Aldrei fleiri Ljón á Íslandi Selma Rut Þorsteinsdóttir skrifar 25. júní 2026 12:15 Það er sérstakt ánægjuefni, sem formaður Sambands íslenskra auglýsingastofa, að geta sest niður og skrifað þessi orð. Við Íslendingar höfum stundum verið sökuð um að berja okkur á brjóst og halda því fram að við séum best í heimi. Oft er það sagt í kaldhæðni en stundum er einfaldlega innistæða fyrir stoltinu. Árið 2026 skráð í sögubækur íslenskrar auglýsingagerðar Íslenskar auglýsingastofur hafa aldrei áður hlotið jafn margar tilnefningar né unnið jafn mörg verðlaun á Cannes Lions, einni virtustu hátíð í auglýsinga- og markaðsgeiranum í heimi. Hátíðin er gjarnan kölluð „Óskarsverðlaunahátíð” iðnaðarins og þar keppa bestu hugmyndir, sterkustu vörumerkin og öflugustu auglýsingastofur heims um athyglina. Í ár setti Ísland sögulegt met með þremur tilnefningum og tveimur Ljónum á einni og sömu hátíðinni. Pipar\TBWA leiddi vegferðina með tveimur Ljónum fyrir herferðina ¡Hola! fyrir malbikunarfyrirtækið Colas, mesta árangri sem íslensk auglýsingastofa hefur náð í sögu keppninnar. Hvíta húsið var tilnefnt fyrir herferð sína Iceland: The real unreal fyrir Icelandair sem staðfestir þann styrk sem býr í íslenskri skapandi hugsun. Þetta eru afrek sem vert er að staldra við. Hér erum við að tala um samkeppni þar sem íslenskar stofur mæta fyrirtækjum og auglýsingarisum sem starfa á margfalt stærri mörkuðum en þeim íslenska og búa yfir fjármagni sem við getum vart borið saman við okkar íslenska veruleika. Þrátt fyrir það standa íslenskar hugmyndir jafnfætis þeim bestu í heiminum. Þessi árangur kom ekki af sjálfu sér. Hann byggir á sterkum grunni sem lagður hefur verið yfir áratugi og fékk mikilvæga staðfestingu árið 2024 þegar Brandenburg vann fyrsta alíslenska Cannes Ljónið í sögu landsins fyrir endurmörkunarvinnu á orkudrykknum Egils Orku. Nú höfum við stigið næsta skref og sýnt að sá sigur var ekki einsdæmi heldur merki um nýjan veruleika fyrir íslenskar skapandi greinar í auglýsingageiranum. Það sem þessi verðlaun staðfesta er ekki aðeins hæfni einstakra stofa heldur gæði alls þess vistkerfis sem stendur að baki. Íslensk auglýsingamennska, hönnun, stefnumótun og framleiðsla eru á heimsmælikvarða. Smæð markaðarins hefur kennt okkur að vinna af nákvæmni, vera útsjónarsöm, sveigjanleg og finna lausnir sem skera sig úr. Það sem gæti virst vera veikleiki hefur í raun orðið að styrkleika. Við kunnum að nýta þau tækifæri sem bjóðast hér á eyjunni okkar. Árangurinn verður ekki til í tómarúmi. Á bak við hverja verðlaunaða herferð stendur fjölbreyttur hópur sérfræðinga í sínu fagi: hönnuðir, textahöfundar, kvikmyndagerðarfólk, leikarar, tónlistarfólk, ljósmyndarar, tæknifólk, og framleiðendur. Þetta er öflugt en viðkvæmt vistkerfi sem þarf stöðugt að nærast á verkefnum og tækifærum. Ef við missum þessa sérþekkingu úr landi eða drögum úr innlendri framleiðslu verður samkeppnishæfni okkar minni. Það er því ekki aðeins hagsmunamál auglýsingastofa að verja og efla íslenskar skapandi greinar, heldur hagsmunamál atvinnulífsins alls. Skapandi greinar eiga ekki að vera jaðargreinar í íslensku hagkerfi. Þær skapa verðmæti. Þær skapa störf, auka samkeppnishæfni fyrirtækja og styrkja ímynd Íslands á alþjóðavettvangi. Þegar íslensk fyrirtæki og stofnanir velja að vinna með auglýsingastofum og framleiðslufólki á Íslandi eru þau ekki aðeins að kaupa markaðsefni eða herferðir, þau eru að fjárfesta í þekkingu, nýsköpun og framtíð íslensks atvinnulífs. Árangurinn í Cannes í ár sýnir hvað er mögulegt þegar framsýn fyrirtæki treysta íslenskri sköpunargáfu og hugviti. Hann sýnir að við getum skapað verk sem vekja athygli langt út fyrir landsteinana og standast samanburð við það besta sem gerist á heimsvísu. Ég trúi því að framtíðin sé björt fyrir íslenskar skapandi greinar. Við höfum hæfileikana, hugmyndirnar og metnaðinn. Nú þarf að halda áfram að rækta þann jarðveg sem gerir árangurinn mögulegan. Veljum íslenskt. Styðjum sköpunarkraftinn. Og höldum áfram að sýna heiminum hvað í okkur býr. Höfundur er formaður SÍA. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Auglýsinga- og markaðsmál Mest lesið Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun Skráum hjartastuðtækin því hver mínúta skiptir máli! Alma D. Möller Skoðun Skoðun Skoðun Skattahækkanir sem beinast gegn Suðurlandi Ásta Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvað myndi ég ráðleggja átján ára ungmenni í dag? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Skráum hjartastuðtækin því hver mínúta skiptir máli! Alma D. Möller skrifar Skoðun Er gervigreind til góðs eða bara á blaði? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hver á að halda í hönd þeirra sem greinast með Alzheimer ? Ásta Kristín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Aldrei fullmótaður Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar Skoðun Hver á að fá tímann sem gervigreindin sparar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors skrifar Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun Mennskan í umróti felst í vönduðum vinnubrögðum Berglind Björk Hreinsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé skrifar Skoðun Í Singapúr dugði eitt orð Margrét Reynisdóttir skrifar Skoðun Drónar: vinur eða óvinur? Sunna Gunnars Marteinsdóttir skrifar Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Réttindabarátta og réttindagæsla í 50 ár Halldór Gunnarsson skrifar Skoðun Hvenær mun Alþingi setja þegna sína í forgrunn? Sunna Arnardóttir skrifar Skoðun Hugmynd skapar atvinnu Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af hverju verður allt að eins þyngra í skammdeginu? Guðjón Ágústsson skrifar Skoðun Gæði hjúkrunarheimila eru mælikvarði á velmegun Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Trump og Pútín gegn Úkraínu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Hver á skömmina? Sigurveig Hjaltested Þórhallsdóttir skrifar Sjá meira
Það er sérstakt ánægjuefni, sem formaður Sambands íslenskra auglýsingastofa, að geta sest niður og skrifað þessi orð. Við Íslendingar höfum stundum verið sökuð um að berja okkur á brjóst og halda því fram að við séum best í heimi. Oft er það sagt í kaldhæðni en stundum er einfaldlega innistæða fyrir stoltinu. Árið 2026 skráð í sögubækur íslenskrar auglýsingagerðar Íslenskar auglýsingastofur hafa aldrei áður hlotið jafn margar tilnefningar né unnið jafn mörg verðlaun á Cannes Lions, einni virtustu hátíð í auglýsinga- og markaðsgeiranum í heimi. Hátíðin er gjarnan kölluð „Óskarsverðlaunahátíð” iðnaðarins og þar keppa bestu hugmyndir, sterkustu vörumerkin og öflugustu auglýsingastofur heims um athyglina. Í ár setti Ísland sögulegt met með þremur tilnefningum og tveimur Ljónum á einni og sömu hátíðinni. Pipar\TBWA leiddi vegferðina með tveimur Ljónum fyrir herferðina ¡Hola! fyrir malbikunarfyrirtækið Colas, mesta árangri sem íslensk auglýsingastofa hefur náð í sögu keppninnar. Hvíta húsið var tilnefnt fyrir herferð sína Iceland: The real unreal fyrir Icelandair sem staðfestir þann styrk sem býr í íslenskri skapandi hugsun. Þetta eru afrek sem vert er að staldra við. Hér erum við að tala um samkeppni þar sem íslenskar stofur mæta fyrirtækjum og auglýsingarisum sem starfa á margfalt stærri mörkuðum en þeim íslenska og búa yfir fjármagni sem við getum vart borið saman við okkar íslenska veruleika. Þrátt fyrir það standa íslenskar hugmyndir jafnfætis þeim bestu í heiminum. Þessi árangur kom ekki af sjálfu sér. Hann byggir á sterkum grunni sem lagður hefur verið yfir áratugi og fékk mikilvæga staðfestingu árið 2024 þegar Brandenburg vann fyrsta alíslenska Cannes Ljónið í sögu landsins fyrir endurmörkunarvinnu á orkudrykknum Egils Orku. Nú höfum við stigið næsta skref og sýnt að sá sigur var ekki einsdæmi heldur merki um nýjan veruleika fyrir íslenskar skapandi greinar í auglýsingageiranum. Það sem þessi verðlaun staðfesta er ekki aðeins hæfni einstakra stofa heldur gæði alls þess vistkerfis sem stendur að baki. Íslensk auglýsingamennska, hönnun, stefnumótun og framleiðsla eru á heimsmælikvarða. Smæð markaðarins hefur kennt okkur að vinna af nákvæmni, vera útsjónarsöm, sveigjanleg og finna lausnir sem skera sig úr. Það sem gæti virst vera veikleiki hefur í raun orðið að styrkleika. Við kunnum að nýta þau tækifæri sem bjóðast hér á eyjunni okkar. Árangurinn verður ekki til í tómarúmi. Á bak við hverja verðlaunaða herferð stendur fjölbreyttur hópur sérfræðinga í sínu fagi: hönnuðir, textahöfundar, kvikmyndagerðarfólk, leikarar, tónlistarfólk, ljósmyndarar, tæknifólk, og framleiðendur. Þetta er öflugt en viðkvæmt vistkerfi sem þarf stöðugt að nærast á verkefnum og tækifærum. Ef við missum þessa sérþekkingu úr landi eða drögum úr innlendri framleiðslu verður samkeppnishæfni okkar minni. Það er því ekki aðeins hagsmunamál auglýsingastofa að verja og efla íslenskar skapandi greinar, heldur hagsmunamál atvinnulífsins alls. Skapandi greinar eiga ekki að vera jaðargreinar í íslensku hagkerfi. Þær skapa verðmæti. Þær skapa störf, auka samkeppnishæfni fyrirtækja og styrkja ímynd Íslands á alþjóðavettvangi. Þegar íslensk fyrirtæki og stofnanir velja að vinna með auglýsingastofum og framleiðslufólki á Íslandi eru þau ekki aðeins að kaupa markaðsefni eða herferðir, þau eru að fjárfesta í þekkingu, nýsköpun og framtíð íslensks atvinnulífs. Árangurinn í Cannes í ár sýnir hvað er mögulegt þegar framsýn fyrirtæki treysta íslenskri sköpunargáfu og hugviti. Hann sýnir að við getum skapað verk sem vekja athygli langt út fyrir landsteinana og standast samanburð við það besta sem gerist á heimsvísu. Ég trúi því að framtíðin sé björt fyrir íslenskar skapandi greinar. Við höfum hæfileikana, hugmyndirnar og metnaðinn. Nú þarf að halda áfram að rækta þann jarðveg sem gerir árangurinn mögulegan. Veljum íslenskt. Styðjum sköpunarkraftinn. Og höldum áfram að sýna heiminum hvað í okkur býr. Höfundur er formaður SÍA.
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun
Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun
Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun
Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun
Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar
Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar
Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar
Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun
Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun
Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun
Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun