Draumavinna fatlaðs fólks Atli Már Haraldsson skrifar 2. ágúst 2023 15:01 Það sem ég vil ræða um er atvinnumál fatlaðra. Fatlaðir fá oft ekki draumavinnu sína. Ég vinn sem aðstoðarleiðbeinandi í málefnum fatlaðs fólks hjá Reykjavíkurborg en mig dreymir um að starfa við að gefa hestum að borða, moka skítt hjá hestum og sjá um að þurrka á borðum hjá fjölskyldu og húsdýragarðinum í Reykjavík/SS pylsum og fá laun fyrir það. Ég þarf fylgni vegna fötlunar samkvæmt reglum hjá Reykjavíkurborg. Flestum fyrirtæki eiga að fagna fjölbreytileikanum með jafnrétti að leiðarljósi í. Eins dreymir mig um að starfa sem töframaður ég kann nokkur brögð. Mig dreymir líka um að starfa sem tónlistarmaður. Ég kann á gítar og semja texta. Mig dreymir um að ríkið stofni fréttastofu fatlaðra. Þar vildi ég vinna við lesa auðskildar fréttir á íslensku fyrir fólk með þroskahömlun og skyldar fatlanir. Þar fengu aðeins fatlaðir vinnu en ófatlaðir myndu vinna við að aðstoða fatlað fólk við verkefnið. Þar myndum við bara segja jákvæðar fréttir, ekki viðkvæmar. Höfundur er 29 ára Reykvíkingur. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Málefni fatlaðs fólks Mest lesið Þúsund milljarða högg á ríkissjóð – svartasta sviðsmyndin á Nýjum Landspítala Sigurður Sigurðsson Skoðun Af hverju fjölgar öryrkjum? Svarið er ekki það sem þú heldur Sisa Berglind Kristjánsdóttir Skoðun Með sniglaslím í andlitinu Karl Pétur Jónsson Skoðun Sykursýki 2 orðin að heimsfaraldri Anna Lind Fells Skoðun Þegar Bítlakynslóðin verður gömul Gunnar Salvarsson Skoðun Síðustu vígi vísdómsins Sigurður Ingvarsson Skoðun Íslenskt rafmagn á alþjóðlegum markaði Tinna Traustadóttir Skoðun Úkraína - 24. febrúar 1956 og 2022 Erlingur Hansson Skoðun Þar sem er reykur, þar er eldur Helgi Áss Grétarsson Skoðun Gagnrýnda kynslóðin og glötuðu kennararnir Álfhildur Leifsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hvað á unga fólkið að kjósa? Daníel Þröstur Pálsson skrifar Skoðun Með sniglaslím í andlitinu Karl Pétur Jónsson skrifar Skoðun Þegar Bítlakynslóðin verður gömul Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Hagkvæmt húsnæði á hagkvæmum kjörum Jónas Yngvi Ásgrímsson skrifar Skoðun Úkraína - 24. febrúar 1956 og 2022 Erlingur Hansson skrifar Skoðun Aðgerðir gegn ofbeldi meðal barna Eygló Harðardóttir skrifar Skoðun Þar sem er reykur, þar er eldur Helgi Áss Grétarsson skrifar Skoðun Sterkara Austurland – saman, ekki sitt í hvoru lagi Erlendur Magnús Jóhannsson skrifar Skoðun Latína er list mæt Arnar Freyr Sigurðsson skrifar Skoðun Af hverju fjölgar öryrkjum? Svarið er ekki það sem þú heldur Sisa Berglind Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Sykursýki 2 orðin að heimsfaraldri Anna Lind Fells skrifar Skoðun Sannleikur óskast! Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Mun vinnumarkaðurinn ná að halda í við gervigreindina? Kristinn Bjarnason skrifar Skoðun Neyðarástand í málefnum aldraðra – hvar er forgangsröðunin? Baldvin Björgvinsson skrifar Skoðun Um rektor tala ég ekki Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Þýska stjórnarskráin krefst loftslagsaðgerða af stjórnvöldum Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Íslenskt rafmagn á alþjóðlegum markaði Tinna Traustadóttir skrifar Skoðun Þúsund milljarða högg á ríkissjóð – svartasta sviðsmyndin á Nýjum Landspítala Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Flugfarþegar í hrakningum Hafsteinn Karlsson skrifar Skoðun Íslenskt rafmagn á alþjóðlegum markaði Tinna Traustadóttir skrifar Skoðun Er uppruni orðinn að saknæmi? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Framúrskarandi skóli án hugsunar? Perla Hafþórsdóttir skrifar Skoðun Samfélag ótta eða hugrekkis Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Síðustu vígi vísdómsins Sigurður Ingvarsson skrifar Skoðun „Leigupennar“ eða einfaldlega fólk sem vill ræða málið? Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Beljan og Bertolli Árni Stefán Árnason skrifar Skoðun Er gott að búa í Kópavogi? Sigurður Kári Harðarson skrifar Skoðun Þunginn af áherslu heilbrigðisyfirvalda á líkamsþyngd Berglind Soffía Blöndal,Vilborg Kolbrún Vilmundardóttir skrifar Skoðun Gagnrýnda kynslóðin og glötuðu kennararnir Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Hrós er ekki bara fyrir byrjendur Ingrid Kuhlman skrifar Sjá meira
Það sem ég vil ræða um er atvinnumál fatlaðra. Fatlaðir fá oft ekki draumavinnu sína. Ég vinn sem aðstoðarleiðbeinandi í málefnum fatlaðs fólks hjá Reykjavíkurborg en mig dreymir um að starfa við að gefa hestum að borða, moka skítt hjá hestum og sjá um að þurrka á borðum hjá fjölskyldu og húsdýragarðinum í Reykjavík/SS pylsum og fá laun fyrir það. Ég þarf fylgni vegna fötlunar samkvæmt reglum hjá Reykjavíkurborg. Flestum fyrirtæki eiga að fagna fjölbreytileikanum með jafnrétti að leiðarljósi í. Eins dreymir mig um að starfa sem töframaður ég kann nokkur brögð. Mig dreymir líka um að starfa sem tónlistarmaður. Ég kann á gítar og semja texta. Mig dreymir um að ríkið stofni fréttastofu fatlaðra. Þar vildi ég vinna við lesa auðskildar fréttir á íslensku fyrir fólk með þroskahömlun og skyldar fatlanir. Þar fengu aðeins fatlaðir vinnu en ófatlaðir myndu vinna við að aðstoða fatlað fólk við verkefnið. Þar myndum við bara segja jákvæðar fréttir, ekki viðkvæmar. Höfundur er 29 ára Reykvíkingur.
Þúsund milljarða högg á ríkissjóð – svartasta sviðsmyndin á Nýjum Landspítala Sigurður Sigurðsson Skoðun
Skoðun Af hverju fjölgar öryrkjum? Svarið er ekki það sem þú heldur Sisa Berglind Kristjánsdóttir skrifar
Skoðun Þúsund milljarða högg á ríkissjóð – svartasta sviðsmyndin á Nýjum Landspítala Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Þunginn af áherslu heilbrigðisyfirvalda á líkamsþyngd Berglind Soffía Blöndal,Vilborg Kolbrún Vilmundardóttir skrifar
Þúsund milljarða högg á ríkissjóð – svartasta sviðsmyndin á Nýjum Landspítala Sigurður Sigurðsson Skoðun