. Eftir að hafa skoðað breytinguna kallaði læknirinn annan húðlækni til að fá annað álit. Þeir voru sammála um að ekki væri ástæða til að bíða heldur fjarlægja breytinguna strax með lítilli skurðaðgerð. Nú bíð ég eftir niðurstöðu vefjarannsóknarinnar sem mun skera úr um hvort um hafi verið að ræða flöguþekjukrabbamein í húð eða ekki. Hver sem niðurstaðan verður lærði ég mikilvæga lexíu. Við frestum alltof oft að leita til læknis. Ekki vegna þess að okkur sé sama um heilsuna. Heldur vegna þess að við höfum ekki tíma. Eða vegna þess að við viljum trúa því að vandamálið hverfi af sjálfu sér. Stundum gerist það. En stundum gerir það það ekki. Flöguþekjukrabbamein í húð er eitt algengasta illkynja húðæxlið. Sem betur fer eru horfurnar yfirleitt mjög góðar ef það greinist snemma og er fjarlægt tímanlega. Það var einmitt ástæðan fyrir því að læknarnir vildu bregðast strax við. En þessi grein snýst ekki aðeins um húðkrabbamein. Hún snýst um það hvernig við bregðumst við þegar líkaminn reynir að segja okkur að eitthvað sé ekki alveg eins og það á að vera. Lítið sár sem grær ekki. Hrúður sem kemur alltaf aftur. Blettur sem breytir um lit eða lögun. Við eigum það til að venjast þessum breytingum og hætta smám saman að taka eftir þeim. Ég skrifa þetta ekki til að hræða neinn. Ég skrifa þetta vegna þess að ég vona að einhver sem les þessar línur hugsi: „Kannski ætti ég að láta skoða þetta.“ Það tekur oft aðeins nokkrar mínútur að panta tíma hjá lækni. Og þær mínútur geta skipt sköpum. Við förum reglulega með bílinn í skoðun. Við hugsum um heimilið okkar og sinnum reglulegu viðhaldi. En stundum gleymum við að hugsa jafn vel um eigin líkama. Kannski reynist allt vera í lagi. Og það eru bestu fréttir sem hægt er að fá. En ef eitthvað reynist vera að getur snemmbær greining skipt sköpum – ekki aðeins fyrir meðferðina heldur einnig fyrir lífsgæðin og jafnvel lífið sjálft. Ef þessi grein fær jafnvel eina manneskju til að panta tíma hjá lækni vegna húðbreytingar sem hún hefur frestað of lengi, þá hefur hún náð tilgangi sínum. Höfundur er skáld, rithöfundur og þýðandi.
Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir Skoðun
Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson Skoðun
Skoðun Eru jólin hátíð barnanna eða bara þeirra sem hafa efni á þeim? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar
Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir skrifar
Skoðun Norræna módelið: Af hverju refsum við kaupendum en ekki þeim sem selja? Drífa Snædal skrifar
Skoðun Losun Íslands á jarðefnaeldsneyti og ómarkviss og ósanngjörn skattheimt Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar
Skoðun Hvar endar ráðaleysið? Þegar sveitarfélögin eru komin í gildru skammtímaniðurskurðar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hvers virði er verndarskyldan ef upplýsingagjöfin skapar hættuna? Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar
Skoðun Hneykslan og hræsni: Hvers vegna sum hatursorðræða er ásættanleg en önnur ekki Ian McDonald skrifar
Skoðun Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson skrifar
Skoðun Ráðherra innviða tók af skarið: Reglugerð um vanhæfismörk við stjórn ökutækis loks gefin út Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar
Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir Skoðun
Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson Skoðun