Úr gráu yfir í grænt með hjálp 50.000 trjáa Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar 2. júlí 2026 14:01 Trjágróður er ómissandi hluti af fallegu og heilnæmu borgarlandslagi. Borgir þar sem falleg tré fá að njóta sín eru hrífandi borgir sem flestum þykja fallegar. „Gróið hverfi“ er eftirsóknarvert umhverfi meðal flestra. Fjölbreyttur trjágróður er hinsvegar ekki eingöngu fallegur því hann þjónar margvíslegum öðrum tilgangi. Trjágróður bindur kolefni og svifryk, veitir skjól gegn vindi, veitir betri hljóðvist, eykur líffræðilegan fjölbreytileika, bindur regnvatn og veitir fuglum og skordýrum búsvæði. Fólk sækir í borgarskóga til að njóta útivistar og rannsóknir sýna að trjágróður hefur stórkostlega jákvæð áhrif á bæði líkamlega og andlega heilsu fólks. 3 - 30 - 300 Samkvæmt 3 - 30 - 300 reglunni ættu allir borgarbúar að geta séð þrjú stór tré frá glugganum þar sem þeir eyða mestum tíma, það ætti að vera minnst 30% laufþekja[1] í hverju hverfi og ekki lengra en 300 metrar í næsta græna almenningsrými. Sem betur fer eru flestir farnir að hafa 3 - 30 - 300 regluna til hliðsjónar við skipulag nýrra hverfa en þessar hugmyndir eru tiltölulega nýtilkomnar. Í Reykjavík eru endalaus tækifæri til að planta fleiri trjám, sérstaklega í nýjum hverfum þar sem náttúran hefur vikið fyrir byggð. Auðvitað þarf að finna þeim góðan stað og tryggja að það sé auðvelt að sinna þeim - en við vitum það flest, sem búum í höfuðborginni, að á mörgum stöðum mætti bæta í. Viðreisn stendur við kosningaloforðin Við í Viðreisn í Reykjavík lofuðum eftirfarandi í kosningabaráttunni: „Við viljum stórauka gróður í borginni og ætlum við að planta 50 þúsund trjáplöntum af ýmsum tegundum á kjörtímabilinu, sérstaklega þar sem þétting hefur verið mikil og græn svæði hafa vikið fyrir byggð”. Við stöndum við stóru orðin og síðastliðin miðvikudag var samþykkt einróma í Umhverfis- og skipulagsráði að fela sviðinu að koma með tillögu að því hvernig best væri að planta 50.000 trjáplöntum í borgarlandinu. Við ætlum að gera tilraunir með að planta berjarunnum og ávaxtatrjám og leyfa þannig borgarbúum að tína ber og ávexti. Allir með Við viljum þátttöku borgarbúa í verkefninu með aðkomu til dæmis Skógræktar Reykjavíkur, vinnuskólans og leik- og grunnskóla. Verkefnið má svo samhliða nýta í fræðslu um umhverfismál og landgræðslu. Upp kom sú hugmynd á fundi umhverfis- og skipulagsráðs að jafnvel mætti leyfa fólki eða stofnunum að taka að sér tré sem þau hafa plantað og sjá um þau til framtíðar. Með því að gróðursetja mishá og fjölbreytt tré í Reykjavík þar sem tekið er mið af aðstæðum hverju sinni og tryggt að trjágróðurinn njóti sín yfir allar árstíðir getum við skapað betra líf fyrir núverandi íbúa og framtíðarkynslóðir. Tré eru ekki bara falleg – þau eru lykill að bættum loftgæðum, vellíðan og fjölbreytni.Næst þegar þú gengur um borgina, reyndu að taka eftir trjánum í kringum þig – þau eru með okkur borgarbúum í liði. Höfundur er umhverfisfræðingur og varaborgarfulltrúi Viðreisnar [1] Laufþekja er hversu stórt hlutfall ákveðins svæðis er þakið laufum trjáa ef svæðið er skoðað úr lofti. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Tré Mest lesið Halldór 22.08.2026 Halldór Ég skil ekki nei fólk Einar Steinþórsson Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad Skoðun Erfingjar og erfðarmál Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Er Marta Kos einnig að plata?.. en það má ekki plata Júlíus Valsson skrifar Skoðun Ég skil ekki nei fólk Einar Steinþórsson skrifar Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar Skoðun Erfingjar og erfðarmál Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þögnin rofin Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Sjá meira
Trjágróður er ómissandi hluti af fallegu og heilnæmu borgarlandslagi. Borgir þar sem falleg tré fá að njóta sín eru hrífandi borgir sem flestum þykja fallegar. „Gróið hverfi“ er eftirsóknarvert umhverfi meðal flestra. Fjölbreyttur trjágróður er hinsvegar ekki eingöngu fallegur því hann þjónar margvíslegum öðrum tilgangi. Trjágróður bindur kolefni og svifryk, veitir skjól gegn vindi, veitir betri hljóðvist, eykur líffræðilegan fjölbreytileika, bindur regnvatn og veitir fuglum og skordýrum búsvæði. Fólk sækir í borgarskóga til að njóta útivistar og rannsóknir sýna að trjágróður hefur stórkostlega jákvæð áhrif á bæði líkamlega og andlega heilsu fólks. 3 - 30 - 300 Samkvæmt 3 - 30 - 300 reglunni ættu allir borgarbúar að geta séð þrjú stór tré frá glugganum þar sem þeir eyða mestum tíma, það ætti að vera minnst 30% laufþekja[1] í hverju hverfi og ekki lengra en 300 metrar í næsta græna almenningsrými. Sem betur fer eru flestir farnir að hafa 3 - 30 - 300 regluna til hliðsjónar við skipulag nýrra hverfa en þessar hugmyndir eru tiltölulega nýtilkomnar. Í Reykjavík eru endalaus tækifæri til að planta fleiri trjám, sérstaklega í nýjum hverfum þar sem náttúran hefur vikið fyrir byggð. Auðvitað þarf að finna þeim góðan stað og tryggja að það sé auðvelt að sinna þeim - en við vitum það flest, sem búum í höfuðborginni, að á mörgum stöðum mætti bæta í. Viðreisn stendur við kosningaloforðin Við í Viðreisn í Reykjavík lofuðum eftirfarandi í kosningabaráttunni: „Við viljum stórauka gróður í borginni og ætlum við að planta 50 þúsund trjáplöntum af ýmsum tegundum á kjörtímabilinu, sérstaklega þar sem þétting hefur verið mikil og græn svæði hafa vikið fyrir byggð”. Við stöndum við stóru orðin og síðastliðin miðvikudag var samþykkt einróma í Umhverfis- og skipulagsráði að fela sviðinu að koma með tillögu að því hvernig best væri að planta 50.000 trjáplöntum í borgarlandinu. Við ætlum að gera tilraunir með að planta berjarunnum og ávaxtatrjám og leyfa þannig borgarbúum að tína ber og ávexti. Allir með Við viljum þátttöku borgarbúa í verkefninu með aðkomu til dæmis Skógræktar Reykjavíkur, vinnuskólans og leik- og grunnskóla. Verkefnið má svo samhliða nýta í fræðslu um umhverfismál og landgræðslu. Upp kom sú hugmynd á fundi umhverfis- og skipulagsráðs að jafnvel mætti leyfa fólki eða stofnunum að taka að sér tré sem þau hafa plantað og sjá um þau til framtíðar. Með því að gróðursetja mishá og fjölbreytt tré í Reykjavík þar sem tekið er mið af aðstæðum hverju sinni og tryggt að trjágróðurinn njóti sín yfir allar árstíðir getum við skapað betra líf fyrir núverandi íbúa og framtíðarkynslóðir. Tré eru ekki bara falleg – þau eru lykill að bættum loftgæðum, vellíðan og fjölbreytni.Næst þegar þú gengur um borgina, reyndu að taka eftir trjánum í kringum þig – þau eru með okkur borgarbúum í liði. Höfundur er umhverfisfræðingur og varaborgarfulltrúi Viðreisnar [1] Laufþekja er hversu stórt hlutfall ákveðins svæðis er þakið laufum trjáa ef svæðið er skoðað úr lofti.
Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun
Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar
Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun