Verðlagseftirlit Viðreisnar – Gamall draugur í fylgd skattalækkunar Bergþór Ólason skrifar 29. apríl 2026 16:32 Það er fátt sem hljómar betur í eyrum almennings en þegar ríkið ákveður loksins að lækka skatta. Tillaga ríkisstjórnarinnar um að færa virðisaukaskatt á eldsneyti úr 24% niður í 11% er skref í rétta átt, þó tímabundið sé, enda nýtur lækkunin stuðnings allra flokka á Alþingi. Breytingin viðurkennir einfalda staðreynd: að ríkið hefur verið of þungt á bensíndælunni og að heimilin bera þann kostnað. Verst er þó að lækkunin samsvarar ekki nema um 10% af skattahækkunum stjórnvalda í desember. En svo kemur „kaupbætirinn“; heldur úldinn. Frumvarpið sem hér um ræðir og er til lokaafgreiðslu í dag, er ekki bara skattalækkun. Heldur er líka lagt til að endurvekja opinbert verðlagseftirlit – kerfi sem Íslendingar töldu sig hafa kvatt með tilheyrandi létti fyrir áratugum. Þarna er verið að opna aftur dyr að verðlagsstýringu, með öllum þeim afleiðingum sem sagan kennir okkur að fylgi slíkum æfingum fortíðar. Í nefndaráliti minnihluta er bent á að slíkt fyrirkomulag skapar óvissu, dregur úr samkeppni og getur haft beinlínis skaðleg áhrif á markaðsstarfsemi. Það er ekki tilviljun að umsagnir frá Samtök atvinnulífsins, Viðskiptaráð Íslands og Samtök verslunar og þjónustu taka í sama streng: ríkisafskipti af verðmyndun grafa undan eðlilegum hvötum markaðarins og draga úr gagnsæi. Sagan er líka óþægileg fyrir þá sem vilja líta fram hjá henni. Verðlagseftirlit á Íslandi var ekki bara tæki – það var vandamál. Það skapaði skort, bjagaði verðmyndun og ýtti undir það sem kalla má „skuggahagkerfi“ þar sem raunverulegt verð fann sér aðrar leiðir. Það sem gerir málið þó sérlega áhugavert – og eiginlega dapurlegt – er hlutverk Viðreisnar. Flokkur sem hefur byggt sjálfsmynd sína á frjálsum markaði og evrópskum umbótum (eins og þau kalla það) gengur nú fremst í flokki í því að endurvekja forsjárhyggju fortíðar. Ríkisstjórnin reynir að ramma málið inn sem tímabundið og markvisst inngrip. En það er einmitt þannig sem slík kerfi byrja: sem „tímabundin“ úrræði sem festast síðan í sessi. Það er rétt að fagna lækkun virðisaukaskatts á eldsneyti. Sú lækkun skilar raunverulegum ávinningi. En að hengja á hana verðlagseftirlit er slík sending úr fortíðinni að helst mætti halda að Viðreisn hafi gengið af göflunum. Vafalaust varð þessi furðulega nálgun til á sameiginlegum fundum stjórnarflokkanna þriggja, en það er varaformaður Viðreisnar, fjármálaráðherra, sem mælir fyrir málinu. Hann er svo að vísu skilinn eftir einn úti á berangri, en enginn þingmaður stjórnarflokkanna lét svo lítið að halda ræðu við aðra umræðu málsins, sem fór fram í gær. Þá var mönnum orðið ljóst hverslags furðuverk þetta verðlagseftirlit er en þeir bara geta ekki bakkað. Það var semsagt enginn stjórnarliði sem treysti sér í ræðu til að tala fyrir verðlagseftirlitinu – það segir nokkra sögu. Við ættum að hafna þessum draugi fortíðar – en í dag mun Viðreisn sennilega fá að ráða og landsmenn allir fá að lifa með verðlagseftirliti Viðreisnar. Höfundur er þingmaður Miðflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Bergþór Ólason Alþingi Miðflokkurinn Skattar, tollar og gjöld Ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur Mest lesið „Mamma, af hverju viltu láta sprengja Ísland?“ Bryndís Matthíasdóttir Skoðun Hvernig á kynlíf að vera? Eva Pandora Baldursdóttir Skoðun Eru stjórnvöld bundin af niðurstöðu óréttmætrar þjóðaratkvæðagreiðslu? Haukur Arnþórsson Skoðun Hin drepleiðinlega Bókun 35 Helgi Hrafn Gunnarsson Skoðun Pólitísk ábyrgð hlýtur að hafa afleiðingar Erna Bjarnadóttir Skoðun Framtíð lýðveldisins Íslands Snorri Sturluson Skoðun Félagsmiðstöðvar eru haldreipi margra barna Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun Eigum við að borga það? Gréta Ingþórsdóttir Skoðun Ný komugjöld: Aukinn kostnaður sjúklinga, sparnaður ríkisins Gunnlaugur Briem Skoðun Hafa íslensku lífeyrissjóðirnir staðið sig nógu vel? Kjartan Björgvinsson Skoðun Skoðun Skoðun Forgangsröðun í átök eða efnahagsaðgerðir? Jón Ferdinand Estherarson skrifar Skoðun Ný komugjöld: Aukinn kostnaður sjúklinga, sparnaður ríkisins Gunnlaugur Briem skrifar Skoðun Stjórnmálin verða að svara þeim sem minnst hafa Björn Snæbjörnsson skrifar Skoðun Framtíð lýðveldisins Íslands Snorri Sturluson skrifar Skoðun Eru stjórnvöld bundin af niðurstöðu óréttmætrar þjóðaratkvæðagreiðslu? Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Hvernig á kynlíf að vera? Eva Pandora Baldursdóttir skrifar Skoðun Hver á að leggja símann frá sér? Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun „Mamma, af hverju viltu láta sprengja Ísland?“ Bryndís Matthíasdóttir skrifar Skoðun Félagsmiðstöðvar eru haldreipi margra barna Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Eigum við að borga það? Gréta Ingþórsdóttir skrifar Skoðun Hafa íslensku lífeyrissjóðirnir staðið sig nógu vel? Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Pólitísk ábyrgð hlýtur að hafa afleiðingar Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar Alþingi er beygt í duftið Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Sammála – leggjum þjóðinni ekki orð í munn Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Goðarnir fóru aldrei – þeir skiptu bara um nafn Ragnar Thorarensen skrifar Skoðun Hin drepleiðinlega Bókun 35 Helgi Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Spírallinn Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun „Að tilheyra“, tækifæri til að styðja fyrr við unga fólkið okkar Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Barnið sem mælikvarðinn sér ekki Rebekka Rafnsdóttir skrifar Skoðun Er landsbyggðin hluti af lausninni? Hildur Sólveig Sigurðardóttir skrifar Skoðun Netöryggi snýst líka um að þora að segja frá Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Fortíðin vann Baldur Johnsen skrifar Skoðun Getur maður verið rasisti án þess að gera sér grein fyrir því? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Ekki leggja þjóðinni orð í munn Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Hvernig hefurðu það? Carmen Maja Valencia skrifar Skoðun Minna kerfi, betri þjónusta Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Forstjóri CIA heimsækir Moskvu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Trump lítið annað en hvíslari í leikritinu Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ísland: Þessi sigur jaðrar við kraftaverk Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Af klósettferðum og frelsinu til að njóta almannarýmis Eva Dögg Sigurðardóttir skrifar Sjá meira
Það er fátt sem hljómar betur í eyrum almennings en þegar ríkið ákveður loksins að lækka skatta. Tillaga ríkisstjórnarinnar um að færa virðisaukaskatt á eldsneyti úr 24% niður í 11% er skref í rétta átt, þó tímabundið sé, enda nýtur lækkunin stuðnings allra flokka á Alþingi. Breytingin viðurkennir einfalda staðreynd: að ríkið hefur verið of þungt á bensíndælunni og að heimilin bera þann kostnað. Verst er þó að lækkunin samsvarar ekki nema um 10% af skattahækkunum stjórnvalda í desember. En svo kemur „kaupbætirinn“; heldur úldinn. Frumvarpið sem hér um ræðir og er til lokaafgreiðslu í dag, er ekki bara skattalækkun. Heldur er líka lagt til að endurvekja opinbert verðlagseftirlit – kerfi sem Íslendingar töldu sig hafa kvatt með tilheyrandi létti fyrir áratugum. Þarna er verið að opna aftur dyr að verðlagsstýringu, með öllum þeim afleiðingum sem sagan kennir okkur að fylgi slíkum æfingum fortíðar. Í nefndaráliti minnihluta er bent á að slíkt fyrirkomulag skapar óvissu, dregur úr samkeppni og getur haft beinlínis skaðleg áhrif á markaðsstarfsemi. Það er ekki tilviljun að umsagnir frá Samtök atvinnulífsins, Viðskiptaráð Íslands og Samtök verslunar og þjónustu taka í sama streng: ríkisafskipti af verðmyndun grafa undan eðlilegum hvötum markaðarins og draga úr gagnsæi. Sagan er líka óþægileg fyrir þá sem vilja líta fram hjá henni. Verðlagseftirlit á Íslandi var ekki bara tæki – það var vandamál. Það skapaði skort, bjagaði verðmyndun og ýtti undir það sem kalla má „skuggahagkerfi“ þar sem raunverulegt verð fann sér aðrar leiðir. Það sem gerir málið þó sérlega áhugavert – og eiginlega dapurlegt – er hlutverk Viðreisnar. Flokkur sem hefur byggt sjálfsmynd sína á frjálsum markaði og evrópskum umbótum (eins og þau kalla það) gengur nú fremst í flokki í því að endurvekja forsjárhyggju fortíðar. Ríkisstjórnin reynir að ramma málið inn sem tímabundið og markvisst inngrip. En það er einmitt þannig sem slík kerfi byrja: sem „tímabundin“ úrræði sem festast síðan í sessi. Það er rétt að fagna lækkun virðisaukaskatts á eldsneyti. Sú lækkun skilar raunverulegum ávinningi. En að hengja á hana verðlagseftirlit er slík sending úr fortíðinni að helst mætti halda að Viðreisn hafi gengið af göflunum. Vafalaust varð þessi furðulega nálgun til á sameiginlegum fundum stjórnarflokkanna þriggja, en það er varaformaður Viðreisnar, fjármálaráðherra, sem mælir fyrir málinu. Hann er svo að vísu skilinn eftir einn úti á berangri, en enginn þingmaður stjórnarflokkanna lét svo lítið að halda ræðu við aðra umræðu málsins, sem fór fram í gær. Þá var mönnum orðið ljóst hverslags furðuverk þetta verðlagseftirlit er en þeir bara geta ekki bakkað. Það var semsagt enginn stjórnarliði sem treysti sér í ræðu til að tala fyrir verðlagseftirlitinu – það segir nokkra sögu. Við ættum að hafna þessum draugi fortíðar – en í dag mun Viðreisn sennilega fá að ráða og landsmenn allir fá að lifa með verðlagseftirliti Viðreisnar. Höfundur er þingmaður Miðflokksins.
Eru stjórnvöld bundin af niðurstöðu óréttmætrar þjóðaratkvæðagreiðslu? Haukur Arnþórsson Skoðun
Skoðun Eru stjórnvöld bundin af niðurstöðu óréttmætrar þjóðaratkvæðagreiðslu? Haukur Arnþórsson skrifar
Skoðun „Að tilheyra“, tækifæri til að styðja fyrr við unga fólkið okkar Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar
Eru stjórnvöld bundin af niðurstöðu óréttmætrar þjóðaratkvæðagreiðslu? Haukur Arnþórsson Skoðun