Úr gráu yfir í grænt með hjálp 50.000 trjáa Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar 2. júlí 2026 14:01 Trjágróður er ómissandi hluti af fallegu og heilnæmu borgarlandslagi. Borgir þar sem falleg tré fá að njóta sín eru hrífandi borgir sem flestum þykja fallegar. „Gróið hverfi“ er eftirsóknarvert umhverfi meðal flestra. Fjölbreyttur trjágróður er hinsvegar ekki eingöngu fallegur því hann þjónar margvíslegum öðrum tilgangi. Trjágróður bindur kolefni og svifryk, veitir skjól gegn vindi, veitir betri hljóðvist, eykur líffræðilegan fjölbreytileika, bindur regnvatn og veitir fuglum og skordýrum búsvæði. Fólk sækir í borgarskóga til að njóta útivistar og rannsóknir sýna að trjágróður hefur stórkostlega jákvæð áhrif á bæði líkamlega og andlega heilsu fólks. 3 - 30 - 300 Samkvæmt 3 - 30 - 300 reglunni ættu allir borgarbúar að geta séð þrjú stór tré frá glugganum þar sem þeir eyða mestum tíma, það ætti að vera minnst 30% laufþekja[1] í hverju hverfi og ekki lengra en 300 metrar í næsta græna almenningsrými. Sem betur fer eru flestir farnir að hafa 3 - 30 - 300 regluna til hliðsjónar við skipulag nýrra hverfa en þessar hugmyndir eru tiltölulega nýtilkomnar. Í Reykjavík eru endalaus tækifæri til að planta fleiri trjám, sérstaklega í nýjum hverfum þar sem náttúran hefur vikið fyrir byggð. Auðvitað þarf að finna þeim góðan stað og tryggja að það sé auðvelt að sinna þeim - en við vitum það flest, sem búum í höfuðborginni, að á mörgum stöðum mætti bæta í. Viðreisn stendur við kosningaloforðin Við í Viðreisn í Reykjavík lofuðum eftirfarandi í kosningabaráttunni: „Við viljum stórauka gróður í borginni og ætlum við að planta 50 þúsund trjáplöntum af ýmsum tegundum á kjörtímabilinu, sérstaklega þar sem þétting hefur verið mikil og græn svæði hafa vikið fyrir byggð”. Við stöndum við stóru orðin og síðastliðin miðvikudag var samþykkt einróma í Umhverfis- og skipulagsráði að fela sviðinu að koma með tillögu að því hvernig best væri að planta 50.000 trjáplöntum í borgarlandinu. Við ætlum að gera tilraunir með að planta berjarunnum og ávaxtatrjám og leyfa þannig borgarbúum að tína ber og ávexti. Allir með Við viljum þátttöku borgarbúa í verkefninu með aðkomu til dæmis Skógræktar Reykjavíkur, vinnuskólans og leik- og grunnskóla. Verkefnið má svo samhliða nýta í fræðslu um umhverfismál og landgræðslu. Upp kom sú hugmynd á fundi umhverfis- og skipulagsráðs að jafnvel mætti leyfa fólki eða stofnunum að taka að sér tré sem þau hafa plantað og sjá um þau til framtíðar. Með því að gróðursetja mishá og fjölbreytt tré í Reykjavík þar sem tekið er mið af aðstæðum hverju sinni og tryggt að trjágróðurinn njóti sín yfir allar árstíðir getum við skapað betra líf fyrir núverandi íbúa og framtíðarkynslóðir. Tré eru ekki bara falleg – þau eru lykill að bættum loftgæðum, vellíðan og fjölbreytni.Næst þegar þú gengur um borgina, reyndu að taka eftir trjánum í kringum þig – þau eru með okkur borgarbúum í liði. Höfundur er umhverfisfræðingur og varaborgarfulltrúi Viðreisnar [1] Laufþekja er hversu stórt hlutfall ákveðins svæðis er þakið laufum trjáa ef svæðið er skoðað úr lofti. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Tré Mest lesið Halldór 12.09.2026 Halldór Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira? Íris Ósk Gísladóttir Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Áður en við greinum barn þurfum við að skilja allt barnið Tara Khoshkhoo Skoðun Sögulegt skref fyrir dýr í Danmörku Linda Karen Gunnarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir skrifar Skoðun Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira? Íris Ósk Gísladóttir skrifar Skoðun Hver er okkar Napóleon Bónaparte? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Samfélagsumræðan og nunnan Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun 0,01% er ekki undanþága frá ábyrgð Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Óréttlæti lífeyriskerfisins gagnvart ungu fólki Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Við erum froskar í vatni sem nálgast suðu Isla Sweet,Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Sögulegt skref fyrir dýr í Danmörku Linda Karen Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Áður en við greinum barn þurfum við að skilja allt barnið Tara Khoshkhoo skrifar Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar Skoðun Þegar tengsl geta skipt sköpum Steinunn Bergmann,María Björk Ingvadóttir skrifar Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Má þjóðin aðeins fá að anda? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun EES er ekki eina leiðin og kannski ekki sú skynsamlegasta lengur Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hver fær að skilgreina hvað þjóðin sagði? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Fjórfrelsið og EES fyrir Ísland Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Já heilbrigðisráðherra - sóknarfærin eru mörg þegar kemur að lýðheilsu barna Halla Þorvaldsdóttir skrifar Skoðun Að PISA upp í vindinn – getur gervigreind þýtt námsefni fyrir börn? Steinþór Steingrímsson skrifar Skoðun Öldungaráð Reykjavíkurborgar tekið úr sambandi Viðar Eggertsson skrifar Skoðun Stöðugleiki á leigumarkaði Benedikt S. Benediktsson skrifar Skoðun Hálfsársuppgjör staðfestir áhyggjur af fjármálum Seltjarnarness Kristinn Ólafsson skrifar Skoðun 5,2% gjaldahækkanir – skýr skilaboðin inn á vinnumarkaðinn Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Hvað gætum við gert fyrir 112 milljarða? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hamingjuóskir til allra sem sögðu nei Einar Helgason skrifar Sjá meira
Trjágróður er ómissandi hluti af fallegu og heilnæmu borgarlandslagi. Borgir þar sem falleg tré fá að njóta sín eru hrífandi borgir sem flestum þykja fallegar. „Gróið hverfi“ er eftirsóknarvert umhverfi meðal flestra. Fjölbreyttur trjágróður er hinsvegar ekki eingöngu fallegur því hann þjónar margvíslegum öðrum tilgangi. Trjágróður bindur kolefni og svifryk, veitir skjól gegn vindi, veitir betri hljóðvist, eykur líffræðilegan fjölbreytileika, bindur regnvatn og veitir fuglum og skordýrum búsvæði. Fólk sækir í borgarskóga til að njóta útivistar og rannsóknir sýna að trjágróður hefur stórkostlega jákvæð áhrif á bæði líkamlega og andlega heilsu fólks. 3 - 30 - 300 Samkvæmt 3 - 30 - 300 reglunni ættu allir borgarbúar að geta séð þrjú stór tré frá glugganum þar sem þeir eyða mestum tíma, það ætti að vera minnst 30% laufþekja[1] í hverju hverfi og ekki lengra en 300 metrar í næsta græna almenningsrými. Sem betur fer eru flestir farnir að hafa 3 - 30 - 300 regluna til hliðsjónar við skipulag nýrra hverfa en þessar hugmyndir eru tiltölulega nýtilkomnar. Í Reykjavík eru endalaus tækifæri til að planta fleiri trjám, sérstaklega í nýjum hverfum þar sem náttúran hefur vikið fyrir byggð. Auðvitað þarf að finna þeim góðan stað og tryggja að það sé auðvelt að sinna þeim - en við vitum það flest, sem búum í höfuðborginni, að á mörgum stöðum mætti bæta í. Viðreisn stendur við kosningaloforðin Við í Viðreisn í Reykjavík lofuðum eftirfarandi í kosningabaráttunni: „Við viljum stórauka gróður í borginni og ætlum við að planta 50 þúsund trjáplöntum af ýmsum tegundum á kjörtímabilinu, sérstaklega þar sem þétting hefur verið mikil og græn svæði hafa vikið fyrir byggð”. Við stöndum við stóru orðin og síðastliðin miðvikudag var samþykkt einróma í Umhverfis- og skipulagsráði að fela sviðinu að koma með tillögu að því hvernig best væri að planta 50.000 trjáplöntum í borgarlandinu. Við ætlum að gera tilraunir með að planta berjarunnum og ávaxtatrjám og leyfa þannig borgarbúum að tína ber og ávexti. Allir með Við viljum þátttöku borgarbúa í verkefninu með aðkomu til dæmis Skógræktar Reykjavíkur, vinnuskólans og leik- og grunnskóla. Verkefnið má svo samhliða nýta í fræðslu um umhverfismál og landgræðslu. Upp kom sú hugmynd á fundi umhverfis- og skipulagsráðs að jafnvel mætti leyfa fólki eða stofnunum að taka að sér tré sem þau hafa plantað og sjá um þau til framtíðar. Með því að gróðursetja mishá og fjölbreytt tré í Reykjavík þar sem tekið er mið af aðstæðum hverju sinni og tryggt að trjágróðurinn njóti sín yfir allar árstíðir getum við skapað betra líf fyrir núverandi íbúa og framtíðarkynslóðir. Tré eru ekki bara falleg – þau eru lykill að bættum loftgæðum, vellíðan og fjölbreytni.Næst þegar þú gengur um borgina, reyndu að taka eftir trjánum í kringum þig – þau eru með okkur borgarbúum í liði. Höfundur er umhverfisfræðingur og varaborgarfulltrúi Viðreisnar [1] Laufþekja er hversu stórt hlutfall ákveðins svæðis er þakið laufum trjáa ef svæðið er skoðað úr lofti.
Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar
Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar
Skoðun Já heilbrigðisráðherra - sóknarfærin eru mörg þegar kemur að lýðheilsu barna Halla Þorvaldsdóttir skrifar
Skoðun Að PISA upp í vindinn – getur gervigreind þýtt námsefni fyrir börn? Steinþór Steingrímsson skrifar
Skoðun Hálfsársuppgjör staðfestir áhyggjur af fjármálum Seltjarnarness Kristinn Ólafsson skrifar