Þegar fjarlægðin hættir að standa í vegi fyrir heilsu kvenna Helga Dagný Sigurjónsdóttir skrifar 29. maí 2026 06:32 Ég hef lært ótrúlega mikið af konum sem ég hef verið samferða, spjallað við og kynnst í gegnum lífið. Þessi samtöl eru svo dýrmæt því þau geta bæði eflt heilsu okkar og aukið skilning okkar á því hvað það þýðir að vera kona. Ég eins og margar aðrar konur, þekki konur sem hafa farið í gegnum hin ýmsu skeið lífsins á hörkunni og hugsað með sér að þetta sé bara hluti af því að vera kona. Konur sem hafa þurft að berjast lengi fyrir því að fá svör. Konur sem hafa fundið að eitthvað sé ekki eins og það á að vera en sannfært sjálfan sig um að þetta sé líklega bara hluti af lífinu og því að vera kona. Það er eitthvað sem við megum ekki venjast. Sem dæmi er talið að ein af hverjum tíu konum á barneignaraldri sé með endómetríósu. Fjölmargar konur ganga einnig í gegnum breytingaskeið með einkenni sem geta haft áhrif á líðan, svefn, sjálfsmynd og daglegt líf árum saman. Þetta eru ekki jaðarmál. Þetta er raunveruleiki stórs hóps kvenna. Samt upplifa margar að leiðin að samtalinu og þjónustunni sé löng. Ekki bara vegna biðlista heldur líka vegna fjarlægðar. Fyrir konur sem búa utan höfuðborgarsvæðisins getur það þýtt ferðalög, skipulag, kostnað og enn meiri bið eftir samtalinu sem þær þurfa á að halda. Samtalið er kjarni málsins Þar tel ég að tæknin geti skipt raunverulegu máli ef við grípum tækifærið í velferðarækni og færum samskiptin nær fólki. Því stór hluti kvenheilsu byrjar einmitt á samtali. Að einhver hlusti, spyrji, hjálpi konu til að átta sig á því hvað sé eðlilegt, hvað ekki og hvert næsta skref geti verið til að auka heilsu þeirra. Margar konur þurfa fyrst og fremst öruggt rými til að ræða breytingar í líkama sínum, líðan eða einkenni áður en kemur að frekari rannsóknum eða meðferð. Slík samtöl þurfa ekki alltaf að eiga sér stað í sama herbergi eða á stofnun til að skipta máli. Reynsla annarra þjóða sýnir að fjarheilbrigðisþjónusta getur hentað sérstaklega vel í mörgum þáttum sem tengjast kvenheilsu. Þar sem þjónustan byggir oft á ráðgjöf, eftirfylgni, stuðningi og reglulegum samskiptum getur tæknin hjálpað okkur að stytta vegalengdirnar - bæði bókstaflega og andlega. Fyrir konu á landsbyggðinni getur það skipt gríðarlegu máli að geta rætt við sérfræðing án þess að þurfa alltaf að ferðast langar leiðir. Fyrir konu á breytingaskeiði getur það skipt máli að fá eftirfylgni fyrr. Fyrir konu með langvinn einkenni getur það skipt máli að finna að einhver fylgist með og hlusti. Tæknin þarf samt að taka mið af konum En tæknin ein og sér er aldrei lausnin. Við verðum að passa að þróunin taki raunverulega mið af reynslu kvenna. Einkenni geta birst mismunandi og upplifun kvenna er fjölbreytt. Það sem virkar fyrir eina konu virkar ekki endilega fyrir aðra. Þess vegna finnst mér svo mikilvægt að hlusta. Hlusta á konur sem segja frá sinni reynslu. Hvað hjálpaði, hvað vantaði, hvar fundu þær stuðning og hvar þær upplifðu að ekki væri pláss fyrir þeirra sögu. Því með að hlusta og læra af reynslu annarra verða bestu lausnirnar til. Reynslan vísar veginn Þetta er hluti af því sem við hjá Ósum og Icepharma viljum gera með Kvenheilsudeginum 28. maí. Við viljum skapa vettvang fyrir reynslu kvenna. Á kvenheilsudagurinn.is geta konur deilt sinni upplifun, sinni sögu og haldið samtalinu áfram, samtali sem getur hjálpað okkur að bæta þjónustu, stuðning og skilning á heilsu kvenna á Íslandi. Ég trúi því nefnilega að við lærum mest af hver af annarri. Og ég trúi því líka að þegar við hlustum raunverulega á reynslu kvenna getum við styrkt kvenheilsu á Íslandi og byggt þjónustu sem er bæði mannlegri, aðgengilegri og sterkari til framtíðar. Höfundur er hjúkrunarfræðingur og framkvæmdastjóri Icepharma Velferðar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Kvenheilsa Mest lesið Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson Skoðun Skráum hjartastuðtækin því hver mínúta skiptir máli! Alma D. Möller Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Skattahækkanir sem beinast gegn Suðurlandi Ásta Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvað myndi ég ráðleggja átján ára ungmenni í dag? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Skráum hjartastuðtækin því hver mínúta skiptir máli! Alma D. Möller skrifar Skoðun Er gervigreind til góðs eða bara á blaði? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hver á að halda í hönd þeirra sem greinast með Alzheimer ? Ásta Kristín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Aldrei fullmótaður Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar Skoðun Hver á að fá tímann sem gervigreindin sparar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors skrifar Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun Mennskan í umróti felst í vönduðum vinnubrögðum Berglind Björk Hreinsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé skrifar Skoðun Í Singapúr dugði eitt orð Margrét Reynisdóttir skrifar Skoðun Drónar: vinur eða óvinur? Sunna Gunnars Marteinsdóttir skrifar Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Réttindabarátta og réttindagæsla í 50 ár Halldór Gunnarsson skrifar Skoðun Hvenær mun Alþingi setja þegna sína í forgrunn? Sunna Arnardóttir skrifar Skoðun Hugmynd skapar atvinnu Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af hverju verður allt að eins þyngra í skammdeginu? Guðjón Ágústsson skrifar Skoðun Gæði hjúkrunarheimila eru mælikvarði á velmegun Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Trump og Pútín gegn Úkraínu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Hver á skömmina? Sigurveig Hjaltested Þórhallsdóttir skrifar Sjá meira
Ég hef lært ótrúlega mikið af konum sem ég hef verið samferða, spjallað við og kynnst í gegnum lífið. Þessi samtöl eru svo dýrmæt því þau geta bæði eflt heilsu okkar og aukið skilning okkar á því hvað það þýðir að vera kona. Ég eins og margar aðrar konur, þekki konur sem hafa farið í gegnum hin ýmsu skeið lífsins á hörkunni og hugsað með sér að þetta sé bara hluti af því að vera kona. Konur sem hafa þurft að berjast lengi fyrir því að fá svör. Konur sem hafa fundið að eitthvað sé ekki eins og það á að vera en sannfært sjálfan sig um að þetta sé líklega bara hluti af lífinu og því að vera kona. Það er eitthvað sem við megum ekki venjast. Sem dæmi er talið að ein af hverjum tíu konum á barneignaraldri sé með endómetríósu. Fjölmargar konur ganga einnig í gegnum breytingaskeið með einkenni sem geta haft áhrif á líðan, svefn, sjálfsmynd og daglegt líf árum saman. Þetta eru ekki jaðarmál. Þetta er raunveruleiki stórs hóps kvenna. Samt upplifa margar að leiðin að samtalinu og þjónustunni sé löng. Ekki bara vegna biðlista heldur líka vegna fjarlægðar. Fyrir konur sem búa utan höfuðborgarsvæðisins getur það þýtt ferðalög, skipulag, kostnað og enn meiri bið eftir samtalinu sem þær þurfa á að halda. Samtalið er kjarni málsins Þar tel ég að tæknin geti skipt raunverulegu máli ef við grípum tækifærið í velferðarækni og færum samskiptin nær fólki. Því stór hluti kvenheilsu byrjar einmitt á samtali. Að einhver hlusti, spyrji, hjálpi konu til að átta sig á því hvað sé eðlilegt, hvað ekki og hvert næsta skref geti verið til að auka heilsu þeirra. Margar konur þurfa fyrst og fremst öruggt rými til að ræða breytingar í líkama sínum, líðan eða einkenni áður en kemur að frekari rannsóknum eða meðferð. Slík samtöl þurfa ekki alltaf að eiga sér stað í sama herbergi eða á stofnun til að skipta máli. Reynsla annarra þjóða sýnir að fjarheilbrigðisþjónusta getur hentað sérstaklega vel í mörgum þáttum sem tengjast kvenheilsu. Þar sem þjónustan byggir oft á ráðgjöf, eftirfylgni, stuðningi og reglulegum samskiptum getur tæknin hjálpað okkur að stytta vegalengdirnar - bæði bókstaflega og andlega. Fyrir konu á landsbyggðinni getur það skipt gríðarlegu máli að geta rætt við sérfræðing án þess að þurfa alltaf að ferðast langar leiðir. Fyrir konu á breytingaskeiði getur það skipt máli að fá eftirfylgni fyrr. Fyrir konu með langvinn einkenni getur það skipt máli að finna að einhver fylgist með og hlusti. Tæknin þarf samt að taka mið af konum En tæknin ein og sér er aldrei lausnin. Við verðum að passa að þróunin taki raunverulega mið af reynslu kvenna. Einkenni geta birst mismunandi og upplifun kvenna er fjölbreytt. Það sem virkar fyrir eina konu virkar ekki endilega fyrir aðra. Þess vegna finnst mér svo mikilvægt að hlusta. Hlusta á konur sem segja frá sinni reynslu. Hvað hjálpaði, hvað vantaði, hvar fundu þær stuðning og hvar þær upplifðu að ekki væri pláss fyrir þeirra sögu. Því með að hlusta og læra af reynslu annarra verða bestu lausnirnar til. Reynslan vísar veginn Þetta er hluti af því sem við hjá Ósum og Icepharma viljum gera með Kvenheilsudeginum 28. maí. Við viljum skapa vettvang fyrir reynslu kvenna. Á kvenheilsudagurinn.is geta konur deilt sinni upplifun, sinni sögu og haldið samtalinu áfram, samtali sem getur hjálpað okkur að bæta þjónustu, stuðning og skilning á heilsu kvenna á Íslandi. Ég trúi því nefnilega að við lærum mest af hver af annarri. Og ég trúi því líka að þegar við hlustum raunverulega á reynslu kvenna getum við styrkt kvenheilsu á Íslandi og byggt þjónustu sem er bæði mannlegri, aðgengilegri og sterkari til framtíðar. Höfundur er hjúkrunarfræðingur og framkvæmdastjóri Icepharma Velferðar.
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun
Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun
Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun
Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun
Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar
Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar
Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar
Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun
Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun
Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun
Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun