Hömpum morðingjunum sem hetjum Salvör Gullbrá Þórarinsdóttir. skrifar 16. október 2025 17:46 „Ísrael getur ekki barist við allan heiminn, Bibi[1]“ sagðist Trump hafa sagt við Netanyahu til að sannfæra hann um að skrifa undir vopnahléssamkomulag við Hamas. Þegar Trump sagði hróðugur frá sannfæringarkrafti sínum í fjölmiðlum á dögunum, viðurkenndi hann þar með að vopnahléð hefði ekki komið til vegna þess að honum eða Netanyahu hefði nú þótt nóg komið af morðum á saklausum borgurum, aflimunum á börnum eða eyðileggingu spítala og menntastofnana. Nei, það kom til vegna þess að Trump og Netanyahu vissu að Ísrael væri að tapa stríðinu á vettvangi almenningsálits: Síðustu vikur höfðu mótmæli almennings gegn þjóðarmorði Ísraels orðið öflugri en nokkru sinni um allan heim. Allsherjarverkföll fyrir Palestínu sem meira en tvær milljónir manns tóku þátt í skóku atvinnulíf á Ítalíu. Skipaflotar Frelsisflotans og alþjóðlega Sumud-flotans vöktu heimsathygli á ólöglegri herkví og manngerðri hungursneyð Ísraels á Gaza. Fyrirhugað var að ræða og greiða atkvæði um þátttöku Ísraels í Eurovision og alþjóðlegum íþróttakeppnum, þar sem sniðganga og öflug mótmæli voru farin að hafa áhrif á hvern einasta vettvang sem Ísrael kemur nálægt. Meira að segja Evrópusambandið hafði lýst því yfir að það ætlaði að afnema tollafríðindi fyrir útflutning Ísraels til Evrópusambandslanda. En þá kom „friðaráætlunin“ mikla. Þolendur þjóðarmorðsins áttu nú að semja við gerendurna um að hætta að sprengja sig í loft upp. Gerendurnir skrifuðu undir að hætta að svelta þolendur til dauða, samkomulag sem þeir hafa nú þegar brotið. Nú krefjast þeir þess að Hamas finni lík þeirra gísla sem, rétt eins og hundruð þúsunda annarra Palestínumanna, liggja undir ómældu magni húsarústa — lík sem munu taka mörg ár að grafa fram. Annars sé þeim að mæta. Þingmenn hér á landi keppast nú um að lepja upp eftir Trump hvað þessi magnaða “friðaráætlun” sé mikill sigur. Leiða má líkum að því að þeir myndu hampa ofbeldismanni fyrir að taka sér vatnspásu frá því að berja eiginkonu sína til óbóta. Þessi áætlun felur hins vegar ekki í sér að neinn ísraelskra ráðamanna sé dreginn til ábyrgðar fyrir stanslausa stríðsglæpi og glæpi gegn mannkyni sem allur heimurinn hefur horft uppá í meira en tvö ár. Hún felur ekki í sér sjálfstæði fyrir palestínsku þjóðina heldur einungis áframhaldandi nýlendustefnu í Palestínu. Hún felur í raun ekkert í sér nema tilraun til að sefa réttláta reiði almennings vegna þjóðarmorðsins, áður en hún verður of óþægileg fyrir valdafólk. Staðreyndin er að Trump hefur getað stöðvað þjóðarmorðið allt frá því hann tók við völdum í Hvíta Húsinu. Stuðningur Bandaríkjanna hefur verið grunnforsenda þess að ísraelsk yfirvöld hafi getað haldið sprengjuregninu gangandi svo lengi sem raun ber vitni. Eins og Trump gantaðist með á viðbjóðslegri samkundu á ísraelska þinginu á dögunum[2], þá gaf hann Netanyahu öll þau vopn sem hann vildi fá til að halda árásum á skóla, spítala, tjöld og mannúðarstofnanir Palestínumanna áfram. Bandaríkin hafa því ekki aðeins gerst meðsek í þjóðarmorðinu - þau eru beinir þátttakendur. Og þá að íslenskri ríkisstjórn: Forsætisráðherra Íslands, Kristrún Frostadóttir, talaði síðast í gær um téðan Trump sem fýsilegan gest hingað til lands sem fengi hér höfðinglegar móttökur - það kemur kannski ekki á óvart þar sem Valkyrjustjórnin hefur heldur ekki haft neinn áhuga á því að koma í veg fyrir að morðingjar í Ísraelsher komi hingað til að slaka á eftir að hafa tekið þátt í árásum á Gaza. Utanríkisráðherra og forsætisráðherra sögðu á dögunum alþjóðasamfélagið hafa brugðist, en virtust grunlausar um hver ástæðan fyrir því gæti nú mögulega verið. Ástæðan er auðvitað aðgerðaleysi þeirra sjálfra og þeirra líka, fólks í valdastöðum sem er svo skíthrætt við að hætta að þóknast fasistanum í Hvíta Húsinu að það er til í að bregðast palestínskum börnum sem hafa grátbeðið þær um að fá að lifa á hverjum einasta degi í tvö ár (þau hafa misst úr tvo vetur í skóla). Ekki aðeins hafa þær brugðist Palestínumönnum, heldur erum við öll óöruggari fyrir vikið, sama hvað þær ausa miklum peningum í hergögn fyrir bandaríska herinn. Við erum óöruggari akkúrat vegna þessara bandamanna okkar sem þær brosa við. En þrátt fyrir það mun Ísrael aldrei komast upp með að hafa framið þjóðarmorð fyrir allra augum. Ísrael verður sakfellt fyrir þjóðarmorð fyrir Alþjóðadómstólnum í Haag. Það er öllum ljóst, rétt eins og það var öllum ljóst að hernámið yrði úrskurðað ólöglegt fyrir sama dómstól, eins og raunin varð í júlí 2024. Þegar það gerist, ætlar Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir utanríkisráðherra virkilega að fara í sögubækurnar sem manneskjan sem talaði um Ísrael sem “vinaþjóð á villigötum” í stað þess að banna innflutning á ísraelskum vörum, tala fyrir að Ísrael yrði einangrað á alþjóðasviðinu og banna morðhundunum í ísraelska hernum að slaka á á íslandi eftir drápsvertíð? Ísrael er búið að tapa almenningsáliti alls heimsins, svo það er engin hætta á því að nú linni andstöðu við þjóðarmorðið, hernámið og stríðsglæpina. Við munum ekki hætta að sniðganga. Við munum ekki hætta að mótmæla. Við munum aldrei samþykkja að hampa nú þeim sem hefðu getað stöðvað þjóðarmorðið í tvö ár fyrir að gera með sér sýndarmennskusamning sem tryggir engan frið og ekkert réttlæti. Og Ísrael getur ekki barist við allan heiminn. Höfundur er sviðslistakona. [1] https://www.instagram.com/reel/DPlDN7ljIuJ/ [2] https://www.youtube.com/shorts/GunwkptDpWY Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Átök í Ísrael og Palestínu Mest lesið Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson Skoðun Skoðun Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström skrifar Skoðun Hvernig lögum við vanstillt stjórnmál? Gunnar Már Gunnarsson skrifar Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Einfaldasta sagan er ekki alltaf sú sanna Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver fer í slíkar „samningaviðræður“? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sættum okkur ekki við atvinnuleysi Illugi Gunnarsson,Ragnhildur Björt Björnsdóttir skrifar Skoðun Íslenskir vefir á faraldsfæti Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson skrifar Skoðun Hjarðarbólsoddi Oddur Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta snýst um aðild Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar Sjá meira
„Ísrael getur ekki barist við allan heiminn, Bibi[1]“ sagðist Trump hafa sagt við Netanyahu til að sannfæra hann um að skrifa undir vopnahléssamkomulag við Hamas. Þegar Trump sagði hróðugur frá sannfæringarkrafti sínum í fjölmiðlum á dögunum, viðurkenndi hann þar með að vopnahléð hefði ekki komið til vegna þess að honum eða Netanyahu hefði nú þótt nóg komið af morðum á saklausum borgurum, aflimunum á börnum eða eyðileggingu spítala og menntastofnana. Nei, það kom til vegna þess að Trump og Netanyahu vissu að Ísrael væri að tapa stríðinu á vettvangi almenningsálits: Síðustu vikur höfðu mótmæli almennings gegn þjóðarmorði Ísraels orðið öflugri en nokkru sinni um allan heim. Allsherjarverkföll fyrir Palestínu sem meira en tvær milljónir manns tóku þátt í skóku atvinnulíf á Ítalíu. Skipaflotar Frelsisflotans og alþjóðlega Sumud-flotans vöktu heimsathygli á ólöglegri herkví og manngerðri hungursneyð Ísraels á Gaza. Fyrirhugað var að ræða og greiða atkvæði um þátttöku Ísraels í Eurovision og alþjóðlegum íþróttakeppnum, þar sem sniðganga og öflug mótmæli voru farin að hafa áhrif á hvern einasta vettvang sem Ísrael kemur nálægt. Meira að segja Evrópusambandið hafði lýst því yfir að það ætlaði að afnema tollafríðindi fyrir útflutning Ísraels til Evrópusambandslanda. En þá kom „friðaráætlunin“ mikla. Þolendur þjóðarmorðsins áttu nú að semja við gerendurna um að hætta að sprengja sig í loft upp. Gerendurnir skrifuðu undir að hætta að svelta þolendur til dauða, samkomulag sem þeir hafa nú þegar brotið. Nú krefjast þeir þess að Hamas finni lík þeirra gísla sem, rétt eins og hundruð þúsunda annarra Palestínumanna, liggja undir ómældu magni húsarústa — lík sem munu taka mörg ár að grafa fram. Annars sé þeim að mæta. Þingmenn hér á landi keppast nú um að lepja upp eftir Trump hvað þessi magnaða “friðaráætlun” sé mikill sigur. Leiða má líkum að því að þeir myndu hampa ofbeldismanni fyrir að taka sér vatnspásu frá því að berja eiginkonu sína til óbóta. Þessi áætlun felur hins vegar ekki í sér að neinn ísraelskra ráðamanna sé dreginn til ábyrgðar fyrir stanslausa stríðsglæpi og glæpi gegn mannkyni sem allur heimurinn hefur horft uppá í meira en tvö ár. Hún felur ekki í sér sjálfstæði fyrir palestínsku þjóðina heldur einungis áframhaldandi nýlendustefnu í Palestínu. Hún felur í raun ekkert í sér nema tilraun til að sefa réttláta reiði almennings vegna þjóðarmorðsins, áður en hún verður of óþægileg fyrir valdafólk. Staðreyndin er að Trump hefur getað stöðvað þjóðarmorðið allt frá því hann tók við völdum í Hvíta Húsinu. Stuðningur Bandaríkjanna hefur verið grunnforsenda þess að ísraelsk yfirvöld hafi getað haldið sprengjuregninu gangandi svo lengi sem raun ber vitni. Eins og Trump gantaðist með á viðbjóðslegri samkundu á ísraelska þinginu á dögunum[2], þá gaf hann Netanyahu öll þau vopn sem hann vildi fá til að halda árásum á skóla, spítala, tjöld og mannúðarstofnanir Palestínumanna áfram. Bandaríkin hafa því ekki aðeins gerst meðsek í þjóðarmorðinu - þau eru beinir þátttakendur. Og þá að íslenskri ríkisstjórn: Forsætisráðherra Íslands, Kristrún Frostadóttir, talaði síðast í gær um téðan Trump sem fýsilegan gest hingað til lands sem fengi hér höfðinglegar móttökur - það kemur kannski ekki á óvart þar sem Valkyrjustjórnin hefur heldur ekki haft neinn áhuga á því að koma í veg fyrir að morðingjar í Ísraelsher komi hingað til að slaka á eftir að hafa tekið þátt í árásum á Gaza. Utanríkisráðherra og forsætisráðherra sögðu á dögunum alþjóðasamfélagið hafa brugðist, en virtust grunlausar um hver ástæðan fyrir því gæti nú mögulega verið. Ástæðan er auðvitað aðgerðaleysi þeirra sjálfra og þeirra líka, fólks í valdastöðum sem er svo skíthrætt við að hætta að þóknast fasistanum í Hvíta Húsinu að það er til í að bregðast palestínskum börnum sem hafa grátbeðið þær um að fá að lifa á hverjum einasta degi í tvö ár (þau hafa misst úr tvo vetur í skóla). Ekki aðeins hafa þær brugðist Palestínumönnum, heldur erum við öll óöruggari fyrir vikið, sama hvað þær ausa miklum peningum í hergögn fyrir bandaríska herinn. Við erum óöruggari akkúrat vegna þessara bandamanna okkar sem þær brosa við. En þrátt fyrir það mun Ísrael aldrei komast upp með að hafa framið þjóðarmorð fyrir allra augum. Ísrael verður sakfellt fyrir þjóðarmorð fyrir Alþjóðadómstólnum í Haag. Það er öllum ljóst, rétt eins og það var öllum ljóst að hernámið yrði úrskurðað ólöglegt fyrir sama dómstól, eins og raunin varð í júlí 2024. Þegar það gerist, ætlar Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir utanríkisráðherra virkilega að fara í sögubækurnar sem manneskjan sem talaði um Ísrael sem “vinaþjóð á villigötum” í stað þess að banna innflutning á ísraelskum vörum, tala fyrir að Ísrael yrði einangrað á alþjóðasviðinu og banna morðhundunum í ísraelska hernum að slaka á á íslandi eftir drápsvertíð? Ísrael er búið að tapa almenningsáliti alls heimsins, svo það er engin hætta á því að nú linni andstöðu við þjóðarmorðið, hernámið og stríðsglæpina. Við munum ekki hætta að sniðganga. Við munum ekki hætta að mótmæla. Við munum aldrei samþykkja að hampa nú þeim sem hefðu getað stöðvað þjóðarmorðið í tvö ár fyrir að gera með sér sýndarmennskusamning sem tryggir engan frið og ekkert réttlæti. Og Ísrael getur ekki barist við allan heiminn. Höfundur er sviðslistakona. [1] https://www.instagram.com/reel/DPlDN7ljIuJ/ [2] https://www.youtube.com/shorts/GunwkptDpWY
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar
Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar