Hangið frammi á gangi í von um fréttir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar 26. júní 2026 07:33 Miklir hagsmunir eru í húfi fyrir þjóðarbúið þegar samið er um deilistofna í Norður-Atlantshafinu. Þá fundi hafa allajafna setið fulltrúar Íslands, Noregs, Færeyja og Evrópusambandsins auk fulltrúa Bretlands eftir að Bretar sögðu skilið við sambandið. Ríki innan sambandsins, sem eiga hagsmuna að gæta eins og til dæmis Írlands, Danmerkur og Hollands, sitja hins vegar ekki við borðið heldur bíða frammi á gangi og reyna síðan að afla frétta þegar gert er hlé á fundarhöldunum. Fréttirnar reyna þeir að fá frá fulltrúum landanna sem ekki eru í Evrópusambandinu, þar a meðal Færeyja sem eru ekki fullvalda ríki en fara hins vegar með stjórn eigin sjávarútvegsmála ólíkt þeim sjálfum, enda engar fréttir í boði hjá fulltrúum sambandsins. Með öðrum orðum yrði Ísland í sömu stöðu innan Evrópusambandsins og þau ríki sem þar eru innanborðs í dag. Okkar fulltrúar þyrftu þannig að hanga frammi á gangi og bíða eftir fréttum af viðræðum um mikilvæga hagsmuni okkar sem við fengjum ekki frá sambandinu og yrðum að vonast til að fá frá þeim ríkjum sem ólíkt okkur ættu sæti við borðið. Hliðstætt á við um ýmsar alþjóðastofnanir eins og Alþjóðaviðskiptastofnunina (WTO) þar sem Evrópusambandið kemur fram fyrir hönd ríkja þess og þau hafa þannig ekki með sjálfstæða rödd í þeim efnum ólíkt Íslandi. Á meðan við erum utan sambandsins. Vert er að hafa þetta í huga þegar talað er um að Ísland þurfi að ganga í Evrópusambandið til þess að fá sæti við borðið innan þess. Mikilvægt er einnig að hafa í huga hvað fælist í íslenzku sæti við borðið innan Evrópusambandsins. Hér áður töluðu hérlendir Evrópusambandssinnar um að ganga þyrfti í sambandið til þess að hafa þar áhrif. Síðan var einungis farið að tala um sæti við borðið. Vægi ríkja innan Evrópusambandsins fer enda fyrst og fremst eftir íbúafjölda þeirra. Einkum í ráðherraráði þess, valdamestu stofnuninni. Þar yrði vægi Íslands fyrir vikið aðeins um 0,08% eða yfirfært á Alþingi á við 5% hlutdeild í einum alþingismanni. Meðal annars í ákvörðunum um orku- og sjávarútvegsmál. Um þetta yrði ekki samið í aðlögunarviðræðum. Við yrðum í mesta lagi hjáróma rödd innan sambandsins vegna þess að þannig eru einfaldlega reglurnar innan þess. Höfundur er sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur (MA í alþjóðasamskiptum) og heldur úti vefsíðunni Stjornmalin.is. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson Skoðun Sverð Íslands og skjöldur Daði Már Kristófersson Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir Skoðun Þegar hagsmunir á hundruðum milljarða mæta lýðræðinu Sigurður Sigurðsson Skoðun Europe’s Second Soul Carl Baudenbacher Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Skoðun Skoðun Sverð Íslands og skjöldur Daði Már Kristófersson skrifar Skoðun Þegar hagsmunir á hundruðum milljarða mæta lýðræðinu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Europe’s Second Soul Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Sjá meira
Miklir hagsmunir eru í húfi fyrir þjóðarbúið þegar samið er um deilistofna í Norður-Atlantshafinu. Þá fundi hafa allajafna setið fulltrúar Íslands, Noregs, Færeyja og Evrópusambandsins auk fulltrúa Bretlands eftir að Bretar sögðu skilið við sambandið. Ríki innan sambandsins, sem eiga hagsmuna að gæta eins og til dæmis Írlands, Danmerkur og Hollands, sitja hins vegar ekki við borðið heldur bíða frammi á gangi og reyna síðan að afla frétta þegar gert er hlé á fundarhöldunum. Fréttirnar reyna þeir að fá frá fulltrúum landanna sem ekki eru í Evrópusambandinu, þar a meðal Færeyja sem eru ekki fullvalda ríki en fara hins vegar með stjórn eigin sjávarútvegsmála ólíkt þeim sjálfum, enda engar fréttir í boði hjá fulltrúum sambandsins. Með öðrum orðum yrði Ísland í sömu stöðu innan Evrópusambandsins og þau ríki sem þar eru innanborðs í dag. Okkar fulltrúar þyrftu þannig að hanga frammi á gangi og bíða eftir fréttum af viðræðum um mikilvæga hagsmuni okkar sem við fengjum ekki frá sambandinu og yrðum að vonast til að fá frá þeim ríkjum sem ólíkt okkur ættu sæti við borðið. Hliðstætt á við um ýmsar alþjóðastofnanir eins og Alþjóðaviðskiptastofnunina (WTO) þar sem Evrópusambandið kemur fram fyrir hönd ríkja þess og þau hafa þannig ekki með sjálfstæða rödd í þeim efnum ólíkt Íslandi. Á meðan við erum utan sambandsins. Vert er að hafa þetta í huga þegar talað er um að Ísland þurfi að ganga í Evrópusambandið til þess að fá sæti við borðið innan þess. Mikilvægt er einnig að hafa í huga hvað fælist í íslenzku sæti við borðið innan Evrópusambandsins. Hér áður töluðu hérlendir Evrópusambandssinnar um að ganga þyrfti í sambandið til þess að hafa þar áhrif. Síðan var einungis farið að tala um sæti við borðið. Vægi ríkja innan Evrópusambandsins fer enda fyrst og fremst eftir íbúafjölda þeirra. Einkum í ráðherraráði þess, valdamestu stofnuninni. Þar yrði vægi Íslands fyrir vikið aðeins um 0,08% eða yfirfært á Alþingi á við 5% hlutdeild í einum alþingismanni. Meðal annars í ákvörðunum um orku- og sjávarútvegsmál. Um þetta yrði ekki samið í aðlögunarviðræðum. Við yrðum í mesta lagi hjáróma rödd innan sambandsins vegna þess að þannig eru einfaldlega reglurnar innan þess. Höfundur er sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur (MA í alþjóðasamskiptum) og heldur úti vefsíðunni Stjornmalin.is.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar