Ríkisstjórn grefur undan samkeppni, þú munt borga meira Grétar Ingi Erlendsson, Erla Sif Markúsdóttir og Guðbergur Kristjánsson skrifa 12. desember 2025 11:33 Fákeppni hefur lengi ráðið för í íslenskum sjóflutningum. Faxaflóahafnir ásamt Eimskip og Samskip hafa haft yfirráð á markaðnum og afleiðingarnar eru öllum kunnar: misnotkun á markaðsráðandi stöðu, samráð sem metið var til 62 milljarða króna og 17 milljarða auknar greiðslur heimila vegna hækkunar verðtryggðra lána. (Tjón af samráði skipafélaganna metið á 62 milljarða - RÚV.is). Til að sporna gegn þessu lagði síðasta ríkisstjórn grunn að sterkari samkeppni með uppbyggingu vöruhafnar í Þorlákshöfn. Nú hyggst ný ríkisstjórn hins vegar hverfa frá þeirri stefnu og taka skref aftur í átt til gamla fákeppnismódelsins. Íslendingar tapa, risarnir hagnast. Á í alvöru að hverfa aftur til fákeppni? Nú boðar ríkisstjórnin, undir formerkjum þess að „ræsa vélarnar“, algert framkvæmdastopp í Þorlákshöfn. Það merkir að sókn gegn fákeppni sé stöðvuð. Við undirrituð, fulltrúar í stjórn hafnarinnar í Þorlákshöfn, höfum gagnrýnt fyrirhugaðar breytingar á samgönguáætlun 2026–2040, ekki vegna formsatriða heldur vegna grundvallarspurningar: „Ætlar ríkið að fylgja tilmælum samkeppnisyfirvalda og tryggja raunverulega samkeppni, eða snúa til baka í fákeppni á sjóflutningum?“ Jafnræði í sjóflutningum er hagsmunamál þjóðarinnar Samkeppniseftirlitið hefur ítrekað bent á að smærri keppinautar þurfi raunhæfan aðgang að fullnægjandi hafnaraðstöðu. (Alit-1_2023-Samkeppnishindranir-i-flutningum.pdf). Þorlákshöfn er eina höfnin sem getur veitt slíkt aðgengi og skapað mótvægi við Faxaflóahafnir. Tvö öflug skipafélög starfa nú í Þorlákshöfn og hafa þau þegar eflt samkeppni, lækkað flutningskostnað og skilað ávinningi til fyrirtækja og heimila. Þetta hefur aðeins verið mögulegt vegna samstillts átaks ríkis og sveitarfélagsins. Vilji sveitarfélagsins er óbreyttur. Ef ríkið stígur til hliðar er ljóst hvert ferlið leiðir, aftur inn í fákeppni. Framkvæmdir eru óumdeild lykilforsenda Ný og stærri skip Smyril Line eru í smíðum og koma til þjónustu á næsta ári. Þeim er ætlað að efla samkeppni í flutningum til og frá Íslandi. Þessi skip, sem ákveðið var að byggja á grundvelli gildandi samgönguáætlunar, geta ekki nýtt Þorlákshöfn svo vel sé nema ráðist sé í framkvæmdir. Frestun myndi grafa undan fjárfestingum, veikja samkeppni og draga úr trúverðugleika stjórnvalda. Þetta er prófsteinn á það hvort ríkið standi við eigin áætlanir og eigin orð. Vegakerfi sem bregst og hindrar samkeppni Ástand Þrengslavegar og Þorlákshafnarvegar er heldur ekki boðlegt. Á síðustu fjórum árum hafa þungatakmarkanir á Þrengslavegi staðið í 106 daga, sem jafngildir rúmlega fjórum heilum vinnuvikum á ári. Engar sambærilegar leiðir á suðvesturhorninu hafa sætt takmörkunum. Þetta dregur úr trausti, hækkar kostnað og hamlar starfsemi skipafélaga í Þorlákshöfn. Ástandið þjónar aðeins þremur stórum aðilum: Faxaflóahöfnum og þeim fákeppnisrisum sem þar hafa byggt yfirburðastöðu sína. Ákall sem Alþingi verður að taka alvarlega Við skorum á Alþingi og Umhverfis- og samgöngunefnd að endurskoða Samgönguáætlunina og tryggja fagleg og ábyrg vinnubrögð. Uppbygging Þorlákshafnar og aðliggjandi vega verður að halda áfram án tafar, í samræmi við markmið Samkeppniseftirlitsins og í þágu þjóðarhagsmuna. Þetta má ekki snúast um sérhagsmuni einstakra aðila. Þetta verður að snúast um íslensk heimili, íslenskt atvinnulíf og þjóðarbúið sjálft. Þorlákshöfn hefur sýnt að hún getur undið ofan af rótgróinni fákeppni. Nú er komið að stjórnvöldum að sýna að þau standi með samkeppni, með neytendum og þar með almannahag. Höfundar eru fulltrúar í Hafnar- og framkvæmdarnefnd Ölfuss. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Ölfus Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Hafnarmál Mest lesið Stórar ákvarðanir Þorsteinn Pálsson Fastir pennar Tveggja áfanga stjórnarskrárbreyting Þorsteinn Pálsson Fastir pennar Löglegt skutl Fastir pennar Nýtt tækifæri Þorsteinn Pálsson Fastir pennar Grundvallarreglur Þorsteinn Pálsson Fastir pennar Samstarf Norðurlanda Davíð Stefánsson Skoðun Mein í meinum Silja Dögg Gunnarsdóttir Skoðun Jákvæðir bónusar Jón Kaldal Skoðun Fleygurinn Þorsteinn Pálsson Fastir pennar Sjálfsmyndin Davíð Stefánsson Skoðun Skoðun Skoðun Þegar Píratar vöruðu okkur við Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Farsismi Trumps Sveinn Ólafsson skrifar Skoðun Að finna upp hjólið! Sigfús Aðaslsteinsson,Baldur Borgþórsson skrifar Skoðun Sjókvíaeldið: Höfuðstól náttúrunnar fórnað fyrir skammtímagróða Stefán Jón Hafstein skrifar Skoðun Um uppbyggingu og starfsemi Arctic Adventures við Skaftafell Ásgeir Baldurs skrifar Skoðun Orkuskipti í orði – ekki á borði Hildur Hauksdóttir skrifar Skoðun Fiskeldi til framtíðar Gylfi Ólafsson skrifar Skoðun Dómarar í vitnastúku Hilmar Garðars Þorsteinsson skrifar Skoðun Uppbygging á Blikastöðum Anna Sigríður Guðnadóttir skrifar Skoðun Traust fjarskipti eru þjóðaröryggismál Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir skrifar Skoðun Að vilja ekki borga fyrir félagslega þjónustu Birgir Örn Guðjónsson skrifar Skoðun Stóru málin: Börn í leikskólum, ekki á biðlistum Aðalsteinn Leifsson skrifar Skoðun Ísland einn jaðar á einum stað? Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Ný rannsókn með stórfrétt? Björn Ólafsson skrifar Skoðun Eru kórallar á leið í sögubækurnar? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Formannsslagur FF – breytingar, samfella og spurningin um forgangsröðun Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Frjálshyggja með fyrirvara Finnur Th. Eiríksson skrifar Skoðun Apar í fæðingarorlofi Haukur Þorgeirsson skrifar Skoðun Hvaða eðli? Viktor Orri Valgarðsson skrifar Skoðun Við þurfum Dóru Björt í borgarstjórn Íris Stefanía Skúladóttir skrifar Skoðun Samfylking til framtíðar Bjarnveig Birta Bjarnadóttir,Stein Olav Romslo skrifar Skoðun Steinunni í borgarstjórn Sigríður Ingibjörg Ingadóttir skrifar Skoðun Drengirnir á matseðlinum Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Ó borg, mín borg Eva Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Villtur lax má ekki vera fórnarkostnaður Dagur Fannar Ólafsson skrifar Skoðun Ísland á krossgötum: Raunsæi eða tálsýn? Davíð Bergmann skrifar Skoðun Gervigreindin er risi á brauðfótum: Hve tæpt stöndum við í raun? Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar Skoðun Fjárfesting í vatni er fjárfesting í framtíðinni Jón Pétur Wilke Gunnarsson skrifar Skoðun Lýðræðisveisla Guðný Birna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Mótmæli bænda í ESB náðu eyrum þingsins í Strassborg Erna Bjarnadóttir skrifar Sjá meira
Fákeppni hefur lengi ráðið för í íslenskum sjóflutningum. Faxaflóahafnir ásamt Eimskip og Samskip hafa haft yfirráð á markaðnum og afleiðingarnar eru öllum kunnar: misnotkun á markaðsráðandi stöðu, samráð sem metið var til 62 milljarða króna og 17 milljarða auknar greiðslur heimila vegna hækkunar verðtryggðra lána. (Tjón af samráði skipafélaganna metið á 62 milljarða - RÚV.is). Til að sporna gegn þessu lagði síðasta ríkisstjórn grunn að sterkari samkeppni með uppbyggingu vöruhafnar í Þorlákshöfn. Nú hyggst ný ríkisstjórn hins vegar hverfa frá þeirri stefnu og taka skref aftur í átt til gamla fákeppnismódelsins. Íslendingar tapa, risarnir hagnast. Á í alvöru að hverfa aftur til fákeppni? Nú boðar ríkisstjórnin, undir formerkjum þess að „ræsa vélarnar“, algert framkvæmdastopp í Þorlákshöfn. Það merkir að sókn gegn fákeppni sé stöðvuð. Við undirrituð, fulltrúar í stjórn hafnarinnar í Þorlákshöfn, höfum gagnrýnt fyrirhugaðar breytingar á samgönguáætlun 2026–2040, ekki vegna formsatriða heldur vegna grundvallarspurningar: „Ætlar ríkið að fylgja tilmælum samkeppnisyfirvalda og tryggja raunverulega samkeppni, eða snúa til baka í fákeppni á sjóflutningum?“ Jafnræði í sjóflutningum er hagsmunamál þjóðarinnar Samkeppniseftirlitið hefur ítrekað bent á að smærri keppinautar þurfi raunhæfan aðgang að fullnægjandi hafnaraðstöðu. (Alit-1_2023-Samkeppnishindranir-i-flutningum.pdf). Þorlákshöfn er eina höfnin sem getur veitt slíkt aðgengi og skapað mótvægi við Faxaflóahafnir. Tvö öflug skipafélög starfa nú í Þorlákshöfn og hafa þau þegar eflt samkeppni, lækkað flutningskostnað og skilað ávinningi til fyrirtækja og heimila. Þetta hefur aðeins verið mögulegt vegna samstillts átaks ríkis og sveitarfélagsins. Vilji sveitarfélagsins er óbreyttur. Ef ríkið stígur til hliðar er ljóst hvert ferlið leiðir, aftur inn í fákeppni. Framkvæmdir eru óumdeild lykilforsenda Ný og stærri skip Smyril Line eru í smíðum og koma til þjónustu á næsta ári. Þeim er ætlað að efla samkeppni í flutningum til og frá Íslandi. Þessi skip, sem ákveðið var að byggja á grundvelli gildandi samgönguáætlunar, geta ekki nýtt Þorlákshöfn svo vel sé nema ráðist sé í framkvæmdir. Frestun myndi grafa undan fjárfestingum, veikja samkeppni og draga úr trúverðugleika stjórnvalda. Þetta er prófsteinn á það hvort ríkið standi við eigin áætlanir og eigin orð. Vegakerfi sem bregst og hindrar samkeppni Ástand Þrengslavegar og Þorlákshafnarvegar er heldur ekki boðlegt. Á síðustu fjórum árum hafa þungatakmarkanir á Þrengslavegi staðið í 106 daga, sem jafngildir rúmlega fjórum heilum vinnuvikum á ári. Engar sambærilegar leiðir á suðvesturhorninu hafa sætt takmörkunum. Þetta dregur úr trausti, hækkar kostnað og hamlar starfsemi skipafélaga í Þorlákshöfn. Ástandið þjónar aðeins þremur stórum aðilum: Faxaflóahöfnum og þeim fákeppnisrisum sem þar hafa byggt yfirburðastöðu sína. Ákall sem Alþingi verður að taka alvarlega Við skorum á Alþingi og Umhverfis- og samgöngunefnd að endurskoða Samgönguáætlunina og tryggja fagleg og ábyrg vinnubrögð. Uppbygging Þorlákshafnar og aðliggjandi vega verður að halda áfram án tafar, í samræmi við markmið Samkeppniseftirlitsins og í þágu þjóðarhagsmuna. Þetta má ekki snúast um sérhagsmuni einstakra aðila. Þetta verður að snúast um íslensk heimili, íslenskt atvinnulíf og þjóðarbúið sjálft. Þorlákshöfn hefur sýnt að hún getur undið ofan af rótgróinni fákeppni. Nú er komið að stjórnvöldum að sýna að þau standi með samkeppni, með neytendum og þar með almannahag. Höfundar eru fulltrúar í Hafnar- og framkvæmdarnefnd Ölfuss.
Skoðun Sjókvíaeldið: Höfuðstól náttúrunnar fórnað fyrir skammtímagróða Stefán Jón Hafstein skrifar
Skoðun Formannsslagur FF – breytingar, samfella og spurningin um forgangsröðun Bogi Ragnarsson skrifar
Skoðun Gervigreindin er risi á brauðfótum: Hve tæpt stöndum við í raun? Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar