Ofurlaun fyrir leikskólakennara Ólöf Hugrún Valdimarsdóttir skrifar 19. febrúar 2026 12:15 Verandi foreldri barns á leikskólaaldri hef ég skoðun á leikskólamálum í Reykjavík og sérstaklega á kjörum og aðbúnaði leikskólakennara sem og annars starfsfólks leikskóla. Nýverið hef ég tekið þátt í aðlögun míns eigins barn á leikskóla. Tvisvar reyndar, á innan við ári, þar sem við fengum fyrst inni í leikskóla á Kjalarnesi. Við fjölskyldan búum reyndar alls ekki á Kjalarnesi heldur búum við í Árbæ og sækjum vinnu í Kópavog og Hlíðarnar. Reiknast mér til að við foreldrarnir höfum keyrt um 16 þúsund kílómetra bara til að koma drengnum okkar í leikskólann á Kjalarnesi þann tíma sem hann dvaldi þar og við hjálpuðum aldeilis við að gera samgöngur í borginni þægilegri með öllum þessum akstri, eða þannig. Nú erum við hinsvegar komin með leikskólapláss í hverfinu og munurinn á því að losna við þennan mikla akstur daglega er gífurlegur og birtist í formi aukinna lífsgæða, því tíminn er víst ein okkar dýrmætasta auðlind. Við erum reyndar ekki með barnið okkar á leikskólanum sem er í götunni okkar, því sá leikskóli hefur verið lokaður vegna framkvæmda síðan árið 2022. Sjálf er ég kennaramenntuð, starfa reyndar á öðrum vettvangi menntunar en við kennslu, en þessi grein snýst ekki um mig heldur starfsfólk leikskóla, menntað og ófaglært. Leikskólakennarar taka á móti börnunum okkar, því dýrmætasta sem foreldrar eiga, og leggja sig fram um að sinna þeim vel. Leikskólaárin skipta gríðarlegu máli fyrir þroska og velferð barna. Gæði leikskólastarfs hefur mikil áhrif á hegðun og líðan barna og enginn kennari kemur jafn snemma að mótun einstaklingsins og leikskólakennarinn. Af hverju eru leikskólakennarar ekki með hæstu laun kennarastéttarinnar? Þegar við skoðum ábyrgðina sem fylgir starfi leikskólakennara og áhrif þess á framtíð barna, ætti það að vera sjálfsagt að þeir séu metnir til jafns, ef ekki hærra, en aðrir kennarar í menntakerfinu. Breyting á lögum um leyfisbréf kennara tók gildi 1. janúar 2020. Breytingin fól í sér að eitt leyfisbréf skyldi vera fyrir kennara, þvert á skólastig leik-, grunn- og framhaldsskóla, í stað þriggja aðskildra leyfisbréfa. Þessi breyting varð til þess að einhver hreyfing hefur orðið á kennurum á milli skólastiga en gjarnan bara í eina átt. Leikskólakennarar hafa fært sig yfir í grunnskólana og grunnskólakennarar yfir í framhaldsskólana. Ég veit ekki til þess að margir hafi farið hina áttina á milli skólastiganna. Ef miðað er við núverandi kjarasamninga og meðaltöl þá liggur fyrir að framhaldsskólakennararfá hæstu heildarlaun kennarastéttarinnar. Grunnskólakennarar eru í miðjunni og leikskólakennarar eru svo með lægstu laun samkvæmt kjarasamningum. Þessum píramída þyrfti nauðsynlega að snúa á hvolf. Að sjálfsögðu er mikilvægt að kennarastéttin í heild sinni búi við góð kjör en ég vil taka leikskólakennarana sérstaklega út fyrir sviga því staðreyndin er sú að það er viðvarandi mönnunarvandi í leikskólum landsins. Búa þarf þannig um hnútana að kjör leikskólakennara séu samkeppnishæf við kjör framhaldsskólakennara og jafnvel gerð mun eftirsóknarverðari. Það er mikið rætt um að leysa húsnæðisvandamál þegar rætt er um umbótatillögur eða lausnir í vandamálum leikskólastigsins. Vissulega þarf að lagfæra húsnæði sem er komið til ára sinna eða undirlagt af myglu en mér finnst gjarnan vanta í umræðuna hvernig leysa má vanda manneklunnar. Það er hægt að laga allt húsnæði landsins en ekki verður hægt að halda uppi góðu leikskólastarfi ef aðalfólkið vantar, þ.e. starfsfólk leikskólanna og þá sérstaklega menntaða leikskólakennara. Ef leikskólakennarar fengju betri laun og vinnuaðstæður, myndi það laða fleiri hæfa einstaklinga að starfinu, auka fagmennsku og draga úr starfsmannaveltu. Það myndi minnka álag á leikskólakennara og annað starfsfólk leikskóla, sem og álag á fjölskyldur. Þetta skilar sér margfalt til samfélagsins. Hærri laun leikskólakennara eru ekki sokkinn kostnaður; þau eru fjárfesting í framtíð þjóðarinnar, því afleidd áhrif stöðunnar eins og hún er í dag eru svo miklu dýrari fyrir samfélagið þegar upp er staðið. Höfundur er deildarfulltrúi og verkefnastjóri við listkennsludeild Listaháskóla Íslands. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Leikskólar Reykjavík Kjaramál Mest lesið Eftir Kveiksþátt Anna Björg Jónsdóttir,Hjördís Halldóra Sigurðardóttir Skoðun Ríkið vill minnst tvö og hálft ár milli barnanna þinna Karítas Ólafsdóttir Skoðun Flokkur fólksins tekur í handbremsuna Eyjólfur Ármannsson Skoðun Cornell og klefamenning Olga Björt Þórðardóttir Skoðun Menning er ekki bisnessplan Birgir Þórarinsson Skoðun Þorum við að banna Airbnb eða erum við líka siðferðislegir hugleysingjar? Helen Ólafsdóttir Skoðun Þorum við að tala um sorgina? Stefán Már Gunnlaugsson Skoðun Bakslag fyrir barnafjölskyldur í Hafnarfirði Valdimar Víðisson Skoðun Getur Gufunesið talist skapandi hverfi ef Listhúsið lokar? Narfi Þorsteinsson Skoðun Réttindi eiga að vera raunveruleg Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hver stal kökunni úr krúsinni? Gunnar Valur Sveinsson skrifar Skoðun Stríð Rússlands gegn utanríkisviðskiptum Úkraínu er stríð gegn fæðuöryggi heimsins Clara Ganslandt skrifar Skoðun Sjónvarpið 60 ára: Þögnin segir líka sögu Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Takk Hörður Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Firrur um aflareglu fyrir þorsk Ásgeir Daníelsson skrifar Skoðun EES málið, ESA og fullveldi Íslands og tími komin til varna Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Sýnum viljann í verki Aðalbjörg Stefanía Helgadóttir skrifar Skoðun Bókun 35 – þegar molnar undan stjórnkerfinu Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Pínu sársauki á unga fólkið? Helgi Bárðarson skrifar Skoðun Austurland margborgar sig Ragnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þorum við að tala um sorgina? Stefán Már Gunnlaugsson skrifar Skoðun Verklokafælni stjórnvalda Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Við getum gert betur Hulda Brá Magnadóttir skrifar Skoðun Hverjum er frelsið ætlað? Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun Bakslag fyrir barnafjölskyldur í Hafnarfirði Valdimar Víðisson skrifar Skoðun Þorum við að banna Airbnb eða erum við líka siðferðislegir hugleysingjar? Helen Ólafsdóttir skrifar Skoðun Skattfé er einnota Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Forvarnadagurinn er í dag María Heimisdóttir skrifar Skoðun Af hverju má ég ekki eiga Chihuahua af því að ég bý í húsnæði fyrir fatlað fólk? Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar Skoðun Réttindi eiga að vera raunveruleg Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Flokkur fólksins tekur í handbremsuna Eyjólfur Ármannsson skrifar Skoðun Áramótaheit ríkisstjórnarinnar Helgi Brynjarsson skrifar Skoðun Menning er ekki bisnessplan Birgir Þórarinsson skrifar Skoðun Þegar allt verður þjónusta Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Ríkið vill minnst tvö og hálft ár milli barnanna þinna Karítas Ólafsdóttir skrifar Skoðun Hvenær eru kjósendur blekktir? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Cornell og klefamenning Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Eftir Kveiksþátt Anna Björg Jónsdóttir,Hjördís Halldóra Sigurðardóttir skrifar Skoðun Almannatryggingar í 90 ár Alma D. Möller skrifar Skoðun Frá styrkjum til stefnumótunar Hrönn Ingólfsdóttir skrifar Sjá meira
Verandi foreldri barns á leikskólaaldri hef ég skoðun á leikskólamálum í Reykjavík og sérstaklega á kjörum og aðbúnaði leikskólakennara sem og annars starfsfólks leikskóla. Nýverið hef ég tekið þátt í aðlögun míns eigins barn á leikskóla. Tvisvar reyndar, á innan við ári, þar sem við fengum fyrst inni í leikskóla á Kjalarnesi. Við fjölskyldan búum reyndar alls ekki á Kjalarnesi heldur búum við í Árbæ og sækjum vinnu í Kópavog og Hlíðarnar. Reiknast mér til að við foreldrarnir höfum keyrt um 16 þúsund kílómetra bara til að koma drengnum okkar í leikskólann á Kjalarnesi þann tíma sem hann dvaldi þar og við hjálpuðum aldeilis við að gera samgöngur í borginni þægilegri með öllum þessum akstri, eða þannig. Nú erum við hinsvegar komin með leikskólapláss í hverfinu og munurinn á því að losna við þennan mikla akstur daglega er gífurlegur og birtist í formi aukinna lífsgæða, því tíminn er víst ein okkar dýrmætasta auðlind. Við erum reyndar ekki með barnið okkar á leikskólanum sem er í götunni okkar, því sá leikskóli hefur verið lokaður vegna framkvæmda síðan árið 2022. Sjálf er ég kennaramenntuð, starfa reyndar á öðrum vettvangi menntunar en við kennslu, en þessi grein snýst ekki um mig heldur starfsfólk leikskóla, menntað og ófaglært. Leikskólakennarar taka á móti börnunum okkar, því dýrmætasta sem foreldrar eiga, og leggja sig fram um að sinna þeim vel. Leikskólaárin skipta gríðarlegu máli fyrir þroska og velferð barna. Gæði leikskólastarfs hefur mikil áhrif á hegðun og líðan barna og enginn kennari kemur jafn snemma að mótun einstaklingsins og leikskólakennarinn. Af hverju eru leikskólakennarar ekki með hæstu laun kennarastéttarinnar? Þegar við skoðum ábyrgðina sem fylgir starfi leikskólakennara og áhrif þess á framtíð barna, ætti það að vera sjálfsagt að þeir séu metnir til jafns, ef ekki hærra, en aðrir kennarar í menntakerfinu. Breyting á lögum um leyfisbréf kennara tók gildi 1. janúar 2020. Breytingin fól í sér að eitt leyfisbréf skyldi vera fyrir kennara, þvert á skólastig leik-, grunn- og framhaldsskóla, í stað þriggja aðskildra leyfisbréfa. Þessi breyting varð til þess að einhver hreyfing hefur orðið á kennurum á milli skólastiga en gjarnan bara í eina átt. Leikskólakennarar hafa fært sig yfir í grunnskólana og grunnskólakennarar yfir í framhaldsskólana. Ég veit ekki til þess að margir hafi farið hina áttina á milli skólastiganna. Ef miðað er við núverandi kjarasamninga og meðaltöl þá liggur fyrir að framhaldsskólakennararfá hæstu heildarlaun kennarastéttarinnar. Grunnskólakennarar eru í miðjunni og leikskólakennarar eru svo með lægstu laun samkvæmt kjarasamningum. Þessum píramída þyrfti nauðsynlega að snúa á hvolf. Að sjálfsögðu er mikilvægt að kennarastéttin í heild sinni búi við góð kjör en ég vil taka leikskólakennarana sérstaklega út fyrir sviga því staðreyndin er sú að það er viðvarandi mönnunarvandi í leikskólum landsins. Búa þarf þannig um hnútana að kjör leikskólakennara séu samkeppnishæf við kjör framhaldsskólakennara og jafnvel gerð mun eftirsóknarverðari. Það er mikið rætt um að leysa húsnæðisvandamál þegar rætt er um umbótatillögur eða lausnir í vandamálum leikskólastigsins. Vissulega þarf að lagfæra húsnæði sem er komið til ára sinna eða undirlagt af myglu en mér finnst gjarnan vanta í umræðuna hvernig leysa má vanda manneklunnar. Það er hægt að laga allt húsnæði landsins en ekki verður hægt að halda uppi góðu leikskólastarfi ef aðalfólkið vantar, þ.e. starfsfólk leikskólanna og þá sérstaklega menntaða leikskólakennara. Ef leikskólakennarar fengju betri laun og vinnuaðstæður, myndi það laða fleiri hæfa einstaklinga að starfinu, auka fagmennsku og draga úr starfsmannaveltu. Það myndi minnka álag á leikskólakennara og annað starfsfólk leikskóla, sem og álag á fjölskyldur. Þetta skilar sér margfalt til samfélagsins. Hærri laun leikskólakennara eru ekki sokkinn kostnaður; þau eru fjárfesting í framtíð þjóðarinnar, því afleidd áhrif stöðunnar eins og hún er í dag eru svo miklu dýrari fyrir samfélagið þegar upp er staðið. Höfundur er deildarfulltrúi og verkefnastjóri við listkennsludeild Listaháskóla Íslands.
Skoðun Stríð Rússlands gegn utanríkisviðskiptum Úkraínu er stríð gegn fæðuöryggi heimsins Clara Ganslandt skrifar
Skoðun Þorum við að banna Airbnb eða erum við líka siðferðislegir hugleysingjar? Helen Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Af hverju má ég ekki eiga Chihuahua af því að ég bý í húsnæði fyrir fatlað fólk? Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar