Verðlagseftirlit Viðreisnar – Gamall draugur í fylgd skattalækkunar Bergþór Ólason skrifar 29. apríl 2026 16:32 Það er fátt sem hljómar betur í eyrum almennings en þegar ríkið ákveður loksins að lækka skatta. Tillaga ríkisstjórnarinnar um að færa virðisaukaskatt á eldsneyti úr 24% niður í 11% er skref í rétta átt, þó tímabundið sé, enda nýtur lækkunin stuðnings allra flokka á Alþingi. Breytingin viðurkennir einfalda staðreynd: að ríkið hefur verið of þungt á bensíndælunni og að heimilin bera þann kostnað. Verst er þó að lækkunin samsvarar ekki nema um 10% af skattahækkunum stjórnvalda í desember. En svo kemur „kaupbætirinn“; heldur úldinn. Frumvarpið sem hér um ræðir og er til lokaafgreiðslu í dag, er ekki bara skattalækkun. Heldur er líka lagt til að endurvekja opinbert verðlagseftirlit – kerfi sem Íslendingar töldu sig hafa kvatt með tilheyrandi létti fyrir áratugum. Þarna er verið að opna aftur dyr að verðlagsstýringu, með öllum þeim afleiðingum sem sagan kennir okkur að fylgi slíkum æfingum fortíðar. Í nefndaráliti minnihluta er bent á að slíkt fyrirkomulag skapar óvissu, dregur úr samkeppni og getur haft beinlínis skaðleg áhrif á markaðsstarfsemi. Það er ekki tilviljun að umsagnir frá Samtök atvinnulífsins, Viðskiptaráð Íslands og Samtök verslunar og þjónustu taka í sama streng: ríkisafskipti af verðmyndun grafa undan eðlilegum hvötum markaðarins og draga úr gagnsæi. Sagan er líka óþægileg fyrir þá sem vilja líta fram hjá henni. Verðlagseftirlit á Íslandi var ekki bara tæki – það var vandamál. Það skapaði skort, bjagaði verðmyndun og ýtti undir það sem kalla má „skuggahagkerfi“ þar sem raunverulegt verð fann sér aðrar leiðir. Það sem gerir málið þó sérlega áhugavert – og eiginlega dapurlegt – er hlutverk Viðreisnar. Flokkur sem hefur byggt sjálfsmynd sína á frjálsum markaði og evrópskum umbótum (eins og þau kalla það) gengur nú fremst í flokki í því að endurvekja forsjárhyggju fortíðar. Ríkisstjórnin reynir að ramma málið inn sem tímabundið og markvisst inngrip. En það er einmitt þannig sem slík kerfi byrja: sem „tímabundin“ úrræði sem festast síðan í sessi. Það er rétt að fagna lækkun virðisaukaskatts á eldsneyti. Sú lækkun skilar raunverulegum ávinningi. En að hengja á hana verðlagseftirlit er slík sending úr fortíðinni að helst mætti halda að Viðreisn hafi gengið af göflunum. Vafalaust varð þessi furðulega nálgun til á sameiginlegum fundum stjórnarflokkanna þriggja, en það er varaformaður Viðreisnar, fjármálaráðherra, sem mælir fyrir málinu. Hann er svo að vísu skilinn eftir einn úti á berangri, en enginn þingmaður stjórnarflokkanna lét svo lítið að halda ræðu við aðra umræðu málsins, sem fór fram í gær. Þá var mönnum orðið ljóst hverslags furðuverk þetta verðlagseftirlit er en þeir bara geta ekki bakkað. Það var semsagt enginn stjórnarliði sem treysti sér í ræðu til að tala fyrir verðlagseftirlitinu – það segir nokkra sögu. Við ættum að hafna þessum draugi fortíðar – en í dag mun Viðreisn sennilega fá að ráða og landsmenn allir fá að lifa með verðlagseftirliti Viðreisnar. Höfundur er þingmaður Miðflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Bergþór Ólason Alþingi Miðflokkurinn Skattar, tollar og gjöld Ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur Mest lesið Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
Það er fátt sem hljómar betur í eyrum almennings en þegar ríkið ákveður loksins að lækka skatta. Tillaga ríkisstjórnarinnar um að færa virðisaukaskatt á eldsneyti úr 24% niður í 11% er skref í rétta átt, þó tímabundið sé, enda nýtur lækkunin stuðnings allra flokka á Alþingi. Breytingin viðurkennir einfalda staðreynd: að ríkið hefur verið of þungt á bensíndælunni og að heimilin bera þann kostnað. Verst er þó að lækkunin samsvarar ekki nema um 10% af skattahækkunum stjórnvalda í desember. En svo kemur „kaupbætirinn“; heldur úldinn. Frumvarpið sem hér um ræðir og er til lokaafgreiðslu í dag, er ekki bara skattalækkun. Heldur er líka lagt til að endurvekja opinbert verðlagseftirlit – kerfi sem Íslendingar töldu sig hafa kvatt með tilheyrandi létti fyrir áratugum. Þarna er verið að opna aftur dyr að verðlagsstýringu, með öllum þeim afleiðingum sem sagan kennir okkur að fylgi slíkum æfingum fortíðar. Í nefndaráliti minnihluta er bent á að slíkt fyrirkomulag skapar óvissu, dregur úr samkeppni og getur haft beinlínis skaðleg áhrif á markaðsstarfsemi. Það er ekki tilviljun að umsagnir frá Samtök atvinnulífsins, Viðskiptaráð Íslands og Samtök verslunar og þjónustu taka í sama streng: ríkisafskipti af verðmyndun grafa undan eðlilegum hvötum markaðarins og draga úr gagnsæi. Sagan er líka óþægileg fyrir þá sem vilja líta fram hjá henni. Verðlagseftirlit á Íslandi var ekki bara tæki – það var vandamál. Það skapaði skort, bjagaði verðmyndun og ýtti undir það sem kalla má „skuggahagkerfi“ þar sem raunverulegt verð fann sér aðrar leiðir. Það sem gerir málið þó sérlega áhugavert – og eiginlega dapurlegt – er hlutverk Viðreisnar. Flokkur sem hefur byggt sjálfsmynd sína á frjálsum markaði og evrópskum umbótum (eins og þau kalla það) gengur nú fremst í flokki í því að endurvekja forsjárhyggju fortíðar. Ríkisstjórnin reynir að ramma málið inn sem tímabundið og markvisst inngrip. En það er einmitt þannig sem slík kerfi byrja: sem „tímabundin“ úrræði sem festast síðan í sessi. Það er rétt að fagna lækkun virðisaukaskatts á eldsneyti. Sú lækkun skilar raunverulegum ávinningi. En að hengja á hana verðlagseftirlit er slík sending úr fortíðinni að helst mætti halda að Viðreisn hafi gengið af göflunum. Vafalaust varð þessi furðulega nálgun til á sameiginlegum fundum stjórnarflokkanna þriggja, en það er varaformaður Viðreisnar, fjármálaráðherra, sem mælir fyrir málinu. Hann er svo að vísu skilinn eftir einn úti á berangri, en enginn þingmaður stjórnarflokkanna lét svo lítið að halda ræðu við aðra umræðu málsins, sem fór fram í gær. Þá var mönnum orðið ljóst hverslags furðuverk þetta verðlagseftirlit er en þeir bara geta ekki bakkað. Það var semsagt enginn stjórnarliði sem treysti sér í ræðu til að tala fyrir verðlagseftirlitinu – það segir nokkra sögu. Við ættum að hafna þessum draugi fortíðar – en í dag mun Viðreisn sennilega fá að ráða og landsmenn allir fá að lifa með verðlagseftirliti Viðreisnar. Höfundur er þingmaður Miðflokksins.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar