Myndum borga fyrir inngöngu Svartfjallalands Hjörtur J. Guðmundsson skrifar 8. ágúst 2026 07:04 Haft var eftir ónafngreindum háttsettum embættismanni ríkisstjórnar Evrópusambandsins (framkvæmdastjórnarinnar) á sviði stækkunarmála á fréttavefnum Politico í gær að Ísland gæti hugsanlega gengið í sambandið samhliða Svartfjallalandi yrði samþykkt í þjóðaratkvæðinu í lok mánaðarins að setja stefnuna á inngöngu í það. Annar embættismaður hennar tekur undir þetta í fréttinni og bætir við að vegna ríkidæmis Íslands myndi landið greiða meira til Evrópusambandsins en fengist í styrki þaðan og borga fyrir inngöngu Svartfjallalands enda yrði það fátækasta ríki sambandsins. Meira en 30 ár eru liðin síðan ríki gengu í Evrópusambandið sem greiða meira til þess en þau fá til baka frá sambandinu í hvers kyns styrki. Svokallaðir nettógreiðendur til þess. Frá því að Svíþjóð, Finnland og Austurríki gengu í það árið 1995. Ísland yrði fyrsta ríkið á þeim tíma til þess að ganga í Evrópusambandið sem greiddi með sér. Síðan hafa þrettán ríki orðið hluti Evrópusambandsins sem eru þvert á móti nettóþiggjendur. Aðallega í Austur-Evrópu. Fá þannig meira frá sambandinu en þau greiða til þess. Ísland myndi ásamt minnihluta ríkja Evrópusambandsins greiða reikninginn. Með öðrum orðum myndum við alltaf greiða með okkur. Allt sem við fengjum frá Evrópusambandinu kæmi þannig í raun úr okkar eigin vösum og miku meira en það. Meirihluti ríkja sambandsins fær mun meira úr sjóðum þess en þau greiða í þá eða 17 af 27 og sér ekki fyrir endann á því. Flest ríkjanna gengu í sambandið fyrir meira en 20 árum. Tíu önnur eru síðan annað hvort samþykkt eða möguleg umsóknarríki og yrðu öll nettóþiggjendur. Þar á meðal eru Úkraína og Moldóva. Það er ekki að furða að Evrópusambandið hafi lagt til 48% hækkun á greiðslum ríkja sambandsins í sjóði þess. Höfundur er sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur (MA í alþjóðasamskiptum) og heldur úti vefsíðunni Stjornmalin.is. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Við getum ekki sagt körlum að tala og svo ekki hlustað Grétar Björnsson Skoðun Lindsay Clancy: Konur eru „hysterískar” þegar það hentar þeim Íris Erlingsdóttir Skoðun Ef fréttir eru nauðsynjavara, hver á að borga? Gunnar Salvarsson Skoðun Reynsla, fagmennska og framtíð SÁÁ Jón Páll Hallgrímsson Skoðun Hvenær er faglegt að spyrja fagfólk? Kristín Ólafsdóttir Skoðun Próf eiga að vera áttaviti, ekki áfangastaður Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson Skoðun Gervi hvað? Eggert Gunnarsson Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? jóhann Rúnar Pálsson Skoðun Skoðun Skoðun Gervi hvað? Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin skrifar Skoðun Hvenær er faglegt að spyrja fagfólk? Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Ef fréttir eru nauðsynjavara, hver á að borga? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Reynsla, fagmennska og framtíð SÁÁ Jón Páll Hallgrímsson skrifar Skoðun Próf eiga að vera áttaviti, ekki áfangastaður Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Við getum ekki sagt körlum að tala og svo ekki hlustað Grétar Björnsson skrifar Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? jóhann Rúnar Pálsson skrifar Skoðun Lindsay Clancy: Konur eru „hysterískar” þegar það hentar þeim Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Bilið sem skilningurinn fyllir ekki Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson skrifar Skoðun Sterkari innviðir fyrir STEM menntun Huld Hafliðadóttir skrifar Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun EES-samningurinn og regluverk atvinnulífsins Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Ábyrgur hagsmunaseggur eða óábyrgt fórnarlamb? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Milljón hugmyndir, hundrað tímamót Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Fjórða valdið? En það ert þú! Þorsteinn J. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Að velta eigin sök á aðra Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Próf, einkunnir og (PISA) mat á skólakerfi. Hluti 1. Jón Torfi Jónasson skrifar Skoðun Hvers eiga börnin að gjalda? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Á að mismuna lántökum? Jón Guðni Ómarsson skrifar Skoðun Þegar öll hafa svörin skiptir hugsunin mestu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason skrifar Skoðun Þýsklendingar á meðal vor Darri Eyþórsson skrifar Skoðun Þöllin á þorpinu Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Sjá meira
Haft var eftir ónafngreindum háttsettum embættismanni ríkisstjórnar Evrópusambandsins (framkvæmdastjórnarinnar) á sviði stækkunarmála á fréttavefnum Politico í gær að Ísland gæti hugsanlega gengið í sambandið samhliða Svartfjallalandi yrði samþykkt í þjóðaratkvæðinu í lok mánaðarins að setja stefnuna á inngöngu í það. Annar embættismaður hennar tekur undir þetta í fréttinni og bætir við að vegna ríkidæmis Íslands myndi landið greiða meira til Evrópusambandsins en fengist í styrki þaðan og borga fyrir inngöngu Svartfjallalands enda yrði það fátækasta ríki sambandsins. Meira en 30 ár eru liðin síðan ríki gengu í Evrópusambandið sem greiða meira til þess en þau fá til baka frá sambandinu í hvers kyns styrki. Svokallaðir nettógreiðendur til þess. Frá því að Svíþjóð, Finnland og Austurríki gengu í það árið 1995. Ísland yrði fyrsta ríkið á þeim tíma til þess að ganga í Evrópusambandið sem greiddi með sér. Síðan hafa þrettán ríki orðið hluti Evrópusambandsins sem eru þvert á móti nettóþiggjendur. Aðallega í Austur-Evrópu. Fá þannig meira frá sambandinu en þau greiða til þess. Ísland myndi ásamt minnihluta ríkja Evrópusambandsins greiða reikninginn. Með öðrum orðum myndum við alltaf greiða með okkur. Allt sem við fengjum frá Evrópusambandinu kæmi þannig í raun úr okkar eigin vösum og miku meira en það. Meirihluti ríkja sambandsins fær mun meira úr sjóðum þess en þau greiða í þá eða 17 af 27 og sér ekki fyrir endann á því. Flest ríkjanna gengu í sambandið fyrir meira en 20 árum. Tíu önnur eru síðan annað hvort samþykkt eða möguleg umsóknarríki og yrðu öll nettóþiggjendur. Þar á meðal eru Úkraína og Moldóva. Það er ekki að furða að Evrópusambandið hafi lagt til 48% hækkun á greiðslum ríkja sambandsins í sjóði þess. Höfundur er sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur (MA í alþjóðasamskiptum) og heldur úti vefsíðunni Stjornmalin.is.
Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar
Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar