Ný könnun sýnir hvað pirrar um­sækj­endur og vinnu­veit­endur mest

Þar kemur til dæmis fram að samkeppni um hvert starf hefur aukist um 30%, mun færri störf eru auglýst nú – á sama tíma og fleiri eru í atvinnuleit.

Tæplega 5.500 einstaklingar og um 450 fyrirtæki tóku þátt og það er áhugavert að sjá og heyra hvaða óskir eru þær sömu hjá bæði atvinnuleitendum og vinnuveitendum og hvar ber helst í milli.

„Umsækjendur vilja til dæmis fá meira gagnsæi þannig að fólk sjái hvar ráðningarferlið er statt,“ segir Guðmundur Jónsson, vöruþróunarstjóri Alfreðs.

„Á meðan vinnuveitendur vilja færri umsóknir sem ekki standast kröfur samkvæmt auglýsingu eða eiga ekki við.“

Raddir umsækjenda

Könnunin var kynnt undir yfirskriftinni „Gott báðum megin“ Enda rýnir hún í bæði raddir atvinnuleitenda og þeirra sem eru að auglýsa eftir fólki.

Samtalið var tekið á mannamáli og spurt: Hvað einfaldlega er að pirra fólk mest?



Það sem var efst á blaði hjá atvinnuleitendum er tvíverknaður í umsóknarferlinu.

„Það sem kemur mjög skýrt fram er krafa um gagnsæi og virðingu fyrir tíma fólks,“ segir Guðmundur.

Að þurfa að slá inn sömu upplýsingarnar aftur og aftur þegar þær eru þegar til staðar í ferilskránni er eitt af því sem pirrar fólk allra mest – yfir helmingur nefndi þann tvíverknað sérstaklega.“

Í þessu samhengi útskýrir Guðmundur að þótt flest störf séu auglýst í gegnum kerfi Alfreðs sé það ekki svo að allar umsóknir fari í gegnum það kerfi.

„Þegar umsókn er send inn í gegnum kerfi Alfreðs þarf fólk ekki að skrá aftur upplýsingar um sjálft sig heldur er nóg að nánast smella bara á einn takka,“ segir Guðmundur en bætir við:

„Við höfum hins vegar ekkert um það að segja ef umsóknir eiga að sendast inn í gegnum aðrar vefsíður en þá er ekki ólíklegt að fólk sé að upplifa sig skrá sömu upplýsingarnar aftur og aftur.“

Athygli vekur hversu margir nefna kynningarbréfið.

„Það er eins og umsækjendum sé farið að finnast þetta kynningarbréf ansi þreytt. Að það þurfi að sérskrifa kynningarbréf fyrir hverja umsókn,“ segir Guðmundur en tiltekur þó að ekki allir vinnuveitendur fari fram á kynningarbréf með umsókn.

Það sem stendur auðvitað upp úr hjá atvinnuleitendum er hversu margir fá ekki svör við umsóknum sínum.

„Fólk vill einfaldlega fá að vita hvort viðtalsferli sé hafið eða hvort búið sé að ráða, í stað þess að sitja bara og bíða,“ segir Guðmundur.

Í nútímasamfélagi er fólk orðið vant því að geta fylgst með stöðu á öllu. Þessi tíðarandi kemur vel fram í könnuninni því 80% umsækjenda geta séð hvar umsóknin er stödd hverju sinni og 71% óska eftir stuttri endurgjöf ef umsókn er hafnað.“

Raddir vinnuveitenda

Eftir að hafa rýnt í raddir atvinnuleitenda er nokkuð fróðlegt að heyra hvað vinnuveitendur segja. Því þar kemur nokkuð vel fram að margar umsóknir sem fólk er að senda inn eiga í raun ekki við. 

Rúmlega 58% fyrirtækjanna nefna að yfirferð og skimun umsókna sé stærsti tímaþjófurinn í ráðningaferlinu.

„Vandinn hjá fyrirtækjunum snýst oft ekki um skort á umsóknum, heldur að fá of mikið af umsóknum sem eiga hreinlega ekki erindi í starfið eða standast ekki lágmarkskröfur,“ segir Guðmundur og bætir við:

„Þegar umsóknarferli eru orðin stafræn og aðgengileg eykst tilhneigingin til að sækja um nánast hvað sem er, jafnvel frá fólki sem býr erlendis eða hefur ekki tilskilin réttindi. 

Fyrirtækin eru því að drukkna í handavinnu við fyrstu síun í stað þess að geta einbeitt sér að viðtölum og mannlega þættinum.“

Þá vekur athygli að um 35% vinnuveitenda kvarta yfir því að eiga erfitt með að ná sambandi við umsækjendur.

„Þetta tengist líklega breyttri samskiptahegðun milli kynslóða. Yngra fólk svarar síður ókunnugum símtölum og notar hefðbundinn tölvupóst með öðrum hætti en eldra fólkið. Samskiptin færast í önnur boðskiptaform og þar þurfa ráðningakerfi og atvinnurekendur að mæta breyttum veruleika og laga tæknina að honum.“

Guðmundur segir flest á óskalista vinnuveitenda nú þegar í ferli hjá Alfreð, þar á meðal að nota gervigreindina til að sía umsóknir.

En er ekki hætta á að gervigreindin útiloki þá suma aðila og spegli þannig til dæmis kynjahalla í atvinnulífinu eins og lengi hefur verið þekkt í sumum störfum?

„Nei, því við vinnum með sérþjálfuð líkön sem eru eingöngu fóðruð á starfstengdum hæfnisgögnum en ekki almennum spjallgögnum. Öllum persónugreinanlegum upplýsingum, eins og kyni og aldri, er haldið utan við ferlið til að koma í veg fyrir hlutdrægni,“ svarar Guðmundur.

Áhugavert er að sjá hversu margir vinnuveitendur hafa áhuga á persónuleika- eða hæfnismati.

„Vinnuveitendur upplifa stundum að umsækjendur tali hæfni sína eða getu langt upp fyrir það sem í raun er,“ segir Guðmundur en nú þegar er unnið að því að mæta þessu.

„Það liggur fyrir að við munum sækja sjálfvirkt sveinspróf, meistarabréf og starfsleyfi, en við eigum eftir að skoða hvernig hægt verður að nálgast hluti eins og ökuskírteini rafrænt eða frekari hæfnismöt.“

Laun auglýst og fleiri breytingar

Guðmundur segir jákvætt að í raun beri ekkert svo mikið á milli atvinnuleitenda og vinnuveitenda.

„Óskalistar beggja aðila snúast um sömu meginatriðin. Atvinnurekendur vilja sjálfvirk skilaboð og tól sem hjálpa við síun á meðan umsækjendur vilja einfaldari skráningu og skýr svör. Við erum nú þegar komin í prófanir með sérhæfðar lausnir sem bera saman kröfur starfsauglýsinga og hæfni umsækjenda.“

Þá er eitt atriði ótalið enn, en það er ósk 82% umsækjenda um að launabil komi fram í auglýsingum um störf.

„Þetta er mjög afdráttarlaus vilji,“ segir Guðmundur og bætir við:

„Í Evrópu er þegar komin reglugerð sem skyldar fyrirtæki í auknum mæli til að birta launabil og þótt það hafi ekki verið ríkjandi hefð hér á landi bendir allt til þess að þróunin verði í þessa átt.“

Stóra málið sé að nýta niðurstöðurnar nú til að bæta ráðningarferlið og koma til móts við þær raddir sem fram koma í könnunni.

„Markmiðið er að láta tæknina taka við grófvinnunni og tvíverknaðinum svo ráðningarferlið verði ekki að svörtum kassa. Þegar fyrirtækin losna við tímafreka handavinnu skapast meiri tími til að svara öllum umsækjendum fljótt og eiga persónuleg samtöl við þá sem henta starfinu. Þannig verður þetta raunverulega gott báðum megin.“