Loforð eða árangur? Ýmir Örn Hafsteinsson skrifar 20. febrúar 2026 12:00 Á tímum þegar heilbrigðiskerfið er undir miklu álagi skiptir máli að leiðtogar hafi bæði skýra sýn og getu til að hrinda henni í framkvæmd. Þegar horft er til stöðunnar í dag verður myndin nokkuð skýr. Þrátt fyrir góða faglega þekkingu hefur Alma Möller ekki náð að sýna þá afgerandi forystu sem þörf er á við þessar aðstæður. Ástandið á bráðamóttöku Landspítalans er þungt, viðvarandi mönnunarvandi og loforð um umbætur skila sér illa eða of hægt. Þá hafa flóknar uppákomur eins og stuðningur við einstaklinga með POTS og sambærileg heilsufarsvandamál, varpað ljósi á skort á skýrri stefnu og samræmdri nálgun. Þetta eru áskoranir sem krefjast staðfestu, skýrleika og fumlausa ákvarðanatöku sem hefur sárlega vantað í ákvarðanatöku núverandi heilbrigðisráðherra. Ljóst er að stjórnun heilbrigðiskerfis snýst ekki aðeins um þekkingu, heldur um framkvæmd, forgangsröðun og kjark til að taka erfiðar ákvarðanir sem byggðar eru á staðreyndum og þörfum þeirra sem treysta á að örugg heilbrigðisþjónusta sé ekki háð geðþóttaákvörðunum einnar ríkisstjórnar. Á meðan sú forysta er óskýr, leyfi ég mér jafnframt að efast að hún sé yfir höfuð til staðar hjá núverandi ríkisstjórn, fólk bíður í óvissu eftir þjónustu sem það á rétt á. Reynslan sýnir okkur að önnur og skýrari nálgun er möguleg, en í tíð Willum Þór fyrrum heilbrigðisráðherra, sáum við árangur í málefnum heilbrigðiskerfisins. Hann hlustaði, leitaði leiða í samráði við alla þá sem að heilbrigðisþjónustu koma sem og þriðja geiranum. Skýrar ákvarðanir og árangur í hans tíð varpaði enn frekara ljósi á hversu miklu máli það skiptir að vinna markvisst að heildar uppbyggingu kerfisins. Undir hans forystu var lögð áhersla á að efla heilbrigðisþjónustu, bæta aðgengi og stytta biðtíma þar sem þörfin var mest. Hann setti jafnframt geðheilbrigðismál í forgang og studdi við heilbrigðisstarfsfólk sem er burðarás kerfisins, með því að leggja áherslu á betri starfsaðstæður. Með aukinni áherslu á forvarnir og lýðheilsu horfði hann til framtíðar og sjálfbærrar Þróunnar. Það sem aðgreinir þessa nálgun er skýrt: samvinna, raunhæfar lausnir og framkvæmdakraftur. Í stað þess að festast í orðum og vandamálum var unnið að aðgerðum sem skiluðu raunverulegum árangri. Þegar upp er staðið snýst þetta ekki um loforð eða fyrirætlanir, heldur um vinnusemi og árangur. Staða heilbrigðiskerfisins í dag sýnir að ríkisstjórnin hefur ekki náð að bregðast nægilega hratt við né ráðist í nægilega skýrar aðgerðir til að mæta þeim áskorunum sem við blasa. Þar ber Alma Möller ábyrgð sem heilbrigðisráðherra, enda krefst staðan ekki aðeins menntunar og þekkingu heldur skýrrar forystu og kraft til framkvæmda. Á sama tíma minnir reynslan okkur á að önnur og betri leið er til staðar. Í tíð Willum Þór Þórssonar sáum við hvað gerðist þegar forysta í málefnum heilbrigðisþjónustu hér á landi er markviss, lausnamiðuð og með fókus á það hvar þarfirnar liggja. Hlusta á það sem skiptir fólk raunverulega máli, bæði þeim sem veita þjónustuna sem og þeim sem þiggja hana. Það var raunverulega unnið að því að styrkja kerfið, bæta aðgengi og byggja upp gæði heilbrigðisþjónustunnar, en það er það sem fólk finnur fyrir. Fólk treystir ekki á stefnur og áætlanir heldur raunverulegar aðgerðir í málefnum heilbrigðiskerfisins. Höfundur er viðburðastjóri Sambands ungra Framsóknarmanna. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Heilbrigðismál Mest lesið Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson Skoðun Halldór 26.09.2026 Halldór Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson Skoðun Skoðun Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Stafrænt heilbrigðiskerfið byggt á skilvirkni Hilmar Ingimundarson skrifar Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Reykjalundur endurhæfir – Endurhæfum Reykjalund Svana Helen Björnsdóttir skrifar Skoðun Að ganga út eða ganga inn Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar Skoðun Aðgerðaáætlunin er til, en hvar stöndum við? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af indíánum og kúrekum Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Icelandair: Hver á flugfélagið og hver vill kaupa það? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Áskorun til heilbrigðisráðherra Ásgrímur Grétar Jörundsson skrifar Skoðun Samræðusiðfræði og sálgæsla Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Þegar landsframleiðsla dugar ekki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fáfræði, fordómar og fimm flokkar Hjálmtýs Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Þegar sjálfboðaliðar borga með sér Hildur Dís Jónsdóttir skrifar Skoðun Sleggjan fundin Dofri Hermannsson skrifar Skoðun Að vaxa út úr vandanum Runólfur Ágústsson skrifar Skoðun Tuttugu ár frá brottför varnarliðsins – úr áfalli í uppbyggingu Árni Sigfússon skrifar Sjá meira
Á tímum þegar heilbrigðiskerfið er undir miklu álagi skiptir máli að leiðtogar hafi bæði skýra sýn og getu til að hrinda henni í framkvæmd. Þegar horft er til stöðunnar í dag verður myndin nokkuð skýr. Þrátt fyrir góða faglega þekkingu hefur Alma Möller ekki náð að sýna þá afgerandi forystu sem þörf er á við þessar aðstæður. Ástandið á bráðamóttöku Landspítalans er þungt, viðvarandi mönnunarvandi og loforð um umbætur skila sér illa eða of hægt. Þá hafa flóknar uppákomur eins og stuðningur við einstaklinga með POTS og sambærileg heilsufarsvandamál, varpað ljósi á skort á skýrri stefnu og samræmdri nálgun. Þetta eru áskoranir sem krefjast staðfestu, skýrleika og fumlausa ákvarðanatöku sem hefur sárlega vantað í ákvarðanatöku núverandi heilbrigðisráðherra. Ljóst er að stjórnun heilbrigðiskerfis snýst ekki aðeins um þekkingu, heldur um framkvæmd, forgangsröðun og kjark til að taka erfiðar ákvarðanir sem byggðar eru á staðreyndum og þörfum þeirra sem treysta á að örugg heilbrigðisþjónusta sé ekki háð geðþóttaákvörðunum einnar ríkisstjórnar. Á meðan sú forysta er óskýr, leyfi ég mér jafnframt að efast að hún sé yfir höfuð til staðar hjá núverandi ríkisstjórn, fólk bíður í óvissu eftir þjónustu sem það á rétt á. Reynslan sýnir okkur að önnur og skýrari nálgun er möguleg, en í tíð Willum Þór fyrrum heilbrigðisráðherra, sáum við árangur í málefnum heilbrigðiskerfisins. Hann hlustaði, leitaði leiða í samráði við alla þá sem að heilbrigðisþjónustu koma sem og þriðja geiranum. Skýrar ákvarðanir og árangur í hans tíð varpaði enn frekara ljósi á hversu miklu máli það skiptir að vinna markvisst að heildar uppbyggingu kerfisins. Undir hans forystu var lögð áhersla á að efla heilbrigðisþjónustu, bæta aðgengi og stytta biðtíma þar sem þörfin var mest. Hann setti jafnframt geðheilbrigðismál í forgang og studdi við heilbrigðisstarfsfólk sem er burðarás kerfisins, með því að leggja áherslu á betri starfsaðstæður. Með aukinni áherslu á forvarnir og lýðheilsu horfði hann til framtíðar og sjálfbærrar Þróunnar. Það sem aðgreinir þessa nálgun er skýrt: samvinna, raunhæfar lausnir og framkvæmdakraftur. Í stað þess að festast í orðum og vandamálum var unnið að aðgerðum sem skiluðu raunverulegum árangri. Þegar upp er staðið snýst þetta ekki um loforð eða fyrirætlanir, heldur um vinnusemi og árangur. Staða heilbrigðiskerfisins í dag sýnir að ríkisstjórnin hefur ekki náð að bregðast nægilega hratt við né ráðist í nægilega skýrar aðgerðir til að mæta þeim áskorunum sem við blasa. Þar ber Alma Möller ábyrgð sem heilbrigðisráðherra, enda krefst staðan ekki aðeins menntunar og þekkingu heldur skýrrar forystu og kraft til framkvæmda. Á sama tíma minnir reynslan okkur á að önnur og betri leið er til staðar. Í tíð Willum Þór Þórssonar sáum við hvað gerðist þegar forysta í málefnum heilbrigðisþjónustu hér á landi er markviss, lausnamiðuð og með fókus á það hvar þarfirnar liggja. Hlusta á það sem skiptir fólk raunverulega máli, bæði þeim sem veita þjónustuna sem og þeim sem þiggja hana. Það var raunverulega unnið að því að styrkja kerfið, bæta aðgengi og byggja upp gæði heilbrigðisþjónustunnar, en það er það sem fólk finnur fyrir. Fólk treystir ekki á stefnur og áætlanir heldur raunverulegar aðgerðir í málefnum heilbrigðiskerfisins. Höfundur er viðburðastjóri Sambands ungra Framsóknarmanna.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar
Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar