Dómar sem eru ekkert annað en „one way ticket“ á Litla-Hrauni Davíð Bergmann skrifar 30. júní 2026 10:01 Ég get hreinlega ekki orða bundist lengur. Mér finnst við vera að glata dýrmætu tækifæri og svona dómar eru ekkert annað en „one way ticket“ á Litla-Hraun til framtíðar. Nýlegt dæmi um þetta má sjá í frétt Mannlífs, „Ungir menn dæmdir fyrir fjölda alvarlegra afbrota“, þar sem ungir menn sleppa með 45 daga skilorðsbundið fangelsi og frestun refsingar fyrir langan syndalista: líkamsárásir, húsbrot, eignaspjöll, vopnalagabrot og fíkniefnalagabrot. https://mannlif.is/greinar/ungir-menn-dmdir-fyrir-fjlda-alvarlegra-afbrota/ Svona drengir skeina sér á skilorðsbundnum dómum. Þarna átti ekki að hika, heldur grípa tækifærið og nýta 57. gr. almennra hegningarlaga til að skilyrða dóminn með ströngum ákvæðum. Með þessu áframhaldi framleiðum við afbrotamenn á færibandi til næstu áratuga. Svona dómar eru einfaldlega uppskrift að varanlegri áskrift að fangelsum landsins. Það er ekki að undra að almenningur sé hættur að taka mark á íslenskum dómstólum. Hvar er leiðbeiningin? Hvar er fræðslan? Fyrir þessum strákum er þetta bara saklaust „skamm, skamm, ekki gera þetta aftur“. Svona afgreiðsla er í mínum huga með öllu óskiljanleg. Þarna er algjörlega litið fram hjá hagsmunum hins almenna borgara, sem dómstólarnir eiga þó að verja. Þeir sem brotið er á vilja nefnilega iðulega gleymast, enda virðist sú lenska uppi að aumingja- og bómullarvæða gerendur. Í mínum huga er þessi dómur algjört djók sem sendir háskaleg, tvöföld skilaboð til ungra afbrotamanna. Og hvaða skilaboð eru það eiginlega? Jú, miðað við svona dóma mun Stóra-Holt – eins og nýja fangelsið á að heita – engan veginn duga í framtíðinni. Ég held að við verðum frekar að fara að kalla það Risa-Stóra-Holt ef fram heldur sem horfir. Hvað ætlum við eiginlega að berja höfðinu við steininn lengi áður en við förum að taka á þessum málaflokki af fullri alvöru og festu? Eftir hverju erum við að bíða? Öðrum hræðilegum atburði eins og þeim sem skók samfélagið á Menningarnótt hérna um árið? Við höfum hreinlega engan tíma til að bíða. Sérsveitin okkar hefur varla undan að sinna vopnuðum útköllum og það líður ekki sú vika að ekki sé frétt af hnífstungu eða alvarlegri líkamsárás. Og ég er ekki hissa, miðað við vægðina sem dómstólar sýna í málum sem þessum. Við verðum að fara að stokka þennan málaflokk upp frá grunni og það á að gera án allrar meðvirkni. Höfundur er áhugamaður um betra samfélag og með áratuga reynslu af málaflokki ungmenna í vanda. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Davíð Bergmann Mest lesið Við getum ekki sagt körlum að tala og svo ekki hlustað Grétar Björnsson Skoðun Lindsay Clancy: Konur eru „hysterískar” þegar það hentar þeim Íris Erlingsdóttir Skoðun Ef fréttir eru nauðsynjavara, hver á að borga? Gunnar Salvarsson Skoðun Hvenær er faglegt að spyrja fagfólk? Kristín Ólafsdóttir Skoðun Reynsla, fagmennska og framtíð SÁÁ Jón Páll Hallgrímsson Skoðun Próf eiga að vera áttaviti, ekki áfangastaður Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin Skoðun Gervi hvað? Eggert Gunnarsson Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? jóhann Rúnar Pálsson Skoðun Skoðun Skoðun Gervi hvað? Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin skrifar Skoðun Hvenær er faglegt að spyrja fagfólk? Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Ef fréttir eru nauðsynjavara, hver á að borga? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Reynsla, fagmennska og framtíð SÁÁ Jón Páll Hallgrímsson skrifar Skoðun Próf eiga að vera áttaviti, ekki áfangastaður Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Við getum ekki sagt körlum að tala og svo ekki hlustað Grétar Björnsson skrifar Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? jóhann Rúnar Pálsson skrifar Skoðun Lindsay Clancy: Konur eru „hysterískar” þegar það hentar þeim Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Bilið sem skilningurinn fyllir ekki Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson skrifar Skoðun Sterkari innviðir fyrir STEM menntun Huld Hafliðadóttir skrifar Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun EES-samningurinn og regluverk atvinnulífsins Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Ábyrgur hagsmunaseggur eða óábyrgt fórnarlamb? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Milljón hugmyndir, hundrað tímamót Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Fjórða valdið? En það ert þú! Þorsteinn J. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Að velta eigin sök á aðra Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Próf, einkunnir og (PISA) mat á skólakerfi. Hluti 1. Jón Torfi Jónasson skrifar Skoðun Hvers eiga börnin að gjalda? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Á að mismuna lántökum? Jón Guðni Ómarsson skrifar Skoðun Þegar öll hafa svörin skiptir hugsunin mestu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason skrifar Skoðun Þýsklendingar á meðal vor Darri Eyþórsson skrifar Skoðun Þöllin á þorpinu Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Sjá meira
Ég get hreinlega ekki orða bundist lengur. Mér finnst við vera að glata dýrmætu tækifæri og svona dómar eru ekkert annað en „one way ticket“ á Litla-Hraun til framtíðar. Nýlegt dæmi um þetta má sjá í frétt Mannlífs, „Ungir menn dæmdir fyrir fjölda alvarlegra afbrota“, þar sem ungir menn sleppa með 45 daga skilorðsbundið fangelsi og frestun refsingar fyrir langan syndalista: líkamsárásir, húsbrot, eignaspjöll, vopnalagabrot og fíkniefnalagabrot. https://mannlif.is/greinar/ungir-menn-dmdir-fyrir-fjlda-alvarlegra-afbrota/ Svona drengir skeina sér á skilorðsbundnum dómum. Þarna átti ekki að hika, heldur grípa tækifærið og nýta 57. gr. almennra hegningarlaga til að skilyrða dóminn með ströngum ákvæðum. Með þessu áframhaldi framleiðum við afbrotamenn á færibandi til næstu áratuga. Svona dómar eru einfaldlega uppskrift að varanlegri áskrift að fangelsum landsins. Það er ekki að undra að almenningur sé hættur að taka mark á íslenskum dómstólum. Hvar er leiðbeiningin? Hvar er fræðslan? Fyrir þessum strákum er þetta bara saklaust „skamm, skamm, ekki gera þetta aftur“. Svona afgreiðsla er í mínum huga með öllu óskiljanleg. Þarna er algjörlega litið fram hjá hagsmunum hins almenna borgara, sem dómstólarnir eiga þó að verja. Þeir sem brotið er á vilja nefnilega iðulega gleymast, enda virðist sú lenska uppi að aumingja- og bómullarvæða gerendur. Í mínum huga er þessi dómur algjört djók sem sendir háskaleg, tvöföld skilaboð til ungra afbrotamanna. Og hvaða skilaboð eru það eiginlega? Jú, miðað við svona dóma mun Stóra-Holt – eins og nýja fangelsið á að heita – engan veginn duga í framtíðinni. Ég held að við verðum frekar að fara að kalla það Risa-Stóra-Holt ef fram heldur sem horfir. Hvað ætlum við eiginlega að berja höfðinu við steininn lengi áður en við förum að taka á þessum málaflokki af fullri alvöru og festu? Eftir hverju erum við að bíða? Öðrum hræðilegum atburði eins og þeim sem skók samfélagið á Menningarnótt hérna um árið? Við höfum hreinlega engan tíma til að bíða. Sérsveitin okkar hefur varla undan að sinna vopnuðum útköllum og það líður ekki sú vika að ekki sé frétt af hnífstungu eða alvarlegri líkamsárás. Og ég er ekki hissa, miðað við vægðina sem dómstólar sýna í málum sem þessum. Við verðum að fara að stokka þennan málaflokk upp frá grunni og það á að gera án allrar meðvirkni. Höfundur er áhugamaður um betra samfélag og með áratuga reynslu af málaflokki ungmenna í vanda.
Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar
Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar