Hömpum morðingjunum sem hetjum Salvör Gullbrá Þórarinsdóttir. skrifar 16. október 2025 17:46 „Ísrael getur ekki barist við allan heiminn, Bibi[1]“ sagðist Trump hafa sagt við Netanyahu til að sannfæra hann um að skrifa undir vopnahléssamkomulag við Hamas. Þegar Trump sagði hróðugur frá sannfæringarkrafti sínum í fjölmiðlum á dögunum, viðurkenndi hann þar með að vopnahléð hefði ekki komið til vegna þess að honum eða Netanyahu hefði nú þótt nóg komið af morðum á saklausum borgurum, aflimunum á börnum eða eyðileggingu spítala og menntastofnana. Nei, það kom til vegna þess að Trump og Netanyahu vissu að Ísrael væri að tapa stríðinu á vettvangi almenningsálits: Síðustu vikur höfðu mótmæli almennings gegn þjóðarmorði Ísraels orðið öflugri en nokkru sinni um allan heim. Allsherjarverkföll fyrir Palestínu sem meira en tvær milljónir manns tóku þátt í skóku atvinnulíf á Ítalíu. Skipaflotar Frelsisflotans og alþjóðlega Sumud-flotans vöktu heimsathygli á ólöglegri herkví og manngerðri hungursneyð Ísraels á Gaza. Fyrirhugað var að ræða og greiða atkvæði um þátttöku Ísraels í Eurovision og alþjóðlegum íþróttakeppnum, þar sem sniðganga og öflug mótmæli voru farin að hafa áhrif á hvern einasta vettvang sem Ísrael kemur nálægt. Meira að segja Evrópusambandið hafði lýst því yfir að það ætlaði að afnema tollafríðindi fyrir útflutning Ísraels til Evrópusambandslanda. En þá kom „friðaráætlunin“ mikla. Þolendur þjóðarmorðsins áttu nú að semja við gerendurna um að hætta að sprengja sig í loft upp. Gerendurnir skrifuðu undir að hætta að svelta þolendur til dauða, samkomulag sem þeir hafa nú þegar brotið. Nú krefjast þeir þess að Hamas finni lík þeirra gísla sem, rétt eins og hundruð þúsunda annarra Palestínumanna, liggja undir ómældu magni húsarústa — lík sem munu taka mörg ár að grafa fram. Annars sé þeim að mæta. Þingmenn hér á landi keppast nú um að lepja upp eftir Trump hvað þessi magnaða “friðaráætlun” sé mikill sigur. Leiða má líkum að því að þeir myndu hampa ofbeldismanni fyrir að taka sér vatnspásu frá því að berja eiginkonu sína til óbóta. Þessi áætlun felur hins vegar ekki í sér að neinn ísraelskra ráðamanna sé dreginn til ábyrgðar fyrir stanslausa stríðsglæpi og glæpi gegn mannkyni sem allur heimurinn hefur horft uppá í meira en tvö ár. Hún felur ekki í sér sjálfstæði fyrir palestínsku þjóðina heldur einungis áframhaldandi nýlendustefnu í Palestínu. Hún felur í raun ekkert í sér nema tilraun til að sefa réttláta reiði almennings vegna þjóðarmorðsins, áður en hún verður of óþægileg fyrir valdafólk. Staðreyndin er að Trump hefur getað stöðvað þjóðarmorðið allt frá því hann tók við völdum í Hvíta Húsinu. Stuðningur Bandaríkjanna hefur verið grunnforsenda þess að ísraelsk yfirvöld hafi getað haldið sprengjuregninu gangandi svo lengi sem raun ber vitni. Eins og Trump gantaðist með á viðbjóðslegri samkundu á ísraelska þinginu á dögunum[2], þá gaf hann Netanyahu öll þau vopn sem hann vildi fá til að halda árásum á skóla, spítala, tjöld og mannúðarstofnanir Palestínumanna áfram. Bandaríkin hafa því ekki aðeins gerst meðsek í þjóðarmorðinu - þau eru beinir þátttakendur. Og þá að íslenskri ríkisstjórn: Forsætisráðherra Íslands, Kristrún Frostadóttir, talaði síðast í gær um téðan Trump sem fýsilegan gest hingað til lands sem fengi hér höfðinglegar móttökur - það kemur kannski ekki á óvart þar sem Valkyrjustjórnin hefur heldur ekki haft neinn áhuga á því að koma í veg fyrir að morðingjar í Ísraelsher komi hingað til að slaka á eftir að hafa tekið þátt í árásum á Gaza. Utanríkisráðherra og forsætisráðherra sögðu á dögunum alþjóðasamfélagið hafa brugðist, en virtust grunlausar um hver ástæðan fyrir því gæti nú mögulega verið. Ástæðan er auðvitað aðgerðaleysi þeirra sjálfra og þeirra líka, fólks í valdastöðum sem er svo skíthrætt við að hætta að þóknast fasistanum í Hvíta Húsinu að það er til í að bregðast palestínskum börnum sem hafa grátbeðið þær um að fá að lifa á hverjum einasta degi í tvö ár (þau hafa misst úr tvo vetur í skóla). Ekki aðeins hafa þær brugðist Palestínumönnum, heldur erum við öll óöruggari fyrir vikið, sama hvað þær ausa miklum peningum í hergögn fyrir bandaríska herinn. Við erum óöruggari akkúrat vegna þessara bandamanna okkar sem þær brosa við. En þrátt fyrir það mun Ísrael aldrei komast upp með að hafa framið þjóðarmorð fyrir allra augum. Ísrael verður sakfellt fyrir þjóðarmorð fyrir Alþjóðadómstólnum í Haag. Það er öllum ljóst, rétt eins og það var öllum ljóst að hernámið yrði úrskurðað ólöglegt fyrir sama dómstól, eins og raunin varð í júlí 2024. Þegar það gerist, ætlar Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir utanríkisráðherra virkilega að fara í sögubækurnar sem manneskjan sem talaði um Ísrael sem “vinaþjóð á villigötum” í stað þess að banna innflutning á ísraelskum vörum, tala fyrir að Ísrael yrði einangrað á alþjóðasviðinu og banna morðhundunum í ísraelska hernum að slaka á á íslandi eftir drápsvertíð? Ísrael er búið að tapa almenningsáliti alls heimsins, svo það er engin hætta á því að nú linni andstöðu við þjóðarmorðið, hernámið og stríðsglæpina. Við munum ekki hætta að sniðganga. Við munum ekki hætta að mótmæla. Við munum aldrei samþykkja að hampa nú þeim sem hefðu getað stöðvað þjóðarmorðið í tvö ár fyrir að gera með sér sýndarmennskusamning sem tryggir engan frið og ekkert réttlæti. Og Ísrael getur ekki barist við allan heiminn. Höfundur er sviðslistakona. [1] https://www.instagram.com/reel/DPlDN7ljIuJ/ [2] https://www.youtube.com/shorts/GunwkptDpWY Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Átök í Ísrael og Palestínu Mest lesið Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon Skoðun Skoðun Skoðun Þjóðarvarnarráðið hefur verið kallað saman af minna tilefni! Davíð Bergmann skrifar Skoðun Orðspor og ímynd bíður hnekki Haukur Hinriksson skrifar Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki skrifstofa heldur framkvæmd Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson skrifar Skoðun Krónuhagkerfið og kostnaður heimilanna Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Litir, form og staðarandi Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Brexit ekki orsök efnahagsáskorana Breta Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Jörðin er dómkirkjan okkar. Geimurinn er verkstæðið okkar. Árni Sigurðsson skrifar Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar Skoðun Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Viðvörunarljós um farsæld barna má ekki hunsa Steinunn Bergmann skrifar Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hvað er í pakkanum? Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson skrifar Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller skrifar Sjá meira
„Ísrael getur ekki barist við allan heiminn, Bibi[1]“ sagðist Trump hafa sagt við Netanyahu til að sannfæra hann um að skrifa undir vopnahléssamkomulag við Hamas. Þegar Trump sagði hróðugur frá sannfæringarkrafti sínum í fjölmiðlum á dögunum, viðurkenndi hann þar með að vopnahléð hefði ekki komið til vegna þess að honum eða Netanyahu hefði nú þótt nóg komið af morðum á saklausum borgurum, aflimunum á börnum eða eyðileggingu spítala og menntastofnana. Nei, það kom til vegna þess að Trump og Netanyahu vissu að Ísrael væri að tapa stríðinu á vettvangi almenningsálits: Síðustu vikur höfðu mótmæli almennings gegn þjóðarmorði Ísraels orðið öflugri en nokkru sinni um allan heim. Allsherjarverkföll fyrir Palestínu sem meira en tvær milljónir manns tóku þátt í skóku atvinnulíf á Ítalíu. Skipaflotar Frelsisflotans og alþjóðlega Sumud-flotans vöktu heimsathygli á ólöglegri herkví og manngerðri hungursneyð Ísraels á Gaza. Fyrirhugað var að ræða og greiða atkvæði um þátttöku Ísraels í Eurovision og alþjóðlegum íþróttakeppnum, þar sem sniðganga og öflug mótmæli voru farin að hafa áhrif á hvern einasta vettvang sem Ísrael kemur nálægt. Meira að segja Evrópusambandið hafði lýst því yfir að það ætlaði að afnema tollafríðindi fyrir útflutning Ísraels til Evrópusambandslanda. En þá kom „friðaráætlunin“ mikla. Þolendur þjóðarmorðsins áttu nú að semja við gerendurna um að hætta að sprengja sig í loft upp. Gerendurnir skrifuðu undir að hætta að svelta þolendur til dauða, samkomulag sem þeir hafa nú þegar brotið. Nú krefjast þeir þess að Hamas finni lík þeirra gísla sem, rétt eins og hundruð þúsunda annarra Palestínumanna, liggja undir ómældu magni húsarústa — lík sem munu taka mörg ár að grafa fram. Annars sé þeim að mæta. Þingmenn hér á landi keppast nú um að lepja upp eftir Trump hvað þessi magnaða “friðaráætlun” sé mikill sigur. Leiða má líkum að því að þeir myndu hampa ofbeldismanni fyrir að taka sér vatnspásu frá því að berja eiginkonu sína til óbóta. Þessi áætlun felur hins vegar ekki í sér að neinn ísraelskra ráðamanna sé dreginn til ábyrgðar fyrir stanslausa stríðsglæpi og glæpi gegn mannkyni sem allur heimurinn hefur horft uppá í meira en tvö ár. Hún felur ekki í sér sjálfstæði fyrir palestínsku þjóðina heldur einungis áframhaldandi nýlendustefnu í Palestínu. Hún felur í raun ekkert í sér nema tilraun til að sefa réttláta reiði almennings vegna þjóðarmorðsins, áður en hún verður of óþægileg fyrir valdafólk. Staðreyndin er að Trump hefur getað stöðvað þjóðarmorðið allt frá því hann tók við völdum í Hvíta Húsinu. Stuðningur Bandaríkjanna hefur verið grunnforsenda þess að ísraelsk yfirvöld hafi getað haldið sprengjuregninu gangandi svo lengi sem raun ber vitni. Eins og Trump gantaðist með á viðbjóðslegri samkundu á ísraelska þinginu á dögunum[2], þá gaf hann Netanyahu öll þau vopn sem hann vildi fá til að halda árásum á skóla, spítala, tjöld og mannúðarstofnanir Palestínumanna áfram. Bandaríkin hafa því ekki aðeins gerst meðsek í þjóðarmorðinu - þau eru beinir þátttakendur. Og þá að íslenskri ríkisstjórn: Forsætisráðherra Íslands, Kristrún Frostadóttir, talaði síðast í gær um téðan Trump sem fýsilegan gest hingað til lands sem fengi hér höfðinglegar móttökur - það kemur kannski ekki á óvart þar sem Valkyrjustjórnin hefur heldur ekki haft neinn áhuga á því að koma í veg fyrir að morðingjar í Ísraelsher komi hingað til að slaka á eftir að hafa tekið þátt í árásum á Gaza. Utanríkisráðherra og forsætisráðherra sögðu á dögunum alþjóðasamfélagið hafa brugðist, en virtust grunlausar um hver ástæðan fyrir því gæti nú mögulega verið. Ástæðan er auðvitað aðgerðaleysi þeirra sjálfra og þeirra líka, fólks í valdastöðum sem er svo skíthrætt við að hætta að þóknast fasistanum í Hvíta Húsinu að það er til í að bregðast palestínskum börnum sem hafa grátbeðið þær um að fá að lifa á hverjum einasta degi í tvö ár (þau hafa misst úr tvo vetur í skóla). Ekki aðeins hafa þær brugðist Palestínumönnum, heldur erum við öll óöruggari fyrir vikið, sama hvað þær ausa miklum peningum í hergögn fyrir bandaríska herinn. Við erum óöruggari akkúrat vegna þessara bandamanna okkar sem þær brosa við. En þrátt fyrir það mun Ísrael aldrei komast upp með að hafa framið þjóðarmorð fyrir allra augum. Ísrael verður sakfellt fyrir þjóðarmorð fyrir Alþjóðadómstólnum í Haag. Það er öllum ljóst, rétt eins og það var öllum ljóst að hernámið yrði úrskurðað ólöglegt fyrir sama dómstól, eins og raunin varð í júlí 2024. Þegar það gerist, ætlar Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir utanríkisráðherra virkilega að fara í sögubækurnar sem manneskjan sem talaði um Ísrael sem “vinaþjóð á villigötum” í stað þess að banna innflutning á ísraelskum vörum, tala fyrir að Ísrael yrði einangrað á alþjóðasviðinu og banna morðhundunum í ísraelska hernum að slaka á á íslandi eftir drápsvertíð? Ísrael er búið að tapa almenningsáliti alls heimsins, svo það er engin hætta á því að nú linni andstöðu við þjóðarmorðið, hernámið og stríðsglæpina. Við munum ekki hætta að sniðganga. Við munum ekki hætta að mótmæla. Við munum aldrei samþykkja að hampa nú þeim sem hefðu getað stöðvað þjóðarmorðið í tvö ár fyrir að gera með sér sýndarmennskusamning sem tryggir engan frið og ekkert réttlæti. Og Ísrael getur ekki barist við allan heiminn. Höfundur er sviðslistakona. [1] https://www.instagram.com/reel/DPlDN7ljIuJ/ [2] https://www.youtube.com/shorts/GunwkptDpWY
Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar
Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar
Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar