Reykjavík er að byrja á röngum enda Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir skrifar 1. júlí 2026 06:46 Undanfarna daga hefur fjölda félagsfólks Visku hjá Reykjavíkurborg verið sagt upp í nafni hagræðingar. Markmiðið er að spara nokkur hundruð milljónir króna árlega, sem er dropi í hafið í rúmlega 200 milljarða króna rekstri borgarinnar. Það er auðvelt að fá almenning til að klappa fyrir slíkum táknrænum aðgerðum. Við erum hins vegar á villigötum ef við höldum að stærstu hagræðingartækifæri Reykjavíkurborgar felist í uppsögnum verðmæts starfsfólks, án þess að baki liggi ítarleg greining og heildstæð framtíðarsýn. Við þurfum að gera betur. Stærstu sparnaðartækifærin liggja annars staðar Í janúar 2025 spurði Viska hátt í 400 sérfræðinga hjá ríkisstofnunum hvar þeir sæju helst tækifæri til hagræðingar í opinberum rekstri. Niðurstöðurnar voru skýrar. Um 86% voru hlynnt hagræðingu í opinberum rekstri og 85% sáu tækifæri til hagræðingar á ýmsum sviðum. Þegar spurt var hvar þessi tækifæri lægju, allavega í ríkisrekstrinum, komu allt önnur svör en núverandi borgarstjórn hefur boðað fyrir rekstur Reykjavíkurborgar. Langflestir bentu á aukna tæknivæðingu og nútímalegri verkferla, sem lýst var sem ævafornum. Milljörðum var sagt sóað í innkaup og rándýra útvistun verkefna og stjórnmálamenn sagðir hafa lítinn áhuga á að spara á réttum stöðum. Því miður virðist nú það sama upp á teningnum hjá Reykjavíkurborg. Táknrænar, ómarkvissar sparnaðaraðgerðir sem bitna á verðmætu fólki. Fólki sem hefur litla rödd gegn þeim háværu röddum sem tala störf þeirra niður. Sum störf sem hverfa hjá Reykjavík hafa skapað tekjur í alþjóðlegu samstarfi Í umræðunni um starfsfólk Reykjavíkurborgar gleymist að sum þeirra starfa sem nú hverfa hjá borginni hafa aflað tekna í alþjóðlegu samstarfi. Ef slík störf hverfa sparast vissulega launakostnaður en um leið hverfa tekjur, þekking og tækifæri. Það er varhugavert að líta á öll stöðugildi sem einsleitan útgjaldalið. Hvert starf þarf að meta út frá því hvaða virði það skapar, ekki eingöngu hvað það kostar. Hverfum frá táknrænum aðgerðum og horfum á heildarmyndina Það er auðveldara að segja upp fólki en að endurhanna verkferla, auðveldara að leggja niður skrifstofu en að endurskoða innkaup og auðveldara að breyta skipuriti en að innleiða nýja tækni sem breytir því hvernig borgin vinnur. Ef Reykjavíkurborg ætlar að byggja upp sjálfbærari rekstur til framtíðar þarf hún að beina sjónum að því sem skiptir mestu máli: aukinni framleiðni, betri nýtingu tækni, minni sóun í innkaupum og betra samstarfi við verðmætt starfsfólk. Borgarbúar eiga skilið meira en táknrænar aðgerðir sem leiða til aukins atvinnuleysis á erfiðum tímum. Þeir eiga skilið borg sem er rekin af metnaði, skynsemi og með langtímahagsmuni að leiðarljósi. Ekki síst starfsfólk borgarinnar sem þykir oft vænna um borgarreksturinn en stjórnmálamönnunum sjálfum. Lítum á starfsfólk Reykjavíkurborgar sem hluta af lausninni fremur en vandann. Höfundur er formaður Visku – stéttarfélags sérfræðinga Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Reykjavík Mest lesið Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun Skráum hjartastuðtækin því hver mínúta skiptir máli! Alma D. Möller Skoðun Skoðun Skoðun Skattahækkanir sem beinast gegn Suðurlandi Ásta Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvað myndi ég ráðleggja átján ára ungmenni í dag? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Skráum hjartastuðtækin því hver mínúta skiptir máli! Alma D. Möller skrifar Skoðun Er gervigreind til góðs eða bara á blaði? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hver á að halda í hönd þeirra sem greinast með Alzheimer ? Ásta Kristín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Aldrei fullmótaður Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar Skoðun Hver á að fá tímann sem gervigreindin sparar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors skrifar Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun Mennskan í umróti felst í vönduðum vinnubrögðum Berglind Björk Hreinsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé skrifar Skoðun Í Singapúr dugði eitt orð Margrét Reynisdóttir skrifar Skoðun Drónar: vinur eða óvinur? Sunna Gunnars Marteinsdóttir skrifar Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Réttindabarátta og réttindagæsla í 50 ár Halldór Gunnarsson skrifar Skoðun Hvenær mun Alþingi setja þegna sína í forgrunn? Sunna Arnardóttir skrifar Skoðun Hugmynd skapar atvinnu Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af hverju verður allt að eins þyngra í skammdeginu? Guðjón Ágústsson skrifar Skoðun Gæði hjúkrunarheimila eru mælikvarði á velmegun Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Trump og Pútín gegn Úkraínu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Hver á skömmina? Sigurveig Hjaltested Þórhallsdóttir skrifar Sjá meira
Undanfarna daga hefur fjölda félagsfólks Visku hjá Reykjavíkurborg verið sagt upp í nafni hagræðingar. Markmiðið er að spara nokkur hundruð milljónir króna árlega, sem er dropi í hafið í rúmlega 200 milljarða króna rekstri borgarinnar. Það er auðvelt að fá almenning til að klappa fyrir slíkum táknrænum aðgerðum. Við erum hins vegar á villigötum ef við höldum að stærstu hagræðingartækifæri Reykjavíkurborgar felist í uppsögnum verðmæts starfsfólks, án þess að baki liggi ítarleg greining og heildstæð framtíðarsýn. Við þurfum að gera betur. Stærstu sparnaðartækifærin liggja annars staðar Í janúar 2025 spurði Viska hátt í 400 sérfræðinga hjá ríkisstofnunum hvar þeir sæju helst tækifæri til hagræðingar í opinberum rekstri. Niðurstöðurnar voru skýrar. Um 86% voru hlynnt hagræðingu í opinberum rekstri og 85% sáu tækifæri til hagræðingar á ýmsum sviðum. Þegar spurt var hvar þessi tækifæri lægju, allavega í ríkisrekstrinum, komu allt önnur svör en núverandi borgarstjórn hefur boðað fyrir rekstur Reykjavíkurborgar. Langflestir bentu á aukna tæknivæðingu og nútímalegri verkferla, sem lýst var sem ævafornum. Milljörðum var sagt sóað í innkaup og rándýra útvistun verkefna og stjórnmálamenn sagðir hafa lítinn áhuga á að spara á réttum stöðum. Því miður virðist nú það sama upp á teningnum hjá Reykjavíkurborg. Táknrænar, ómarkvissar sparnaðaraðgerðir sem bitna á verðmætu fólki. Fólki sem hefur litla rödd gegn þeim háværu röddum sem tala störf þeirra niður. Sum störf sem hverfa hjá Reykjavík hafa skapað tekjur í alþjóðlegu samstarfi Í umræðunni um starfsfólk Reykjavíkurborgar gleymist að sum þeirra starfa sem nú hverfa hjá borginni hafa aflað tekna í alþjóðlegu samstarfi. Ef slík störf hverfa sparast vissulega launakostnaður en um leið hverfa tekjur, þekking og tækifæri. Það er varhugavert að líta á öll stöðugildi sem einsleitan útgjaldalið. Hvert starf þarf að meta út frá því hvaða virði það skapar, ekki eingöngu hvað það kostar. Hverfum frá táknrænum aðgerðum og horfum á heildarmyndina Það er auðveldara að segja upp fólki en að endurhanna verkferla, auðveldara að leggja niður skrifstofu en að endurskoða innkaup og auðveldara að breyta skipuriti en að innleiða nýja tækni sem breytir því hvernig borgin vinnur. Ef Reykjavíkurborg ætlar að byggja upp sjálfbærari rekstur til framtíðar þarf hún að beina sjónum að því sem skiptir mestu máli: aukinni framleiðni, betri nýtingu tækni, minni sóun í innkaupum og betra samstarfi við verðmætt starfsfólk. Borgarbúar eiga skilið meira en táknrænar aðgerðir sem leiða til aukins atvinnuleysis á erfiðum tímum. Þeir eiga skilið borg sem er rekin af metnaði, skynsemi og með langtímahagsmuni að leiðarljósi. Ekki síst starfsfólk borgarinnar sem þykir oft vænna um borgarreksturinn en stjórnmálamönnunum sjálfum. Lítum á starfsfólk Reykjavíkurborgar sem hluta af lausninni fremur en vandann. Höfundur er formaður Visku – stéttarfélags sérfræðinga
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun
Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun
Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun
Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun
Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar
Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar
Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar
Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun
Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun
Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun
Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun