Rabbar barinn á Hlemmi kveður

Skarð verður höggið í matarflóru borgarbúa á föstudaginn, ekki síst hjá veganfólki, þegar veitingastaðnum Rabbar barinn á Hlemmi verður lokað. Eigandi staðarins segir ástæðuna einfalda. Viðskiptavinir hafi ekki verið nægjanlega margir.

Rabbar barinn er einn af stöðunum sem hefur verið rekinn frá því að Mathöllin á Hlemmi var opnuð í ágúst 2017. Um tíma var rekið annað útibú í Mathöllinni Granda.

Staðurinn hefur vakið athygli fyrir súpur sínar og samlokur, einna helst portóbellósamloku nokkra í súrdeigsbrauði en einnig humar- og beikonlokur.

Þá hefur ferskt grænmeti verið til sölu, kryddjurtir og blómvendir.

„Við erum blómabúðin á Hlemmi. Ég er búin að búa erlendis, sex ár í Danmörku og fjögur ár í Svíþjóð, og er alin upp í því núna að fara á markaðinn og kippa blómi með og hjóla með það heim í körfunni. Blóm gleðja, mér finnst þetta ómissandi,“ sagði Bryndís Sveinsdóttir, þáverandi rekstarstjóri, í viðtali við Fréttablaðið fyrir rúmum tveimur árum.

Böðvar Lemax, eigandi Rabbar barsins, segir miður að síðustu dagarnir séu farnir í hönd.

„Það er bara ekki nógu mikið að gera,“ segir Böðvar.

Auknar vinsældir veganlífstíls á Íslandi hafa farið fram hjá fæstum og því kemur það mögulega einhverjum spánskt fyrir sjónir að Rabbar barinn verði undir í baráttu veitingastaðanna um kúnna. Velta má fyrir sér hvort hópur veganfólks sé ekki orðinn nógu stór.

„Það er ekkert hægt að skamma veganfólk. Ég held að það sé bara mikil samkeppni í þessum heimi og þarna virkaði það ekki. Það virkar ekkert allt,“ segir Böðvar.

„En auðvitað erum við voðalega ánægð með alla vegan sem komu.“

Samlokurnar vinsælu og súpurnar verða á tilboði út vikuna, þúsund krónur fyrir allt fram á föstudag sem verður síðasti opnunardagurinn.

„Vonandi sjáum við sem flesta,“ segir Böðvar.

En ætli það sé útilokað að portóbellósamlokan í súrdeigsbrauðinu verði kominn aftur í sölu á öðrum stað innan tíðar?

„Við seldum langmest af þessari portóbellóloku,“ segir Böðvar.

„Það getur vel verið að lokan komi eins staðar annars staðar síðar. Maður veit aldrei hvað gerist í framtíðinni.“