Sterk rödd Íslands skiptir máli Karólína Helga Símonardóttir skrifar 19. febrúar 2026 07:45 Í heimi þar sem mannréttindi veikjast á örfáum dögum og alþjóðalög eru sífellt oftar véfengd er spurningin ekki hvort Ísland eigi að hafa skoðun, heldur hvort við höfum efni á að hafa hana ekki. Á dögunum fór ég í pontu á Alþingi og ræddi mikilvægi þess að Ísland hafi sterka rödd í heimi þar sem togstreita, óvissa og átök fara vaxandi. Smáríki eins og Ísland hafa tvo kosti: að þegja eða að standa með þeim gildum sem þau byggja á. Fyrir mér er valið skýrt. Sterk og skýr rödd á alþjóðavettvangi er ekki aðeins spurning um hagsmunagæslu heldur um grundvallargildi samfélagsins. Sama dag rakst ég á fréttir af nýjum reglum í Afganistan sem veita heimildir til líkamlegrar refsinga innan fjölskyldu og takmarka frelsi kvenna til sjálfstæðra athafna. Slík þróun minnir okkur á hversu brothætt mannréttindi geta verið, og hversu hratt þau geta horfið þegar þau eru ekki varin. Þetta eru einmitt þau mannréttindabrot sem við megum ekki horfa fram hjá. Lýðræði, frelsi, jafnrétti og mannréttindi eru ekki slagorð sem við notum aðeins innanlands. Þetta eru gildi sem hafa mótað íslenskt samfélag og skapað stöðugleika og traust. Þau eiga einnig erindi út fyrir landsteinana, sérstaklega á tímum þegar alþjóðalög og mannréttindi eru víða undir þrýstingi. Þar gegnir Utanríkisráðherra Íslands lykilhlutverki. Með virkri þátttöku í alþjóðasamstarfi, skýrri afstöðu og markvissri gagnrýni á mannréttindabrotum er rödd Íslands látin heyrast. Slík vinna skiptir máli ekki vegna stærðar landsins heldur vegna þess að trúverðugleiki smáríkis byggist á stöðugri og fastri afstöðu. Við teljum okkur frið elskandi þjóð. En friður er ekki sjálfgefinn. Hann krefst viðvarandi verndar, bæði með samtali og skýrri afstöðu. Rödd Íslands snýst ekki aðeins um mannréttindi heldur einnig um frelsi, lýðræði og sjálfsákvörðunarrétt ríkja. Saga okkar minnir okkur á að sjálfstæði er aldrei sjálfgefið. Því ber okkur skylda til að styðja þjóðir sem vilja ráða eigin framtíð og hafna þvingunum og yfirráðum annarra. Í heimi þar sem sum ríki leitast við að breyta landamærum með valdi eða grafa undan alþjóðalögum megum við ekki draga okkur í hlé. Við eigum að efla samstarf við bandalagsríki og vinna náið með nágrannaþjóðum okkar. Sterk rödd Íslands á alþjóðavísu er framlag til friðar, lýðræðis og frelsis. Ekki síður til þess að komandi kynslóðir búi í heimi þar sem mannréttindi eru varin. Höfundur er oddviti Viðreisnar í Hafnarfirði og varaþingmaður. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Karólína Helga Símonardóttir Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Viltu ekki bara fá þér kött? Signý Jóhannesdóttir Skoðun Óboðlegar samgöngur til Eyja Guðrún Hafsteinsdóttir Skoðun Um borgarlínur í Skandinavíu Þórarinn Hjaltason Skoðun „Sælla er að gefa en þiggja“ – Hvað getum við lagt til innan ESB? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Leysum húsnæðisvandann til frambúðar Guðjón Sigurbjartsson Skoðun Vekjum Vífilsstaði - Úr biðstöðu í bæjarbrag Jón Bjarni Steinsson Skoðun Þegar dómar festa brot í sessi: Eru íslenskir dómstólar að brjóta á börnum? Brjánn Jónsson Skoðun Lokakaflinn í lífinu er jafn mikilvægur og upphafskaflinn Tristan Gribbin Skoðun Hólar í hjartastað Sólrún Harðardóttir Skoðun Berum höfuðið hátt áfram Ingólfur Sverrisson Skoðun Skoðun Skoðun Viltu ekki bara fá þér kött? Signý Jóhannesdóttir skrifar Skoðun Vekjum Vífilsstaði - Úr biðstöðu í bæjarbrag Jón Bjarni Steinsson skrifar Skoðun „Sælla er að gefa en þiggja“ – Hvað getum við lagt til innan ESB? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um borgarlínur í Skandinavíu Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Leysum húsnæðisvandann til frambúðar Guðjón Sigurbjartsson skrifar Skoðun Óboðlegar samgöngur til Eyja Guðrún Hafsteinsdóttir skrifar Skoðun Berum höfuðið hátt áfram Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hefjum uppbyggingu miðbæjar Egilsstaða Jóhann Hjalti Þorsteinsson skrifar Skoðun Lokakaflinn í lífinu er jafn mikilvægur og upphafskaflinn Tristan Gribbin skrifar Skoðun Hugsuðir framtíðarinnar sitja aftast í bekknum Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hólar í hjartastað Sólrún Harðardóttir skrifar Skoðun Að verða Akureyringur Zane Brikovska skrifar Skoðun Öflug íþróttastefna fyrir öflugt samfélag Guðmundur Benóný Baldvinsson,Maria Araceli,Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Öruggt húsnæði fyrir alla Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Skóli án aðgreiningar krefst raunverulegrar þjónustu Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Breyttur bær Erna Kristín Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvar stendur hnífurinn í kúnni, Kristrún? Inga Fanney Rúnarsdóttir skrifar Skoðun Reykjavík getur gripið börn fyrr Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Höfnum framtíðinni sem aldrei kom Bjarni Guðjónsson skrifar Skoðun Nýjar skýrslur um hraunavá styrkja undirbúning Hafnarfjarðarbæjar Valdimar Víðisson skrifar Skoðun Hættulegar skólalóðir Karólína Helga Símonardóttir skrifar Skoðun Þegar dómar festa brot í sessi: Eru íslenskir dómstólar að brjóta á börnum? Brjánn Jónsson skrifar Skoðun Þegar lausnin er að stytta menntun, þá er eitthvað að! Svava Björg Mörk skrifar Skoðun Hverfin hverfast um íþróttafélögin Birkir Ingibjartsson skrifar Skoðun Húsnæði er ekki lúxus – rödd ungu kynslóðarinnar Aleksandra Jania skrifar Skoðun Aftur til fortíðar – leikskólinn sem réttur eða geymsla? Kristín Dýrfjörð skrifar Skoðun Sterkari stuðningur við börn í grunnskólum Kópavogs Björg Baldursdóttir skrifar Skoðun Heilbrigðisþjónusta eftir póstnúmeri Sif Huld Albertsdóttir skrifar Skoðun Við erum að missa börnin – ekki bara úr skóla heldur úr tengslum Sara Rós Kristinsdóttir,Soffía Ámundadóttir skrifar Skoðun Ungt fólk þarf að vita hvar bjargræðin liggja Sigrún Jónsdóttir skrifar Sjá meira
Í heimi þar sem mannréttindi veikjast á örfáum dögum og alþjóðalög eru sífellt oftar véfengd er spurningin ekki hvort Ísland eigi að hafa skoðun, heldur hvort við höfum efni á að hafa hana ekki. Á dögunum fór ég í pontu á Alþingi og ræddi mikilvægi þess að Ísland hafi sterka rödd í heimi þar sem togstreita, óvissa og átök fara vaxandi. Smáríki eins og Ísland hafa tvo kosti: að þegja eða að standa með þeim gildum sem þau byggja á. Fyrir mér er valið skýrt. Sterk og skýr rödd á alþjóðavettvangi er ekki aðeins spurning um hagsmunagæslu heldur um grundvallargildi samfélagsins. Sama dag rakst ég á fréttir af nýjum reglum í Afganistan sem veita heimildir til líkamlegrar refsinga innan fjölskyldu og takmarka frelsi kvenna til sjálfstæðra athafna. Slík þróun minnir okkur á hversu brothætt mannréttindi geta verið, og hversu hratt þau geta horfið þegar þau eru ekki varin. Þetta eru einmitt þau mannréttindabrot sem við megum ekki horfa fram hjá. Lýðræði, frelsi, jafnrétti og mannréttindi eru ekki slagorð sem við notum aðeins innanlands. Þetta eru gildi sem hafa mótað íslenskt samfélag og skapað stöðugleika og traust. Þau eiga einnig erindi út fyrir landsteinana, sérstaklega á tímum þegar alþjóðalög og mannréttindi eru víða undir þrýstingi. Þar gegnir Utanríkisráðherra Íslands lykilhlutverki. Með virkri þátttöku í alþjóðasamstarfi, skýrri afstöðu og markvissri gagnrýni á mannréttindabrotum er rödd Íslands látin heyrast. Slík vinna skiptir máli ekki vegna stærðar landsins heldur vegna þess að trúverðugleiki smáríkis byggist á stöðugri og fastri afstöðu. Við teljum okkur frið elskandi þjóð. En friður er ekki sjálfgefinn. Hann krefst viðvarandi verndar, bæði með samtali og skýrri afstöðu. Rödd Íslands snýst ekki aðeins um mannréttindi heldur einnig um frelsi, lýðræði og sjálfsákvörðunarrétt ríkja. Saga okkar minnir okkur á að sjálfstæði er aldrei sjálfgefið. Því ber okkur skylda til að styðja þjóðir sem vilja ráða eigin framtíð og hafna þvingunum og yfirráðum annarra. Í heimi þar sem sum ríki leitast við að breyta landamærum með valdi eða grafa undan alþjóðalögum megum við ekki draga okkur í hlé. Við eigum að efla samstarf við bandalagsríki og vinna náið með nágrannaþjóðum okkar. Sterk rödd Íslands á alþjóðavísu er framlag til friðar, lýðræðis og frelsis. Ekki síður til þess að komandi kynslóðir búi í heimi þar sem mannréttindi eru varin. Höfundur er oddviti Viðreisnar í Hafnarfirði og varaþingmaður.
Skoðun „Sælla er að gefa en þiggja“ – Hvað getum við lagt til innan ESB? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Öflug íþróttastefna fyrir öflugt samfélag Guðmundur Benóný Baldvinsson,Maria Araceli,Þorsteinn Hjartarson skrifar
Skoðun Nýjar skýrslur um hraunavá styrkja undirbúning Hafnarfjarðarbæjar Valdimar Víðisson skrifar
Skoðun Þegar dómar festa brot í sessi: Eru íslenskir dómstólar að brjóta á börnum? Brjánn Jónsson skrifar
Skoðun Við erum að missa börnin – ekki bara úr skóla heldur úr tengslum Sara Rós Kristinsdóttir,Soffía Ámundadóttir skrifar