Hljóðlát endalok íslensku vefumsjónarkerfanna Birgir Hrafn Birgisson skrifar 10. júlí 2026 10:30 Hugleiðingar um vefumsjónarkerfi, hluti 1 af 2 Í aldarfjórðung hafa íslenskir vefir að stórum hluta byggt á kerfum sem voru smíðuð hér heima. LiSA hjá Advania frá 1997, Eplica hjá Hugsmiðjunni frá 2001 og Moya hjá Stefnu frá 2003, auk fleiri kerfa, þjónuðu um árabil hundruðum fyrirtækja og stofnana. Þetta tímabil er nú að renna sitt skeið á enda án þess að margir hafi tekið eftir því. Þróunin á fyllilega erindi í opinbera umræðu, því lærdómurinn varðar alla sem reka vef á Íslandi. Endalok tímabils og nýjar áherslur vefstofanna Staðreyndirnar tala sínu máli. Á vef Eplica kemur fram að nýsmíði og þróun kerfisins hafi verið hætt af hálfu Hugsmiðjunnar og að rekstri Eplica-vefja hafi lokið í ársbyrjun 2025. Kerfið, sem eitt sinn keyrði hundruð íslenskra vefsvæða og marga af stærstu vefum landsins, fékk þar með formlegan dánardag. Sömu sögu er að segja annars staðar frá, því Stefna kynnir nú alþjóðlega kerfið Craft CMS fyrir stærri vefverkefni og Moya er ekki lengur í forgrunni. Þá keyrir vefur Hugsmiðjunnar sjálfrar í dag á Payload, opnum alþjóðlegum hugbúnaði. Stofan sem varði tveimur áratugum í að þróa eigið kerfi valdi erlenda lausn þegar hún byggði sinn eigin vef upp á nýtt. Varnarmúrar og nýjar fjárfestingar á markaði Í ljósi þessarar þróunar vekur nýleg tímasetning Advania athygli, en þeir kynntu nýverið nýtt séríslenskt vefumsjónarkerfi, VEVA. Á sama tíma og reyndustu vefstofur landsins stíga út úr þessu módeli, hver af annarri og að vel athuguðu máli, ákveður Advania að fjárfesta í því. Ég ætla ekki að fullyrða um hvernig það fer, en vert er að skoða viðskiptamódelið sem slík kerfi byggja á. Viðskiptavinur sem velur lokað, séríslenskt kerfi bindur sig einni vefstofu um kerfi, þjónustu og hýsingu til margra ára, með tilheyrandi kostnaði. Þessi ákvörðun og fjárfesting viðskiptavinar er um leið helsti varnarmúr seljandans. Alþjóðleg samkeppni og uppgangur sjónrænna kerfa Íslensku kerfin dóu ekki vegna þess að þau væru illa gerð; Eplica var til að mynda á undan sinni samtíð í aðgengismálum. Þau dóu vegna þess að reikningsdæmið gekk hreinlega ekki lengur upp. Að halda úti samkeppnishæfu vefumsjónarkerfi árið 2026 þýðir að keppa við risa með hundruð þróunaraðila og milljarða í fjárfestingarfé. WordPress keyrir um 43 prósent allra vefsíðna í heiminum og danska kerfið Umbraco keyrir yfir 750 þúsund vefi. Þá eru svokölluð Headless-kerfi á borð við Sanity og Prismic í örum vexti á heimsvísu samkvæmt markaðsgreiningum, þótt leitargögn bendi til þess að áhugi Íslendinga sé enn takmarkaður. Mesta þróunin undanfarin ár hefur átt sér stað í sjónrænum kerfum, þar sem Framer hefur farið fremst og gögnin styðja þá þróun. Framer er sjónrænt vefumsjónarkerfi sem líkist Figma, er ofureinfalt í notkun og gerir teymum kleift að vinna saman í rauntíma þar sem athugasemdir fara beint á viðeigandi stað. Okkar reynsla er sú að þróun vefja í Framer sé um það bil þrisvar sinnum hraðari en í hefðbundnum vefumsjónarkerfum. Leitargögn frá Semrush sýna það sama, því af alþjóðlegum kerfum vex áhugi Íslendinga hraðast á Framer. Til gagnsæis skal þess getið að ég stofnaði Flóru, fyrstu vottuðu Framer Partner stofu landsins, en vinn samhliða í fjölda annarra vefumsjónarkerfa. Gervigreindin bindur enda á læsingu viðskiptavina Mesta breytingin á næstu árum lýtur að því að læsing viðskiptavina, sem hefur verið burðarás í viðskiptamódeli lokaðra kerfa í aldarfjórðung, er að gufa upp. Ástæðan er gervigreind. Það sem áður tók marga mánuði í handavinnu – að flytja allt efni af einum vef yfir á annan – er orðið að verkefni sem gervigreind leysir sjálfvirkt og með mikilli nákvæmni. Við höfum prófað slíka flutninga og árangurinn kemur skemmtilega á óvart. Eftir fáein ár verður enginn læstur inni í vefumsjónarkerfi því kostnaðurinn við að skipta verður hverfandi. Kerfin munu þurfa að keppa um viðskiptavini á grundvelli gæða og þjónustu frekar en skiptikostnaðar. Vefstofur munu sömuleiðis þurfa að vinna sér inn traust með enn betri þjónustu og samkeppnishæfu verði. Þetta er heilbrigð þróun fyrir markaðinn í heild. Vefurinn sem lifandi kerfi og breytt hlutverk vefstofa Horft fram á veginn tel ég að vefir hætti að vera afurð sem er „kláruð“ og afhent. Þess í stað verða þeir lifandi kerfi sem mæla sig sjálf, prófa sig áfram og taka stöðugum framförum. Þetta er einmitt hugmyndin á bak við Optise, framsækið gervigreindarfyrirtæki sem ég er meðstofnandi að. Við byggjum vefi sem betrumbæta sig sjálfir viku eftir viku og ég er sannfærður um að þessi nálgun verður sjálfsögð innan fárra ára. Samhliða þessu mun stór hluti vefumferðar færast frá hefðbundnum leitarvélum yfir í gervigreindaraðstoðarmenn. Vefir verða því í vaxandi mæli hannaðir fyrir tvo ólíka notendur: Manneskjuna og gervigreindina sem sækir upplýsingar fyrir hana. Við þetta breytist hlutverk vefstofa í grundvallaratriðum. Í stað þess að framleiða síður á færibandi munu stofur leggja aukna áherslu á sérstaka hönnun og dýpri efnissköpun, svo sem texta, myndir og myndbönd, sem skapa vörumerkjum sérstöðu. Vinnan færist nær kjarnarekstri fyrirtækja – í ferla, samþættingu kerfa, tiltekt í gögnum og aðgengismál, enda vinnur gervigreind aðeins vel úr skipulögðum upplýsingum. Ákvarðanir um vefi verða líka í mun ríkari mæli drifnar áfram af gögnum og gagnavinnslu á næstu árum. Er kominn tími á nýja vefsíðu? Fyrir þá sem þurfa nýja vefsíðu og þar af leiðandi velja nýtt vefumsjónarkerfi á næstunni er ráðlegging mín einföld. Byrjaðu á þörfunum, ekki kerfunum. Huga þarf að því hver á að uppfæra vefinn daglega, hvaða kerfum hann þarf að tengjast og hversu mörg tungumál hann þarf að styðja. Það síðastnefnda skiptir meira máli en margir átta sig á í samfélagi þar sem um fjórðungur íbúa talar ekki íslensku. Ég ráðlegg mínum samstarfsaðilum líka að festa sig ekki við tiltekið kerfi fyrr en hönnunarvinnan er hafin, því hún leiðir oft í ljós hvað kerfið þarf raunverulega að ráða við. Veldu svo kerfi þar sem þróunin hvílir á alþjóðlegum markaði en ekki á einum staðbundnum aðila, og gakktu úr skugga um að efnið þitt sé flytjanlegt ef forsendur breytast. Að lokum getur borgað sig að ráða óháðan vefráðgjafa sem hefur reynslu af markaðnum án þess að eiga hagsmuna að gæta í lokaniðurstöðunni. Fullorðinsár íslenska vefiðnaðarins Íslenski vefiðnaðurinn er ekki að minnka við þessi umskipti, hann er að þroskast. Verðmæti íslenskra vefstofa liggur ekki lengur í kerfunum sem þær eiga, heldur í fólkinu sem kann að hanna, greina og byggja ofan á bestu verkfæri heims. Séríslensku kerfin þjónuðu sínum tíma vel. En sá tími er liðinn. Í næstu grein kafa ég dýpra í gögnin: Hvaða vefumsjónarkerfi eru raunverulega mest notuð á Íslandi í dag, hver vaxa hraðast og hverjir eru helstu kostir og gallar þeirra kerfa sem standa íslenskum vefeigendum til boða. Höfundur er stofnandi og framkvæmdastjóri REVERA og meðstofnandi Optise. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Halldór 12.09.2026 Halldór Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira? Íris Ósk Gísladóttir Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Áður en við greinum barn þurfum við að skilja allt barnið Tara Khoshkhoo Skoðun Sögulegt skref fyrir dýr í Danmörku Linda Karen Gunnarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir skrifar Skoðun Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira? Íris Ósk Gísladóttir skrifar Skoðun Hver er okkar Napóleon Bónaparte? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Samfélagsumræðan og nunnan Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun 0,01% er ekki undanþága frá ábyrgð Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Óréttlæti lífeyriskerfisins gagnvart ungu fólki Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Við erum froskar í vatni sem nálgast suðu Isla Sweet,Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Sögulegt skref fyrir dýr í Danmörku Linda Karen Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Áður en við greinum barn þurfum við að skilja allt barnið Tara Khoshkhoo skrifar Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar Skoðun Þegar tengsl geta skipt sköpum Steinunn Bergmann,María Björk Ingvadóttir skrifar Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Má þjóðin aðeins fá að anda? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun EES er ekki eina leiðin og kannski ekki sú skynsamlegasta lengur Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hver fær að skilgreina hvað þjóðin sagði? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Fjórfrelsið og EES fyrir Ísland Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Já heilbrigðisráðherra - sóknarfærin eru mörg þegar kemur að lýðheilsu barna Halla Þorvaldsdóttir skrifar Skoðun Að PISA upp í vindinn – getur gervigreind þýtt námsefni fyrir börn? Steinþór Steingrímsson skrifar Skoðun Öldungaráð Reykjavíkurborgar tekið úr sambandi Viðar Eggertsson skrifar Skoðun Stöðugleiki á leigumarkaði Benedikt S. Benediktsson skrifar Skoðun Hálfsársuppgjör staðfestir áhyggjur af fjármálum Seltjarnarness Kristinn Ólafsson skrifar Skoðun 5,2% gjaldahækkanir – skýr skilaboðin inn á vinnumarkaðinn Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Hvað gætum við gert fyrir 112 milljarða? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hamingjuóskir til allra sem sögðu nei Einar Helgason skrifar Sjá meira
Hugleiðingar um vefumsjónarkerfi, hluti 1 af 2 Í aldarfjórðung hafa íslenskir vefir að stórum hluta byggt á kerfum sem voru smíðuð hér heima. LiSA hjá Advania frá 1997, Eplica hjá Hugsmiðjunni frá 2001 og Moya hjá Stefnu frá 2003, auk fleiri kerfa, þjónuðu um árabil hundruðum fyrirtækja og stofnana. Þetta tímabil er nú að renna sitt skeið á enda án þess að margir hafi tekið eftir því. Þróunin á fyllilega erindi í opinbera umræðu, því lærdómurinn varðar alla sem reka vef á Íslandi. Endalok tímabils og nýjar áherslur vefstofanna Staðreyndirnar tala sínu máli. Á vef Eplica kemur fram að nýsmíði og þróun kerfisins hafi verið hætt af hálfu Hugsmiðjunnar og að rekstri Eplica-vefja hafi lokið í ársbyrjun 2025. Kerfið, sem eitt sinn keyrði hundruð íslenskra vefsvæða og marga af stærstu vefum landsins, fékk þar með formlegan dánardag. Sömu sögu er að segja annars staðar frá, því Stefna kynnir nú alþjóðlega kerfið Craft CMS fyrir stærri vefverkefni og Moya er ekki lengur í forgrunni. Þá keyrir vefur Hugsmiðjunnar sjálfrar í dag á Payload, opnum alþjóðlegum hugbúnaði. Stofan sem varði tveimur áratugum í að þróa eigið kerfi valdi erlenda lausn þegar hún byggði sinn eigin vef upp á nýtt. Varnarmúrar og nýjar fjárfestingar á markaði Í ljósi þessarar þróunar vekur nýleg tímasetning Advania athygli, en þeir kynntu nýverið nýtt séríslenskt vefumsjónarkerfi, VEVA. Á sama tíma og reyndustu vefstofur landsins stíga út úr þessu módeli, hver af annarri og að vel athuguðu máli, ákveður Advania að fjárfesta í því. Ég ætla ekki að fullyrða um hvernig það fer, en vert er að skoða viðskiptamódelið sem slík kerfi byggja á. Viðskiptavinur sem velur lokað, séríslenskt kerfi bindur sig einni vefstofu um kerfi, þjónustu og hýsingu til margra ára, með tilheyrandi kostnaði. Þessi ákvörðun og fjárfesting viðskiptavinar er um leið helsti varnarmúr seljandans. Alþjóðleg samkeppni og uppgangur sjónrænna kerfa Íslensku kerfin dóu ekki vegna þess að þau væru illa gerð; Eplica var til að mynda á undan sinni samtíð í aðgengismálum. Þau dóu vegna þess að reikningsdæmið gekk hreinlega ekki lengur upp. Að halda úti samkeppnishæfu vefumsjónarkerfi árið 2026 þýðir að keppa við risa með hundruð þróunaraðila og milljarða í fjárfestingarfé. WordPress keyrir um 43 prósent allra vefsíðna í heiminum og danska kerfið Umbraco keyrir yfir 750 þúsund vefi. Þá eru svokölluð Headless-kerfi á borð við Sanity og Prismic í örum vexti á heimsvísu samkvæmt markaðsgreiningum, þótt leitargögn bendi til þess að áhugi Íslendinga sé enn takmarkaður. Mesta þróunin undanfarin ár hefur átt sér stað í sjónrænum kerfum, þar sem Framer hefur farið fremst og gögnin styðja þá þróun. Framer er sjónrænt vefumsjónarkerfi sem líkist Figma, er ofureinfalt í notkun og gerir teymum kleift að vinna saman í rauntíma þar sem athugasemdir fara beint á viðeigandi stað. Okkar reynsla er sú að þróun vefja í Framer sé um það bil þrisvar sinnum hraðari en í hefðbundnum vefumsjónarkerfum. Leitargögn frá Semrush sýna það sama, því af alþjóðlegum kerfum vex áhugi Íslendinga hraðast á Framer. Til gagnsæis skal þess getið að ég stofnaði Flóru, fyrstu vottuðu Framer Partner stofu landsins, en vinn samhliða í fjölda annarra vefumsjónarkerfa. Gervigreindin bindur enda á læsingu viðskiptavina Mesta breytingin á næstu árum lýtur að því að læsing viðskiptavina, sem hefur verið burðarás í viðskiptamódeli lokaðra kerfa í aldarfjórðung, er að gufa upp. Ástæðan er gervigreind. Það sem áður tók marga mánuði í handavinnu – að flytja allt efni af einum vef yfir á annan – er orðið að verkefni sem gervigreind leysir sjálfvirkt og með mikilli nákvæmni. Við höfum prófað slíka flutninga og árangurinn kemur skemmtilega á óvart. Eftir fáein ár verður enginn læstur inni í vefumsjónarkerfi því kostnaðurinn við að skipta verður hverfandi. Kerfin munu þurfa að keppa um viðskiptavini á grundvelli gæða og þjónustu frekar en skiptikostnaðar. Vefstofur munu sömuleiðis þurfa að vinna sér inn traust með enn betri þjónustu og samkeppnishæfu verði. Þetta er heilbrigð þróun fyrir markaðinn í heild. Vefurinn sem lifandi kerfi og breytt hlutverk vefstofa Horft fram á veginn tel ég að vefir hætti að vera afurð sem er „kláruð“ og afhent. Þess í stað verða þeir lifandi kerfi sem mæla sig sjálf, prófa sig áfram og taka stöðugum framförum. Þetta er einmitt hugmyndin á bak við Optise, framsækið gervigreindarfyrirtæki sem ég er meðstofnandi að. Við byggjum vefi sem betrumbæta sig sjálfir viku eftir viku og ég er sannfærður um að þessi nálgun verður sjálfsögð innan fárra ára. Samhliða þessu mun stór hluti vefumferðar færast frá hefðbundnum leitarvélum yfir í gervigreindaraðstoðarmenn. Vefir verða því í vaxandi mæli hannaðir fyrir tvo ólíka notendur: Manneskjuna og gervigreindina sem sækir upplýsingar fyrir hana. Við þetta breytist hlutverk vefstofa í grundvallaratriðum. Í stað þess að framleiða síður á færibandi munu stofur leggja aukna áherslu á sérstaka hönnun og dýpri efnissköpun, svo sem texta, myndir og myndbönd, sem skapa vörumerkjum sérstöðu. Vinnan færist nær kjarnarekstri fyrirtækja – í ferla, samþættingu kerfa, tiltekt í gögnum og aðgengismál, enda vinnur gervigreind aðeins vel úr skipulögðum upplýsingum. Ákvarðanir um vefi verða líka í mun ríkari mæli drifnar áfram af gögnum og gagnavinnslu á næstu árum. Er kominn tími á nýja vefsíðu? Fyrir þá sem þurfa nýja vefsíðu og þar af leiðandi velja nýtt vefumsjónarkerfi á næstunni er ráðlegging mín einföld. Byrjaðu á þörfunum, ekki kerfunum. Huga þarf að því hver á að uppfæra vefinn daglega, hvaða kerfum hann þarf að tengjast og hversu mörg tungumál hann þarf að styðja. Það síðastnefnda skiptir meira máli en margir átta sig á í samfélagi þar sem um fjórðungur íbúa talar ekki íslensku. Ég ráðlegg mínum samstarfsaðilum líka að festa sig ekki við tiltekið kerfi fyrr en hönnunarvinnan er hafin, því hún leiðir oft í ljós hvað kerfið þarf raunverulega að ráða við. Veldu svo kerfi þar sem þróunin hvílir á alþjóðlegum markaði en ekki á einum staðbundnum aðila, og gakktu úr skugga um að efnið þitt sé flytjanlegt ef forsendur breytast. Að lokum getur borgað sig að ráða óháðan vefráðgjafa sem hefur reynslu af markaðnum án þess að eiga hagsmuna að gæta í lokaniðurstöðunni. Fullorðinsár íslenska vefiðnaðarins Íslenski vefiðnaðurinn er ekki að minnka við þessi umskipti, hann er að þroskast. Verðmæti íslenskra vefstofa liggur ekki lengur í kerfunum sem þær eiga, heldur í fólkinu sem kann að hanna, greina og byggja ofan á bestu verkfæri heims. Séríslensku kerfin þjónuðu sínum tíma vel. En sá tími er liðinn. Í næstu grein kafa ég dýpra í gögnin: Hvaða vefumsjónarkerfi eru raunverulega mest notuð á Íslandi í dag, hver vaxa hraðast og hverjir eru helstu kostir og gallar þeirra kerfa sem standa íslenskum vefeigendum til boða. Höfundur er stofnandi og framkvæmdastjóri REVERA og meðstofnandi Optise.
Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar
Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar
Skoðun Já heilbrigðisráðherra - sóknarfærin eru mörg þegar kemur að lýðheilsu barna Halla Þorvaldsdóttir skrifar
Skoðun Að PISA upp í vindinn – getur gervigreind þýtt námsefni fyrir börn? Steinþór Steingrímsson skrifar
Skoðun Hálfsársuppgjör staðfestir áhyggjur af fjármálum Seltjarnarness Kristinn Ólafsson skrifar