„Skítsama þó að einhver afskrifi mig“

Gísli er 22 ára gamall FH-ingur en hefur þegar verið fjögur ár í atvinnumennsku. Tímabilið í ár var þó það fyrsta í Þýskalandi þar sem að meiðsli héldu honum ekki frá keppni drjúgan hluta vetrar og þeirri staðreynd fagnar hann ekki síður en langþráðum meistaratitli Magdeburg.

„Maður er búinn að vera í bullandi veseni síðustu ár, með axlirnar og allt það, og fyrir mér er stærsti sigurinn að vera að komast í gegnum heilt tímabil,“ segir Gísli sem fagnaði titlinum með félaga sínum úr landsliðinu, Ómari Inga Magnússyni, pabba sínum Kristjáni Arasyni, kærustu sinni Rannveigu Bjarnadóttur og bæjarbúum í Madgeburg.

„Það er sturlað að vinna titilinn en ég er hrikalega ánægður með að hafa haldist þannig séð heill allt tímabilið. Þetta er fyrsta tímabilið síðan ég var á Íslandi þar sem ég næ að spila heilt handboltatímabil – bara frá því að ég var 17 eða 18 ára. Það er svakalega stórt skref fyrir mig og að þetta skuli svo hafa farið svona, að við vinnum titilinn, er enn stærri bónus,“ segir Gísli.

Hann fór frá FH til Kiel sumarið 2018 en Kiel leyfði honum að fara í janúar 2020. Gísli tekur undir að það sé alls ekki leiðinlegt að enda núna fyrir ofan Kiel og hafa átt þátt í að breyta Magdeburg í besta lið Þýskalands, á kostnað Kiel. 

„Ómetanlegt að fá þetta traust“

Hann hefur væntanlega einnig orðið var við raddir manna sem höfðu afskrifað hann vegna sinna meiðsla, eða hvað?

„Menn máttu alveg afskrifa mig en það fór bara inn um annað eyrað og út um hitt. Það var ekki annað í stöðunni hjá mér en að standa aftur upp og koma mér aftur á beinu brautina. Mér er skítsama þó að einhver afskrifi mig og ég skráði mig alla vega rækilega inn aftur núna.

Það er ómetanlegt að fá þetta traust hjá Magdeburg frá þjálfaranum til að spila svona mikið og það hefur allt verið á réttri leið hvað handboltann varðar. Þegar maður fær svona stöðugt mikinn spiltíma þá þokast allt í rétta átt,“ segir Gísli.

Magdeburg á enn tvo leiki eftir en tryggði sér þýska meistaratitilinn með heimasigri gegn Balingen sem gaf liðinu átta stiga forskot á næsta lið, Kiel. Gísli og félagar hafa farið á kostum alla leiktíðina og aðdragandinn að sigurstundinni í fyrrakvöld var því langur:

„Það voru allir búnir að óska manni til hamingju með titilinn um áramótin sem er auðvitað mjög steikt því það er aldrei neitt klárt í þessu. Það var eins og verið væri að spila með hausinn á manni og að menn vonuðust til að á endanum myndi allt fokkast upp hjá okkur. En við náðum alltaf að halda einbeitingu og gera okkar,“ segir Gísli og tekur undir að menn megi vera stoltir.

Ætla sér stóra hluti í Meistaradeild Evrópu

„Við erum hrikalega stoltir. Þetta eru bara tveir tapaðir leikir eftir 32 umferðir. Þetta hefur verið svakalegur stöðugleiki hjá okkur og það snýst allt um það – að halda alltaf dampi. Það geta allir tapað gegn öllum í þessari deild og þetta snýst ekki bara um að vinna leikina við Berlín og Kiel, heldur öll þessi lið. Lübbecke vann til dæmis Kiel og Balingen tók stig gegn Berlín og Flensburg, þannig að botnliðin hafa alveg tekið stig gegn stóru liðunum. Í fyrra brenndum við okkur á þessu – töpuðum til dæmis gegn Balingen á heimavelli – og þetta eru leikirnir sem vinna titilinn.

Og Gísli er hungraður í meira: „Við ætlum að taka titilinn aftur á næsta tímabili og svo er það Meistaradeild Evrópu sem ég er helvíti spenntur fyrir. Það verður geðveikt að spila þar og láta til sín taka þar í alvöru leikjum. Við ætlum að fara sem lengst í Meistaradeildinni.“