Stöðvið barnamorðin strax Sveinn Rúnar Hauksson skrifar 7. nóvember 2023 09:31 VOPNAHLÉ NÚNA!FJÖLDAMORÐUM BARNA VERÐUR AÐ LINNA.STÖÐVIÐ ÞJÓÐARMORÐ Þegar þessar línur eru ritaðar hefur útrýmingarherferð Ísraelshers á Gaza staðið í fjórar vikur. Fjöldi íbúa Gazarstrandarinnar sem fallið hafa fyrir kúlum, sprengjum og eldflaugum hersins er kominn yfir 10 þúsund manns og yfir 4000 börn hafa verið myrt. Þetta er ekki stríð gegn Hamas, þetta er stríð gegn palestínskum börnum. Heimurinn horfir upp á þetta aðgerðarlaus. Hernaður Ísraels er skilgreindur sem „réttur til sjálfsvarna“ og fer fram með fullum stuðningi Bandaríkjastjórnar á öllum sviðum. Evrópusambandið og NATÓ, þar á meðal Ísland, eru öll samábyrg í árásarstríði Ísraels. Þeirra innlegg hefur verið: ÁFRAM ÍSRAEL. Bandaríkin eru þessa dagana að verðlauna Ísrael með hærra fjárframlagi en nokkru sinni áður „til sjálfsvarna“, rúma 14 milljarða dollara voru þeir að fá núna, auk fullkomnustu drápstóla af öllum gerðum, þar á meðal árásarflugvélar eldflaugar sem útrýma heilu fjölskyldunum, heimilum og íbúðarhverfum. Og Bandaríkin beita neitunarvaldi hjá Öryggisráði SÞ til að koma í veg fyrir að hægt sé að grípa inn í og binda endi á óhugnaðinn. Skólum Flóttamannahjálpar Sameinuðu þjóðanna fyrir Palestínu (UNRWA), þar sem fólk leitar sér skjóls, er ekki hlíft og heldur ekki sjúkrahúsum en helmingur þeirra er óstarfhæfur eftir árásir hersins og öll starfsemi hinna að lamast vegna rafmagnsleysis en Ísrael leyfir ekki að eldsneyti sé flutt inn, ekki einu sinni til nota í aflvélum sjúkrahúsanna. Verið er að svelta íbúana til uppgjafa með því að skrúfa fyrir neysluvatn, takmarka mjög innflutning matvæla, leyfa aðeins innflutning á broti af þeim lyfjum, sjúkravörum og öðru sem til þarf við rekstur sjúkrahúsa og heilsugæslu sem meiri þörf er fyrir en nokkru sinni. Ekki verið að fela ásetninginn, þjóðarmorð Stríðsglæpamennirnir sem ráða ríkjum í Ísrael eru dálítið öðruvísi en fyrirrennarrar þeirra, þótt grundvallarstefnan sé sú sama, að losna við Palestsínumenn úr landinu helga. Þeir sem nú er helstu vopnabræður Netannyahu, Ben Kvir og Smootrich, hefðu alls ekki þótt boðlegir í stjórnmál Ísraels fyrir nokkrum árum. Átrúnaðargoð þeirra, Kahane heitinn sem var rabbíi leiddi öfgaflokk sem kenndur var við hann, kahanista en sá flokkur var bannaður bæði í Bandaríkjunum og Ísrael fyrir rasisma. Fylgismaður Kahane, dr. Baruch Goldstein, bandarískur læknir kom og settist að í landránsbyggð hjá Hebron, Kiryat Arba. Það var hann sem snemmar árs 1995 fór í hermannabúninginn sinn og var hleypt inn með tvær hríðskotabyssur við guðsþjónustu í Abrahamsmoskunni á föstudagsmorgni. Hann myrti eins marga og hann komst yfir. Hlaut hann skömm og fyrirlitningu fyrir meðal nágranna sinna í Kiryat Arba? Nei, landræningjarnir reistu honum minnismerki og hafa dýrkað hann sem hetju. Ben Kvir er sagður hafa haft upp á vegg stórt plakat af lækninum. Goldstein er hans maður, lifandi og dauður. Það sem gerir þessa ráðherra dálítið öðruvísi er að þeir segjast meina það sem þeir segja og gera það sem þeir segja. Ég er hræddur um að það megi trúa þessu. Þetta á ekki endilega við um alla stjórnmálamenn. En mér hættir til að trúa þessum. Þeir fela ekki einu sinni ásetninginn um að útrýma Palestínumönnum úr landinu. Það er annað með Netanyahu sem ég sá að var kallaður Satanyahu á mótmælaskilti í Washington á laugardaginn. Margir bandarískir gyðingar taka ekki minna út fyrir að horfa upp á þennan viðbjóð en við hér á Ísalandi. Netanyahu er af öllum almenningi þekktur fyrir lygar, jafnvel dáður af sumum fyrir að vera meistaralygari. Við höfum fengið smáskammta af því þessar vikurnar. Netanyahu hefur engan einkarétt á lygum, enda sagt að sannleikurinn sé fyrsta fórnarlamb hvers stríðs, en hann er flinkari en flestir. Eitt þéttbýlasta svæði heims lagt í rúst – engin undankoma Herfshöfðingjar Ísraels hafa beðið áheyrendur sína um að sýna þolinmæði, þetta stríð sé dálítið flókið og það megi búast við að það taki ekki minna en 2-3 mánuði. Í meira en 16 ár hefur Gazasvæðið verið í herkví Ísraelshers. Allt atvinnulíf hefur meira og minna verið lagt í rúst, þar á meðal ávaxtarækt og útflutningur sem var heimsþekkt. Atvinnuleysi er ægilegt en menntun hefur haldist. Um 80% íbúanna hafa neyðst til að reiða sig á matargjafir frá SÞ og mannúðarstofnunum. Rafmagn hefur lengi verið skammtað á Gaza, nú er alveg skrúfað fyrir það. Eldsneyti í dieselvélar sem einstaklingar og fyrirtæki hafa notað til vara fæst ekki. Alvarlegast er það á sjúkrahúsunum sem eru óstarfhæf vegna eldsneytisskorts og rafmagnsleysis. Súrefniskassar fyrir ungabörn, blóðskilun fyrir nýrnasjúklinga, tæki til aðgerða á skurðstofu, þar á meðal lýsing og margt fleira sem háð er rafmagni. Allt er þetta komið í þrot. Sumir hafa reynt að ná í smá rafmagn með sólarrafhlöðum. En það er einmitt nýjasta skotmark hersins, að sprengja þök þar sem slíkar rafhlöðuplötur eru. Er það von að forsætisráðherrann sé uppnefndur Satanyahu og helsti stuðnigsmaður hans slátrari (Butcher Blinken) á mótmælafundum í Bandaríkjunum sem verða æ fjölmennari? Það sem heimurinn er nú að horfa á upp er hryllingur af stærðargráðu sem ekki hefur áður sést. Mörg ógeðsleg stríð hafa verið háð á undanförnum árum, í Súdan, Úkraínu, Sýrlandi, Yemen, Afganistan og víðar en ekkert sem jafnast á við þetta. Hér murrkar einn öflugasti og tæknivæddasti her heims lífið úr varnarlausum íbúum Gaza-svæðisins sem eru 2.3 milljónir, eldra fólki og fötluðum, konum og ekki síst börnum. UNICEF, Barnahjálp Sameinuðu þjóðanna, benti fyrir nokkrum dögum á að drápin á saklausum börnum hefðu verið margfalt fleiri á þessu örlitla svæði en í nokkru öðru stríði síðustu árin. Til dæmis var nefnt, að í Úkraínustríðinu sem er nógu viðbjóðslegt, hefðu 545 börn dáið af völdum stríðsins á einu ári og átta mánuðum, en á fjórum vikum hafa yfir 4000 börn verið drepin af Ísraelsher á Gazaströnd. Ekkert má trufla þjóðarmorð Blinken utaníkisráðherra fer víða en í fullkominni erindisleysu, hvað varðar yfirlýstan tilgang, að koma á stuttu mannúðarhléi til að greiða fyrir samgöngum. En það verður að vera mjög stutt svo að stríðið geti haldið áfram. En Netanyahu neitar Blinken um þetta litla hlé. Og hann ræður. Ekkert má trufla þjóðarmorðið. Ísland er búið að verða sér skammar með því að taka ekki undir kröfuna um tafarlaust vopnahlé á vettvangi SÞ. Fram að þessu hafa Íslendingar fundið fyrir sérstakri vinsemd og virðingu í Palestínu, ekki síst eftir að Ísland varð fyrst vestrænna ríkja til að viðurkenna sjálfstæði Palestínu árið 2011. Nú er ástæðulaust að flíka því að maður sé Íslendingur. Nema okkur takist að snúa við blaðinu og íslensk stjórnvöld fordæmi þegar í stað þjóðarmorð Ísraels í Palestínu og krefjast vopnahlés tafarlaust. Ef Ísraeslríki skellir skollaeyrum við jafn sjálfsagðri kröfu og vopnahléi, sem það gerir einsog það hefur alltaf gert við ályktunum Sameinuðu þjóðanna og jafnvel nú við lágmæltri beiðni Blinkens og Bandaríkjastjórnar um stutt hlé, þá er ekki um nema eitt að ræða. Slíta stjórnmálasambandi við Ísrael Það gengur ekki að láta einsog ekkert sé og halda upp eðlilegu sambandi við ríki sem ástundar fjöldamorð á börnum og þjóðarmorð á nágrönnum sínum. Og það gengur ekki annað en að gera allt sem í okkar valdi stendur til að stöðva þjóðarmorðið. Það sem við getum gert er að þrýsta á Bandaríkjastjórn að taka í lurginn á Netanyahu og stríðasglæpastjórn hans. Það gerum við með milljónum fólks um heim allan. Þess vegna mætum við hjá bandaríska sendiráðinu við Engjateig á fimmtudag 9. nóvember kl. 17 og krefjumst VOPNAHLÉS STRAX. Höfundur er læknir. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sveinn Rúnar Hauksson Átök í Ísrael og Palestínu Ísrael Palestína Mest lesið Frá auðlindaforskoti til þekkingarforskots Sigurður Atli Jónsson Skoðun Mikilvæg uppbygging nýs golfvallar í landi Hafnarfjarðar Kolbrún Magnúsdóttir Skoðun Ekki bara barnvænt sveitarfélag í kosningabaráttu Leyla Ósk Jónsdóttir Skoðun Af hverju skiptum við stundum um tungumál þegar við þurfum þess ekki? Valerio Gargiulo Skoðun Skugginn sem eltir: Þegar einelti fullorðinna fær að þrífast Ólafur Björn Guðmundsson Skoðun Óvissa í aðfangaöflun landbúnaðar Erna Bjarnadóttir Skoðun Hreinskilni í leikskólamálum Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Amma mætti á þing kennara Meyvant Þórólfsson Skoðun Almannarómur um gervigreind Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Lokakaflinn í lífinu er jafn mikilvægur og upphafskaflinn Tristan Gribbin Skoðun Skoðun Skoðun Fagmennska og valddreifing í þágu íbúa Hveragerðis Lárus Jónsson skrifar Skoðun Lýðræðislegur fasisti í Evrópu skrifar Skoðun Hvar er næsti háskóli? Sjúkrahús? Alþjóðaflugvöllur? Unnur Pétursdóttir skrifar Skoðun Frelsi foreldra eða forsjárhyggja ríkisins? Bergþór Ólason skrifar Skoðun Kynferðisofbeldi gegn börnum – við þurfum að gera betur Sigurþóra Bergsdóttir skrifar Skoðun Mikilvæg uppbygging nýs golfvallar í landi Hafnarfjarðar Kolbrún Magnúsdóttir skrifar Skoðun Frí tómstund fyrir þitt barn? Sara Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Í skólanum er skemmtilegt að vera - eða hvað? Hanna Dóra Markúsdóttir skrifar Skoðun Af hverju skiptum við stundum um tungumál þegar við þurfum þess ekki? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Sjávarútvegur, fæðuöryggi og þróun heimsmála Þollý Rósmundsdóttir skrifar Skoðun Hreinskilni í leikskólamálum Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Almannarómur um gervigreind Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Amma mætti á þing kennara Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun Skugginn sem eltir: Þegar einelti fullorðinna fær að þrífast Ólafur Björn Guðmundsson skrifar Skoðun Ekki bara barnvænt sveitarfélag í kosningabaráttu Leyla Ósk Jónsdóttir skrifar Skoðun Frá auðlindaforskoti til þekkingarforskots Sigurður Atli Jónsson skrifar Skoðun Schengen - hvað færir það okkur? Aðalstein Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Af hverju treystir Reykjavík ekki atvinnulífinu? Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Óvissa í aðfangaöflun landbúnaðar Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Neitunarvaldið Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Mitt heimili, mín rödd Joanna Marcinkowska skrifar Skoðun Óásættanleg seinkun — hvalirnir munu borga fyrir það Arne Feuerhahn skrifar Skoðun Viltu ekki bara fá þér kött? Signý Jóhannesdóttir skrifar Skoðun Vekjum Vífilsstaði - Úr biðstöðu í bæjarbrag Jón Bjarni Steinsson skrifar Skoðun „Sælla er að gefa en þiggja“ – Hvað getum við lagt til innan ESB? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um borgarlínur í Skandinavíu Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Leysum húsnæðisvandann til frambúðar Guðjón Sigurbjartsson skrifar Skoðun Óboðlegar samgöngur til Eyja Guðrún Hafsteinsdóttir skrifar Skoðun Berum höfuðið hátt áfram Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hefjum uppbyggingu miðbæjar Egilsstaða Jóhann Hjalti Þorsteinsson skrifar Sjá meira
VOPNAHLÉ NÚNA!FJÖLDAMORÐUM BARNA VERÐUR AÐ LINNA.STÖÐVIÐ ÞJÓÐARMORÐ Þegar þessar línur eru ritaðar hefur útrýmingarherferð Ísraelshers á Gaza staðið í fjórar vikur. Fjöldi íbúa Gazarstrandarinnar sem fallið hafa fyrir kúlum, sprengjum og eldflaugum hersins er kominn yfir 10 þúsund manns og yfir 4000 börn hafa verið myrt. Þetta er ekki stríð gegn Hamas, þetta er stríð gegn palestínskum börnum. Heimurinn horfir upp á þetta aðgerðarlaus. Hernaður Ísraels er skilgreindur sem „réttur til sjálfsvarna“ og fer fram með fullum stuðningi Bandaríkjastjórnar á öllum sviðum. Evrópusambandið og NATÓ, þar á meðal Ísland, eru öll samábyrg í árásarstríði Ísraels. Þeirra innlegg hefur verið: ÁFRAM ÍSRAEL. Bandaríkin eru þessa dagana að verðlauna Ísrael með hærra fjárframlagi en nokkru sinni áður „til sjálfsvarna“, rúma 14 milljarða dollara voru þeir að fá núna, auk fullkomnustu drápstóla af öllum gerðum, þar á meðal árásarflugvélar eldflaugar sem útrýma heilu fjölskyldunum, heimilum og íbúðarhverfum. Og Bandaríkin beita neitunarvaldi hjá Öryggisráði SÞ til að koma í veg fyrir að hægt sé að grípa inn í og binda endi á óhugnaðinn. Skólum Flóttamannahjálpar Sameinuðu þjóðanna fyrir Palestínu (UNRWA), þar sem fólk leitar sér skjóls, er ekki hlíft og heldur ekki sjúkrahúsum en helmingur þeirra er óstarfhæfur eftir árásir hersins og öll starfsemi hinna að lamast vegna rafmagnsleysis en Ísrael leyfir ekki að eldsneyti sé flutt inn, ekki einu sinni til nota í aflvélum sjúkrahúsanna. Verið er að svelta íbúana til uppgjafa með því að skrúfa fyrir neysluvatn, takmarka mjög innflutning matvæla, leyfa aðeins innflutning á broti af þeim lyfjum, sjúkravörum og öðru sem til þarf við rekstur sjúkrahúsa og heilsugæslu sem meiri þörf er fyrir en nokkru sinni. Ekki verið að fela ásetninginn, þjóðarmorð Stríðsglæpamennirnir sem ráða ríkjum í Ísrael eru dálítið öðruvísi en fyrirrennarrar þeirra, þótt grundvallarstefnan sé sú sama, að losna við Palestsínumenn úr landinu helga. Þeir sem nú er helstu vopnabræður Netannyahu, Ben Kvir og Smootrich, hefðu alls ekki þótt boðlegir í stjórnmál Ísraels fyrir nokkrum árum. Átrúnaðargoð þeirra, Kahane heitinn sem var rabbíi leiddi öfgaflokk sem kenndur var við hann, kahanista en sá flokkur var bannaður bæði í Bandaríkjunum og Ísrael fyrir rasisma. Fylgismaður Kahane, dr. Baruch Goldstein, bandarískur læknir kom og settist að í landránsbyggð hjá Hebron, Kiryat Arba. Það var hann sem snemmar árs 1995 fór í hermannabúninginn sinn og var hleypt inn með tvær hríðskotabyssur við guðsþjónustu í Abrahamsmoskunni á föstudagsmorgni. Hann myrti eins marga og hann komst yfir. Hlaut hann skömm og fyrirlitningu fyrir meðal nágranna sinna í Kiryat Arba? Nei, landræningjarnir reistu honum minnismerki og hafa dýrkað hann sem hetju. Ben Kvir er sagður hafa haft upp á vegg stórt plakat af lækninum. Goldstein er hans maður, lifandi og dauður. Það sem gerir þessa ráðherra dálítið öðruvísi er að þeir segjast meina það sem þeir segja og gera það sem þeir segja. Ég er hræddur um að það megi trúa þessu. Þetta á ekki endilega við um alla stjórnmálamenn. En mér hættir til að trúa þessum. Þeir fela ekki einu sinni ásetninginn um að útrýma Palestínumönnum úr landinu. Það er annað með Netanyahu sem ég sá að var kallaður Satanyahu á mótmælaskilti í Washington á laugardaginn. Margir bandarískir gyðingar taka ekki minna út fyrir að horfa upp á þennan viðbjóð en við hér á Ísalandi. Netanyahu er af öllum almenningi þekktur fyrir lygar, jafnvel dáður af sumum fyrir að vera meistaralygari. Við höfum fengið smáskammta af því þessar vikurnar. Netanyahu hefur engan einkarétt á lygum, enda sagt að sannleikurinn sé fyrsta fórnarlamb hvers stríðs, en hann er flinkari en flestir. Eitt þéttbýlasta svæði heims lagt í rúst – engin undankoma Herfshöfðingjar Ísraels hafa beðið áheyrendur sína um að sýna þolinmæði, þetta stríð sé dálítið flókið og það megi búast við að það taki ekki minna en 2-3 mánuði. Í meira en 16 ár hefur Gazasvæðið verið í herkví Ísraelshers. Allt atvinnulíf hefur meira og minna verið lagt í rúst, þar á meðal ávaxtarækt og útflutningur sem var heimsþekkt. Atvinnuleysi er ægilegt en menntun hefur haldist. Um 80% íbúanna hafa neyðst til að reiða sig á matargjafir frá SÞ og mannúðarstofnunum. Rafmagn hefur lengi verið skammtað á Gaza, nú er alveg skrúfað fyrir það. Eldsneyti í dieselvélar sem einstaklingar og fyrirtæki hafa notað til vara fæst ekki. Alvarlegast er það á sjúkrahúsunum sem eru óstarfhæf vegna eldsneytisskorts og rafmagnsleysis. Súrefniskassar fyrir ungabörn, blóðskilun fyrir nýrnasjúklinga, tæki til aðgerða á skurðstofu, þar á meðal lýsing og margt fleira sem háð er rafmagni. Allt er þetta komið í þrot. Sumir hafa reynt að ná í smá rafmagn með sólarrafhlöðum. En það er einmitt nýjasta skotmark hersins, að sprengja þök þar sem slíkar rafhlöðuplötur eru. Er það von að forsætisráðherrann sé uppnefndur Satanyahu og helsti stuðnigsmaður hans slátrari (Butcher Blinken) á mótmælafundum í Bandaríkjunum sem verða æ fjölmennari? Það sem heimurinn er nú að horfa á upp er hryllingur af stærðargráðu sem ekki hefur áður sést. Mörg ógeðsleg stríð hafa verið háð á undanförnum árum, í Súdan, Úkraínu, Sýrlandi, Yemen, Afganistan og víðar en ekkert sem jafnast á við þetta. Hér murrkar einn öflugasti og tæknivæddasti her heims lífið úr varnarlausum íbúum Gaza-svæðisins sem eru 2.3 milljónir, eldra fólki og fötluðum, konum og ekki síst börnum. UNICEF, Barnahjálp Sameinuðu þjóðanna, benti fyrir nokkrum dögum á að drápin á saklausum börnum hefðu verið margfalt fleiri á þessu örlitla svæði en í nokkru öðru stríði síðustu árin. Til dæmis var nefnt, að í Úkraínustríðinu sem er nógu viðbjóðslegt, hefðu 545 börn dáið af völdum stríðsins á einu ári og átta mánuðum, en á fjórum vikum hafa yfir 4000 börn verið drepin af Ísraelsher á Gazaströnd. Ekkert má trufla þjóðarmorð Blinken utaníkisráðherra fer víða en í fullkominni erindisleysu, hvað varðar yfirlýstan tilgang, að koma á stuttu mannúðarhléi til að greiða fyrir samgöngum. En það verður að vera mjög stutt svo að stríðið geti haldið áfram. En Netanyahu neitar Blinken um þetta litla hlé. Og hann ræður. Ekkert má trufla þjóðarmorðið. Ísland er búið að verða sér skammar með því að taka ekki undir kröfuna um tafarlaust vopnahlé á vettvangi SÞ. Fram að þessu hafa Íslendingar fundið fyrir sérstakri vinsemd og virðingu í Palestínu, ekki síst eftir að Ísland varð fyrst vestrænna ríkja til að viðurkenna sjálfstæði Palestínu árið 2011. Nú er ástæðulaust að flíka því að maður sé Íslendingur. Nema okkur takist að snúa við blaðinu og íslensk stjórnvöld fordæmi þegar í stað þjóðarmorð Ísraels í Palestínu og krefjast vopnahlés tafarlaust. Ef Ísraeslríki skellir skollaeyrum við jafn sjálfsagðri kröfu og vopnahléi, sem það gerir einsog það hefur alltaf gert við ályktunum Sameinuðu þjóðanna og jafnvel nú við lágmæltri beiðni Blinkens og Bandaríkjastjórnar um stutt hlé, þá er ekki um nema eitt að ræða. Slíta stjórnmálasambandi við Ísrael Það gengur ekki að láta einsog ekkert sé og halda upp eðlilegu sambandi við ríki sem ástundar fjöldamorð á börnum og þjóðarmorð á nágrönnum sínum. Og það gengur ekki annað en að gera allt sem í okkar valdi stendur til að stöðva þjóðarmorðið. Það sem við getum gert er að þrýsta á Bandaríkjastjórn að taka í lurginn á Netanyahu og stríðasglæpastjórn hans. Það gerum við með milljónum fólks um heim allan. Þess vegna mætum við hjá bandaríska sendiráðinu við Engjateig á fimmtudag 9. nóvember kl. 17 og krefjumst VOPNAHLÉS STRAX. Höfundur er læknir.
Skoðun Af hverju skiptum við stundum um tungumál þegar við þurfum þess ekki? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Skugginn sem eltir: Þegar einelti fullorðinna fær að þrífast Ólafur Björn Guðmundsson skrifar
Skoðun „Sælla er að gefa en þiggja“ – Hvað getum við lagt til innan ESB? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar