Komið með skólabörnin í heimsókn á gamla leikskólann Elína Hallgrímsdóttir skrifar 1. júlí 2026 22:01 Í 5 ár eyðir barn meirihluta vökutíma síns á leikskólanum. Afstæði tímans gerir það að verkum, eins og við vitum, að 5 ár í lífi barns eru töluvert lengri en 5 ár í lífi fullorðins einstaklings. Þess vegna má reikna með því að þegar barnið á að kveðja stofnunina er það að kveðja stóran, mikilvægan og dýrmætan part úr litlu lífi þess. Við fullorðna fólkið hugsum um áfangann sem þann fyrsta, þann fyrsta af fjölmörgum sem barnið á eftir að ganga í gegnum á lífsleiðinni. En í heimi barnsins er þetta eini áfanginn. Fullorðna fólkið virðist gleyma því að barnið hefur ekki víðsýnina sem þau fullorðnu hafa öðlast, einungis með því að hafa upplifað fleiri ár og þar af leiðandi fleiri áfanga. Barnið er að kveðja hitt heimilið sitt. Heimili þar sem það hefur vaxið og þroskast. Heimili sem hefur mótað það. Barnið er að kveðja vini og fólk sem þykir vænt um það. Barnið er að kveðja stað sem það þekkir í þaula; hvern krók og kima, hvern felustað. Stað lærdóms. Stað leiks og hamingju. Öskurs og gráturs. Faðmlaga og söngva. Síðan er þessi merka veröld kvödd. Sum börn fara í skóla í öðru hverfi og koma aldrei aftur. Sum fara í skóla í sama hverfi og koma aldrei aftur. Fæst koma aftur í heimsókn. Leikskólaslit eiga ekki að vera dauði þess áfanga. Þau eiga að flæða inn í næsta áfanga og vera enn til staðar þegar litið er til baka. Leikskólaheimurinn lifir á sínum stað þó svo skólabarnið sé komið á næsta stig. Ég hvet ykkur til að koma með skólabörnin í heimsókn. Á móti þeim tekur fólk sem bíður spennt eftir því að fá að vita hvernig gengur í nýja skólanum. Sem í allri einlægni hefur áhuga á því að sjá hvernig barninu líður. Ég þekki engan kennara sem yrði ekki glaður að fá „gamlan“ nemanda í heimsókn, í smá knús. Hugsanlega eru enn góðir vinir sem eiga eftir að klára leikskólaáfangann þarna - þarna í gamla lífinu. Leikskólinn gerðist. Kennum börnunum okkar að heiðra áfangann sem mótaði fyrstu ár lífs þeirra. Tengjum saman áfangana sem við þræðum í gegnum lífið svo úr verði heild upplifana sem hefur áhrif á það hvernig manneskjur við verðum. Tengjum heimilin saman. Búum til skilning hjá börnunum um hvað skiptir máli í lífinu, hvað mótar okkur. Allt hefur áhrif. Öll upplifun, tíma eytt og deilt hefur áhrif. Það byrjar strax. Þetta er nefnilega svolítið merkilegur tími, þessi ár í ævintýrinu sem leikskólagangan er. Höfundur er kennaramenntaður leikskólakennari Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skóla- og menntamál Leikskólar Grunnskólar Mest lesið Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun Stöndum saman um að treysta EES í sessi Ólafur Stephensen Skoðun Þöllin á þorpinu Jakob Tryggvason Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason skrifar Skoðun Þýsklendingar á meðal vor Darri Eyþórsson skrifar Skoðun Þöllin á þorpinu Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðgreiðslan: Aðild að Evrópusambandinu hafnað Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar Skoðun Bókun 35: Munurinn á stjórnarskrá Noregs og Íslands Júlíus Valsson skrifar Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi þess að lifa æskuna af Einar Torfi Einarsson Reynis skrifar Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir skrifar Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen skrifar Skoðun Stöndum saman um að treysta EES í sessi Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Síbylja í sorginni Sveinn Hjörtur Guðfinnsson skrifar Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Hækkun hjá Heilsu hf. Nota bene! Unnur Hrefna Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson skrifar Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir skrifar Skoðun Fangar eigin hugsana, tilfinninga og skoðana Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir skrifar Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Opið bréf Ásta María H Jensen skrifar Skoðun Sjálfbær rekstur eða niðurgreiddur – hvort er lúxus, Daði? Hilmar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Lok kosninga Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Afnemum verðtrygginguna - skref fyrir skref Lilja Björk Einarsdóttir skrifar Sjá meira
Í 5 ár eyðir barn meirihluta vökutíma síns á leikskólanum. Afstæði tímans gerir það að verkum, eins og við vitum, að 5 ár í lífi barns eru töluvert lengri en 5 ár í lífi fullorðins einstaklings. Þess vegna má reikna með því að þegar barnið á að kveðja stofnunina er það að kveðja stóran, mikilvægan og dýrmætan part úr litlu lífi þess. Við fullorðna fólkið hugsum um áfangann sem þann fyrsta, þann fyrsta af fjölmörgum sem barnið á eftir að ganga í gegnum á lífsleiðinni. En í heimi barnsins er þetta eini áfanginn. Fullorðna fólkið virðist gleyma því að barnið hefur ekki víðsýnina sem þau fullorðnu hafa öðlast, einungis með því að hafa upplifað fleiri ár og þar af leiðandi fleiri áfanga. Barnið er að kveðja hitt heimilið sitt. Heimili þar sem það hefur vaxið og þroskast. Heimili sem hefur mótað það. Barnið er að kveðja vini og fólk sem þykir vænt um það. Barnið er að kveðja stað sem það þekkir í þaula; hvern krók og kima, hvern felustað. Stað lærdóms. Stað leiks og hamingju. Öskurs og gráturs. Faðmlaga og söngva. Síðan er þessi merka veröld kvödd. Sum börn fara í skóla í öðru hverfi og koma aldrei aftur. Sum fara í skóla í sama hverfi og koma aldrei aftur. Fæst koma aftur í heimsókn. Leikskólaslit eiga ekki að vera dauði þess áfanga. Þau eiga að flæða inn í næsta áfanga og vera enn til staðar þegar litið er til baka. Leikskólaheimurinn lifir á sínum stað þó svo skólabarnið sé komið á næsta stig. Ég hvet ykkur til að koma með skólabörnin í heimsókn. Á móti þeim tekur fólk sem bíður spennt eftir því að fá að vita hvernig gengur í nýja skólanum. Sem í allri einlægni hefur áhuga á því að sjá hvernig barninu líður. Ég þekki engan kennara sem yrði ekki glaður að fá „gamlan“ nemanda í heimsókn, í smá knús. Hugsanlega eru enn góðir vinir sem eiga eftir að klára leikskólaáfangann þarna - þarna í gamla lífinu. Leikskólinn gerðist. Kennum börnunum okkar að heiðra áfangann sem mótaði fyrstu ár lífs þeirra. Tengjum saman áfangana sem við þræðum í gegnum lífið svo úr verði heild upplifana sem hefur áhrif á það hvernig manneskjur við verðum. Tengjum heimilin saman. Búum til skilning hjá börnunum um hvað skiptir máli í lífinu, hvað mótar okkur. Allt hefur áhrif. Öll upplifun, tíma eytt og deilt hefur áhrif. Það byrjar strax. Þetta er nefnilega svolítið merkilegur tími, þessi ár í ævintýrinu sem leikskólagangan er. Höfundur er kennaramenntaður leikskólakennari
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun
Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar
Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun