Úr gráu yfir í grænt með hjálp 50.000 trjáa Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar 2. júlí 2026 14:01 Trjágróður er ómissandi hluti af fallegu og heilnæmu borgarlandslagi. Borgir þar sem falleg tré fá að njóta sín eru hrífandi borgir sem flestum þykja fallegar. „Gróið hverfi“ er eftirsóknarvert umhverfi meðal flestra. Fjölbreyttur trjágróður er hinsvegar ekki eingöngu fallegur því hann þjónar margvíslegum öðrum tilgangi. Trjágróður bindur kolefni og svifryk, veitir skjól gegn vindi, veitir betri hljóðvist, eykur líffræðilegan fjölbreytileika, bindur regnvatn og veitir fuglum og skordýrum búsvæði. Fólk sækir í borgarskóga til að njóta útivistar og rannsóknir sýna að trjágróður hefur stórkostlega jákvæð áhrif á bæði líkamlega og andlega heilsu fólks. 3 - 30 - 300 Samkvæmt 3 - 30 - 300 reglunni ættu allir borgarbúar að geta séð þrjú stór tré frá glugganum þar sem þeir eyða mestum tíma, það ætti að vera minnst 30% laufþekja[1] í hverju hverfi og ekki lengra en 300 metrar í næsta græna almenningsrými. Sem betur fer eru flestir farnir að hafa 3 - 30 - 300 regluna til hliðsjónar við skipulag nýrra hverfa en þessar hugmyndir eru tiltölulega nýtilkomnar. Í Reykjavík eru endalaus tækifæri til að planta fleiri trjám, sérstaklega í nýjum hverfum þar sem náttúran hefur vikið fyrir byggð. Auðvitað þarf að finna þeim góðan stað og tryggja að það sé auðvelt að sinna þeim - en við vitum það flest, sem búum í höfuðborginni, að á mörgum stöðum mætti bæta í. Viðreisn stendur við kosningaloforðin Við í Viðreisn í Reykjavík lofuðum eftirfarandi í kosningabaráttunni: „Við viljum stórauka gróður í borginni og ætlum við að planta 50 þúsund trjáplöntum af ýmsum tegundum á kjörtímabilinu, sérstaklega þar sem þétting hefur verið mikil og græn svæði hafa vikið fyrir byggð”. Við stöndum við stóru orðin og síðastliðin miðvikudag var samþykkt einróma í Umhverfis- og skipulagsráði að fela sviðinu að koma með tillögu að því hvernig best væri að planta 50.000 trjáplöntum í borgarlandinu. Við ætlum að gera tilraunir með að planta berjarunnum og ávaxtatrjám og leyfa þannig borgarbúum að tína ber og ávexti. Allir með Við viljum þátttöku borgarbúa í verkefninu með aðkomu til dæmis Skógræktar Reykjavíkur, vinnuskólans og leik- og grunnskóla. Verkefnið má svo samhliða nýta í fræðslu um umhverfismál og landgræðslu. Upp kom sú hugmynd á fundi umhverfis- og skipulagsráðs að jafnvel mætti leyfa fólki eða stofnunum að taka að sér tré sem þau hafa plantað og sjá um þau til framtíðar. Með því að gróðursetja mishá og fjölbreytt tré í Reykjavík þar sem tekið er mið af aðstæðum hverju sinni og tryggt að trjágróðurinn njóti sín yfir allar árstíðir getum við skapað betra líf fyrir núverandi íbúa og framtíðarkynslóðir. Tré eru ekki bara falleg – þau eru lykill að bættum loftgæðum, vellíðan og fjölbreytni.Næst þegar þú gengur um borgina, reyndu að taka eftir trjánum í kringum þig – þau eru með okkur borgarbúum í liði. Höfundur er umhverfisfræðingur og varaborgarfulltrúi Viðreisnar [1] Laufþekja er hversu stórt hlutfall ákveðins svæðis er þakið laufum trjáa ef svæðið er skoðað úr lofti. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Tré Mest lesið Ég þekki ekki lengur minn gamla Sjálfstæðisflokk Dagur Jónsson Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson Skoðun Með óttann einan að vopni Benedikt Jóhannesson Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson Skoðun Litblindur á fótboltavellinum Ingunn Eir Andrésdóttir Skoðun Leggjum þá Náttúruverndarstofnun niður Svanur Guðmundsson Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Skoðun Skoðun Ég þekki ekki lengur minn gamla Sjálfstæðisflokk Dagur Jónsson skrifar Skoðun Leggjum þá Náttúruverndarstofnun niður Svanur Guðmundsson skrifar Skoðun Meðferð ríkisvaldsins á máli lífslokalæknisins Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar