Heilnæm fæða – íslenskur landbúnaður er grunnur öryggis okkar Ragnar Rögnvaldsson skrifar 1. nóvember 2025 07:30 Það gleymist stundum í umræðunni að íslenskur landbúnaður er ekki bara atvinnugrein. Hann er hluti af sjálfstæði okkar, öryggi og menningu. Hann tryggir okkur hreina, heilnæma og rekjanlega fæðu á tímum þegar mörg lönd glíma við mengun, ofnotkun sýklalyfja og óljósar upprunamerkingar. Á Íslandi búum við yfir náttúrulegum gæðum sem fáar þjóðir geta státað af: vatnið okkar er hreint, jarðvegurinn ósnortinn og loftið tært. Þess vegna eru íslenskar matvörur ekki aðeins bragðgóðar, heldur líka heilnæmar. Kjöt, mjólk og grænmeti sem framleitt er hér heima inniheldur ekki þau aukaefni og varnarefni sem víða erlendis eru í heilsuspillandi magni. Það er hluti af því sem gerir íslenskan landbúnað einstakan – hann framleiðir mat sem styður við góða heilsu, en ýtir ekki undir niðurbrot. Þetta er líka öryggismál. Þjóð sem ræktar ekki eigin mat er háð öðrum. Ef birgðakeðjur rofna eða alþjóðlegar kreppur skella á, þá kemur fljótt í ljós hversu dýrmætt það er að geta staðið á eigin fótum. Íslensk framleiðsla er því ekki aðeins spurning um atvinnu eða hagvöxt – hún er trygging fyrir sjálfstæði og fæðuöryggi þjóðarinnar. En við getum gert enn betur. Tækifærin eru víða: – Aukin grænmetisrækt með nýtingu jarðvarma og endurnýjanlegrar orku. – Úrvinnsla og verðmætasköpun úr íslenskum hráefnum: ostar, olíur, náttúruleg efni í snyrtivörur, próteinframleiðsla og heilsuvörur, svo má lengi telja. – Markaðssetning á íslenskum gæðum sem heimsútflutningsmerki: hreinleiki, uppruni og ábyrg framleiðsla. Við eigum allt sem þarf til að gera íslenskan landbúnað að einni traustustu og sjálfbærustu grein þjóðarinnar. En það krefst þess að stjórnvöld standi með bændum – ekki gegn þeim – og að stefna stjórnvalda tryggi íslenskt fæðuöryggi og jafna samkeppni við innfluttar, ódýrar og oft verri vörur. Að hlúa að landbúnaðinum er að hlúa að sjálfum okkur. Það er ekki spurning um fortíðarþrá heldur framtíðarsýn – því þjóð sem ræktar sinn eigin mat ræktar líka sjálfstæði sitt. Höfundur er formaður kjördæmafelags Miðflokksins í Norðvesturkjördæmi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Miðflokkurinn Matvælaframleiðsla Landbúnaður Mest lesið Reykjavík sem gerir okkur stolt Pétur Marteinsson Skoðun Kynslóðaskipti í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir Skoðun Óvenju mikið í húfi Skúli Helgason Skoðun Má bjóða þér nokkra milljarða? Róbert Ragnarsson Skoðun Veljum samfélag þar sem enginn er skilinn eftir Sindri S. Kristjánsson Skoðun Hvernig samfélag er Kópavogur? Jónas Már Torfason Skoðun Ekki kjósa Björgu, konuna mína Tryggvi Hilmarsson Skoðun Umferðinni beint inn í Laugardal og Háaleiti Friðjón R. Friðjónsson Skoðun Reykjavík þarf Regínu Alma D. Möller Skoðun Borgarlínan er háskaleg tilraun Karólína Jónsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hversu lengi nennir þú að bíða? Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Meira af íþróttum fyrir alla í Múlaþingi Ævar Orri Eðvaldsson skrifar Skoðun Gefum íbúum rödd í Fjarðabyggð Hjördís Helga Seljan skrifar Skoðun Fréttaflutningur RÚV um „óháða“ skýrslu ísraelsks rannsóknarhóps Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Fjölskyldan í forgang Svanfríður Guðrún Bergvinsdóttir skrifar Skoðun Bílastæði fá meira pláss en börnin Unnar Sæmundsson skrifar Skoðun Þarf alltaf að vera að sekta fatlað fólk? Bergur Þorri Benjamínsson,Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Reykjavík - Menningarborg á heimsmælikvarða Rúnar Freyr Gíslason skrifar Skoðun Á kjördag er líka kosið um frelsi fatlaðs fólks Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Óraunhæft endurkaupaverð ógnar framtíð Grindavíkur Telma Sif Reynisdóttir skrifar Skoðun Vaxtarmörk Samfylkingarinnar Orri Björnsson skrifar Skoðun Tölurnar tala sínu máli Guðmundur Claxton skrifar Skoðun Var orðalag spurningarinnar mótað í Brussel? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Um menningarstefnur og borgarpólitík Anna Hildur Hildibrandsdóttir skrifar Skoðun Veljum samfélag þar sem enginn er skilinn eftir Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Á bak við heimilisleysi eru einstaklingar með sögu Viðar Gunnarsson skrifar Skoðun Við erum lið Bjarni Fritzson skrifar Skoðun Er Borgarlínan óþörf og illa hugsuð framkvæmd á tíma tækni og breytinga? Sigfús Aðalsteinsson skrifar Skoðun Bónda í Húsdýragarðinn Herdís Magna Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Það þarf heilt þorp til að ala upp barn, en þorpið er vanfjármagnað Björn Rúnar Guðmundsson skrifar Skoðun Botnvarpan, kórallarnir og þögn Hafró Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Pissandi kýr og hörmungar – Nakba í 78 ár Viðar Hreinsson skrifar Skoðun Til varnar Gísla Marteini og Borgarlínu Ingólfur Harri Hermannsson skrifar Skoðun Fæði, klæði, húsnæði Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Umferðinni beint inn í Laugardal og Háaleiti Friðjón R. Friðjónsson skrifar Skoðun Ekki kjósa Björgu, konuna mína Tryggvi Hilmarsson skrifar Skoðun Kynslóðaskipti í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir skrifar Skoðun Garðabær má ekki staðna Viðar Kristinsson skrifar Skoðun Takk Reykvíkingar – stolt af því sem við áorkuðum saman Ellen Calmon skrifar Skoðun Fólkið í Hveragerði skiptir öllu máli Þorsteinn Hjartarson skrifar Sjá meira
Það gleymist stundum í umræðunni að íslenskur landbúnaður er ekki bara atvinnugrein. Hann er hluti af sjálfstæði okkar, öryggi og menningu. Hann tryggir okkur hreina, heilnæma og rekjanlega fæðu á tímum þegar mörg lönd glíma við mengun, ofnotkun sýklalyfja og óljósar upprunamerkingar. Á Íslandi búum við yfir náttúrulegum gæðum sem fáar þjóðir geta státað af: vatnið okkar er hreint, jarðvegurinn ósnortinn og loftið tært. Þess vegna eru íslenskar matvörur ekki aðeins bragðgóðar, heldur líka heilnæmar. Kjöt, mjólk og grænmeti sem framleitt er hér heima inniheldur ekki þau aukaefni og varnarefni sem víða erlendis eru í heilsuspillandi magni. Það er hluti af því sem gerir íslenskan landbúnað einstakan – hann framleiðir mat sem styður við góða heilsu, en ýtir ekki undir niðurbrot. Þetta er líka öryggismál. Þjóð sem ræktar ekki eigin mat er háð öðrum. Ef birgðakeðjur rofna eða alþjóðlegar kreppur skella á, þá kemur fljótt í ljós hversu dýrmætt það er að geta staðið á eigin fótum. Íslensk framleiðsla er því ekki aðeins spurning um atvinnu eða hagvöxt – hún er trygging fyrir sjálfstæði og fæðuöryggi þjóðarinnar. En við getum gert enn betur. Tækifærin eru víða: – Aukin grænmetisrækt með nýtingu jarðvarma og endurnýjanlegrar orku. – Úrvinnsla og verðmætasköpun úr íslenskum hráefnum: ostar, olíur, náttúruleg efni í snyrtivörur, próteinframleiðsla og heilsuvörur, svo má lengi telja. – Markaðssetning á íslenskum gæðum sem heimsútflutningsmerki: hreinleiki, uppruni og ábyrg framleiðsla. Við eigum allt sem þarf til að gera íslenskan landbúnað að einni traustustu og sjálfbærustu grein þjóðarinnar. En það krefst þess að stjórnvöld standi með bændum – ekki gegn þeim – og að stefna stjórnvalda tryggi íslenskt fæðuöryggi og jafna samkeppni við innfluttar, ódýrar og oft verri vörur. Að hlúa að landbúnaðinum er að hlúa að sjálfum okkur. Það er ekki spurning um fortíðarþrá heldur framtíðarsýn – því þjóð sem ræktar sinn eigin mat ræktar líka sjálfstæði sitt. Höfundur er formaður kjördæmafelags Miðflokksins í Norðvesturkjördæmi.
Skoðun Þarf alltaf að vera að sekta fatlað fólk? Bergur Þorri Benjamínsson,Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Er Borgarlínan óþörf og illa hugsuð framkvæmd á tíma tækni og breytinga? Sigfús Aðalsteinsson skrifar
Skoðun Það þarf heilt þorp til að ala upp barn, en þorpið er vanfjármagnað Björn Rúnar Guðmundsson skrifar