Er Ís­land með lands­lið í fót­bolta?

Ég var staddur erlendis á sýning fyrir um það bil 30 árum og eitt kvöldið sat ég ásamt nokkrum Íslendingum við borð þar sem nokkrir Bretar og Hollendingar voru einnig. Þegar líða fór á kvöldið var komin smá glens og gleði í fólkið þá spurði einn Bretinn mig í gríni hvort Ísland væri með landslið i fótbolta. Ég svaraði að við værum fámenn þjóð þannig að landsliðið væri kannski ekki mjög gott. Ég bætti svo við að reyndar værum við ekki með sjóher, bara með örfá landhelgisgæsluskip, og þrátt fyrir það væri Ísland eina þjóðin i heiminum sem hefði farið þrisvar í stríð við Bretland og unnið þau öll þrjú. Við þetta kláraðist það grín og þegar við sendum Bretana heim frá Frakklandi, hlakkaði smá auka í mér, vonaði að þessir ungu menn myndu enn eftir brandaranum. Öll okkar landslið, kvenna og karla, hafa styrkt sig verulega á þessum tíma. Ég tel að það sé mikið til vegna þess fjölda ungra Íslendinga sem hafa flust erlendis, gengið i klúbb og orðið atvinnumenn í sinni íþrótt og komið enn sterkari í landsliðin okkar. Þetta er gott dæmi um hvernig samvinna virkar og hvernig samvinna er grunnur árangurs í félagsíþróttum

Ein fámennasta þjóð veraldarinnar kom því í gegn að öll strandríki í heiminum hafa núna 200 mílna landhelgi eða miðlínu sem miðast við 200 mílur. Það var ekki lítil hrædd og úrræðalaus þjóð sem tókst á við eitt sterkasta hernaðarríki veraldarinnar. Við beittum okkar litlu varðskipum gegn skipum við ólöglegar veiðar og við létum ekki skipherra Breskra herskipa segja okkur fyrir. Við skárum á togvíra og við sendum freigátur Breta í slypp, en við hefðum aldrei unnið þessi þorskastríð svokölluðu ef við hefðum ekki verið í NATO. Á bakvið þennan árangur var ótrúlegt fólk, bæði til sjós og í fundaherbergjum ásamt baklandi NATO. Nú standa nokkrir „Nei sinnar“ sem voru mjög á móti NATO á þessum tíma (Ísland úr NATO og herinn burt) og voru fyrstir til að skrifa undir fyrsta Icesave samninginn sem hefði sennilega farið jafn illa með Ísland og Versalasamningurinn fór með Þjóðverja eftir fyrstu heimstyrjöldina. Hér vil ég minna á að það sem bjargaði okkur var að Bretar og Hollendingar höfnuðu fyrsta samningnum sem Ólafur Ragnar Grímsson hafði samþykkt. Það var svo seinni útgáfan sem hann skrifaði ekki undir eftir að 60 þúsund Íslendingar höfðu krafist þess og samningurinn var settur í þjóðaratkvæðagreiðslu.

Það verða ekki sömu einstaklingar við fundarborðin og þegar samið var um 12 mílur, 50 mílur og síðan 200 mílur ef viðræður Íslands og ESB halda áfram, en ég er 100% viss um að sami andinn verður við hvert fundarborð. Andi sterkra Íslendinga sem munu ekki eitt augnablik víkja frá hag þjóðarinnar við vonandi komandi samningagerð. Ég ber mjög mikla virðingu fyrir því fólki sem samdi fyrir okkar hönd við Sameinuðu þjóðirnar, NATO, EFTA. Norðurlandaráð, EES , einnig um landhelgina. Einnig má minnast á Íslensku lögfræðingana sem unnu sýknun Íslands hjá EFTA dómstólnum vegna Icesave og mér finnst það ákveðinn vanvirðing við þetta fólk, að segja nú AÐ VIÐ GETUM EKKI SAMIÐ.

Ég grínast oft að það sé ekki í okkar Víkingaeðli að þora ekki að skoða hið óþekkta, en öllu gríni fylgir einhver alvara. Alvaran er sú að Ísland er Ísland í dag vegna þessa gena okkar sem gefast ekki upp og berjast fram í rauðan dauðan fyrir heiðri, sérstöðu og tilvist okkar frábæru þjóðar. Sigurður Ingi fyrrverandi formaður Framsóknarflokksin sagði fyrir stuttu að Íslendingar væru komnir með „verðbólgugen“. Þetta er mjög skýrt dæmi um hvernig og hversu margir stjórnamálamenn eru ekki í neinum alvöru tengslum við þjóðina. ÍSLENDINGAR eru ekki með VERÐBÓLGUGEN. ÍSLENDINGAR ERU MEÐ. „ÞETTA REDDAST GEN“ og þess vegna hafa lélegir stjórnmálamenn komist upp með alltof mikið, því þjóðin lét hlutina samt REDDAST

Ég mun segja já, til að SJÁ, 29. ágúst og ég vildi óska þess að það fólk sem aldrei hefur þurft að borga verðtryggingu, sjái sóma sinn í því að leyfa, sérstaklega unga fólkinu okkar að sjá hvað er í boði og leyfa þeim síðan að taka UPPLÝSTA ÁKVÖRÐUN þegar mögulegur samningur liggur fyrir.

Höfundur er Evrópusinni.