Ekkert hægt að gera nema hús­eig­endur kæri

Í dagbókarfærslu Lögreglunnar á höfuðborgarsvæðinu fyrir verkefni næturinnar sagði frá tveimur tveimur mönnum sem lögregla þufti að vísa út úr sameign fjölbýlishúss í umdæmi lögreglustöðvarinnar á Hverfisgötu.

„Ekki teljandi lengur þessi skipti þar sem þessum er vísað út,“ sagði í dagbókinni.

Veltur á því að húseigendur kæri

Svo virðist sem þessir tilteknu menn mikli það ekki fyrir sér að fremja húsbrot en að sögn Unnars Más Ástþórssonar, aðalvarðstjóra lögreglustöðvarinnar á Hverfisgötu, er um ógæfumenn að ræða, sem eru í leit að húsaskjóli.

„Það er hægt að gera smá í þessu en það veltur á því að húseigendur, þá væntanlega húsfélag, fyrst þetta er stigagangur, telji sig geta kært viðkomandi fyrir húsbrot. Þá er ég ekki að tala um innbrot, það er öðruvísi, heldur húsbrot. Það eru oft sömu einstaklingar sem eru að stunda þetta. Við reynum að skerast í leikinn og koma málum í viðeigandi farveg. Ef þetta eru óreglumenn þá fara þeir í úrræði á vegum borgarinnar, eða þá fara í gistingu hjá okkur, þangað til að það er hægt að tala við þá.“

Fólk kæri yfirleitt ekki

Unnar Már segir að húseigendur kæri yfirleitt ekki húsbrot af þessu tagi og því séu afleiðingar af þeim takmarkaðar. Þó séu til dæmi um að það hafi verið gert.

„Stundum er það þannig að einstaklingar halda að þegar lögreglan er komin í málið, þá gerist hlutirnir sjálfkrafa. Það er ekki svo í þessu tilfelli enda þarf að kæra húsbrot. Það kostar náttúrulega smá vinnu fyrir viðkomandi húseiganda eða húsfélag, og hann er kannski ekki tilbúinn í að leggja í þá vinnu.“