Námsmat og einkunnir: Áskoranir og viðhorf Erna Ingibjörg Pálsdóttir skrifar 7. ágúst 2026 07:32 Námsmat er mikilvægur og einnig umdeildur þáttur í skólastarfi. Því er ætlað það flókna verkefni að mæla og meta getu barna, stýra námsferlinu, hvetja til framfara og upplýsa foreldra og næsta skólastig um námslega stöðu. Í skólakerfinu er togstreita um hvernig best er að standa að þessu mati. Ólík sjónarmið um einkunnir Umræðan um námsmat snýst oft um ágæti þess að nota útbreidda framsetningu, svo sem tölustafi. Margir telja tölulegar einkunnir veita skýra, einfalda og hlutlæga mynd af stöðu nemenda. Rök þeirra eru að tölur tryggi gagnsæi og samræmi milli kennara og ólíkra skóla. Fyrir sumum þjóna háar einkunnir líka sem öflugur ytri hvati sem verðlaunar vinnusemi. Aftur á móti gefa rannsóknir til kynna að algengir kvarðar tryggi þetta samræmi alls ekki sjálfkrafa, þar sem mat er alltaf að einhverju leyti huglægt. Enn fremur óttast gagnrýnendur að töluleg einkunnagjöf vinni gegn almennri velferð barna og ýti undir námskvíða. Stærsta áhyggjuefnið er að þegar árangur í námi er smættaður niður í einn tölustaf, þá breytist viðhorf nemenda til námsins; þeir fari að læra í þeim tilgangi einum að fá háa tölu. Þetta getur gert það að verkum að nemendur fara að óttast mistök. Þeir veigra sér þá við að spreyta sig á nýjum og krefjandi verkefnum af ótta við að lækka í meðaltali. Slíkt getur hamlað sköpun og dýpri skilningi. Meðaltal eða hæfni Hluti af viðhorfsmuninum snýst um það hvað einkunn á að gefa til kynna. Þeir sem vilja halda í hefðbundnar lokaeinkunnir líta svo á að meðaltal gefi góða heildarmynd af frammistöðu og vinnusemi nemandans yfir skólaárið. Sérfræðingar í hæfnimiðuðu námi benda hins vegar á að stærsta hættan við tölurnar liggi einmitt í þessari meðaltalsreglu. Þegar ólíkir námsþættir eru reiknaðir saman í eina meðaleinkunn glatast dýrmætar upplýsingar um raunverulega færni og námsþarfir nemenda. Ein lokatala getur auðveldlega falið það að nemandi sé framúrskarandi í ritun en eigi í miklum erfiðleikum með lestur. Talan sýnir niðurstöðu en hún sýnir ekki hvar þörfin á stuðningi liggur. Í stað þess að vera lokadómur ætti kvarði að þjóna sem sjónrænt verkfæri sem sýnir stöðu nemandans gagnvart ólíkum hæfniviðmiðum. Með því að tengja mat við lýsandi og uppbyggilega endurgjöf verður námsmatið að gagnlegum leiðarvísi um framfarir í stað þess að vera einungis staðfesting á lokatölum Seinkuð einkunnagjöf og verkfæri til vaxtar Á hinum Norðurlöndunum hefst formleg einkunnagjöf mun seinna en áformað er hér á landi. Þar er byrjað að nota einkunnir í 6. eða 8. bekk en ekki í 4. bekk. Sumir vilja einkunnir snemma til að sjá stöðu barna, hjálpa þeim og hvetja þau áfram. Aðrir benda á reynslu Norðurlandanna þar sem seinkuð einkunnagjöf verndar áhugahvöt barna á fyrstu árunum í skóla og dregur úr samanburði, án þess að slakað sé á faglegum kröfum. Í norrænu kerfunum eru einkunnir notaðar sem verkfæri til vaxtar en ekki samanburðar. Námsmatið byggist á skýrum hæfniviðmiðum sem lýsa hæfni nemenda. Sanngirni, jafnræði og innleiðing breytinga Í þessu samhengi er lykilatriði að greina á milli jafnræðis og sanngirni. Annars vegar er það viðhorf að jafnræði náist best með því að gera nákvæmlega sömu kröfur til allra nemenda á nákvæmlega sama tíma, og mæla alla með sömu tölulegu mælistikunni. Þetta er talið tryggja mestu hlutlægnina og koma í veg fyrir misræmi. Hins vegar er það sjónarhorn að jafnræði og sanngirni séu ekki það sama. Nemendur hafa ólíkan bakgrunn og mismunandi þarfir. Sveigjanleg kennsla og einstaklingsmiðaður námshraði mæta þessum þörfum, en tölulegar einkunnir geta refsað þeim sem byrja hægar en hafa samt burði til að ná langt. Sanngirni felst í því að gefa öllum þau verkfæri sem þeir þurfa til að ná árangri, ekki að þvinga alla í sama mót. Gæði menntunar velta nefnilega ekki á einkunnakerfinu sjálfu heldur hvernig kennarar nota niðurstöðurnar til að bæta kennsluna og styðja við nemendur. Með því að færa okkur nær hæfnimiðuðu námi getum við skapað skólakerfi þar sem allir vinna saman að velferð og raunverulegum framförum nemenda. Ef það á að breyta framsetningu námsmats í tölur verður að hafa í huga að breytingar eru langtímaverkefni sem krefjast vandaðs undirbúnings, tíma og stöðugrar faglegrar þróunar. Til að vel takist skiptir mestu samstaða og sameiginlegur skilningur allra hlutaðeigandi á þeim mælikvörðum sem notaðir eru. Höfundur er fyrrum skólastjórnandi og höfundur handbókar um námsmat. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skóla- og menntamál Mest lesið Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun Skráum hjartastuðtækin því hver mínúta skiptir máli! Alma D. Möller Skoðun Líf með tilgang og gleði, þrátt fyrir heilabilun Elísa Arnars Ólafsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Skattahækkanir sem beinast gegn Suðurlandi Ásta Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvað myndi ég ráðleggja átján ára ungmenni í dag? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Skráum hjartastuðtækin því hver mínúta skiptir máli! Alma D. Möller skrifar Skoðun Er gervigreind til góðs eða bara á blaði? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hver á að halda í hönd þeirra sem greinast með Alzheimer ? Ásta Kristín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Aldrei fullmótaður Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar Skoðun Hver á að fá tímann sem gervigreindin sparar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors skrifar Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun Mennskan í umróti felst í vönduðum vinnubrögðum Berglind Björk Hreinsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé skrifar Skoðun Í Singapúr dugði eitt orð Margrét Reynisdóttir skrifar Skoðun Drónar: vinur eða óvinur? Sunna Gunnars Marteinsdóttir skrifar Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Réttindabarátta og réttindagæsla í 50 ár Halldór Gunnarsson skrifar Skoðun Hvenær mun Alþingi setja þegna sína í forgrunn? Sunna Arnardóttir skrifar Skoðun Hugmynd skapar atvinnu Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af hverju verður allt að eins þyngra í skammdeginu? Guðjón Ágústsson skrifar Skoðun Gæði hjúkrunarheimila eru mælikvarði á velmegun Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Trump og Pútín gegn Úkraínu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Hver á skömmina? Sigurveig Hjaltested Þórhallsdóttir skrifar Sjá meira
Námsmat er mikilvægur og einnig umdeildur þáttur í skólastarfi. Því er ætlað það flókna verkefni að mæla og meta getu barna, stýra námsferlinu, hvetja til framfara og upplýsa foreldra og næsta skólastig um námslega stöðu. Í skólakerfinu er togstreita um hvernig best er að standa að þessu mati. Ólík sjónarmið um einkunnir Umræðan um námsmat snýst oft um ágæti þess að nota útbreidda framsetningu, svo sem tölustafi. Margir telja tölulegar einkunnir veita skýra, einfalda og hlutlæga mynd af stöðu nemenda. Rök þeirra eru að tölur tryggi gagnsæi og samræmi milli kennara og ólíkra skóla. Fyrir sumum þjóna háar einkunnir líka sem öflugur ytri hvati sem verðlaunar vinnusemi. Aftur á móti gefa rannsóknir til kynna að algengir kvarðar tryggi þetta samræmi alls ekki sjálfkrafa, þar sem mat er alltaf að einhverju leyti huglægt. Enn fremur óttast gagnrýnendur að töluleg einkunnagjöf vinni gegn almennri velferð barna og ýti undir námskvíða. Stærsta áhyggjuefnið er að þegar árangur í námi er smættaður niður í einn tölustaf, þá breytist viðhorf nemenda til námsins; þeir fari að læra í þeim tilgangi einum að fá háa tölu. Þetta getur gert það að verkum að nemendur fara að óttast mistök. Þeir veigra sér þá við að spreyta sig á nýjum og krefjandi verkefnum af ótta við að lækka í meðaltali. Slíkt getur hamlað sköpun og dýpri skilningi. Meðaltal eða hæfni Hluti af viðhorfsmuninum snýst um það hvað einkunn á að gefa til kynna. Þeir sem vilja halda í hefðbundnar lokaeinkunnir líta svo á að meðaltal gefi góða heildarmynd af frammistöðu og vinnusemi nemandans yfir skólaárið. Sérfræðingar í hæfnimiðuðu námi benda hins vegar á að stærsta hættan við tölurnar liggi einmitt í þessari meðaltalsreglu. Þegar ólíkir námsþættir eru reiknaðir saman í eina meðaleinkunn glatast dýrmætar upplýsingar um raunverulega færni og námsþarfir nemenda. Ein lokatala getur auðveldlega falið það að nemandi sé framúrskarandi í ritun en eigi í miklum erfiðleikum með lestur. Talan sýnir niðurstöðu en hún sýnir ekki hvar þörfin á stuðningi liggur. Í stað þess að vera lokadómur ætti kvarði að þjóna sem sjónrænt verkfæri sem sýnir stöðu nemandans gagnvart ólíkum hæfniviðmiðum. Með því að tengja mat við lýsandi og uppbyggilega endurgjöf verður námsmatið að gagnlegum leiðarvísi um framfarir í stað þess að vera einungis staðfesting á lokatölum Seinkuð einkunnagjöf og verkfæri til vaxtar Á hinum Norðurlöndunum hefst formleg einkunnagjöf mun seinna en áformað er hér á landi. Þar er byrjað að nota einkunnir í 6. eða 8. bekk en ekki í 4. bekk. Sumir vilja einkunnir snemma til að sjá stöðu barna, hjálpa þeim og hvetja þau áfram. Aðrir benda á reynslu Norðurlandanna þar sem seinkuð einkunnagjöf verndar áhugahvöt barna á fyrstu árunum í skóla og dregur úr samanburði, án þess að slakað sé á faglegum kröfum. Í norrænu kerfunum eru einkunnir notaðar sem verkfæri til vaxtar en ekki samanburðar. Námsmatið byggist á skýrum hæfniviðmiðum sem lýsa hæfni nemenda. Sanngirni, jafnræði og innleiðing breytinga Í þessu samhengi er lykilatriði að greina á milli jafnræðis og sanngirni. Annars vegar er það viðhorf að jafnræði náist best með því að gera nákvæmlega sömu kröfur til allra nemenda á nákvæmlega sama tíma, og mæla alla með sömu tölulegu mælistikunni. Þetta er talið tryggja mestu hlutlægnina og koma í veg fyrir misræmi. Hins vegar er það sjónarhorn að jafnræði og sanngirni séu ekki það sama. Nemendur hafa ólíkan bakgrunn og mismunandi þarfir. Sveigjanleg kennsla og einstaklingsmiðaður námshraði mæta þessum þörfum, en tölulegar einkunnir geta refsað þeim sem byrja hægar en hafa samt burði til að ná langt. Sanngirni felst í því að gefa öllum þau verkfæri sem þeir þurfa til að ná árangri, ekki að þvinga alla í sama mót. Gæði menntunar velta nefnilega ekki á einkunnakerfinu sjálfu heldur hvernig kennarar nota niðurstöðurnar til að bæta kennsluna og styðja við nemendur. Með því að færa okkur nær hæfnimiðuðu námi getum við skapað skólakerfi þar sem allir vinna saman að velferð og raunverulegum framförum nemenda. Ef það á að breyta framsetningu námsmats í tölur verður að hafa í huga að breytingar eru langtímaverkefni sem krefjast vandaðs undirbúnings, tíma og stöðugrar faglegrar þróunar. Til að vel takist skiptir mestu samstaða og sameiginlegur skilningur allra hlutaðeigandi á þeim mælikvörðum sem notaðir eru. Höfundur er fyrrum skólastjórnandi og höfundur handbókar um námsmat.
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun
Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun
Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun
Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun
Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar
Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar
Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar
Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun
Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun
Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun
Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun