Samningaeftirlitið - bannað börnum! Hannes Friðriksson skrifar 26. mars 2026 16:01 „Ég er gamall maður,“ eins og söguhetjan í Felix og Klara myndi sennilega segja. Man sumt og annað betur. Ég man til að mynda þegar ekkert sjónvarp var á fimmtudögum og hvernig nefnd fárra manna ákvað hvað væri bannað í kvikmyndahúsum og hvað ekki. Nefndin hét Kvikmyndaeftirlit ríkisins. Held að þeir hafi líka ráðið hvað mátti sjá í sjónvarpinu og hvað ekki. Upp á skjáinn kom texti. „Bönnuð börnum.“ Þá var maður rekinn úr stofunni og hurðinni lokað. Það voru erfiðar stundir. Það er óhætt að segja að þessi minning kemur nú upp í hugann þegar umræður um hugsanlegar aðildarviðræður við Evrópusambandið eru á dagskrá. Nema enn svæsnari forsjárhyggja en þá var. Nú virðist hópur karla og kvenna hafa tekið sig saman um að koma í veg fyrir að þjóðin fái að sjá hvernig hugsanlegur samningur við ESB gæti litið út. Þau viti hvernig slíkur samningur líti út, jafnvel þó hann hafi ekki verið skrifaður. Bannað börnum og þjóðinni allri. Óskrifaði samningurinn, sem ekki er búið að semja um, er sem sagt mjög svæsinn. Nú á að að reka alla frá borðinu og út úr stofunni. Samningaeftirlitið fyrirskipar svo. Samningaeftirlitið hrærir þessa dagana súran graut í stórri skál. Öllu sullað saman í þeirri von að grauturinn falli að smekk landsmanna. Fullveldið tapað, allt á niðurleið í Evrópu og hagvöxtur enginn. Samt eru vextir og stýrivextir þar miklu lægri. Erfitt að átta sig á hvað á að halda, enda er tilgangurinn sá. Þeir vilja gera einfalt mál mjög flókið. Spurningin er samt mjög einföld. „Á að halda áfram viðræðum um aðild Íslands að Evrópusambandinu?” Svarið getur verið já eða nei. Verði svarið já verður gengið til samninga og aðildarsamningurinn lagður fyrir þjóðina til samþykkis eða höfnunar. Einfaldara getur það varla orðið né lýðræðislegra. Verði svarið nei höldum við áfram í hversdagleika mylluhjólsins sem við sjálf höfum skapað. Spurningunni er beint til þjóðarinnar. Hvernig á sú framtíð að vera sem við viljum skapa okkur! Eru möguleikar á að aðildasamningur að ESB geti gert líf okkar eitthvað einfaldara og betra, eða verður það bara verra? Það fáum við ekki að vita nema að aðildasamningur verði lagður á borðið, og þjóðin sjálf, sem valdið hefur, fái að kjósa um hann, hvort sem Samingareftirlitinu líkar betur eða verr. Ég vil vita meira og þess vegna segi ég JÁ í þjóðaratkvæðagreiðslunni 29. ágúst. Höfundur er ellilífeyrisþegi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um framhald ESB-viðræðna Mest lesið Hamfarir Hildar – seinni hluti Haraldur Freyr Gíslason Skoðun Sóknin í efri byggðum Kópavogs Leifur Andri Leifsson Skoðun Þegar framtíðin er seld á útsölu Anna Kristín Jensdóttir Skoðun Fjölmenning: bölvun eða blessun? Monika K. Waleszczyńska Skoðun Skiptir máli hvað við kjósum í sveitarstjórnakosningunum? Sunna G. Sigurðardóttir Skoðun Taka þarf á gjörbreyttum aðstæðum í leikskólum Inga Þóra Þóroddssdóttir Skoðun Skólarnir eru hjarta Hafnarfjarðar Ásdís Jóhannesdóttir,Lena Karen Sveinsdóttir,Valdimar Víðisson Skoðun Menntamálin sem við forðumst að ræða Þorsteinn Mar Gunnlaugsson Skoðun Saman í félagi, Samfélagi Guðrún Elísa Sævarsdóttir Skoðun Enginn treystir kerfinu: Stefna meirihlutans í Reykjavík hefur brugðist Ari Edwald Skoðun Skoðun Skoðun Gæði kennslu: Læsiskennsla á unglingastigi Anna Kristín Sigurðardóttir,Berglind Gísladóttir,Birna María B. Svanbjörnsdóttir,Guðmundur Engilbertsson,Hermína Gunnþórsdóttir,Jóhann Örn Sigurjónsson,Rannveig Oddsdóttir,Rúnar Sigþórsson,Sólveig Zophoníasdóttir skrifar Skoðun Félagslegt húsnæði og ójöfnuður á Akureyri Sigrún Steinarsdóttir skrifar Skoðun Á hvaða ferðalagi er Sjálfstæðisflokkurinn? Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Eru börnin okkar örugg á götum bæjarins? Björn Sighvatsson skrifar Skoðun Menning gerir bæi að spennandi stöðum til að búa á Sunnefa Elfarsdóttir skrifar Skoðun Menntamálin sem við forðumst að ræða Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Tökum ekki skref til fortíðar Hrönn Svansdóttir,Tótla I. Sæmundsdóttir,Bjarni Gíslason,Ingibjörg Elín Halldórsdóttir,Sigríður Schram,Ragnar Schram,Birna Þórarinsdóttir,Stella Samúelsdóttir skrifar Skoðun Jöfnuður mælist ekki í orðum – heldur í því hvernig við mætum fólki Steinunn Ósk Óskarsdóttir skrifar Skoðun Skólarnir eru hjarta Hafnarfjarðar Ásdís Jóhannesdóttir,Lena Karen Sveinsdóttir,Valdimar Víðisson skrifar Skoðun Enginn treystir kerfinu: Stefna meirihlutans í Reykjavík hefur brugðist Ari Edwald skrifar Skoðun Hamfarir Hildar – seinni hluti Haraldur Freyr Gíslason skrifar Skoðun Fjölmenning: bölvun eða blessun? Monika K. Waleszczyńska skrifar Skoðun Sóknin í efri byggðum Kópavogs Leifur Andri Leifsson skrifar Skoðun Taka þarf á gjörbreyttum aðstæðum í leikskólum Inga Þóra Þóroddssdóttir skrifar Skoðun Skiptir máli hvað við kjósum í sveitarstjórnakosningunum? Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Saman í félagi, Samfélagi Guðrún Elísa Sævarsdóttir skrifar Skoðun Borgin er ekki að drukkna í einkabílum Þórir Garðarson skrifar Skoðun Börnin, kennararnir og ábyrgðin Jóhann Rúnar Pálsson skrifar Skoðun Þegar endurtekning verður að „sannleika“ Anna Sigrún Jóhönnudóttir skrifar Skoðun 100% endurgreiðsla virðisaukaskatts til almannaheillafélaga í Noregi Tómas Torfason skrifar Skoðun Gerum betur í Mosfellsbæ Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Af hverju Viðreisn? Berglind Robertson Grétarsdóttir skrifar Skoðun Má bjóða þér hærri álögur í Reykjavík? Eva Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Húsnæði á ekki að vera happdrætti fyrir ungt fólk Lilja D. Alfreðsdóttir skrifar Skoðun Þegar framtíðin er seld á útsölu Anna Kristín Jensdóttir skrifar Skoðun Þið eruð kosin til að vinna saman, ekki forðast hvort annað Frosti Heimisson skrifar Skoðun Að fljóta sofandi að feigðarósi? Freyja Rut Emilsdóttir skrifar Skoðun Þegar velferð aldraðra verður fasteignaverkefni Védís Einarsdóttir skrifar Skoðun Að eldast utan kerfisins: Þegar búseta ræður þjónustu Rakel Eir Ingimarsdóttir,Marta Karen Vilbergsdóttir,Særún Birta Valsdóttir,Lilja Margrét Óskarsdóttir skrifar Skoðun Banvænt ósamræmi Gunnar Salvarsson skrifar Sjá meira
„Ég er gamall maður,“ eins og söguhetjan í Felix og Klara myndi sennilega segja. Man sumt og annað betur. Ég man til að mynda þegar ekkert sjónvarp var á fimmtudögum og hvernig nefnd fárra manna ákvað hvað væri bannað í kvikmyndahúsum og hvað ekki. Nefndin hét Kvikmyndaeftirlit ríkisins. Held að þeir hafi líka ráðið hvað mátti sjá í sjónvarpinu og hvað ekki. Upp á skjáinn kom texti. „Bönnuð börnum.“ Þá var maður rekinn úr stofunni og hurðinni lokað. Það voru erfiðar stundir. Það er óhætt að segja að þessi minning kemur nú upp í hugann þegar umræður um hugsanlegar aðildarviðræður við Evrópusambandið eru á dagskrá. Nema enn svæsnari forsjárhyggja en þá var. Nú virðist hópur karla og kvenna hafa tekið sig saman um að koma í veg fyrir að þjóðin fái að sjá hvernig hugsanlegur samningur við ESB gæti litið út. Þau viti hvernig slíkur samningur líti út, jafnvel þó hann hafi ekki verið skrifaður. Bannað börnum og þjóðinni allri. Óskrifaði samningurinn, sem ekki er búið að semja um, er sem sagt mjög svæsinn. Nú á að að reka alla frá borðinu og út úr stofunni. Samningaeftirlitið fyrirskipar svo. Samningaeftirlitið hrærir þessa dagana súran graut í stórri skál. Öllu sullað saman í þeirri von að grauturinn falli að smekk landsmanna. Fullveldið tapað, allt á niðurleið í Evrópu og hagvöxtur enginn. Samt eru vextir og stýrivextir þar miklu lægri. Erfitt að átta sig á hvað á að halda, enda er tilgangurinn sá. Þeir vilja gera einfalt mál mjög flókið. Spurningin er samt mjög einföld. „Á að halda áfram viðræðum um aðild Íslands að Evrópusambandinu?” Svarið getur verið já eða nei. Verði svarið já verður gengið til samninga og aðildarsamningurinn lagður fyrir þjóðina til samþykkis eða höfnunar. Einfaldara getur það varla orðið né lýðræðislegra. Verði svarið nei höldum við áfram í hversdagleika mylluhjólsins sem við sjálf höfum skapað. Spurningunni er beint til þjóðarinnar. Hvernig á sú framtíð að vera sem við viljum skapa okkur! Eru möguleikar á að aðildasamningur að ESB geti gert líf okkar eitthvað einfaldara og betra, eða verður það bara verra? Það fáum við ekki að vita nema að aðildasamningur verði lagður á borðið, og þjóðin sjálf, sem valdið hefur, fái að kjósa um hann, hvort sem Samingareftirlitinu líkar betur eða verr. Ég vil vita meira og þess vegna segi ég JÁ í þjóðaratkvæðagreiðslunni 29. ágúst. Höfundur er ellilífeyrisþegi.
Skólarnir eru hjarta Hafnarfjarðar Ásdís Jóhannesdóttir,Lena Karen Sveinsdóttir,Valdimar Víðisson Skoðun
Skoðun Gæði kennslu: Læsiskennsla á unglingastigi Anna Kristín Sigurðardóttir,Berglind Gísladóttir,Birna María B. Svanbjörnsdóttir,Guðmundur Engilbertsson,Hermína Gunnþórsdóttir,Jóhann Örn Sigurjónsson,Rannveig Oddsdóttir,Rúnar Sigþórsson,Sólveig Zophoníasdóttir skrifar
Skoðun Tökum ekki skref til fortíðar Hrönn Svansdóttir,Tótla I. Sæmundsdóttir,Bjarni Gíslason,Ingibjörg Elín Halldórsdóttir,Sigríður Schram,Ragnar Schram,Birna Þórarinsdóttir,Stella Samúelsdóttir skrifar
Skoðun Jöfnuður mælist ekki í orðum – heldur í því hvernig við mætum fólki Steinunn Ósk Óskarsdóttir skrifar
Skoðun Skólarnir eru hjarta Hafnarfjarðar Ásdís Jóhannesdóttir,Lena Karen Sveinsdóttir,Valdimar Víðisson skrifar
Skoðun 100% endurgreiðsla virðisaukaskatts til almannaheillafélaga í Noregi Tómas Torfason skrifar
Skoðun Að eldast utan kerfisins: Þegar búseta ræður þjónustu Rakel Eir Ingimarsdóttir,Marta Karen Vilbergsdóttir,Særún Birta Valsdóttir,Lilja Margrét Óskarsdóttir skrifar
Skólarnir eru hjarta Hafnarfjarðar Ásdís Jóhannesdóttir,Lena Karen Sveinsdóttir,Valdimar Víðisson Skoðun