Skipu­leggur eigin jarðar­för

Dagný ólst upp í Mosfellsbæ og Vestmannaeyjum og lýsir því að fjölskyldulífið hafi tekið nokkuð snemma við. Hún var rétt skriðin yfir tvítugt þegar hún eignaðist sitt fyrsta barn, dótturina Emilíu sem í dag er að verða átján ára gömul. Maðurinn hennar Kristinn Bjarki, eða Kiddi eins og hann er kallaður, kom síðar inn í myndina og þau eiga saman soninn Kristófer sem verður sex ára í janúar.

Árið 2017, eða þegar Dagný var nýorðin þrítug, fékk hún greiningu sem breytti öllu. Hún segir aðdragandann hafa verið nokkuð langan. „Því svona ungt fólk virðist ekki fá krabbamein,“ segir Dagný með vott af kaldhæðni. Það hafi einungis verið eftir að móðir hennar hringdi í Krabbameinsfélagið og þrýsti á um skoðun sem boltinn fór að rúlla en almennt er einungis skimað fyrir brjóstakrabbameini hjá konum yfir fertugt. Dagný var send í myndatöku, lóðbeint í sýnatöku og fékk tíma hjá skurðlækni.

„Þegar ég hitti svo loksins skurðlækninn fæ ég að vita að um er að ræða þriðja stigs krabbamein sem hafði dreift sér í mjög marga eitla.“ Dagný fór í brjóstnám og við tók lyfja- og geislameðferð.

„Það erfiðasta á þessum tímapunkti var ógleðin og allir sterarnir sem fóru mjög illa í skapið á mér. Hármissir var auðveldastur en það var hræðilegt að þurfa að setjast niður með átta ára gömlu barninu mínu og útskýra krabbameinið, dauðann og hvað væri að fara gerast fyrir mömmu,“ rifjar Dagný upp.

Eftir meðferðirnar, eða árið 2018, fékk Dagný þær gleðifréttir að hún væri laus við meinið og sú var staðan í fimm ár. Þá hófst hins vegar annar kafli, eða sorgarsagan eins og hún lýsir því. „Við vorum þá búsett í Danmörku, nýgift og eins hamingjusöm og hægt var í rauninni.“

Í aðdragandanum fyrir seinni greininguna segist hún hafa gengið á milli lækna vegna mikilla verkja. „Eftir að hafa verið svakalega kvalin í líkamanum, bringubeini, niður allan hrygginn og í rifbeinum. Átt erfitt með að lyfta tveggja ára gömlum syni mínum, hvort sem það var við matarborðið eða upp í bílinn, þurft aðstoð við að setjast sjálf upp úr rúminu eða leggjast niður. Ég gekk á milli lækna en niðurstaðan var alltaf sú sama: vöðvabólga.“

Að lokum hafi hún náð að þrýsta á um blóðprufu sem sýndi að krabbameinið hafði tekið sig upp á ný. „Sem ég í raun vissi sjálf, þekkjandi líkama minn mjög vel.“

Í fyrsta viðtali við krabbameinslækni hafi komið í ljós að staðan væri alvarleg. „Ég væri með ólæknandi krabbamein sem hafði byrjað sem brjóstakrabbamein í sama brjósti og árið 2017, sem hafði samt verið fjarlægt. Það hafði haft góðan tíma til að dreifast og var búið að koma sér niður hrygginn, bringubeinið, í vinstri lærlegg og svo strax á þessum byrjunartíma voru þau allnokkur komin í lifrina.“

Dagný segist aldrei hafa upplifað aðra eins hræðslu. Henni var tjáð að einungis fjórðungur kvenna í svipaðri stöðu lifði lengur en í fjögur ár og síðan hefur hún farið í gegnum nokkrar lyfjameðferðir til þess að halda krabbameininu í skefjum. „En því miður er ég ekki að ná þremur árum í baráttu. Það er verulega farið að halla á baráttuna og orðið stutt eftir.“

Í ágúst var ákveðið að hætta allri meðferð. „Eins og staðan er núna eru þetta bara örfáar vikur.“

Eftir að hafa barist eins og ljón sé erfitt að sætta sig við stöðuna. „Mér líður alveg hreint hræðilega, ég viðurkenni það fúslega. Ég græt yfir minnstu hlutum, ég næ ekki eigin afmæli, ekki brúðkaupsafmælinu okkar, missi af syni mínum verða sex ára og byrja í skóla. Ég er að fara að skilja börnin eftir móðurlaus, manninn minn fjörutíu og fjögurra ára ekkil. Mamma og pabbi þurfa að jarðsetja barnið sitt.“

Baráttan hafi reynst þung bæði andlega og fjárhagslega. Maðurinn hennar sem hefur starfað sem verktaki hafi verið launalaus síðan í ágúst og sjálf hefur Dagný ekki getað unnið á síðustu árum. Þá sé mikill falinn kostnaður í kringum meðferðirnar. „Okkur grunaði ekki hve mikill aukakostnaður myndi fylgja svona veikindum. Endalaus komugjöld, blóðprufur og annar peningur sem safnast upp í háar upphæðir.“

Súrrealískt en fallegt

Fjölskyldan stendur því fyrir söfnun fyrir bæði kistulagningu og útför Dagnýjar. Hún segist sjálf koma að skipulagningunni.

„Þetta er mjög súrrealísk staða en samt svo falleg finnst mér. Ég er komin langleiðina með skipulagið. Ég fer samt ekki í gegnum eitt símtal án þess að brotna niður, en það er klárlega partur af því að skipuleggja eigin jarðarför og öllu sem því fylgir.“

Dagný segist verja síðustu vikunum í ró. „Ég hef verið að taka á móti mínum bestu vinkonum í kveðjuhittinga, sem mér finnst alveg einstakt að geta gert. Spjalla um gamla tíma og kveðjast á meðan heilsan leyfir. Annars fer tíminn óskiptur til barnanna minna og mannsins míns.“

Mikilvægt að staldra við

Aðspurð hvað henni sé efst í huga á þessum tímapunkti nefnir hún þakklæti. „Þeir sem hafa nú þegar lagt söfnuninni okkar lið eiga mikið þakklæti og gott karma skilið. Annars langar mig að minna fólk á að finna það fallega í litlu hlutunum. Lífið getur ekki snúist endalaust um hraða þannig að maður gleymi að njóta þess. Það er svo mikilvægt að staldra aðeins við.“

Söfnunarreikningurinn er á nafni Kristins Bjarka Hjaltasonar, eiginmanns Dagnýjar:

Kennitala: 160183-5439

Bankanúmer: 0702-15-835439