,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar 11. ágúst 2026 17:33 Það er magnað að fylgjast með málflutningi stjórnarandstöðunnar og „Nei sinna“ þessa dagana. Það er augljóst hvað þau eru orðin örvæntingarfull enda er málflutningur þeirra fullur af rökvillum og rangfærslum og á ekkert í heilbrigða skynsemi „Já sinna“. Gott dæmi er Sigmundur Davíð í þætti Silfrisins í gær. Gjammandi stöðugt með frammíköll. En hvað á ég við með rökvillum og rangfærslum? Stærsta rökvillan er auðvitað að neita upplýsingum og þykjast vita fyrir fram hvernig lokasamningur mun líta út. Það er einfaldlega ekki hægt sama hversu vel þau þykjast vera að sér í hvernig Evrópusambandið starfar. Þau halda að þau séu spámenn sem geti séð framtíðina. Auðvitað er hægt að gera sér í hugarlund ákveðnar sviðsmyndir útfrá öðrum samningum við önnur lönd en aldrei áður hefur verið samið við eyju sem er á mótum Evrópu og Ameríku og reiðir sig svo mikið á sjávarútveginn eins og við gerum. Það er einfaldlega staðreynd að við getum ekki spáð fyrir lokasamningi með fullri vissu. Að halda öðru fram eru einfaldlega rangfærslur. Innihald gjammsins hans Sigmundar í Silfrinu var í stórum dráttum það að segja að með því að sækja um aðild og fara í samningsviðræður værum við svo gott sem gengin inn. Að við þurfum svo mikið að aðlaga okkur og breyta lögum og reglum meðan á samningsferlinu stendur. Það er eins og hann viti ekki að við erum með um 80% löggjafar okkar nú þegar í samræmi við ESB í gegnum EES samninginn. Fyrir utan það erum við mikið til með sömu gildi um lýðræði og mannréttindi þó svo að ég efist stundum um hvar Miðflokkurinn stendur þar. En þessi málflutningur er ein stór rökvilla. Að halda fram að með því að fara í samningsviðræður séum við svo gott sem gengin inn er eins og að segja að með því að smakka fyrsta bjórinn sértu hvort sem er að fara enda sem sprautufíkill á götunni. Ég kalla þetta snjóboltarökvillu. Þetta eru svo miklar ýkjur og sem byggja á ótta að þú þorir ekki í snjóboltaleik við barnið þitt því þú ert svo hræddur um að það endi með snjóflóði í fjallinu. Það þarf ekki að horfa lengra en til Noregs til að sjá að það er vel hægt að hafna inngöngu þrátt fyrir aðildaviðræður. Sömuleiðis heldur Lilja Alfreðsdóttir fram að með því að segja já í lok ágúst séum við þar með búin að afsala okkur auðlindum hafsins. Þetta er sams konar rökvilla og horft er framhjá þeirri staðreynd að þjóðin getur neitað lokasamningi í annarri þjóðaratkvæðagreiðslu síðar ef það verður staðreyndin. Núverandi stjórnvöld hafa alla vega sagt það að þau samþykki ekki slíkt og ég veit að þjóðin mun ekki gera það. En þau eru örugglega bara að hlusta á fyrrverandi forseta Ólaf Ragnar sem hefur einmitt haldið fram rangfærslu um að það verði ekki seinni atkvæðagreiðsla. Óttinn veldur ranghugmyndum. Sams konar málflutning viðhafði Páll Vilhjálmsson bloggari og fyrrverandi kollegi minn á facebook síðu í gær. Þegar ég benti honum á rökvillurnar og spurði hann einfaldlega hvernig hann gæti neitað upplýsingum sem fyrrum kennari og blaðamaður, svaraði hann: Taktu lyfin þín! Þetta er auðvitað hámark rökþrots að henda í eins persónurökvillu (ad hominem). Sjálf hef ég verið mjög opin með það á facebook að ég tek geðlyf til að glíma við mínar áskoranir í lífinu og fyrir það er ég mjög þakklát. Ég velti fyrir mér hvort ekki sé kominn tími fyrir Pál að hitta lækni og skoða slíkt hið sama. Höfundur er heimspekikennari. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Skoðun Að semja gegn sjálfum sér Gísli Hjálmtýsson skrifar Sjá meira
Það er magnað að fylgjast með málflutningi stjórnarandstöðunnar og „Nei sinna“ þessa dagana. Það er augljóst hvað þau eru orðin örvæntingarfull enda er málflutningur þeirra fullur af rökvillum og rangfærslum og á ekkert í heilbrigða skynsemi „Já sinna“. Gott dæmi er Sigmundur Davíð í þætti Silfrisins í gær. Gjammandi stöðugt með frammíköll. En hvað á ég við með rökvillum og rangfærslum? Stærsta rökvillan er auðvitað að neita upplýsingum og þykjast vita fyrir fram hvernig lokasamningur mun líta út. Það er einfaldlega ekki hægt sama hversu vel þau þykjast vera að sér í hvernig Evrópusambandið starfar. Þau halda að þau séu spámenn sem geti séð framtíðina. Auðvitað er hægt að gera sér í hugarlund ákveðnar sviðsmyndir útfrá öðrum samningum við önnur lönd en aldrei áður hefur verið samið við eyju sem er á mótum Evrópu og Ameríku og reiðir sig svo mikið á sjávarútveginn eins og við gerum. Það er einfaldlega staðreynd að við getum ekki spáð fyrir lokasamningi með fullri vissu. Að halda öðru fram eru einfaldlega rangfærslur. Innihald gjammsins hans Sigmundar í Silfrinu var í stórum dráttum það að segja að með því að sækja um aðild og fara í samningsviðræður værum við svo gott sem gengin inn. Að við þurfum svo mikið að aðlaga okkur og breyta lögum og reglum meðan á samningsferlinu stendur. Það er eins og hann viti ekki að við erum með um 80% löggjafar okkar nú þegar í samræmi við ESB í gegnum EES samninginn. Fyrir utan það erum við mikið til með sömu gildi um lýðræði og mannréttindi þó svo að ég efist stundum um hvar Miðflokkurinn stendur þar. En þessi málflutningur er ein stór rökvilla. Að halda fram að með því að fara í samningsviðræður séum við svo gott sem gengin inn er eins og að segja að með því að smakka fyrsta bjórinn sértu hvort sem er að fara enda sem sprautufíkill á götunni. Ég kalla þetta snjóboltarökvillu. Þetta eru svo miklar ýkjur og sem byggja á ótta að þú þorir ekki í snjóboltaleik við barnið þitt því þú ert svo hræddur um að það endi með snjóflóði í fjallinu. Það þarf ekki að horfa lengra en til Noregs til að sjá að það er vel hægt að hafna inngöngu þrátt fyrir aðildaviðræður. Sömuleiðis heldur Lilja Alfreðsdóttir fram að með því að segja já í lok ágúst séum við þar með búin að afsala okkur auðlindum hafsins. Þetta er sams konar rökvilla og horft er framhjá þeirri staðreynd að þjóðin getur neitað lokasamningi í annarri þjóðaratkvæðagreiðslu síðar ef það verður staðreyndin. Núverandi stjórnvöld hafa alla vega sagt það að þau samþykki ekki slíkt og ég veit að þjóðin mun ekki gera það. En þau eru örugglega bara að hlusta á fyrrverandi forseta Ólaf Ragnar sem hefur einmitt haldið fram rangfærslu um að það verði ekki seinni atkvæðagreiðsla. Óttinn veldur ranghugmyndum. Sams konar málflutning viðhafði Páll Vilhjálmsson bloggari og fyrrverandi kollegi minn á facebook síðu í gær. Þegar ég benti honum á rökvillurnar og spurði hann einfaldlega hvernig hann gæti neitað upplýsingum sem fyrrum kennari og blaðamaður, svaraði hann: Taktu lyfin þín! Þetta er auðvitað hámark rökþrots að henda í eins persónurökvillu (ad hominem). Sjálf hef ég verið mjög opin með það á facebook að ég tek geðlyf til að glíma við mínar áskoranir í lífinu og fyrir það er ég mjög þakklát. Ég velti fyrir mér hvort ekki sé kominn tími fyrir Pál að hitta lækni og skoða slíkt hið sama. Höfundur er heimspekikennari.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar