Það þarf að vera gaman

„Ef það er ekki gaman, og ef þú ert ekki að njóta þess að vera hér, þá þarftu að bakka og finna gleðina aftur áður en þú heldur áfram.“

Þessi orð hef ég tamið mér í þjálfun síðustu ár. Það þarf alltaf að hafa gaman. Íþróttir eru svo miklu meira en keppni, úrslit og titlar. Fyrir flesta eiga þær fyrst og fremst að snúast um gleði, félagsskap, hreyfingu og að tilheyra.

Ég hef verið þjálfari, nánar tiltekið knattspyrnuþjálfari, í um þrettán ár. Á þeim tíma hef ég þjálfað alla flokka í knattspyrnu; leikskólaaldur, barna- og unglingaflokka, meistaraflokk, stráka og stelpur og yngri landslið kvenna hjá Íslandi, bæði sem aðstoðarþjálfari og síðasta eina og hálfa árið sem aðalþjálfari. Alltaf hefur markmiðið verið það sama, að hafa gaman.

Ef þú spyrð átta ára strák, eða leikmann í U19 ára landsliði kvenna, af hverju þau séu í fótbolta, þá er svarið í flestum tilfellum það sama: vegna þess að það er gaman. Þar liggur kjarninn sem við þurfum að vernda og efla hér á Akranesi.

Á Akranesi er sterk íþróttamenning sem samfélagið getur verið stolt af. Hér hafa kynslóðir barna og ungmenna fengið tækifæri til að þroskast í gegnum íþróttir, læra samvinnu, aga og virðingu, læra að tapa, vinna og hafa fyrir hlutunum. Við erum bæjarfélag sem býður upp á fjölbreytt íþróttastarf og við eigum að vera stolt af því. Fjölbreytt íþróttastarf er lykillinn að því að fleiri finni eitthvað við sitt hæfi. Öflugt samfélag þarf að styðja við þessa fjölbreytni svo allir hafi raunverulegt tækifæri til þátttöku.

En það er mikilvægt að muna að íþróttastarf á ekki aðeins að snúast um afrek þeirra fáu sem stefna á toppinn. Ég hef þjálfað mörg hundruð börn hér á Akranesi og af þeim hafa kannski 10 leikmenn spilað landsleik en meirihlutinn skilað sér í meistaraflokk félagsins á einn eða annan hátt. En það hefur aldrei verið aðalatriðið. Aðalatriðið er að börnin upplifi gleði, eignist vini, læri að vinna saman og finni að þau tilheyri.

Þátttaka í íþróttum má heldur ekki ráðast af efnahag fjölskyldna. Það er mikilvægt að bæjarfélagið haldi áfram að tryggja jafnt aðgengi barna og ungmenna að íþrótta- og frístundastarfi. Í stefnu Viðreisnar á Akranesi, www.xcakranes.is, kemur meðal annars fram að tryggja eigi að öll börn hafi jafnt aðgengi að íþrótta- og frístundastarfi, óháð efnahag fjölskyldu. Sú hugsun skiptir máli fyrir framtíð samfélagsins alls.

Við þurfum líka að ræða oftar um andlegu hlið íþróttanna. Pressa, samanburður og árangurskrafa geta stundum tekið yfir gleðina sem átti að vera grunnurinn að þátttökunni. Þess vegna er mikilvægt að við hlustum á börnin og ungmennin sjálf og minnum okkur stöðugt á hvað skiptir mestu máli.

Ég ætla að endurtaka það sem ég sagði hér í byrjun:

„Ef það er ekki gaman, og ef þú ert ekki að njóta þess að vera hér, þá þarftu að bakka og finna gleðina aftur áður en þú heldur áfram.“

Þessi orð eiga erindi við allt íþróttasamfélagið, iðkendur, foreldra, þjálfara og stjórnendur. Þegar gleðin fær að vera í forgrunni skapast jákvæðara umhverfi þar sem fleiri vilja taka þátt og halda áfram lengur.

Ég skipa 8. sæti á lista Viðreisnar á Akranesi fyrir komandi sveitarstjórnarkosningar, en fyrst og fremst er ég mamma og íþróttastelpa. Mig langar að Akranes verði áfram sá bær sem heillar fjölskyldufólk til búsetu og þar eiga íþróttirnar stóran þátt. Hér á að vera gaman og gott að æfa.

Í dag er ég komin aftur heim og starfa hjá KFÍA, knattspyrnufélagi ÍA eftir eitt og hálft ár sem landsliðsþjálfari hjá Knattspyrnusambandi Íslands.

Í gegnum allan minn feril hef ég alltaf talað um gleðina. Gleðina sem fylgir íþróttum, samverunni, sigrunum, áskorununum og framförunum. Því þegar gleðin er til staðar verða íþróttirnar að einhverju miklu stærra en bara keppni, þær verða að samfélagi, stuðningi og lífsgæðum.

Á Akranesi eigum við að halda áfram að byggja upp samfélag þar sem íþróttir eru fyrir alla. Samfélag þar sem fjölbreytni fær að blómstra, þar sem allir hafa tækifæri til þátttöku og þar sem gleðin, jákvæðnin og samveran eru áfram hjartað í íþróttastarfinu.

Væri ekki gaman að setja X við C laugardaginn 16. maí?

Höfundur situr í 8.sæti Viðreisnar á Akranesi.