Stóra Hringbrautarmálið

Í dag þegar þessi orð eru skrifuð lenti ég í kunnuglegu atviki. Við útdyrnar í stigaganginum þar sem ég bý stóð manneskja með ferðatösku sem ætlaði sér að fara á Landspítalann við Hringbraut. Nágranni minn var að aðstoða hana við að hringja á leigubíl til að komast þangað, því þó að við búum vissulega við sömu götu og Landspítalinn stendur við þá eru um þrír kílómetrar á milli okkar. Það getur verið langur vegur fyrir fólk í spítalaþörf að ganga með töskur. Ég var fljótur að átta mig á hvað væri í gangi af því sem fyrr segir þá eru svona atvik mjög kunnuleg á Hringbraut 101.

Það sem er í gangi er sumsé að mörg tölvukerfi, þar með talið vinsælasta kortakerfi heimsins, Google Maps, virðast halda að Landspítalinn sé við Hringbraut 101 – og vísa því gjarnan fólki þangað þegar það vill komast á spítalann. Svo gerist það reglulega að hingað berast bréf, gjarnan stimpluð rækilega sem trúnaðarmál, sem ætluð eru starfsfólki Landspítalans. Við og við er bankað upp á og boðið upp á pizzur sem inniliggjandi sjúklingar hafa pantað sér. Í stuttu máli þá berast hingað fólk og hlutir sem ætluð eru Landspítalanum.

Af hverju gerist þetta? Jú, af því að Landspítalinn við Hringbraut er ekki á götunúmeri. Hann er bara Landspítalinn, Hringbraut. Hann er hins vegar í póstnúmeri 101 og það er það sem ruglar gjarnan þessi tölvukerfi – og fólk. Þau hafa ríka tilhneigingu til að grípa póstnúmerið sem götunúmer ef þau vita ekki betur. Að sjálfsögðu er þessi tilhneiging ríkust hjá innflyjendum sem einmitt vita ekki endilega betur. Þeir treysta á þessi kerfi til að segja þeim til.

Allt veldur þetta smá ónæði hér á 101 en verst er þetta fyrir fólk sem fer fýluferðir á leiðinni á spítala. Það er varla hægt að ímynda sér verri erindi til að upplifa óvæntar uppákomur og flækjur þegar maður er að sinna þeim. Þess vegna hefur mér alllengi verið umhugað um að að leysa þetta og við og við reynt að fá t.d. skráningar á Google Maps leiðréttar, þannig að Landspítalinn sé skráður á sinn rétta stað. Allt kemur fyrir ekki; þessar skráningar haggast ekki og það er kannski erfitt að fá alþjóðleg stórfyrirtæki til að veita svona smáatriðum athygli.

Það sem ég hef hins vegar áttað mig á núna er að það er til lausn á þessu, frekar einföld og almenn. Og nei, hún er ekki sú að fækka innflytjendum, eins og virðist vera í pólitískri tísku núorðið sem lausn á öllum vanda. Lausnin er sú að Landspítalinn við Hringbraut hreinlega taki upp götunúmer svo tryggt sé að alltaf sé hægt að rata þangað. Ég, líkt og Indriði í Fóstbræðrum, veit hins vegar ekki alveg „Hver á laga það“ þannig að ég vil bara hér með varpa þessu vandamáli frá mér og út í samfélagið. Þá get ég allavega sagt á dánarbeðinu að ég hafi reynt. Vonandi taka þau sem geta tekið þetta erindi til sín vel í það og finna lausn.

Höfundur er formaður húsfélagsins að Hringbraut 101