Skoðun Með óttann einan að vopni Benedikt Jóhannesson skrifar Skoðun Merkilegur tvískinnungur Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Þjóðin á að njóta vafans Snorri Másson skrifar Skoðun Tosca skýst upp úr turninum í Brussel Jónas Sen skrifar Skoðun ESB og skoðanabræður þínir Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Litblindur á fótboltavellinum Ingunn Eir Andrésdóttir skrifar Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson skrifar Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson skrifar Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Sjá meira
Trjágróður er ómissandi hluti af fallegu og heilnæmu borgarlandslagi. Borgir þar sem falleg tré fá að njóta sín eru hrífandi borgir sem flestum þykja fallegar. „Gróið hverfi“ er eftirsóknarvert umhverfi meðal flestra. Fjölbreyttur trjágróður er hinsvegar ekki eingöngu fallegur því hann þjónar margvíslegum öðrum tilgangi. Trjágróður bindur kolefni og svifryk, veitir skjól gegn vindi, veitir betri hljóðvist, eykur líffræðilegan fjölbreytileika, bindur regnvatn og veitir fuglum og skordýrum búsvæði. Fólk sækir í borgarskóga til að njóta útivistar og rannsóknir sýna að trjágróður hefur stórkostlega jákvæð áhrif á bæði líkamlega og andlega heilsu fólks. 3 - 30 - 300 Samkvæmt 3 - 30 - 300 reglunni ættu allir borgarbúar að geta séð þrjú stór tré frá glugganum þar sem þeir eyða mestum tíma, það ætti að vera minnst 30% laufþekja[1] í hverju hverfi og ekki lengra en 300 metrar í næsta græna almenningsrými. Sem betur fer eru flestir farnir að hafa 3 - 30 - 300 regluna til hliðsjónar við skipulag nýrra hverfa en þessar hugmyndir eru tiltölulega nýtilkomnar. Í Reykjavík eru endalaus tækifæri til að planta fleiri trjám, sérstaklega í nýjum hverfum þar sem náttúran hefur vikið fyrir byggð. Auðvitað þarf að finna þeim góðan stað og tryggja að það sé auðvelt að sinna þeim - en við vitum það flest, sem búum í höfuðborginni, að á mörgum stöðum mætti bæta í. Viðreisn stendur við kosningaloforðin Við í Viðreisn í Reykjavík lofuðum eftirfarandi í kosningabaráttunni: „Við viljum stórauka gróður í borginni og ætlum við að planta 50 þúsund trjáplöntum af ýmsum tegundum á kjörtímabilinu, sérstaklega þar sem þétting hefur verið mikil og græn svæði hafa vikið fyrir byggð”. Við stöndum við stóru orðin og síðastliðin miðvikudag var samþykkt einróma í Umhverfis- og skipulagsráði að fela sviðinu að koma með tillögu að því hvernig best væri að planta 50.000 trjáplöntum í borgarlandinu. Við ætlum að gera tilraunir með að planta berjarunnum og ávaxtatrjám og leyfa þannig borgarbúum að tína ber og ávexti. Allir með Við viljum þátttöku borgarbúa í verkefninu með aðkomu til dæmis Skógræktar Reykjavíkur, vinnuskólans og leik- og grunnskóla. Verkefnið má svo samhliða nýta í fræðslu um umhverfismál og landgræðslu. Upp kom sú hugmynd á fundi umhverfis- og skipulagsráðs að jafnvel mætti leyfa fólki eða stofnunum að taka að sér tré sem þau hafa plantað og sjá um þau til framtíðar. Með því að gróðursetja mishá og fjölbreytt tré í Reykjavík þar sem tekið er mið af aðstæðum hverju sinni og tryggt að trjágróðurinn njóti sín yfir allar árstíðir getum við skapað betra líf fyrir núverandi íbúa og framtíðarkynslóðir. Tré eru ekki bara falleg – þau eru lykill að bættum loftgæðum, vellíðan og fjölbreytni.Næst þegar þú gengur um borgina, reyndu að taka eftir trjánum í kringum þig – þau eru með okkur borgarbúum í liði. Höfundur er umhverfisfræðingur og varaborgarfulltrúi Viðreisnar [1] Laufþekja er hversu stórt hlutfall ákveðins svæðis er þakið laufum trjáa ef svæðið er skoðað úr lofti.
Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason Skoðun
Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar
Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar
Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason Skoðun