Skæri fyrir örvhenta Þórgunnur Oddsdóttir skrifar 26. maí 2026 11:32 Ég keypti einu sinni óvart skæri fyrir örvhenta. Ég hafði ekki skoðað umbúðirnar nógu vel og skildi ekki hvað var í gangi þegar ég byrjaði að klippa með þeim. Voru þetta gölluð skæri? Kunni ég ekki lengur að klippa? Af hverju gekk þetta svona brösuglega? Þar sem ég er sjálf rétthent þá hafði ég aldrei spáð mikið í þessar vörur sem eru sérstaklega framleiddar fyrir örvhenta. Ég vissi að þær væru til en hélt í einfeldni minni að skæri fyrir örvhenta væru bara með öðruvísi handfangi sem færi betur í vinstri hendi. Fattaði ekki að blöðin væru líka öfug - ef svo má segja. Þetta er líklega skólabókardæmi um forréttindablindu og þessi misheppnuðu kaup gáfu mér ákveðna innsýn í það hvernig það er að vera örvhentur í heimi sem er hannaður fyrir rétthenta. Nú er ég enginn sérfræðingur í málefnum örvhentra og kannski fjallar þessi pistill alls ekki um skæri en ég ætla samt að halda aðeins áfram með þessa pælingu. Um það bil 10% mannkyns eru örvhent. Rannsóknir sýna að þannig hafi það verið alveg frá tímum Neanderdalsmannsins. Það hefur ekkert breyst í aldanna rás. Hins vegar hafa komið tímabil í mannkynssögunni þar sem örvhentir hafa verið litnir hornauga og fram á miðja 20. öldina voru örvhent börn í skólum oft pínd til þess að skrifa með hægri hendinni. Eins og þetta væri bara slæmur ávani sem hægt væri að venja þau af. Í dag vitum við betur og örvhentir fá bara að vera eins og þeir eru. Og það er svo merkilegt - að þrátt fyrir þessa viðurkenningu og þrátt fyrir alla þessa þróun í vörum fyrir örvhenta þá hefur hlutfall þeirra ekkert aukist. Stendur bara í stað í þessum 10 prósentum! Eins og ég segi þá er ég enginn sérfræðingur í þessum efnum. En mín vegna mættu Eymundsson og A4 og allar þessar búðir sem selja skæri fyrir örvhenta auglýsa þau á risastórum skiltum og út um allt á samfélagsmiðlum. Jafnvel búa til fána með skilaboðum um að örvhentir séu velkomnir. Þá rata þessi skæri kannski smám saman í réttar hendur því eflaust eru einhverjir örvhentir þarna úti sem vita ekki að þau eru til og hafa verið að basla við að klippa með hefðbundnum skærum með lélegum árangri. Og þetta ætti ekki að hafa nein áhrif á rétthentu viðskiptavinina sem geta auðvitað bara gengið að sínu úrvali eins og þeir hafa alltaf gert. Það er nefnilega svo merkilegt að þrátt fyrir að nú séu til skæri fyrir örvhenta þá hefur framboðið á skærum fyrir rétthenta ekkert minnkað. Nú veit ég ekki hvort til eru sérstök samtök fyrir örvhenta en segjum sem svo að slík samtök gengju svo langt að gefa skæri fyrir örvhenta í alla grunnskóla landsins. Væri það pólitískur gjörningur? Þætti það vafasöm hugmyndafræði að setja svona skæri í almenna dreifingu meðal barna? Ég meina hvað gæti gerst? Jú rétthentu börnin gætu, eins og ég, fengið örlitla innsýn í reynsluheim örvhentra. Og svo héldu þau bara áfram að klippa með sínum hefðbundu skærum eins og áður. Örfá börn myndu kannski uppgötva að þau eru jafnvíg á hægri og vinstri. (Þetta er nefnilega ekki eins svart/hvítt og við höfum oft haldið. Þetta er einhverskonar róf.) Og við myndum tryggja að öll örvhentu börnin, 10% nemendanna, fengju skæri við sitt hæfi. Þannig læra öll börnin í bekknum að þau geta klippt beint og fallega og föndrað hvað sem þeim sýnist ef þau fá bara réttu skærin. Er einhver í alvörunni á móti því? P.S. Þessi pistill fjallar ekki um skæri fyrir örvhenta. Höfundur skrifar með hægri. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hinsegin Mest lesið Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir Skoðun Hver á að halda í hönd þeirra sem greinast með Alzheimer ? Ásta Kristín Gunnarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Skattahækkanir sem beinast gegn Suðurlandi Ásta Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvað myndi ég ráðleggja átján ára ungmenni í dag? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Skráum hjartastuðtækin því hver mínúta skiptir máli! Alma D. Möller skrifar Skoðun Er gervigreind til góðs eða bara á blaði? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hver á að halda í hönd þeirra sem greinast með Alzheimer ? Ásta Kristín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Aldrei fullmótaður Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar Skoðun Hver á að fá tímann sem gervigreindin sparar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors skrifar Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun Mennskan í umróti felst í vönduðum vinnubrögðum Berglind Björk Hreinsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé skrifar Skoðun Í Singapúr dugði eitt orð Margrét Reynisdóttir skrifar Skoðun Drónar: vinur eða óvinur? Sunna Gunnars Marteinsdóttir skrifar Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Réttindabarátta og réttindagæsla í 50 ár Halldór Gunnarsson skrifar Skoðun Hvenær mun Alþingi setja þegna sína í forgrunn? Sunna Arnardóttir skrifar Skoðun Hugmynd skapar atvinnu Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af hverju verður allt að eins þyngra í skammdeginu? Guðjón Ágústsson skrifar Skoðun Gæði hjúkrunarheimila eru mælikvarði á velmegun Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Trump og Pútín gegn Úkraínu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Hver á skömmina? Sigurveig Hjaltested Þórhallsdóttir skrifar Sjá meira
Ég keypti einu sinni óvart skæri fyrir örvhenta. Ég hafði ekki skoðað umbúðirnar nógu vel og skildi ekki hvað var í gangi þegar ég byrjaði að klippa með þeim. Voru þetta gölluð skæri? Kunni ég ekki lengur að klippa? Af hverju gekk þetta svona brösuglega? Þar sem ég er sjálf rétthent þá hafði ég aldrei spáð mikið í þessar vörur sem eru sérstaklega framleiddar fyrir örvhenta. Ég vissi að þær væru til en hélt í einfeldni minni að skæri fyrir örvhenta væru bara með öðruvísi handfangi sem færi betur í vinstri hendi. Fattaði ekki að blöðin væru líka öfug - ef svo má segja. Þetta er líklega skólabókardæmi um forréttindablindu og þessi misheppnuðu kaup gáfu mér ákveðna innsýn í það hvernig það er að vera örvhentur í heimi sem er hannaður fyrir rétthenta. Nú er ég enginn sérfræðingur í málefnum örvhentra og kannski fjallar þessi pistill alls ekki um skæri en ég ætla samt að halda aðeins áfram með þessa pælingu. Um það bil 10% mannkyns eru örvhent. Rannsóknir sýna að þannig hafi það verið alveg frá tímum Neanderdalsmannsins. Það hefur ekkert breyst í aldanna rás. Hins vegar hafa komið tímabil í mannkynssögunni þar sem örvhentir hafa verið litnir hornauga og fram á miðja 20. öldina voru örvhent börn í skólum oft pínd til þess að skrifa með hægri hendinni. Eins og þetta væri bara slæmur ávani sem hægt væri að venja þau af. Í dag vitum við betur og örvhentir fá bara að vera eins og þeir eru. Og það er svo merkilegt - að þrátt fyrir þessa viðurkenningu og þrátt fyrir alla þessa þróun í vörum fyrir örvhenta þá hefur hlutfall þeirra ekkert aukist. Stendur bara í stað í þessum 10 prósentum! Eins og ég segi þá er ég enginn sérfræðingur í þessum efnum. En mín vegna mættu Eymundsson og A4 og allar þessar búðir sem selja skæri fyrir örvhenta auglýsa þau á risastórum skiltum og út um allt á samfélagsmiðlum. Jafnvel búa til fána með skilaboðum um að örvhentir séu velkomnir. Þá rata þessi skæri kannski smám saman í réttar hendur því eflaust eru einhverjir örvhentir þarna úti sem vita ekki að þau eru til og hafa verið að basla við að klippa með hefðbundnum skærum með lélegum árangri. Og þetta ætti ekki að hafa nein áhrif á rétthentu viðskiptavinina sem geta auðvitað bara gengið að sínu úrvali eins og þeir hafa alltaf gert. Það er nefnilega svo merkilegt að þrátt fyrir að nú séu til skæri fyrir örvhenta þá hefur framboðið á skærum fyrir rétthenta ekkert minnkað. Nú veit ég ekki hvort til eru sérstök samtök fyrir örvhenta en segjum sem svo að slík samtök gengju svo langt að gefa skæri fyrir örvhenta í alla grunnskóla landsins. Væri það pólitískur gjörningur? Þætti það vafasöm hugmyndafræði að setja svona skæri í almenna dreifingu meðal barna? Ég meina hvað gæti gerst? Jú rétthentu börnin gætu, eins og ég, fengið örlitla innsýn í reynsluheim örvhentra. Og svo héldu þau bara áfram að klippa með sínum hefðbundu skærum eins og áður. Örfá börn myndu kannski uppgötva að þau eru jafnvíg á hægri og vinstri. (Þetta er nefnilega ekki eins svart/hvítt og við höfum oft haldið. Þetta er einhverskonar róf.) Og við myndum tryggja að öll örvhentu börnin, 10% nemendanna, fengju skæri við sitt hæfi. Þannig læra öll börnin í bekknum að þau geta klippt beint og fallega og föndrað hvað sem þeim sýnist ef þau fá bara réttu skærin. Er einhver í alvörunni á móti því? P.S. Þessi pistill fjallar ekki um skæri fyrir örvhenta. Höfundur skrifar með hægri.
Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun
Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir Skoðun
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar
Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar
Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar
Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar
Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun
Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir Skoðun
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun