Dag­björt hafi leynt mikil­vægum upp­lýsingum

Dagbjört var ákærð fyrir manndráp þann 23. september 2023. Hún var sökuð um að hafa orðið sambýlismanni sínum, sem var á sextugsaldri, að bana með því að hafa beitt hann margþættu ofbeldi í aðdraganda andláts hans í íbúð Bátavogi í Reykjavík.

Hún var sakfelld fyrir sérlega hættulega líkamsárás sem leiddi til andláts mannsins en ekki fyrir manndráp.

Dagbjört í yfirburðarstöðu

Lykilsönnunargögn í málinu voru myndbands- og hljóðupptökur sem Dagbjört tók upp á meðan hún og maðurinn voru ein saman í íbúðinni í Bátavogi. Hluti af þessum upptökum voru spilaðar við aðalmeðferð málsins í júní, en nánar má lesa um það hér.

Dómurinn komst að þeirri niðurstöðu að ekki væri um það villst, út frá upptökunum, að Dagbjört hefði haft yfirburðarstöðu gagnvart manninum. Í upptökunum hefði hún talað að mestu í sama tónfalli og „oftast hversdagslega“ þó að orðbragð hennar væri oft meiðandi og gróft.

Þá segir í dómnum að það komi víða fram í þessum gögnum að maðurinn hafi vegna ástands síns ekki átt roð Dagbjörtu sem hæddist til að mynda að því. Upptökur sýna að hann hafi verið lítt fótfær og meira eða minna rúmliggjandi, í fyrstu vegna áfengisneyslu en síðan vegna stigmögnunar ofbeldis Dagbjartar.

Einnig kemur fram að Dagbjört hafi gert manninum ljóst að hann mætti ekki fara neitt nema á salernið. Í dómnum er vísað til þess að í einni upptökunni segi maðurinn: „Ég má komast héðan í burtu.“

En Dagbjört hafi svarað: „Nei, ég ætla að hafa þig í gæsluvarðhaldi, þú skalt ekki voga þér, þú skalt ekki voga þér, þú skalt ekki voga þér.“

Hélt mikilvægum upplýsingum frá

Það er niðurstaða dómsins að Dagbjört hafi allt frá upphafi haldið veigamiklum upplýsingum frá eða færst undan því að svara spurningum sem gætu varpað ljósi á atburðarásina.

Framburður Dagbjartar var óstöðugur, misvísandi og í mörgum tilfellum fjarstæðukenndur að mati dómsins. Þá var hann í andstæðu við önnur gögn málsins og framburð vitna. Í þessu fólst að hún hafi lýst sjálfri sér sem fórnarlambi mannsins. Því var framburður hennar metinn ótrúverðugur.

Ekki markmið hennar að verða manninum að bana

Dánarorsök mannsins var metinn köfnun vegna ytri kraftverkunar á háls hans og efri öndunarveg. Vegna þess að einungis þau tvö voru í íbúðinni þegar maðurinn lést, og vegna þess að hún beitti hann margþættu ofbeldi í aðdraganda andlátsins sem beindist meðal annars að hálsi mannsins komst dómurinn á þá niðurstöðu að sakfella yrði Dagbjörtu fyrir háttsemina.

Þrátt fyrir það var dómurinn á því að það hafi ekki verið markmið Dagbjartar að verða manninum að bana.

Það sjáist meðal annars í því að hún hafi reynt að vekja hann með því að slá hann utan undir eftir að sjúkraflutningamenn komu á vettvang. Það bendi til þess að hún hafi trúað því að hann myndi koma aftur til sjálfs síns.

Þá hefði hún frá byrjun ekki verið í tengslum við atburðinn sem um ræðir og hvað hefði raunverulega átt sér stað. En hún er sögð ekki hafa sýnt nein merkjanleg tilfinningaleg viðbrögð gagnvart manninum, heldur hafi hún frekar réttlætt atvikið og afneita athöfnum sínum.

Andlát hunds hennar, sem var mikið til umfjöllunar í aðalmeðferð málsins, hafi einnig raskað geðrænu ástandi hennar.

Þó hafi ekkert komið fram í málinu sem bendi til þess að Dagbjört hefði verið alls ófær um að stjórna gjörðum sínum þegar hún beitti manninn ofbeldi. Því var komist að þeirri niðurstöðu að hún væri sakhæf. Þá benti ekkert til að refsing myndi ekki bera árangur.

Líkt og áður segir hlaut Dagbjört tíu ára fangelsisdóm. Þar að auki var henni gert að greiða tveimur aðstandendum mannsins samanlagt tæpar fimm milljónir króna. Henni er líka gert að greiða lögmanni sínum tæpar átta milljónir króna og tæpar þrjár milljónir í annan sakarkostnað.