Hangið frammi á gangi í von um fréttir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar 26. júní 2026 07:33 Miklir hagsmunir eru í húfi fyrir þjóðarbúið þegar samið er um deilistofna í Norður-Atlantshafinu. Þá fundi hafa allajafna setið fulltrúar Íslands, Noregs, Færeyja og Evrópusambandsins auk fulltrúa Bretlands eftir að Bretar sögðu skilið við sambandið. Ríki innan sambandsins, sem eiga hagsmuna að gæta eins og til dæmis Írlands, Danmerkur og Hollands, sitja hins vegar ekki við borðið heldur bíða frammi á gangi og reyna síðan að afla frétta þegar gert er hlé á fundarhöldunum. Fréttirnar reyna þeir að fá frá fulltrúum landanna sem ekki eru í Evrópusambandinu, þar a meðal Færeyja sem eru ekki fullvalda ríki en fara hins vegar með stjórn eigin sjávarútvegsmála ólíkt þeim sjálfum, enda engar fréttir í boði hjá fulltrúum sambandsins. Með öðrum orðum yrði Ísland í sömu stöðu innan Evrópusambandsins og þau ríki sem þar eru innanborðs í dag. Okkar fulltrúar þyrftu þannig að hanga frammi á gangi og bíða eftir fréttum af viðræðum um mikilvæga hagsmuni okkar sem við fengjum ekki frá sambandinu og yrðum að vonast til að fá frá þeim ríkjum sem ólíkt okkur ættu sæti við borðið. Hliðstætt á við um ýmsar alþjóðastofnanir eins og Alþjóðaviðskiptastofnunina (WTO) þar sem Evrópusambandið kemur fram fyrir hönd ríkja þess og þau hafa þannig ekki með sjálfstæða rödd í þeim efnum ólíkt Íslandi. Á meðan við erum utan sambandsins. Vert er að hafa þetta í huga þegar talað er um að Ísland þurfi að ganga í Evrópusambandið til þess að fá sæti við borðið innan þess. Mikilvægt er einnig að hafa í huga hvað fælist í íslenzku sæti við borðið innan Evrópusambandsins. Hér áður töluðu hérlendir Evrópusambandssinnar um að ganga þyrfti í sambandið til þess að hafa þar áhrif. Síðan var einungis farið að tala um sæti við borðið. Vægi ríkja innan Evrópusambandsins fer enda fyrst og fremst eftir íbúafjölda þeirra. Einkum í ráðherraráði þess, valdamestu stofnuninni. Þar yrði vægi Íslands fyrir vikið aðeins um 0,08% eða yfirfært á Alþingi á við 5% hlutdeild í einum alþingismanni. Meðal annars í ákvörðunum um orku- og sjávarútvegsmál. Um þetta yrði ekki samið í aðlögunarviðræðum. Við yrðum í mesta lagi hjáróma rödd innan sambandsins vegna þess að þannig eru einfaldlega reglurnar innan þess. Höfundur er sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur (MA í alþjóðasamskiptum) og heldur úti vefsíðunni Stjornmalin.is. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Halldór 26.09.2026 Halldór Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson Skoðun Reykjalundur endurhæfir – Endurhæfum Reykjalund Svana Helen Björnsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Stafrænt heilbrigðiskerfið byggt á skilvirkni Hilmar Ingimundarson skrifar Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Reykjalundur endurhæfir – Endurhæfum Reykjalund Svana Helen Björnsdóttir skrifar Skoðun Að ganga út eða ganga inn Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar Skoðun Aðgerðaáætlunin er til, en hvar stöndum við? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af indíánum og kúrekum Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Icelandair: Hver á flugfélagið og hver vill kaupa það? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Áskorun til heilbrigðisráðherra Ásgrímur Grétar Jörundsson skrifar Skoðun Samræðusiðfræði og sálgæsla Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Þegar landsframleiðsla dugar ekki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fáfræði, fordómar og fimm flokkar Hjálmtýs Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Þegar sjálfboðaliðar borga með sér Hildur Dís Jónsdóttir skrifar Skoðun Sleggjan fundin Dofri Hermannsson skrifar Skoðun Að vaxa út úr vandanum Runólfur Ágústsson skrifar Skoðun Tuttugu ár frá brottför varnarliðsins – úr áfalli í uppbyggingu Árni Sigfússon skrifar Skoðun Gefið með annarri hendinni og tekið með hinni Sigrún Ólafsdóttir,Zophonías O. Jónsson skrifar Sjá meira
Miklir hagsmunir eru í húfi fyrir þjóðarbúið þegar samið er um deilistofna í Norður-Atlantshafinu. Þá fundi hafa allajafna setið fulltrúar Íslands, Noregs, Færeyja og Evrópusambandsins auk fulltrúa Bretlands eftir að Bretar sögðu skilið við sambandið. Ríki innan sambandsins, sem eiga hagsmuna að gæta eins og til dæmis Írlands, Danmerkur og Hollands, sitja hins vegar ekki við borðið heldur bíða frammi á gangi og reyna síðan að afla frétta þegar gert er hlé á fundarhöldunum. Fréttirnar reyna þeir að fá frá fulltrúum landanna sem ekki eru í Evrópusambandinu, þar a meðal Færeyja sem eru ekki fullvalda ríki en fara hins vegar með stjórn eigin sjávarútvegsmála ólíkt þeim sjálfum, enda engar fréttir í boði hjá fulltrúum sambandsins. Með öðrum orðum yrði Ísland í sömu stöðu innan Evrópusambandsins og þau ríki sem þar eru innanborðs í dag. Okkar fulltrúar þyrftu þannig að hanga frammi á gangi og bíða eftir fréttum af viðræðum um mikilvæga hagsmuni okkar sem við fengjum ekki frá sambandinu og yrðum að vonast til að fá frá þeim ríkjum sem ólíkt okkur ættu sæti við borðið. Hliðstætt á við um ýmsar alþjóðastofnanir eins og Alþjóðaviðskiptastofnunina (WTO) þar sem Evrópusambandið kemur fram fyrir hönd ríkja þess og þau hafa þannig ekki með sjálfstæða rödd í þeim efnum ólíkt Íslandi. Á meðan við erum utan sambandsins. Vert er að hafa þetta í huga þegar talað er um að Ísland þurfi að ganga í Evrópusambandið til þess að fá sæti við borðið innan þess. Mikilvægt er einnig að hafa í huga hvað fælist í íslenzku sæti við borðið innan Evrópusambandsins. Hér áður töluðu hérlendir Evrópusambandssinnar um að ganga þyrfti í sambandið til þess að hafa þar áhrif. Síðan var einungis farið að tala um sæti við borðið. Vægi ríkja innan Evrópusambandsins fer enda fyrst og fremst eftir íbúafjölda þeirra. Einkum í ráðherraráði þess, valdamestu stofnuninni. Þar yrði vægi Íslands fyrir vikið aðeins um 0,08% eða yfirfært á Alþingi á við 5% hlutdeild í einum alþingismanni. Meðal annars í ákvörðunum um orku- og sjávarútvegsmál. Um þetta yrði ekki samið í aðlögunarviðræðum. Við yrðum í mesta lagi hjáróma rödd innan sambandsins vegna þess að þannig eru einfaldlega reglurnar innan þess. Höfundur er sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur (MA í alþjóðasamskiptum) og heldur úti vefsíðunni Stjornmalin.is.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar
Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar