Af hverju ég styð Samfylkinguna – og Hannes Sigurbjörn Jónsson Ásbjörn Þór Ásbjörnsson skrifar 24. nóvember 2024 13:30 Þegar ég hugsa um hvað gerir samfélag sterkt og öflugt, þá horfi ég ekki bara á leiðtogana sjálfa, heldur hvernig þeir nálgast hlutverk sitt. Góðir leiðtogar – eða í þessu tilfelli, góðir þingmenn – eiga ekki að einblína á eigin völd eða áhrif. Þeir eiga að spyrja: „Hvernig get ég gert lífið betra fyrir fólkið sem ég vinn fyrir?“ Þetta er hugmyndafræði sem ég hef mikinn áhuga á – að þingmennska snúist fyrst og fremst um að hlusta, styðja og hjálpa samfélaginu að ná árangri. Ég hef kynnst Hannesi Sigurbirni Jónssyni í kosningabaráttunni og séð hvernig hann talar af einlægni um málefni samfélagsins. Þó að ég hafi ekki þekkt hann persónulega áður, þá minnir nálgun hans mig á hugmyndina um þjónandi forystu. Þessi nálgun – að vera fyrst og fremst þjónn fólksins – er ein af ástæðunum fyrir því að ég styð hann og Samfylkinguna í komandi kosningum. Byrjum á „af hverju“ Hvers vegna kýs fólk að taka þátt í samfélagsmálum? Hvers vegna viljum við breytingar? Fyrir mér er þetta einfalt: Ég vil sjá Akranes og Norðvesturkjördæmi blómstra. Ég flutti hingað fyrir aðeins ári síðan, en það hefur ekki tekið mig langan tíma að verða heillaður af þessu samfélagi. Hér er fólkið öflugt, staðurinn fallegur og tækifærin óteljandi. En við stöndum líka frammi fyrir áskorunum. Við þurfum betri samgöngur, öflugri atvinnumöguleika, heilbrigðisþjónustu sem allir hafa aðgengi að og tækifæri fyrir unga fólkið. Þetta eru hlutir sem snerta okkur öll, sama hvar við búum í Norðvesturkjördæmi. Til að bæta þetta þarf fólk sem spyr ekki bara: „Hvað þarf að gera?“ heldur líka: „Hvernig get ég þjónað þessu samfélagi?“ Þetta er það sem ég sé í Hannesi og Samfylkingunni. Hannes og hugmyndin um þjónustuhlutverk þingmanns Robert Greenleaf, sem þróaði hugmyndafræði þjónandi leiðtoga, sagði að sá sem vilji leiða ætti fyrst að vera þjónn. Hann á að hlusta, skilja þarfir fólksins og vinna að því að bæta líf þess. Þetta er hugsun sem á svo vel við um góðan þingmann. Hlutverk þingmanns á ekki að snúast um eigin sýn eða metnað, heldur að spyrja: „Hvernig get ég hjálpað?“ Hannes hefur mikla reynslu úr íþróttahreyfingunni, þar sem hann hefur unnið með fólki og fyrir fólk. Það er þessi reynsla sem hefur mótað hann – og ég sé það í nálgun hans við stjórnmál. Hann sér þingmennsku ekki sem tækifæri til að stýra eða drottna, heldur sem þjónustuhlutverk. Þegar ég heyrði hann tala um þetta í kosningabaráttunni smellti eitthvað fyrir mér. Þingmaður sem hugsar svona mun ekki bara „vinna fyrir fólkið“ heldur hlusta á það, læra af því og koma fram með lausnir sem byggja á raunverulegum þörfum samfélagsins. Þetta er það sem Norðvesturkjördæmi þarf – einhvern sem vinnur fyrir okkur, ekki bara fyrir flokkinn eða sjálfan sig. Samfylkingin – fyrir fólk og framtíð Samfylkingin er flokkur sem hefur skýra sýn á hvernig samfélag við viljum byggja. Þar er talað fyrir jöfnuði, heilbrigði og sanngirni – gildum sem ég tel mikilvægust fyrir svæðið okkar. Fyrir okkur á Akranesi, og í Norðvesturkjördæmi almennt, er þetta sérstaklega mikilvægt. Við þurfum betri samgöngur – hvort sem það eru vegir eða almenninssamgöngur. Við þurfum öflugra atvinnulíf sem tryggir að fólk vilji búa og starfa hér. Og við þurfum heilbrigðisþjónustu sem virkar fyrir alla, óháð búsetu. Þetta eru ekki bara draumar – þetta eru atriði sem Samfylkingin setur á oddinn. Það að hafa þingmann frá þessu svæði í Samfylkingunni tryggir að málefni okkar fái rödd innan flokks sem hefur raunverulegan vilja og getu til að koma breytingum í framkvæmd. Með Hannes í fararbroddi getum við verið viss um að rödd Norðvesturkjördæmis heyrist hátt og skýrt. Framtíð þar sem allt blómstrar Ég vil sjá Akranes og Norðvesturkjördæmi dafna – ekki bara efnahagslega, heldur sem samfélag þar sem fólk finnur sig öruggt og tækifærin eru til staðar. Við getum náð þessu, en það gerist ekki nema við veljum fólk sem setur samfélagið í fyrsta sæti. Hannes Sigurbjörn Jónsson er rétti maðurinn fyrir þetta verkefni. Þó að ég hafi ekki þekkt hann áður en ég tók þátt í kosningabaráttunni, þá hef ég kynnst manni sem hugsar í lausnum og virðir fólkið sem hann vill vinna fyrir. Hann hefur ástríðuna, metnaðinn og gildin sem við þurfum í þingmann. Ég hvet ykkur öll, óháð því hvaða flokk þið hafið kosið áður, til að íhuga hvers konar framtíð þið viljið sjá fyrir Norðvesturkjördæmi. Með Hannesi og Samfylkingunni getum við tryggt að sú framtíð verði björt, sanngjörn og jöfn fyrir alla. Höfundur Akranesbúi sem vill sjá samfélagið sitt vaxa og dafna. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Alþingiskosningar 2024 Norðvesturkjördæmi Samfylkingin Mest lesið Halldór 24.10.26 Halldór 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Kröfurnar standa enn Georg Páll Skúlason skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun America First – eða America Alone? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Þversögnin í menntamálum Helga María Pálsdóttir skrifar Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Er samþykki skálkaskjól fyrir skepnuskap ? Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Innviðirnir verða að ráða hraðanum Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Falleinkunn fyrir Heima-dæmi Sigurður Sævarsson skrifar Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Margt smátt Sigurður Líndal Þórisson skrifar Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon skrifar Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess skrifar Skoðun Leyndinni loks aflétt Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Þegar unga kynslóðin missir trúna á framtíðina Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson skrifar Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Er náttúrupassinn áhættunnar virði? Valdís María Smáradóttir skrifar Skoðun Keisarinn er ekki í fötum! Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir skrifar Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar Skoðun Hversu marga dökka sérðu á myndinni? Óskar Steinn Ómarsson skrifar Sjá meira
Þegar ég hugsa um hvað gerir samfélag sterkt og öflugt, þá horfi ég ekki bara á leiðtogana sjálfa, heldur hvernig þeir nálgast hlutverk sitt. Góðir leiðtogar – eða í þessu tilfelli, góðir þingmenn – eiga ekki að einblína á eigin völd eða áhrif. Þeir eiga að spyrja: „Hvernig get ég gert lífið betra fyrir fólkið sem ég vinn fyrir?“ Þetta er hugmyndafræði sem ég hef mikinn áhuga á – að þingmennska snúist fyrst og fremst um að hlusta, styðja og hjálpa samfélaginu að ná árangri. Ég hef kynnst Hannesi Sigurbirni Jónssyni í kosningabaráttunni og séð hvernig hann talar af einlægni um málefni samfélagsins. Þó að ég hafi ekki þekkt hann persónulega áður, þá minnir nálgun hans mig á hugmyndina um þjónandi forystu. Þessi nálgun – að vera fyrst og fremst þjónn fólksins – er ein af ástæðunum fyrir því að ég styð hann og Samfylkinguna í komandi kosningum. Byrjum á „af hverju“ Hvers vegna kýs fólk að taka þátt í samfélagsmálum? Hvers vegna viljum við breytingar? Fyrir mér er þetta einfalt: Ég vil sjá Akranes og Norðvesturkjördæmi blómstra. Ég flutti hingað fyrir aðeins ári síðan, en það hefur ekki tekið mig langan tíma að verða heillaður af þessu samfélagi. Hér er fólkið öflugt, staðurinn fallegur og tækifærin óteljandi. En við stöndum líka frammi fyrir áskorunum. Við þurfum betri samgöngur, öflugri atvinnumöguleika, heilbrigðisþjónustu sem allir hafa aðgengi að og tækifæri fyrir unga fólkið. Þetta eru hlutir sem snerta okkur öll, sama hvar við búum í Norðvesturkjördæmi. Til að bæta þetta þarf fólk sem spyr ekki bara: „Hvað þarf að gera?“ heldur líka: „Hvernig get ég þjónað þessu samfélagi?“ Þetta er það sem ég sé í Hannesi og Samfylkingunni. Hannes og hugmyndin um þjónustuhlutverk þingmanns Robert Greenleaf, sem þróaði hugmyndafræði þjónandi leiðtoga, sagði að sá sem vilji leiða ætti fyrst að vera þjónn. Hann á að hlusta, skilja þarfir fólksins og vinna að því að bæta líf þess. Þetta er hugsun sem á svo vel við um góðan þingmann. Hlutverk þingmanns á ekki að snúast um eigin sýn eða metnað, heldur að spyrja: „Hvernig get ég hjálpað?“ Hannes hefur mikla reynslu úr íþróttahreyfingunni, þar sem hann hefur unnið með fólki og fyrir fólk. Það er þessi reynsla sem hefur mótað hann – og ég sé það í nálgun hans við stjórnmál. Hann sér þingmennsku ekki sem tækifæri til að stýra eða drottna, heldur sem þjónustuhlutverk. Þegar ég heyrði hann tala um þetta í kosningabaráttunni smellti eitthvað fyrir mér. Þingmaður sem hugsar svona mun ekki bara „vinna fyrir fólkið“ heldur hlusta á það, læra af því og koma fram með lausnir sem byggja á raunverulegum þörfum samfélagsins. Þetta er það sem Norðvesturkjördæmi þarf – einhvern sem vinnur fyrir okkur, ekki bara fyrir flokkinn eða sjálfan sig. Samfylkingin – fyrir fólk og framtíð Samfylkingin er flokkur sem hefur skýra sýn á hvernig samfélag við viljum byggja. Þar er talað fyrir jöfnuði, heilbrigði og sanngirni – gildum sem ég tel mikilvægust fyrir svæðið okkar. Fyrir okkur á Akranesi, og í Norðvesturkjördæmi almennt, er þetta sérstaklega mikilvægt. Við þurfum betri samgöngur – hvort sem það eru vegir eða almenninssamgöngur. Við þurfum öflugra atvinnulíf sem tryggir að fólk vilji búa og starfa hér. Og við þurfum heilbrigðisþjónustu sem virkar fyrir alla, óháð búsetu. Þetta eru ekki bara draumar – þetta eru atriði sem Samfylkingin setur á oddinn. Það að hafa þingmann frá þessu svæði í Samfylkingunni tryggir að málefni okkar fái rödd innan flokks sem hefur raunverulegan vilja og getu til að koma breytingum í framkvæmd. Með Hannes í fararbroddi getum við verið viss um að rödd Norðvesturkjördæmis heyrist hátt og skýrt. Framtíð þar sem allt blómstrar Ég vil sjá Akranes og Norðvesturkjördæmi dafna – ekki bara efnahagslega, heldur sem samfélag þar sem fólk finnur sig öruggt og tækifærin eru til staðar. Við getum náð þessu, en það gerist ekki nema við veljum fólk sem setur samfélagið í fyrsta sæti. Hannes Sigurbjörn Jónsson er rétti maðurinn fyrir þetta verkefni. Þó að ég hafi ekki þekkt hann áður en ég tók þátt í kosningabaráttunni, þá hef ég kynnst manni sem hugsar í lausnum og virðir fólkið sem hann vill vinna fyrir. Hann hefur ástríðuna, metnaðinn og gildin sem við þurfum í þingmann. Ég hvet ykkur öll, óháð því hvaða flokk þið hafið kosið áður, til að íhuga hvers konar framtíð þið viljið sjá fyrir Norðvesturkjördæmi. Með Hannesi og Samfylkingunni getum við tryggt að sú framtíð verði björt, sanngjörn og jöfn fyrir alla. Höfundur Akranesbúi sem vill sjá samfélagið sitt vaxa og dafna.
Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar