Álftnesingar mæta afgangi Rakel Margrét Viggósdóttir skrifar 29. apríl 2026 07:31 Það er eitthvað undarlegt við framkvæmdir á Álftanesi. Stundum virkar eins og verið sé að leika í stað þess að framkvæma. Verktakar mæta með tæki, grafa djúpa holu og skilja svo svæðið eftir mannlaust mánuðum saman á meðan þeir halda áfram í verkefni annars staðar í bænum með tilheyrandi raski fyrir íbúa og neikvæðum áhrifum á skólastarf. Hálfkláruð verk og hættuleg leiksvæði á Álftanesi Flestir Álftnesingar kannast við að þetta, það er ekki fyrr en athugasemdir hafa verið skrifaðar á íbúasíðuna sem eitthvað fer kannski að gerast. Að hringja eða senda pósta virkar ekki, það virðist ekki vera nógu áberandi eða mikilvægt til þess að fá áheyrn. Á meðan sitjum við Álftnesingar uppi með rask, óreiðu og jafnvel hættu langt umfram þann tíma sem raunverulega virðist þurfa til að klára verkin. Skólalóðin við Álftanesskóla er gott dæmi um ákveðið sinnuleysi sem ríkt hefur í nokkur ár. Slæmur frágangur á framkvæmdasvæðum við skólalóðina hefur skapað hættulegar aðstæður fyrir nemendur sem sækja í svæðið, í frímínútum og eftir skóla. Þar hafa börn komist í allskyns verkfæri og járnrusl sem eiga ekkert erindi á skólalóðina. Ítrekað hefur verið bent á nauðsyn þess að ganga betur frá, en á þær ábendingar er ekki hlustað. Takmarkað samráð Samráð við íbúa hefur verið afar takmarkað. Til dæmis má benda á nýtt sleppistæði við Álftanesskóla, en ítrekað var varað við þeirri lausn. Hún var rýnd af síðustu bæjarstjórn Álftaness og niðurstaðan lá fyrir, staðsetningin er ekki góð. Hún skapar þrengsli og hættu á svæði sem má alls ekki við frekari þrengingu og aukinni umferð. Lausnin tekur ekki mið af raunveruleikanum, hvort sem litið er til veðurfars eða gönguleiða barna þegar snjómokstur bregst. Þrátt fyrir það var byrjað að moka og hefur þessi nýja lausn staðið hálfkláruð mánuðum saman með tæki og holur á víð og dreif með tilheyrandi raski við leikskóla, skóla og íþróttahús. Hvert fara peningarnir Vinnulagið á Álftanesi er ekki það eina sem þarf að ræða. Á yfirstandandi kjörtímabili hefur afar lítill hluti framkvæmdarfjár sveitarfélagsins farið í Álftanes. Við höfum gögn frá 2023, en þá fékk Álftanes um tíu prósent af framkvæmdarfé bæjarins. Álftnesingar borga sitt útsvar og hækkuð gjöld eins og aðrir, en uppbyggingin fer annað á meðan við sitjum eftir með holur og tæki í geymslu. Það er eðlilegt að aukið fjármagn fer í ný hverfi á meðan þau byggjast upp, en það þarf samt sem áður að gæta jafnræðis. Þótt innviðagjöld komi að hluta á móti uppbyggingu í nýjum hverfum, þá sýnir forgangsröðun framkvæmdafjárins að fjármunir og fókus bæjarstjórnarinnar liggja annars staðar en á Álftanesi. Niðurstaðan er sú að framkvæmdir á Álftanesi eru illa skipulagðar, samráð er lítið og íbúar sitja eftir með rask á meðan milljarðar renna annað.Þetta snýst ekki um skrúðgarða, glæsihýsi eða flugeldasýningu. Við viljum að verkin séu kláruð á eðlilegum tíma og umhverfinu og bæjarbúum sé sýnd virðing.Við í Samfylkingunni viljum gott samráð, skýra upplýsingagjöf og að jafnræðis sé gætt þegar kemur að framkvæmdum og frágangi í öllum Garðabæ. Höfundur skipar 3.sæti Samfylkingarinnar í Garðabæ í komandi sveitastjórnarkosningum. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Garðabær Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Samfylkingin Mest lesið Halldór 5.9.2026 Agnar Már Másson Halldór Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson Skoðun Próf, einkunnir og (PISA) mat á skólakerfi. Hluti 1. Jón Torfi Jónasson Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason Skoðun Að velta eigin sök á aðra Sigurjón Þórðarson Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir Skoðun Ábyrgur hagsmunaseggur eða óábyrgt fórnarlamb? Þórdís Hólm Filipsdóttir Skoðun Bilið sem skilningurinn fyllir ekki Sigurður Árni Reynisson Skoðun Skoðun Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Bilið sem skilningurinn fyllir ekki Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson skrifar Skoðun Sterkari innviðir fyrir STEM menntun Huld Hafliðadóttir skrifar Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun EES-samningurinn og regluverk atvinnulífsins Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Ábyrgur hagsmunaseggur eða óábyrgt fórnarlamb? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Milljón hugmyndir, hundrað tímamót Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Fjórða valdið? En það ert þú! Þorsteinn J. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Að velta eigin sök á aðra Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Próf, einkunnir og (PISA) mat á skólakerfi. Hluti 1. Jón Torfi Jónasson skrifar Skoðun Hvers eiga börnin að gjalda? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Á að mismuna lántökum? Jón Guðni Ómarsson skrifar Skoðun Þegar öll hafa svörin skiptir hugsunin mestu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason skrifar Skoðun Þýsklendingar á meðal vor Darri Eyþórsson skrifar Skoðun Þöllin á þorpinu Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðgreiðslan: Aðild að Evrópusambandinu hafnað Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar Skoðun Bókun 35: Munurinn á stjórnarskrá Noregs og Íslands Júlíus Valsson skrifar Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi þess að lifa æskuna af Einar Torfi Einarsson Reynis skrifar Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir skrifar Sjá meira
Það er eitthvað undarlegt við framkvæmdir á Álftanesi. Stundum virkar eins og verið sé að leika í stað þess að framkvæma. Verktakar mæta með tæki, grafa djúpa holu og skilja svo svæðið eftir mannlaust mánuðum saman á meðan þeir halda áfram í verkefni annars staðar í bænum með tilheyrandi raski fyrir íbúa og neikvæðum áhrifum á skólastarf. Hálfkláruð verk og hættuleg leiksvæði á Álftanesi Flestir Álftnesingar kannast við að þetta, það er ekki fyrr en athugasemdir hafa verið skrifaðar á íbúasíðuna sem eitthvað fer kannski að gerast. Að hringja eða senda pósta virkar ekki, það virðist ekki vera nógu áberandi eða mikilvægt til þess að fá áheyrn. Á meðan sitjum við Álftnesingar uppi með rask, óreiðu og jafnvel hættu langt umfram þann tíma sem raunverulega virðist þurfa til að klára verkin. Skólalóðin við Álftanesskóla er gott dæmi um ákveðið sinnuleysi sem ríkt hefur í nokkur ár. Slæmur frágangur á framkvæmdasvæðum við skólalóðina hefur skapað hættulegar aðstæður fyrir nemendur sem sækja í svæðið, í frímínútum og eftir skóla. Þar hafa börn komist í allskyns verkfæri og járnrusl sem eiga ekkert erindi á skólalóðina. Ítrekað hefur verið bent á nauðsyn þess að ganga betur frá, en á þær ábendingar er ekki hlustað. Takmarkað samráð Samráð við íbúa hefur verið afar takmarkað. Til dæmis má benda á nýtt sleppistæði við Álftanesskóla, en ítrekað var varað við þeirri lausn. Hún var rýnd af síðustu bæjarstjórn Álftaness og niðurstaðan lá fyrir, staðsetningin er ekki góð. Hún skapar þrengsli og hættu á svæði sem má alls ekki við frekari þrengingu og aukinni umferð. Lausnin tekur ekki mið af raunveruleikanum, hvort sem litið er til veðurfars eða gönguleiða barna þegar snjómokstur bregst. Þrátt fyrir það var byrjað að moka og hefur þessi nýja lausn staðið hálfkláruð mánuðum saman með tæki og holur á víð og dreif með tilheyrandi raski við leikskóla, skóla og íþróttahús. Hvert fara peningarnir Vinnulagið á Álftanesi er ekki það eina sem þarf að ræða. Á yfirstandandi kjörtímabili hefur afar lítill hluti framkvæmdarfjár sveitarfélagsins farið í Álftanes. Við höfum gögn frá 2023, en þá fékk Álftanes um tíu prósent af framkvæmdarfé bæjarins. Álftnesingar borga sitt útsvar og hækkuð gjöld eins og aðrir, en uppbyggingin fer annað á meðan við sitjum eftir með holur og tæki í geymslu. Það er eðlilegt að aukið fjármagn fer í ný hverfi á meðan þau byggjast upp, en það þarf samt sem áður að gæta jafnræðis. Þótt innviðagjöld komi að hluta á móti uppbyggingu í nýjum hverfum, þá sýnir forgangsröðun framkvæmdafjárins að fjármunir og fókus bæjarstjórnarinnar liggja annars staðar en á Álftanesi. Niðurstaðan er sú að framkvæmdir á Álftanesi eru illa skipulagðar, samráð er lítið og íbúar sitja eftir með rask á meðan milljarðar renna annað.Þetta snýst ekki um skrúðgarða, glæsihýsi eða flugeldasýningu. Við viljum að verkin séu kláruð á eðlilegum tíma og umhverfinu og bæjarbúum sé sýnd virðing.Við í Samfylkingunni viljum gott samráð, skýra upplýsingagjöf og að jafnræðis sé gætt þegar kemur að framkvæmdum og frágangi í öllum Garðabæ. Höfundur skipar 3.sæti Samfylkingarinnar í Garðabæ í komandi sveitastjórnarkosningum.
Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar
Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar